|

«گرجستان، در تولدی دوباره»

میخاییل ساکاشویلی* . ترجمه: سیاوش رزمند

در شب هفتم‌آگوست سال 2008، لشکر 58 ارتش روسیه از مرزهای شناخته‌شده و بین‌المللی گرجستان عبور کرد. شواهد حکایت از یک تهاجم طولانی‌مدت و برنامه‌ریزی‌شده داشت که هدفش سرنگونی دولت من و افزایش کنترل مسکو بر منطقه ما بود. اما یک‌سال پس از آن، نتایج دقیقا آن چیزی نیست که مسکو انتظارش را می‌کشید.
متاسفانه، 410نفر از شهروندان ما که بیشترشان را غیرنظامیان تشکیل می‌دادند، جان خود را از دست دادند و بیش از هزارو700نفر نیز زخمی شدند. تقریبا 130هزارنفر مجبور به ترک خانه‌های خود شدند، مطابق با «کمیساریای عالی امور پناهندگان سازمان ملل»، ده‌ها‌هزار نفر مشمول پاکسازی قومی در روستاهای ایالات گرجی «آبخازیا» و «اوستیای‌جنوبی» شده‌اند.
هزینه‌ها سر به میلیاردها می‌گذارد و با نقض آتش‌بسی که در 12آگوست2008 توسط رییس‌جمهور روسیه «دیمیتری مدودف» امضا شده بود، همچنان 10هزارنفر از نیروهای روسی در دو منطقه از خاک گرجستان باقی مانده‌اند. تحریکات روسیه متوقف نشده است، تک‌تیراندازها در منطقه‌های تحت‌کنترل روسیه 28 افسر پلیس گرجی را کشته‌اند. در روزهای اخیر، روسیه درگیر اقدامات و اظهارات تحریک‌برانگیزی شده که انعکاسی از پیش‌زمینه‌های اشغال سال گذشته است. درحالی که تمام دنیا شاهد است، روسیه ماموریت‌های نظارتی سازمان‌ملل و سازمان امنیت و همکاری اروپا را وتو کرده است. با نقض آتش‌بس روسیه همچنین مانع از نظارت اتحادیه اروپایی بر مناطق اشغالی می‌شود.
با این همه برخلاف برخی از انتظارات، گرجستان به زندگی بازگشته است. نهاد‌های دموکراتیک ما درحال رشد است و سرمایه‌گذاران خارجی در حال بازگشت هستند. جهان باید درک کند که رفتاری که روسیه در آگوست گذشته از خود نشان داد نه‌تنها گرجستان که کل منطقه ما را تهدید می‌کند.
پس از انقلاب «گل رز» سال 2003، ما تلاش کرده‌ایم تا دولتی مدرن و مسوول را جایگزین دولت عمیقا فاسد و شکست‌خورده پیشین کنیم. دولتی که متحد غرب است، با استانداردهای اروپایی اداره می‌شود و به لیبرال‌دموکراسی، اصول بازار آزاد و روابط صلح‌آمیز با همسایگان ما متعهد است. 20سال پس از سقوط کمونیسم، این آرمان باید هدفی عادی باشد.
در واقع، روسیه باید از داشتن همسایه‌ای باثبات و مرفه استقبال کند. اما در عوض، مسکو از آرمان‌های ما احساس تهدید می‌کند.
پس از جنگ، ما با یک انتخاب روبه‌رو بودیم. اکثر کشورها در مقابل تهدیدات خارجی نگاه امنیتی خود را به داخل معطوف می‌کنند. اما ما تصمیم به تقویت تعهدهای خود به ارزش‌های غربی‌مان همانند: آزادی‌های فردی و اقتصادی گرفتیم. چنین ارزش‌هایی بهترین حفاظت را به ما ارایه می‌دهد و الهام‌بخش مردم ما برای بازسازی است، آن‌هم در موقعیتی که ما در تیررس گسترده آتش توپخانه روسیه هستیم.
من به اصلاحات دموکراتیک عمیق‌تری حتی تعهد دارم. هنگامی که اعتراضات داخلی ماه آوریل2009 شکل گرفت، دولت من یک سیاست باز و خویشتندار را پی گرفت. ما به معترضان این اجازه را دادیم که خیابان اصلی تفلیس را هرچند غیرقانونی برای سه‌ماه ببندند، سپس از رهبران اپوزیسیون دعوت کردیم تا گفت‌وگوها را برای اصلاحات در قانون‌اساسی‌مان در زمینه قانون انتخابات، رسانه‌ها و قوه‌قضاییه آغاز کنیم.
ماه گذشته در سال 2009 من به انجام اصلاحات ویژه‌ای با ضرب‌الاجل مشخص متعهد شدم که شامل انتخاب مستقیم شهرداران در ماه می ‌آینده است. کدهای جدید انتخاباتی و کرسی ویژه برای کمیسیون مرکزی انتخابات، قدرت کمتر برای رییس‌جمهور و اختیارات گسترده‌تر برای پارلمان، مجازات‌های سنگین‌تر برای مقاماتی که سعی در اثر‌گذاری بر قضات را دارند و رعایت برخورداری از حقی برابر برای احزاب دولتی و اپوزیسیون در پخش برنامه از تلویزیونی دولتی همگی از جمله این اصلاحات است.
همه ما، سپاسگزار واکنش‌های بین‌المللی به آنچه که روی داده است هستیم. بیش از 5/4میلیارددلار به ما برای کمک به ترمیم ویرانی‌های جنگ و مراقبت از آوارگان گرجی تخصیص یافته است. سرمایه‌گذاری‌های خارجی دوباره به جریان افتاده و جامعه جهانی نقض آتش‌بس از سوی روسیه را محکوم کرده است. در سال 2009 در مسکو، رییس‌جمهور «اوباما» محکم و پایدار از تمامیت ارضی ما و آرمان‌های ناتو دفاع کرد.
گرجستان با مشکلی روبه‌روست که هم جدید است و هم ریشه در گذشته دارد. همانند دیواری که آلمان‌ها را از یکدیگر جدا کرده بود. مرزی که امروز روس‌ها کشیده‌اند ما را از دو ناحیه اشغالیمان جدا کرده است. در این نواحی ناظران، اخراج، رسانه‌ها محدود و شهروندان گرجی از بازگشت به خانه‌هایشان منع شده‌اند در زمانی که روس‌ها مشغول برپا کردن پایگاه‌های نظامی هستند.
این تحولات، تهدیدی است علیه تمامی کشورهای آزادی که اعتقاد دارند نمی‌توان مرزهای بین‌المللی را با توسل‌ به ‌زور تغییر داد. اگر ما در مقابل تاکتیک‌هایی مانند تجاوز مرزی ایستادگی نکنیم، مناطق «درگیر منجمد» (همانند بحران قره‌باغ) که موجب بی‌ثبات‌شدن دولت‌های مستقل است شکل خواهد گرفت یا اینکه پاکسازی‌های قومی و قطع منابع انرژی برای مطابع سیاسی به شکلی صورت خواهد گرفت که هیچ‌یک از ما نتوانیم از ثبات لذت ببریم. به همین دلیل است که ما پاسخگوی هر کوششی برای پایان صلح‌آمیز جنگ سرد هستیم.
ما خواستار این بودیم که دیگر کشورها تمامیت ارضی گرجستان را به رسمیت شناخته و از شناسایی مناطق اشغالی خودداری کنند. ما بسیار سپاسگزاریم که بیشتر کشورها این رویکرد را در پیش گرفتند. ما تلاش نخواهیم کرد که این مناطق را با نیروی نظامی بازپس ‌گیریم ولی هیچ‌گاه حق الصاق این مناطق را فراموش نخواهیم کرد و برای رسیدن به نیکبختی همچنان به تلاش خود برای ساختن جامعه‌ای باز، دموکراتیک و دارای اقتصاد آزاد اهتمام خواهیم ورزید.
همان‌گونه که معاون رییس‌جمهور آمریکا «جو بایدن» ماه گذشته در تفلیس تاکید کرد: «تمام ملت‌های مترقی جهان از موفقیت شما (گرجستان) نفع خواهند داشت بخصوص ملت‌هایی که در این ناحیه (قفقاز) ساکن هستند.
20‌سال پیش، اشتیاق به دنیایی آزاد و مرفه منجر به فروریختن دیوار برلین شد. ما بر این باوریم که یک گرجستان آزاد و مرفه نهایتا حاکمیت ملی ما را ترمیم خواهد کرد و اشتباهاتی که اشغال روسیه به‌بار آورده است را جبران می‌کند. با حمایت دوستانمان در ایالات‌متحده و اروپا (حمایتی که ما عمیقا سپاسگزار آن هستیم) گرجستان به جایگاه خود بازخواهد گشت و به الگویی برای منطقه تبدیل خواهد شد.
* رییس‌جمهوري گرجستان
منبع: واشنگتن‌پست
در شب هفتم‌آگوست سال 2008، لشکر 58 ارتش روسیه از مرزهای شناخته‌شده و بین‌المللی گرجستان عبور کرد. شواهد حکایت از یک تهاجم طولانی‌مدت و برنامه‌ریزی‌شده داشت که هدفش سرنگونی دولت من و افزایش کنترل مسکو بر منطقه ما بود. اما یک‌سال پس از آن، نتایج دقیقا آن چیزی نیست که مسکو انتظارش را می‌کشید.
متاسفانه، 410نفر از شهروندان ما که بیشترشان را غیرنظامیان تشکیل می‌دادند، جان خود را از دست دادند و بیش از هزارو700نفر نیز زخمی شدند. تقریبا 130هزارنفر مجبور به ترک خانه‌های خود شدند، مطابق با «کمیساریای عالی امور پناهندگان سازمان ملل»، ده‌ها‌هزار نفر مشمول پاکسازی قومی در روستاهای ایالات گرجی «آبخازیا» و «اوستیای‌جنوبی» شده‌اند.
هزینه‌ها سر به میلیاردها می‌گذارد و با نقض آتش‌بسی که در 12آگوست2008 توسط رییس‌جمهور روسیه «دیمیتری مدودف» امضا شده بود، همچنان 10هزارنفر از نیروهای روسی در دو منطقه از خاک گرجستان باقی مانده‌اند. تحریکات روسیه متوقف نشده است، تک‌تیراندازها در منطقه‌های تحت‌کنترل روسیه 28 افسر پلیس گرجی را کشته‌اند. در روزهای اخیر، روسیه درگیر اقدامات و اظهارات تحریک‌برانگیزی شده که انعکاسی از پیش‌زمینه‌های اشغال سال گذشته است. درحالی که تمام دنیا شاهد است، روسیه ماموریت‌های نظارتی سازمان‌ملل و سازمان امنیت و همکاری اروپا را وتو کرده است. با نقض آتش‌بس روسیه همچنین مانع از نظارت اتحادیه اروپایی بر مناطق اشغالی می‌شود.
با این همه برخلاف برخی از انتظارات، گرجستان به زندگی بازگشته است. نهاد‌های دموکراتیک ما درحال رشد است و سرمایه‌گذاران خارجی در حال بازگشت هستند. جهان باید درک کند که رفتاری که روسیه در آگوست گذشته از خود نشان داد نه‌تنها گرجستان که کل منطقه ما را تهدید می‌کند.
پس از انقلاب «گل رز» سال 2003، ما تلاش کرده‌ایم تا دولتی مدرن و مسوول را جایگزین دولت عمیقا فاسد و شکست‌خورده پیشین کنیم. دولتی که متحد غرب است، با استانداردهای اروپایی اداره می‌شود و به لیبرال‌دموکراسی، اصول بازار آزاد و روابط صلح‌آمیز با همسایگان ما متعهد است. 20سال پس از سقوط کمونیسم، این آرمان باید هدفی عادی باشد.
در واقع، روسیه باید از داشتن همسایه‌ای باثبات و مرفه استقبال کند. اما در عوض، مسکو از آرمان‌های ما احساس تهدید می‌کند.
پس از جنگ، ما با یک انتخاب روبه‌رو بودیم. اکثر کشورها در مقابل تهدیدات خارجی نگاه امنیتی خود را به داخل معطوف می‌کنند. اما ما تصمیم به تقویت تعهدهای خود به ارزش‌های غربی‌مان همانند: آزادی‌های فردی و اقتصادی گرفتیم. چنین ارزش‌هایی بهترین حفاظت را به ما ارایه می‌دهد و الهام‌بخش مردم ما برای بازسازی است، آن‌هم در موقعیتی که ما در تیررس گسترده آتش توپخانه روسیه هستیم.
من به اصلاحات دموکراتیک عمیق‌تری حتی تعهد دارم. هنگامی که اعتراضات داخلی ماه آوریل2009 شکل گرفت، دولت من یک سیاست باز و خویشتندار را پی گرفت. ما به معترضان این اجازه را دادیم که خیابان اصلی تفلیس را هرچند غیرقانونی برای سه‌ماه ببندند، سپس از رهبران اپوزیسیون دعوت کردیم تا گفت‌وگوها را برای اصلاحات در قانون‌اساسی‌مان در زمینه قانون انتخابات، رسانه‌ها و قوه‌قضاییه آغاز کنیم.
ماه گذشته در سال 2009 من به انجام اصلاحات ویژه‌ای با ضرب‌الاجل مشخص متعهد شدم که شامل انتخاب مستقیم شهرداران در ماه می ‌آینده است. کدهای جدید انتخاباتی و کرسی ویژه برای کمیسیون مرکزی انتخابات، قدرت کمتر برای رییس‌جمهور و اختیارات گسترده‌تر برای پارلمان، مجازات‌های سنگین‌تر برای مقاماتی که سعی در اثر‌گذاری بر قضات را دارند و رعایت برخورداری از حقی برابر برای احزاب دولتی و اپوزیسیون در پخش برنامه از تلویزیونی دولتی همگی از جمله این اصلاحات است.
همه ما، سپاسگزار واکنش‌های بین‌المللی به آنچه که روی داده است هستیم. بیش از 5/4میلیارددلار به ما برای کمک به ترمیم ویرانی‌های جنگ و مراقبت از آوارگان گرجی تخصیص یافته است. سرمایه‌گذاری‌های خارجی دوباره به جریان افتاده و جامعه جهانی نقض آتش‌بس از سوی روسیه را محکوم کرده است. در سال 2009 در مسکو، رییس‌جمهور «اوباما» محکم و پایدار از تمامیت ارضی ما و آرمان‌های ناتو دفاع کرد.
گرجستان با مشکلی روبه‌روست که هم جدید است و هم ریشه در گذشته دارد. همانند دیواری که آلمان‌ها را از یکدیگر جدا کرده بود. مرزی که امروز روس‌ها کشیده‌اند ما را از دو ناحیه اشغالیمان جدا کرده است. در این نواحی ناظران، اخراج، رسانه‌ها محدود و شهروندان گرجی از بازگشت به خانه‌هایشان منع شده‌اند در زمانی که روس‌ها مشغول برپا کردن پایگاه‌های نظامی هستند.
این تحولات، تهدیدی است علیه تمامی کشورهای آزادی که اعتقاد دارند نمی‌توان مرزهای بین‌المللی را با توسل‌ به ‌زور تغییر داد. اگر ما در مقابل تاکتیک‌هایی مانند تجاوز مرزی ایستادگی نکنیم، مناطق «درگیر منجمد» (همانند بحران قره‌باغ) که موجب بی‌ثبات‌شدن دولت‌های مستقل است شکل خواهد گرفت یا اینکه پاکسازی‌های قومی و قطع منابع انرژی برای مطابع سیاسی به شکلی صورت خواهد گرفت که هیچ‌یک از ما نتوانیم از ثبات لذت ببریم. به همین دلیل است که ما پاسخگوی هر کوششی برای پایان صلح‌آمیز جنگ سرد هستیم.
ما خواستار این بودیم که دیگر کشورها تمامیت ارضی گرجستان را به رسمیت شناخته و از شناسایی مناطق اشغالی خودداری کنند. ما بسیار سپاسگزاریم که بیشتر کشورها این رویکرد را در پیش گرفتند. ما تلاش نخواهیم کرد که این مناطق را با نیروی نظامی بازپس ‌گیریم ولی هیچ‌گاه حق الصاق این مناطق را فراموش نخواهیم کرد و برای رسیدن به نیکبختی همچنان به تلاش خود برای ساختن جامعه‌ای باز، دموکراتیک و دارای اقتصاد آزاد اهتمام خواهیم ورزید.
همان‌گونه که معاون رییس‌جمهور آمریکا «جو بایدن» ماه گذشته در تفلیس تاکید کرد: «تمام ملت‌های مترقی جهان از موفقیت شما (گرجستان) نفع خواهند داشت بخصوص ملت‌هایی که در این ناحیه (قفقاز) ساکن هستند.
20‌سال پیش، اشتیاق به دنیایی آزاد و مرفه منجر به فروریختن دیوار برلین شد. ما بر این باوریم که یک گرجستان آزاد و مرفه نهایتا حاکمیت ملی ما را ترمیم خواهد کرد و اشتباهاتی که اشغال روسیه به‌بار آورده است را جبران می‌کند. با حمایت دوستانمان در ایالات‌متحده و اروپا (حمایتی که ما عمیقا سپاسگزار آن هستیم) گرجستان به جایگاه خود بازخواهد گشت و به الگویی برای منطقه تبدیل خواهد شد.
* رییس‌جمهوري گرجستان
منبع: واشنگتن‌پست

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.