پیکر یدالله صمدی به خانه ابدی بدرقه شد
پیکر زندهیاد یدالله صمدی، کارگردان و نویسنده سینما و تلویزیون، صبح روز گذشته، ششم مهر، با حضور جمعی از خانواده سینما و تلویزیون از مقابل ساختمان شماره یک خانه سینما، تشییع شد.در ابتدا نماز میت توسط حجتالاسلام دعایی بر پیکر مرحوم صمدی خوانده شد و سپس بخش سخنرانیهای مراسم آغاز شد.کامران ملکی اجرای این برنامه را برعهده داشت. سپس ستاره اسکندری پشت میکروفن حاضر شد و گفت: «این روزها هه ما تنها شدهایم. شما چرا چشمتان ماند به بیداری؟ مگر نمیدانید نسیان قاعده شده؟ هیچکس با هیچ کس سخن نمیگوید. شما پر میکشید به آسمان و نمیدانید ما برای چیدن هفتسین چقدر تنها ماندهایم!»در ادامه سیروس الوند گفت: «سال شوم و غریبی است امسال. در همین چند ماه چند عزیز را از دست دادهایم و امروز هم یکی از میوههای شیرین دهه ۶۰ سینما را از دست دادیم. آن روزها ما چند فیلمساز قبل از انقلاب بودیم که بود و نبودمان محل تردید بود. سینمای ایران تحت حمایت آقایان انوار و بهشتی به راه افتاد که دو جلوه بهیادماندنی آن دوره مرحوم محمدرضا اعلامی با فیلم «نقطهضعف» و یدالله صمدی با «مردی که زیاد میدانست» بودند».او ادامه داد: «روزی به یکی از
مسئولان سینمایی گفتم برای سینمای ملی باید به سراغ فیلمسازانی مانند یدالله صمدی بروید که بومی میسازند، زیرا فیلمهای امثال ما در تهران و بیهویت است. صمدی فیلمسازی بود که ادا و اطوار نداشت. او به فعالیت صنفی بسیار پایبند بود. زمانی که رئیس کانون کارگردانان بود، بخش زیادی از بچههای کانون را صاحبخانه کرد».هنگامه قاضیانی نیز دیگر سخنران مراسم بود که در جملات کوتاهی گفت: «بعد از مرگ پدرم دیگر اینطور گریه نکرده بودم و امروز میخواستم صحبت کنم، اما نمیتوانم حرفی بزنم، اما آقای صمدی خوشحالم که شما خصلتهای انسانی زیادی را برای ما زنده کردید. حالا که او نیست دوست داشتم برخی گلههایی را که در زمان آخرین فیلمشان داشتند بگویم، اما یاد این افتادم که به من گفتند، «هنگامه» شأن ما نیست که گله کنیم».او ادامه داد: «از مردم میخواهم کنار هم باشیم، چون ما هیچکس را جز همدیگر نداریم. البته میدانم وقت رفتن آقای صمدی بود، چون خودش انتخاب کرده بود، اما نباید دختر و دامادش را تنها بگذاریم».محسن امیریوسفی، رئیس کانون کارگردانان، هم در سخنان کوتاهی گفت: «مایلم در این فرصت کوتاه دو ویژگی مهم یدالله صمدی را یادآوری کنم؛ اول
اینکه سینمای آقای صمدی هنوز هم یک الگو و نشان راهنما برای سینمای ما محسوب میشود؛ فیلمهایی که همچنان برای طنز امروز سینمای ایران الگو است. ویژگی دیگر آقای صمدی فعالیتهای صنفی ایشان بود. خدمات و تلاشهایی که در همین ساختمان داشتند هیچگاه از یاد خانه سینما و اهالی سینما نخواهد رفت. امیدوارم امانتدار خوبی برای یادگارهای صنفی او باشیم».منوچهر شاهسواری، مدیرعامل خانه سینما، نیز در صحبتهای کوتاهی گفت: «یدالله صمدی شرف صداقت بود و این لحظاتی است که به ما میگوید، میشود همدیگر را دوست داشت. پاییز هنوز نیامده، سینمای ایران برگریزان غریبی را تجربه کرد؛ برگریزانی که به ما میگوید حتما بهار دلنشینی در راه است. یدالله صمدی برای همه ما دلبری، رفاقت و سالها در این عرصه، بیاجر و منت کار کرد».او ادامه داد: «چارهای نیست، مرگ میآید و زندگی هم میآید، ولی باید دست دختر این هنرمند را ببوسم بهخاطر تمام زحماتی که در این سالها برای «یدی» کشید. «یدی» برای همه ما سنت رفاقت را بهجا گذاشت و نشان داد تا از خود عبور نکنیم به جایی نمیرسیم و مطمئن هستم او از خودش عبور کرد و نامی از خود بهجا گذاشت. بنابراین راهی جز
دوستداشتن همدیگر برای گذر از این روزگار غریب نداریم».
بنفشه صمدی، فرزند زندهیاد صمدی، آخرین سخنران این مراسم بود. او با خطاب قراردادن پدرش گفت: «سلام باباجان. رفتی پیش حضرت عشق و آنجا با عباس بابایی عاشقانه میسرایید. در یکی از فیلمها گفته بودی زیباترین پدیده هستی مرگ است. به من کمک کن این زیبایی را درک کنم تا مگر این درد کمتر شود. کاش مرا اینقدر وابسته خود نمیکردی. با رفتنت تکهای از من را کندی و بردی.از روزی که رفتی همه مینویسند نجیبترین، شریفترین، مهربانترین و باعزتترین مرد سینمای ایران رفت. من فرزند نجیبترین، شریفترین و بامعرفتترین مرد این سینما هستم و تمام عمر به این افتخار کردم.ما برای نجات تو عهد بسته بودیم، اما عهد تو با کس دیگری بود».
پیکر زندهیاد یدالله صمدی، کارگردان و نویسنده سینما و تلویزیون، صبح روز گذشته، ششم مهر، با حضور جمعی از خانواده سینما و تلویزیون از مقابل ساختمان شماره یک خانه سینما، تشییع شد.در ابتدا نماز میت توسط حجتالاسلام دعایی بر پیکر مرحوم صمدی خوانده شد و سپس بخش سخنرانیهای مراسم آغاز شد.کامران ملکی اجرای این برنامه را برعهده داشت. سپس ستاره اسکندری پشت میکروفن حاضر شد و گفت: «این روزها هه ما تنها شدهایم. شما چرا چشمتان ماند به بیداری؟ مگر نمیدانید نسیان قاعده شده؟ هیچکس با هیچ کس سخن نمیگوید. شما پر میکشید به آسمان و نمیدانید ما برای چیدن هفتسین چقدر تنها ماندهایم!»در ادامه سیروس الوند گفت: «سال شوم و غریبی است امسال. در همین چند ماه چند عزیز را از دست دادهایم و امروز هم یکی از میوههای شیرین دهه ۶۰ سینما را از دست دادیم. آن روزها ما چند فیلمساز قبل از انقلاب بودیم که بود و نبودمان محل تردید بود. سینمای ایران تحت حمایت آقایان انوار و بهشتی به راه افتاد که دو جلوه بهیادماندنی آن دوره مرحوم محمدرضا اعلامی با فیلم «نقطهضعف» و یدالله صمدی با «مردی که زیاد میدانست» بودند».او ادامه داد: «روزی به یکی از
مسئولان سینمایی گفتم برای سینمای ملی باید به سراغ فیلمسازانی مانند یدالله صمدی بروید که بومی میسازند، زیرا فیلمهای امثال ما در تهران و بیهویت است. صمدی فیلمسازی بود که ادا و اطوار نداشت. او به فعالیت صنفی بسیار پایبند بود. زمانی که رئیس کانون کارگردانان بود، بخش زیادی از بچههای کانون را صاحبخانه کرد».هنگامه قاضیانی نیز دیگر سخنران مراسم بود که در جملات کوتاهی گفت: «بعد از مرگ پدرم دیگر اینطور گریه نکرده بودم و امروز میخواستم صحبت کنم، اما نمیتوانم حرفی بزنم، اما آقای صمدی خوشحالم که شما خصلتهای انسانی زیادی را برای ما زنده کردید. حالا که او نیست دوست داشتم برخی گلههایی را که در زمان آخرین فیلمشان داشتند بگویم، اما یاد این افتادم که به من گفتند، «هنگامه» شأن ما نیست که گله کنیم».او ادامه داد: «از مردم میخواهم کنار هم باشیم، چون ما هیچکس را جز همدیگر نداریم. البته میدانم وقت رفتن آقای صمدی بود، چون خودش انتخاب کرده بود، اما نباید دختر و دامادش را تنها بگذاریم».محسن امیریوسفی، رئیس کانون کارگردانان، هم در سخنان کوتاهی گفت: «مایلم در این فرصت کوتاه دو ویژگی مهم یدالله صمدی را یادآوری کنم؛ اول
اینکه سینمای آقای صمدی هنوز هم یک الگو و نشان راهنما برای سینمای ما محسوب میشود؛ فیلمهایی که همچنان برای طنز امروز سینمای ایران الگو است. ویژگی دیگر آقای صمدی فعالیتهای صنفی ایشان بود. خدمات و تلاشهایی که در همین ساختمان داشتند هیچگاه از یاد خانه سینما و اهالی سینما نخواهد رفت. امیدوارم امانتدار خوبی برای یادگارهای صنفی او باشیم».منوچهر شاهسواری، مدیرعامل خانه سینما، نیز در صحبتهای کوتاهی گفت: «یدالله صمدی شرف صداقت بود و این لحظاتی است که به ما میگوید، میشود همدیگر را دوست داشت. پاییز هنوز نیامده، سینمای ایران برگریزان غریبی را تجربه کرد؛ برگریزانی که به ما میگوید حتما بهار دلنشینی در راه است. یدالله صمدی برای همه ما دلبری، رفاقت و سالها در این عرصه، بیاجر و منت کار کرد».او ادامه داد: «چارهای نیست، مرگ میآید و زندگی هم میآید، ولی باید دست دختر این هنرمند را ببوسم بهخاطر تمام زحماتی که در این سالها برای «یدی» کشید. «یدی» برای همه ما سنت رفاقت را بهجا گذاشت و نشان داد تا از خود عبور نکنیم به جایی نمیرسیم و مطمئن هستم او از خودش عبور کرد و نامی از خود بهجا گذاشت. بنابراین راهی جز
دوستداشتن همدیگر برای گذر از این روزگار غریب نداریم».
بنفشه صمدی، فرزند زندهیاد صمدی، آخرین سخنران این مراسم بود. او با خطاب قراردادن پدرش گفت: «سلام باباجان. رفتی پیش حضرت عشق و آنجا با عباس بابایی عاشقانه میسرایید. در یکی از فیلمها گفته بودی زیباترین پدیده هستی مرگ است. به من کمک کن این زیبایی را درک کنم تا مگر این درد کمتر شود. کاش مرا اینقدر وابسته خود نمیکردی. با رفتنت تکهای از من را کندی و بردی.از روزی که رفتی همه مینویسند نجیبترین، شریفترین، مهربانترین و باعزتترین مرد سینمای ایران رفت. من فرزند نجیبترین، شریفترین و بامعرفتترین مرد این سینما هستم و تمام عمر به این افتخار کردم.ما برای نجات تو عهد بسته بودیم، اما عهد تو با کس دیگری بود».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.