خانواده كوچك من و رياضت اقتصادي
نفيسه آزاد : من هم مثل خیلی از مردم از تغییرات قیمتها و پایینآمدن روزبهروز قدرت خریدم نگرانم. وضعیت زندگی روزمره به شکل واضحی تغییر کرده و میکند و من احساس نمیکنم که کوچکترین کنترلی بر این وضعیت دارم، هیچ چشمانداز روشنی هم دستکم در کوتاهمدت به نظر نمیرسد. من حقوق ثابتی دارم و بنابراین ناچارم مثل بسیاری دیگر زندگیام را کوچکتر کنم، چیزهایی را حذف کنم و رویههایی را تغییر دهم. علاوه بر این، من مسئولیت یک بچه را هم دارم؛ یک پسر 9ساله که نمیخواهم فشار اضطراب این عدمقطعیت را تحمل کند در عینحال باید متوجهش کنم برخی چیزها در زندگی ما تغییر کرده و خواهد کرد. چند روزی بود که احساس میکردم این احساس نگرانی، فلجم کرده. نمیتوانستم بر ترس و وحشت خودم غلبه کنم. چند روز پیش که خوابم نمیبرد، برای زندگیام یک برنامه نوشتم و بهشوخی اسمش را «برنامه ریاضت اقتصادی» گذاشتم. پسرم هم کنار من نشست و در حالیکه صبحانه میخورد با من همکاری کرد، صبحانهای که میخورد اولین چیزی است که در ماههای آینده تغییر خواهد کرد: دیگر کورنفِلِکس نخواهیم خرید. با یک حساب سرانگشتی به شرط آنکه قیمتها در همین
لحظه ثابت بماند، در حدود ۶۰ درصد بر هزینههای غیرثابت زندگی من اضافه شده است؛ (هزینههای ثابت شامل اجارهخانه، هزینه مدرسه و شارژ ساختمان) بنابراین چیزی در همین حدود باید از هزینههای غیرثابت کم کنم. سه راهبرد کلی برای حذف و تغییر داشتم: اول مسئله «سلامت» و بعد مسئله «جایگزینی» و البته در مرحله سوم «خوشحالبودن» را هم در نظر گرفتم. یعنی اولویت حذف با چیزهایی بوده که ضرری به سلامتی بهویژه پسر کوچکم نمیزدند، دوم در خانه قابل درستکردن یا با چیز مشابه دیگری قابل جایگزینی بودند. نکته دیگری که در این برنامه در نظر نگرفتم و امیدوارم که هرگز برای من و هیچکس دیگری پیش نیاید، بیماری است. روی آن هیچ حسابی نمیشود کرد و اگر پیش بیاید، تا هرجا که ممکن باشد ناچار برایش هزینه خواهم کرد. و آخر اینکه اسم «ریاضت اقتصادی» برای مواردی که تا اینجا نوشتهام کمی اغراق است، اما کمی اغراق در مفاهیم برای توجه بیشتر به وضعیت سختی که در آن هستیم، به نظرم اشکالی ندارد. فکر کردم که باید روندهایی را در عادات هر روزهام تغییر دهم که بهشوخی به آنها میگویم «جهتگیریهای راهبردی».
برنامه ریاضت اقتصادی
۱- خرتوپرت و شلخته خریدکردن را حذف کنم. در مترو یا در بازار دستفروشها چیزهای کوچک و بزرگی میخرم که واقعا به آنها نیازی ندارم اما خریدشان خوشحالم میکند.
۲- فقط با فهرست خرید مشخص به فروشگاه خواهم رفت و جز فهرست چیزی دیگری نخواهم خرید حتی اگر چیزی را فراموش کرده باشم در فهرست بنویسم. فهرست را در طول هفته آماده میکنم و فقط آخر هر هفته خرید میکنم.
۳- هر خدمات یا کالایی که در داخل خانه انجامدادنش برایم ممکن است، از بیرون نمیخرم مثل مرباپختن یا شستن و اتوکردن در خانه.
۴- خرج روزانهام را در یک فایل اکسل یا اپلیکیشن نگه میدارم تا الگوی خرجکردن مشخصتر شود.
۵- در مصرف انرژی (آب، برق و گاز) بیشتر از قبل صرفهجویی خواهم کرد. ما خانواده پرمصرفی از نظر انرژی نیستیم ولی هنوز هم جا داریم که کمتر مصرف کنیم. مثلا با پسرم توافق کردم که روی یک میز کار کنیم که بتوانیم یک چراغ روشن کنیم.
۶- همه صفحات فروشِ مجازی را از اینستاگرام و دیگر پیامرسانها حذف خواهم کرد. بسیاری از مواقع فقط دیدن چیزهایی که واقعا نیازی به آنها ندارم، باعث میشود دلم بخواهد که بخرم و اگر نخرم احساس بدی دارم.
۷- خریدم را حتیالمقدور از مراکز خرید ارزانتر مثل میادین میوه و ترهبار انجام خواهم داد.
۸- نکته بسیار مهم اولویتبندی در نیازهای اعضای خانواده است. برای من پسرم در اولویت بوده و به نظرم کودکان، بیماران و.. در اولویت اصلی هستند. ۹- سعی کردم شادیهای روابط انسانی را از زندگیام حذف نکنم اما راههایی پیدا کنم که هزینههای ارتباط کمتر شود، مثلا دورهمیها را سادهتر یا هزینهها را تقسیم کنم، واقعیت این است که در دورانهای سخت نیاز به روابط انسانی همدلانه بیشتر نیاز است.
۱۰- تا اینجا در زندگی خیلی کم از کوپنهای تخفیف استفاده کردهام، از این به بعد به ویژه برای تفریحات کوچک و هیجانهای زندگی استفاده می کنم.
و در نهایت اینکه نوشتن این فهرست غمگین و خوشحالم میکند. غمگین میشوم چون به نظرم انصاف نیست که من و پسرم ناچار باشیم چیزهایی که دوست داریم و واقعا خیلی هم زیاد یا لوکس نیستند- مثل شکلات یا پنیر- را از زندگیمان حذف کنیم. من از ۱۸سالگی کار کردهام و از کارکردن هراسی ندارم اما انگار هرچقدر هم که کار میکنم ته جیبم سوراخ است. یک موج تورم همه را با خود میبرد. اما خوشحال هم شدم، با نوشتن این برنامه فهمیدم که چقدر هنوز برای رسیدن به یک الگوی مصرف صحیح جا دارم. در جایگزینیها سعی کردم که شادی و همکاری با پسرم را در نظر داشته باشم، به نظرم رسید که فعالیتهای زیادی بوده که میتوانستیم در کنارهم انجام دهیم که تا امروز سراغش نرفته بودیم.
نفيسه آزاد : من هم مثل خیلی از مردم از تغییرات قیمتها و پایینآمدن روزبهروز قدرت خریدم نگرانم. وضعیت زندگی روزمره به شکل واضحی تغییر کرده و میکند و من احساس نمیکنم که کوچکترین کنترلی بر این وضعیت دارم، هیچ چشمانداز روشنی هم دستکم در کوتاهمدت به نظر نمیرسد. من حقوق ثابتی دارم و بنابراین ناچارم مثل بسیاری دیگر زندگیام را کوچکتر کنم، چیزهایی را حذف کنم و رویههایی را تغییر دهم. علاوه بر این، من مسئولیت یک بچه را هم دارم؛ یک پسر 9ساله که نمیخواهم فشار اضطراب این عدمقطعیت را تحمل کند در عینحال باید متوجهش کنم برخی چیزها در زندگی ما تغییر کرده و خواهد کرد. چند روزی بود که احساس میکردم این احساس نگرانی، فلجم کرده. نمیتوانستم بر ترس و وحشت خودم غلبه کنم. چند روز پیش که خوابم نمیبرد، برای زندگیام یک برنامه نوشتم و بهشوخی اسمش را «برنامه ریاضت اقتصادی» گذاشتم. پسرم هم کنار من نشست و در حالیکه صبحانه میخورد با من همکاری کرد، صبحانهای که میخورد اولین چیزی است که در ماههای آینده تغییر خواهد کرد: دیگر کورنفِلِکس نخواهیم خرید. با یک حساب سرانگشتی به شرط آنکه قیمتها در همین
لحظه ثابت بماند، در حدود ۶۰ درصد بر هزینههای غیرثابت زندگی من اضافه شده است؛ (هزینههای ثابت شامل اجارهخانه، هزینه مدرسه و شارژ ساختمان) بنابراین چیزی در همین حدود باید از هزینههای غیرثابت کم کنم. سه راهبرد کلی برای حذف و تغییر داشتم: اول مسئله «سلامت» و بعد مسئله «جایگزینی» و البته در مرحله سوم «خوشحالبودن» را هم در نظر گرفتم. یعنی اولویت حذف با چیزهایی بوده که ضرری به سلامتی بهویژه پسر کوچکم نمیزدند، دوم در خانه قابل درستکردن یا با چیز مشابه دیگری قابل جایگزینی بودند. نکته دیگری که در این برنامه در نظر نگرفتم و امیدوارم که هرگز برای من و هیچکس دیگری پیش نیاید، بیماری است. روی آن هیچ حسابی نمیشود کرد و اگر پیش بیاید، تا هرجا که ممکن باشد ناچار برایش هزینه خواهم کرد. و آخر اینکه اسم «ریاضت اقتصادی» برای مواردی که تا اینجا نوشتهام کمی اغراق است، اما کمی اغراق در مفاهیم برای توجه بیشتر به وضعیت سختی که در آن هستیم، به نظرم اشکالی ندارد. فکر کردم که باید روندهایی را در عادات هر روزهام تغییر دهم که بهشوخی به آنها میگویم «جهتگیریهای راهبردی».
برنامه ریاضت اقتصادی
۱- خرتوپرت و شلخته خریدکردن را حذف کنم. در مترو یا در بازار دستفروشها چیزهای کوچک و بزرگی میخرم که واقعا به آنها نیازی ندارم اما خریدشان خوشحالم میکند.
۲- فقط با فهرست خرید مشخص به فروشگاه خواهم رفت و جز فهرست چیزی دیگری نخواهم خرید حتی اگر چیزی را فراموش کرده باشم در فهرست بنویسم. فهرست را در طول هفته آماده میکنم و فقط آخر هر هفته خرید میکنم.
۳- هر خدمات یا کالایی که در داخل خانه انجامدادنش برایم ممکن است، از بیرون نمیخرم مثل مرباپختن یا شستن و اتوکردن در خانه.
۴- خرج روزانهام را در یک فایل اکسل یا اپلیکیشن نگه میدارم تا الگوی خرجکردن مشخصتر شود.
۵- در مصرف انرژی (آب، برق و گاز) بیشتر از قبل صرفهجویی خواهم کرد. ما خانواده پرمصرفی از نظر انرژی نیستیم ولی هنوز هم جا داریم که کمتر مصرف کنیم. مثلا با پسرم توافق کردم که روی یک میز کار کنیم که بتوانیم یک چراغ روشن کنیم.
۶- همه صفحات فروشِ مجازی را از اینستاگرام و دیگر پیامرسانها حذف خواهم کرد. بسیاری از مواقع فقط دیدن چیزهایی که واقعا نیازی به آنها ندارم، باعث میشود دلم بخواهد که بخرم و اگر نخرم احساس بدی دارم.
۷- خریدم را حتیالمقدور از مراکز خرید ارزانتر مثل میادین میوه و ترهبار انجام خواهم داد.
۸- نکته بسیار مهم اولویتبندی در نیازهای اعضای خانواده است. برای من پسرم در اولویت بوده و به نظرم کودکان، بیماران و.. در اولویت اصلی هستند. ۹- سعی کردم شادیهای روابط انسانی را از زندگیام حذف نکنم اما راههایی پیدا کنم که هزینههای ارتباط کمتر شود، مثلا دورهمیها را سادهتر یا هزینهها را تقسیم کنم، واقعیت این است که در دورانهای سخت نیاز به روابط انسانی همدلانه بیشتر نیاز است.
۱۰- تا اینجا در زندگی خیلی کم از کوپنهای تخفیف استفاده کردهام، از این به بعد به ویژه برای تفریحات کوچک و هیجانهای زندگی استفاده می کنم.
و در نهایت اینکه نوشتن این فهرست غمگین و خوشحالم میکند. غمگین میشوم چون به نظرم انصاف نیست که من و پسرم ناچار باشیم چیزهایی که دوست داریم و واقعا خیلی هم زیاد یا لوکس نیستند- مثل شکلات یا پنیر- را از زندگیمان حذف کنیم. من از ۱۸سالگی کار کردهام و از کارکردن هراسی ندارم اما انگار هرچقدر هم که کار میکنم ته جیبم سوراخ است. یک موج تورم همه را با خود میبرد. اما خوشحال هم شدم، با نوشتن این برنامه فهمیدم که چقدر هنوز برای رسیدن به یک الگوی مصرف صحیح جا دارم. در جایگزینیها سعی کردم که شادی و همکاری با پسرم را در نظر داشته باشم، به نظرم رسید که فعالیتهای زیادی بوده که میتوانستیم در کنارهم انجام دهیم که تا امروز سراغش نرفته بودیم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.