|

بهزاد نبوي:

مردم اول انقلاب و جنگ صبرشان بيشتر بود

ايلنا: بهزاد نبوي عصر روز گذشته در نشست «چالش‌هاي اقتصاد جنگ در دفاع مقدس» که در حزب توسعه ملي ايران اسلامي برگزار شد، با بيان اينکه برخي فکر مي‌کنند حمايت مالي دولت از جنگ به معناي آن است که هرچه پول در کشور وجود دارد بايد به جبهه‌ها فرستاد، اظهار کرد: برخي‌ها به‌ويژه سال ۸۸ انتقاد مي‌کردند که دولت دفاع مقدس از جنگ چندان حمايت نکرد؛ يعني بايد هرچه پول داشت، صرف جنگ مي‌کرد. در سال‌هاي جنگ، شهرها موشک‌باران مي‌شدند و دولت قصد سنگرسازي و پناهگاه‌سازي داشت. برخي از دوستان نيروهاي مسلح به‌ويژه به ما انتقاد مي‌کردند مگر ما پناهگاه داريم که قصد ساخت پناهگاه در شهرها را داريد.
نبوي افزود: آنها به اين مسئله فکر نمي‌کردند که اگر امنيتي در شهرها نباشد، کسي به جبهه نمي‌رود و اگر جان کارگر حفظ نشود، جبهه‌ها هم مديريت نمي‌شود.
او با بيان اينکه با آغاز جنگ و حمله عراق ما شوکه شده بوديم، تصريح کرد: دولت بسيار جوان و بي‌تجربه بود و باتجربه‌ترين وزرا، چند ماه و حداکثر ۹ ماه سابقه وزارت داشتند. اولين کاري که انجام شد، تشکيل ستاد بسيج اقتصادي بود؛ البته فکر تشکيل اين ستاد، قبل از دولت شهيد رجايي و در دوران رياست مهندس سحابي بر سازمان برنامه‌و‌بودجه مطرح شده بود.
رئيس ستاد بسيج اقتصادي در دولت شهيد رجايي با اشاره به بمباران پالايشگاه آبادان خاطرنشان کرد: پالايشگاه آبادان جزء معدود پالايشگاه‌هاي ما بود. بنادر کشور ازجمله بندر خرمشهر و بندر امام خميني که مهم‌ترين بنادر ما بودند، تعطيل شده بودند. از بنادر ما فقط بندرعباس باقي مانده بود که نيمه‌کاره بود و بوشهر هم بندر به معناي واقعي نبود. بسياري از ذخاير ما در خرمشهر بود.
نبوي با تأکيد بر اينکه با بمباران‌ها خطوط انتقال نفت دچار اختلال شدند و در نيمه دوم جنگ صدور نفت با مشکلاتي روبه‌رو شد، ابراز كرد: ستاد بسيج اقتصادي کميته‌هايي داشت و هدف این ستاد آن بود که زندگي مردم و حرکت اقتصادي کشور دچار اختلال و بحران نشود. اولين اقدام فوري ستاد بسيج اقتصادي، سهميه‌بندي سوخت بود؛ زيرا پالايشگاه آبادان که بزرگ‌ترين پالايشگاه کشور بود، کارش را به‌سختي ادامه مي‌داد. دومين کاري که انجام شد، اين بود که دولت نرخ برق را پلکاني کرد؛ يعني براي مصارف کم، قيمت کمتر و براي مصارف بالا پول بيشتري اخذ می‌شد. دولت نمي‌توانست برق را سهميه‌بندي کند، در نتیجه نرخش را پلکاني کرد.
او با بيان اينکه دولت تمام وسايل حمل‌و‌نقل را تحت پوشش خود قرار داد، عنوان کرد: اين کار تا پايان جنگ ادامه داشت که هم براي پشتيباني از جبهه‌ها و هم تأمين نيازهاي اساسي کشور بود. کار بعدي حمايت از کالاهاي اساسي بود.
نبوي اضافه کرد: فکر هم نکنيد که وفور بود و سهميه‌بندي سريع به دست مردم مي‌رسيد، ولي مردم، مردم اول انقلاب و جنگ بودند و صبرشان بيشتر بود و اعتماد زيادي به مسئولان داشتند و کمبودها را تحمل مي‌کردند.
او با تأکيد بر اينکه مسئولان بيشتر در ميان مردم بودند، بيان کرد: هدف از سهميه‌بندي، اين بود که کالاهاي اساسي و واقعي مردم به دستشان برسد. البته امروز آن الگو را نمی‌توان انجام داد و بايد با روش‌ها و الگوهاي ديگر آن کار انجام شود. ۴۰ سال بعد از جنگ نمي‌توان به دست مردم کوپن داد، ولي مهم‌ترين کار اين است که ما نبايد کاري کنيم که کمبودي شکل بگيرد. آن روز جنگ دست ما بود، ولي امروز تکرارنکردن آن شرايط دست ماست.
نماينده مجلس ششم با بيان اينکه کنترل و نظارت توزيع کالاهاي اساسي در دوران جنگ موفق بود و توانست کم‌و‌بيش نيازهاي اساسي را تأمين کند، گفت: البته کارهاي ديگري هم انجام شد؛ کاهش توليد کالاهاي غيرضروري و افزايش کالاهاي اساسي ازجمله آنها بود. مثلا من وقتي وزير صنايع سنگين شدم، تلاش شد بيشتر وانت توليد شود تا خودروی سواري و از اين طريق نيازهاي کشور رتق‌و‌فتق شود. در کميته کشاورزي ستاد بسيج اقتصادي تلاش مي‌شد واردات کالاها کمتر شود. مثلا تلاش شد ميزان بهره‌وري و توليد محصولات کشاورزي ازجمله برنج بيشتر شود و نرخ‌گذاري براي برنج‌هاي پرمحصول براي کشاورز مقرون‌به‌صرفه باشد.
نبوي با بيان اينکه هدف ما کاهش واردات کالاهاي غيرضروري بود، اظهار كرد: من در زمان جنگ بچه کوچک داشتم. واقعا کيفيت البسه ايراني با البسه خارجي برابري مي‌کرد. ما آن‌وقت موز وارد نمي‌کرديم و در سال‌هاي پاياني جنگ موزهاي کوچک و البته خپل توليد کرده بوديم. در زمان جنگ حتي يک دستگاه هم خودرو خارجي وارد نشد.
او ادامه داد: پس از آن، هدف دولت دستيابي مردم به کالاهاي اساسي به صورت ثابت و مشخص و با قيمت مشخص، کنترل‌شده و پوشش حمل‌ونقل کشور و راه‌اندازي بنادر بود.
ايلنا: بهزاد نبوي عصر روز گذشته در نشست «چالش‌هاي اقتصاد جنگ در دفاع مقدس» که در حزب توسعه ملي ايران اسلامي برگزار شد، با بيان اينکه برخي فکر مي‌کنند حمايت مالي دولت از جنگ به معناي آن است که هرچه پول در کشور وجود دارد بايد به جبهه‌ها فرستاد، اظهار کرد: برخي‌ها به‌ويژه سال ۸۸ انتقاد مي‌کردند که دولت دفاع مقدس از جنگ چندان حمايت نکرد؛ يعني بايد هرچه پول داشت، صرف جنگ مي‌کرد. در سال‌هاي جنگ، شهرها موشک‌باران مي‌شدند و دولت قصد سنگرسازي و پناهگاه‌سازي داشت. برخي از دوستان نيروهاي مسلح به‌ويژه به ما انتقاد مي‌کردند مگر ما پناهگاه داريم که قصد ساخت پناهگاه در شهرها را داريد.
نبوي افزود: آنها به اين مسئله فکر نمي‌کردند که اگر امنيتي در شهرها نباشد، کسي به جبهه نمي‌رود و اگر جان کارگر حفظ نشود، جبهه‌ها هم مديريت نمي‌شود.
او با بيان اينکه با آغاز جنگ و حمله عراق ما شوکه شده بوديم، تصريح کرد: دولت بسيار جوان و بي‌تجربه بود و باتجربه‌ترين وزرا، چند ماه و حداکثر ۹ ماه سابقه وزارت داشتند. اولين کاري که انجام شد، تشکيل ستاد بسيج اقتصادي بود؛ البته فکر تشکيل اين ستاد، قبل از دولت شهيد رجايي و در دوران رياست مهندس سحابي بر سازمان برنامه‌و‌بودجه مطرح شده بود.
رئيس ستاد بسيج اقتصادي در دولت شهيد رجايي با اشاره به بمباران پالايشگاه آبادان خاطرنشان کرد: پالايشگاه آبادان جزء معدود پالايشگاه‌هاي ما بود. بنادر کشور ازجمله بندر خرمشهر و بندر امام خميني که مهم‌ترين بنادر ما بودند، تعطيل شده بودند. از بنادر ما فقط بندرعباس باقي مانده بود که نيمه‌کاره بود و بوشهر هم بندر به معناي واقعي نبود. بسياري از ذخاير ما در خرمشهر بود.
نبوي با تأکيد بر اينکه با بمباران‌ها خطوط انتقال نفت دچار اختلال شدند و در نيمه دوم جنگ صدور نفت با مشکلاتي روبه‌رو شد، ابراز كرد: ستاد بسيج اقتصادي کميته‌هايي داشت و هدف این ستاد آن بود که زندگي مردم و حرکت اقتصادي کشور دچار اختلال و بحران نشود. اولين اقدام فوري ستاد بسيج اقتصادي، سهميه‌بندي سوخت بود؛ زيرا پالايشگاه آبادان که بزرگ‌ترين پالايشگاه کشور بود، کارش را به‌سختي ادامه مي‌داد. دومين کاري که انجام شد، اين بود که دولت نرخ برق را پلکاني کرد؛ يعني براي مصارف کم، قيمت کمتر و براي مصارف بالا پول بيشتري اخذ می‌شد. دولت نمي‌توانست برق را سهميه‌بندي کند، در نتیجه نرخش را پلکاني کرد.
او با بيان اينکه دولت تمام وسايل حمل‌و‌نقل را تحت پوشش خود قرار داد، عنوان کرد: اين کار تا پايان جنگ ادامه داشت که هم براي پشتيباني از جبهه‌ها و هم تأمين نيازهاي اساسي کشور بود. کار بعدي حمايت از کالاهاي اساسي بود.
نبوي اضافه کرد: فکر هم نکنيد که وفور بود و سهميه‌بندي سريع به دست مردم مي‌رسيد، ولي مردم، مردم اول انقلاب و جنگ بودند و صبرشان بيشتر بود و اعتماد زيادي به مسئولان داشتند و کمبودها را تحمل مي‌کردند.
او با تأکيد بر اينکه مسئولان بيشتر در ميان مردم بودند، بيان کرد: هدف از سهميه‌بندي، اين بود که کالاهاي اساسي و واقعي مردم به دستشان برسد. البته امروز آن الگو را نمی‌توان انجام داد و بايد با روش‌ها و الگوهاي ديگر آن کار انجام شود. ۴۰ سال بعد از جنگ نمي‌توان به دست مردم کوپن داد، ولي مهم‌ترين کار اين است که ما نبايد کاري کنيم که کمبودي شکل بگيرد. آن روز جنگ دست ما بود، ولي امروز تکرارنکردن آن شرايط دست ماست.
نماينده مجلس ششم با بيان اينکه کنترل و نظارت توزيع کالاهاي اساسي در دوران جنگ موفق بود و توانست کم‌و‌بيش نيازهاي اساسي را تأمين کند، گفت: البته کارهاي ديگري هم انجام شد؛ کاهش توليد کالاهاي غيرضروري و افزايش کالاهاي اساسي ازجمله آنها بود. مثلا من وقتي وزير صنايع سنگين شدم، تلاش شد بيشتر وانت توليد شود تا خودروی سواري و از اين طريق نيازهاي کشور رتق‌و‌فتق شود. در کميته کشاورزي ستاد بسيج اقتصادي تلاش مي‌شد واردات کالاها کمتر شود. مثلا تلاش شد ميزان بهره‌وري و توليد محصولات کشاورزي ازجمله برنج بيشتر شود و نرخ‌گذاري براي برنج‌هاي پرمحصول براي کشاورز مقرون‌به‌صرفه باشد.
نبوي با بيان اينکه هدف ما کاهش واردات کالاهاي غيرضروري بود، اظهار كرد: من در زمان جنگ بچه کوچک داشتم. واقعا کيفيت البسه ايراني با البسه خارجي برابري مي‌کرد. ما آن‌وقت موز وارد نمي‌کرديم و در سال‌هاي پاياني جنگ موزهاي کوچک و البته خپل توليد کرده بوديم. در زمان جنگ حتي يک دستگاه هم خودرو خارجي وارد نشد.
او ادامه داد: پس از آن، هدف دولت دستيابي مردم به کالاهاي اساسي به صورت ثابت و مشخص و با قيمت مشخص، کنترل‌شده و پوشش حمل‌ونقل کشور و راه‌اندازي بنادر بود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.