|

انگیزه پنهان در سرقت‌های خشن

مریم رامشت . روانشناس و مدرس دانشگاه

گاه شاهد هستیم سارقان علاوه بر ارتکاب سرقت به خشونت علیه قربانیان خود نیز دست می‌زنند حال آنکه بدون توسل به خشونت نیز می‌توانند به هدف مالی‌شان برسند. در چنین مواردی باید دید انگیزه واقعی این افراد از سرقت چیست؟ در اکثر اوقات سرقت با محرومیت و تلاش برای به دست‌آوردن پول و قدرت مالی تفسیر می‌شود اما گاهی اوقات به‌خصوص در سرقت‌هایی که با اعمال خشونت همراه است و مرتکب قبل یا بعد از ارتکاب جرم به خودش یا دیگران به نوعی آسیب می‌رساند بحث فرق می‌کند و می‌توان گفت نوعی اختلال و مشکل در فرد مرتکب وجود دارد حال احتمال دارد روحیه پرخاشگری یا اختلال شخصیت خیلی شدید یا کم باشد و ممکن است نوع اختلال تنوع داشته باشد ولی معمولا این نوع رفتارها به انتقام‌جویی درون افراد خیلی نزدیک است. بسیاری از اوقات فردی که مرتکب سرقت می‌شود، هیچ دشمنی با مالباخته ندارد و حتی او را نمی‌شناسد ولی احساس می‌کند مالباخته به نوعی به او ظلم کرده البته این احساس، ناخود‌آگاه است و از این تفکر سرچشمه می‌گیرد که ما برای گرفتن حق‌مان هر کاری را می‌توانیم انجام دهیم و دیگران ظالم هستند و ما قربانی. این پیش‌زمینه فکری باعث می‌شود افرادی که سرقت می‌کنند به‌طور ناخودآگاه حقی را برای خودشان قایل شوند تا به فرد مالباخته آسیب برسانند. درواقع فرد به دلیل همان حس انتقامی که درونش وجود دارد در کنار رفتار اصلی که همان سرقت است با رفتارهای حاشیه‌ای به نوعی خود را تخلیه می‌کند. حتی گاهی اوقات دیده شده سارق نیازی به دزدی نداشته و با این وجود مرتکب جرم شده است. درواقع این رفتاری که انجام می‌دهد می‌تواند نشانه انتقام باشد. چنین افرادی به دلایل مختلف ممکن است دچار حس انتقام‌جویی شده باشند. یکی از دلایل این است که فرد در کودکی مورد ظلم قرار گرفته و این تفکر در او ایجاد شده باشد که می‌توان به بزرگ‌ترها هجوم برد و آنها را تحت هر شرایطی آزار داد. معمولا این رفتارها توسط افرادی انجام ‌می‌شود که خصوصا در کودکی مورد ضرب و شتم و از طرف خانواده مورد توهین، تحقیر و تهدید قرار گرفته‌اند و به نوعی خودشان در زمانی قربانی خشونت شده‌اند و آن را به شکلی دیگر هنگام سرقت بروز می‌دهند. البته نکته دیگری که می‌تواند این مساله را تشدید کند این است که فرد گمان کند مرجع قانونی قدرتمند وجود ندارد تا جلو او را بگیرد در نتیجه می‌تواند خشونت و حس انتقام را بروز دهد. گاهی نیز چنین رفتارهایی ناشی از نوعی ترس و دلهره است که در فرد وجود دارد که این نیز می‌تواند ناشی از اختلال شخصیت و نشانه جنگ شدید درون فرد با دیگران باشد تا جایی که افراد را بی‌دلیل تحت فشار و خشم خودش قرار می‌دهد تا احساسات درونی‌اش مقداری آرام‌تر شود.
گاه شاهد هستیم سارقان علاوه بر ارتکاب سرقت به خشونت علیه قربانیان خود نیز دست می‌زنند حال آنکه بدون توسل به خشونت نیز می‌توانند به هدف مالی‌شان برسند. در چنین مواردی باید دید انگیزه واقعی این افراد از سرقت چیست؟ در اکثر اوقات سرقت با محرومیت و تلاش برای به دست‌آوردن پول و قدرت مالی تفسیر می‌شود اما گاهی اوقات به‌خصوص در سرقت‌هایی که با اعمال خشونت همراه است و مرتکب قبل یا بعد از ارتکاب جرم به خودش یا دیگران به نوعی آسیب می‌رساند بحث فرق می‌کند و می‌توان گفت نوعی اختلال و مشکل در فرد مرتکب وجود دارد حال احتمال دارد روحیه پرخاشگری یا اختلال شخصیت خیلی شدید یا کم باشد و ممکن است نوع اختلال تنوع داشته باشد ولی معمولا این نوع رفتارها به انتقام‌جویی درون افراد خیلی نزدیک است. بسیاری از اوقات فردی که مرتکب سرقت می‌شود، هیچ دشمنی با مالباخته ندارد و حتی او را نمی‌شناسد ولی احساس می‌کند مالباخته به نوعی به او ظلم کرده البته این احساس، ناخود‌آگاه است و از این تفکر سرچشمه می‌گیرد که ما برای گرفتن حق‌مان هر کاری را می‌توانیم انجام دهیم و دیگران ظالم هستند و ما قربانی. این پیش‌زمینه فکری باعث می‌شود افرادی که سرقت می‌کنند به‌طور ناخودآگاه حقی را برای خودشان قایل شوند تا به فرد مالباخته آسیب برسانند. درواقع فرد به دلیل همان حس انتقامی که درونش وجود دارد در کنار رفتار اصلی که همان سرقت است با رفتارهای حاشیه‌ای به نوعی خود را تخلیه می‌کند. حتی گاهی اوقات دیده شده سارق نیازی به دزدی نداشته و با این وجود مرتکب جرم شده است. درواقع این رفتاری که انجام می‌دهد می‌تواند نشانه انتقام باشد. چنین افرادی به دلایل مختلف ممکن است دچار حس انتقام‌جویی شده باشند. یکی از دلایل این است که فرد در کودکی مورد ظلم قرار گرفته و این تفکر در او ایجاد شده باشد که می‌توان به بزرگ‌ترها هجوم برد و آنها را تحت هر شرایطی آزار داد. معمولا این رفتارها توسط افرادی انجام ‌می‌شود که خصوصا در کودکی مورد ضرب و شتم و از طرف خانواده مورد توهین، تحقیر و تهدید قرار گرفته‌اند و به نوعی خودشان در زمانی قربانی خشونت شده‌اند و آن را به شکلی دیگر هنگام سرقت بروز می‌دهند. البته نکته دیگری که می‌تواند این مساله را تشدید کند این است که فرد گمان کند مرجع قانونی قدرتمند وجود ندارد تا جلو او را بگیرد در نتیجه می‌تواند خشونت و حس انتقام را بروز دهد. گاهی نیز چنین رفتارهایی ناشی از نوعی ترس و دلهره است که در فرد وجود دارد که این نیز می‌تواند ناشی از اختلال شخصیت و نشانه جنگ شدید درون فرد با دیگران باشد تا جایی که افراد را بی‌دلیل تحت فشار و خشم خودش قرار می‌دهد تا احساسات درونی‌اش مقداری آرام‌تر شود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.