|

يا همه از برجام سود خواهند برد يا هيچ‌کس

ئيس‌جمهوري ايران در آستانه سفر به نيويورک يادداشتي را در روزنامه «واشنگتن‌پست» منتشر کرده است؛ روزنامه‌اي که نزديک به حزب جمهوري‌خواه است و در نتيجه درحال‌حاضر از حاميان دولت کنوني آمريکا محسوب مي‌شود.

روز هشتم مي‌ (18 ارديبهشت)، زماني که رئيس‌جمهور ترامپ اعلام کرد که آمريکا رسما از توافق هسته‌اي با ايران که با نام برنامه جامع اقدام مشترک شناخته مي‌شود خارج مي‌شود، با دو گزينه انتخاب مواجه بودم. من مي‌توانستم اقدام متقابل انجام داده و خروج ايران را اعلام کنم که قطعا منطقه را وارد ناامني و بي‌ثباتي بيشتر مي‌کرد يا اينکه يک دوره کوتاه براي ديگر طرف‌ها (عضو برجام) در نظر بگيرم تا اثرات نامطلوب تصميم آمريکا درباره توافق ارزشمندي را جبران کنند که پس از 12 سال مذاکرات سخت و متمرکز حاصل شد.
با توجه به سنت ما در احترام به حاکميت قانون و معيارهاي قوانين بين‌المللي و در حفظ صلح و ثبات در منطقه من گزينه دوم را انتخاب کردم.
آمريکا انتظار خروج شتاب‌زده ايران از توافق را داشت تا بتواند به‌آساني اتحادي بين‌المللي را عليه ايران ايجاد کرده و به صورت اتوماتيک تحريم‌هاي سابق را احيا کند. در مقابل اقدام ما اين‌چنين حرکتي را خنثي کرد. گفت‌وگوها با باقي‌مانده اعضاي برجام و اعلام آنها در پايبندي به توافق، آمريکا را در موضع تنها قرار داد. چنين شکاف عظيمی ميان آمريکا و ديگر شرکاي اروپايي آن درباره يک موضوع سياست خارجي مهم منحصربه‌فرد و بي‌سابقه بوده است و من مي‌توانم بگويم که اين موضوع ثابت کرد که ما در رويکرد صحيحي درباره توافق هسته‌اي و ديپلماسي فعال خود قرار داشتيم.
سياست خارجي کنوني آمريکا در قبال ايران با واقعيت‌هاي موجود در ايران، ‌در منطقه و سراسر جهان تطابق نداشته و اين سياست حتي در راستاي منافع ملي آمريکا نيز قرار ندارد. دولت آمريکا با اطلاعات نادرست و تحليل‌هاي غلطي که از اسرائيل و گروه‌هاي تروريستي دريافت کرده در اين توهم قرار دارد که پناه‌بردن به تحريم‌ها به امتيازدهي از سوي ايران منجر خواهد شد. اين در حالي است که ايراني‌ها به مقاومت سرسختانه در برابر فشارهاي خارجي شناخته شده‌اند.
آمريکا از طريق رژيم تحريم‌هاي فراگير خود نتوانست ايرانيان را در دوران پيش از برجام مجبور به تسليم‌شدن کند. اين آمريکا بود که روند را تغيير داد و مذاکره را انتخاب کرد.
در مذاکرات کنوني ما با باقي‌مانده اعضاي برجام تأكيد کرديم که حفاظت از منافع بلندمدت مردم ايران براي ما مهم است. اگر با وجود خروج آمريکا از اين توافق اين منافع تضمين شود، ما نيز در اين توافق باقي خواهيم ماند، در غير اين صورت ما دنبال يک مسير متفاوت خواهيم رفت. منطق ما ساده و صريح است: يا همه از برجام سود خواهند برد يا هيچ‌کس. پيشنهاد ترامپ براي گفت‌وگو با ايران صادقانه يا واقعي نيست. چگونه مي‌توان از صداقت آنها متقاعد بود، حال آنکه وزير خارجه وي ليست بلندبالايي از پيش‌شرط‌هاي توهين‌آميز براي مذاکرات مطرح کرده است؟ از آن بدتر، چگونه مي‌توانيم به دولت آمريکا اعتماد کنيم، درحالي‌که رسما تعهدات بين‌المللي خود را نقض مي‌کند که مهم‌ترين آن قطع‌نامه 2231 شوراي امنيت سازمان ملل است؟
چگونه ايران و ديگران به آمريکا اعتماد کنند، حال آنکه در حال تهديد به مجازات ديگر کشورها براي اجراي همان قطع‌نامه‌اي است که از آن حمايت کرده و به آن رأي داده؟ آمريکا به تحريم‌ها عليه ايران و مردم ايران پناه برده است که به‌خصوص شامل سخت‌ترکردن دسترسي مردم عادي به دارو يا محروم‌کردن آنها از سفري امن با هواپيماهاي جديدي بود که ناوگان ايران آنها را خريداري کرده بود و اين تحريم‌ها کاملا ناعادلانه و غيرقابل‌قبول است. تظاهر دولت آمريکا در حمايت از مردم ايران توخالي، رياکارانه و غيرمتقاعدکننده است.
من مطمئن هستم که دولت آمريکا يک‌بار ديگر بايد شرايط را تغيير دهد... اين کاملا شفاف شده که بسياري از کشورها در سرتاسر جهان با يک‌جانبه‌گرايي آمريکا مخالف بوده و از قلدري اين کشور خسته شده‌اند. حتي اگر در کوتاه‌مدت با چالش‌هايي در روابط اقتصادي‌مان مواجه شويم، ما هم‌راستا با شرکايمان تلاش خواهيم کرد تا اين چالش‌ها را حل کرده و اين روزها نيز خواهند گذشت... .
رويکرد ناصادقانه آمريکا در قبال اجراي توافق از روز خروج غيرقانوني آن از توافق، عدم صداقت اين کشور در اجراي تعهدات بين‌المللي‌اش را اثبات کرد.
تاريخ مدرن گواهي مي‌دهد که ايران طي 250 سال گذشته در هيچ تهاجم خارجي مشارکت نداشته است، اگرچه شديدا با تهاجم خارجي و مداخله مقابله کرده است. صلح زرادخانه ما بوده و ما متعهد بوده‌ايم که هرگونه اشاره و اقدام حقيقي و صادقانه صلح را پاسخ دهيم. در اين زمينه ما متعهد و پايدار هستيم. (تسنيم)

ئيس‌جمهوري ايران در آستانه سفر به نيويورک يادداشتي را در روزنامه «واشنگتن‌پست» منتشر کرده است؛ روزنامه‌اي که نزديک به حزب جمهوري‌خواه است و در نتيجه درحال‌حاضر از حاميان دولت کنوني آمريکا محسوب مي‌شود.

روز هشتم مي‌ (18 ارديبهشت)، زماني که رئيس‌جمهور ترامپ اعلام کرد که آمريکا رسما از توافق هسته‌اي با ايران که با نام برنامه جامع اقدام مشترک شناخته مي‌شود خارج مي‌شود، با دو گزينه انتخاب مواجه بودم. من مي‌توانستم اقدام متقابل انجام داده و خروج ايران را اعلام کنم که قطعا منطقه را وارد ناامني و بي‌ثباتي بيشتر مي‌کرد يا اينکه يک دوره کوتاه براي ديگر طرف‌ها (عضو برجام) در نظر بگيرم تا اثرات نامطلوب تصميم آمريکا درباره توافق ارزشمندي را جبران کنند که پس از 12 سال مذاکرات سخت و متمرکز حاصل شد.
با توجه به سنت ما در احترام به حاکميت قانون و معيارهاي قوانين بين‌المللي و در حفظ صلح و ثبات در منطقه من گزينه دوم را انتخاب کردم.
آمريکا انتظار خروج شتاب‌زده ايران از توافق را داشت تا بتواند به‌آساني اتحادي بين‌المللي را عليه ايران ايجاد کرده و به صورت اتوماتيک تحريم‌هاي سابق را احيا کند. در مقابل اقدام ما اين‌چنين حرکتي را خنثي کرد. گفت‌وگوها با باقي‌مانده اعضاي برجام و اعلام آنها در پايبندي به توافق، آمريکا را در موضع تنها قرار داد. چنين شکاف عظيمی ميان آمريکا و ديگر شرکاي اروپايي آن درباره يک موضوع سياست خارجي مهم منحصربه‌فرد و بي‌سابقه بوده است و من مي‌توانم بگويم که اين موضوع ثابت کرد که ما در رويکرد صحيحي درباره توافق هسته‌اي و ديپلماسي فعال خود قرار داشتيم.
سياست خارجي کنوني آمريکا در قبال ايران با واقعيت‌هاي موجود در ايران، ‌در منطقه و سراسر جهان تطابق نداشته و اين سياست حتي در راستاي منافع ملي آمريکا نيز قرار ندارد. دولت آمريکا با اطلاعات نادرست و تحليل‌هاي غلطي که از اسرائيل و گروه‌هاي تروريستي دريافت کرده در اين توهم قرار دارد که پناه‌بردن به تحريم‌ها به امتيازدهي از سوي ايران منجر خواهد شد. اين در حالي است که ايراني‌ها به مقاومت سرسختانه در برابر فشارهاي خارجي شناخته شده‌اند.
آمريکا از طريق رژيم تحريم‌هاي فراگير خود نتوانست ايرانيان را در دوران پيش از برجام مجبور به تسليم‌شدن کند. اين آمريکا بود که روند را تغيير داد و مذاکره را انتخاب کرد.
در مذاکرات کنوني ما با باقي‌مانده اعضاي برجام تأكيد کرديم که حفاظت از منافع بلندمدت مردم ايران براي ما مهم است. اگر با وجود خروج آمريکا از اين توافق اين منافع تضمين شود، ما نيز در اين توافق باقي خواهيم ماند، در غير اين صورت ما دنبال يک مسير متفاوت خواهيم رفت. منطق ما ساده و صريح است: يا همه از برجام سود خواهند برد يا هيچ‌کس. پيشنهاد ترامپ براي گفت‌وگو با ايران صادقانه يا واقعي نيست. چگونه مي‌توان از صداقت آنها متقاعد بود، حال آنکه وزير خارجه وي ليست بلندبالايي از پيش‌شرط‌هاي توهين‌آميز براي مذاکرات مطرح کرده است؟ از آن بدتر، چگونه مي‌توانيم به دولت آمريکا اعتماد کنيم، درحالي‌که رسما تعهدات بين‌المللي خود را نقض مي‌کند که مهم‌ترين آن قطع‌نامه 2231 شوراي امنيت سازمان ملل است؟
چگونه ايران و ديگران به آمريکا اعتماد کنند، حال آنکه در حال تهديد به مجازات ديگر کشورها براي اجراي همان قطع‌نامه‌اي است که از آن حمايت کرده و به آن رأي داده؟ آمريکا به تحريم‌ها عليه ايران و مردم ايران پناه برده است که به‌خصوص شامل سخت‌ترکردن دسترسي مردم عادي به دارو يا محروم‌کردن آنها از سفري امن با هواپيماهاي جديدي بود که ناوگان ايران آنها را خريداري کرده بود و اين تحريم‌ها کاملا ناعادلانه و غيرقابل‌قبول است. تظاهر دولت آمريکا در حمايت از مردم ايران توخالي، رياکارانه و غيرمتقاعدکننده است.
من مطمئن هستم که دولت آمريکا يک‌بار ديگر بايد شرايط را تغيير دهد... اين کاملا شفاف شده که بسياري از کشورها در سرتاسر جهان با يک‌جانبه‌گرايي آمريکا مخالف بوده و از قلدري اين کشور خسته شده‌اند. حتي اگر در کوتاه‌مدت با چالش‌هايي در روابط اقتصادي‌مان مواجه شويم، ما هم‌راستا با شرکايمان تلاش خواهيم کرد تا اين چالش‌ها را حل کرده و اين روزها نيز خواهند گذشت... .
رويکرد ناصادقانه آمريکا در قبال اجراي توافق از روز خروج غيرقانوني آن از توافق، عدم صداقت اين کشور در اجراي تعهدات بين‌المللي‌اش را اثبات کرد.
تاريخ مدرن گواهي مي‌دهد که ايران طي 250 سال گذشته در هيچ تهاجم خارجي مشارکت نداشته است، اگرچه شديدا با تهاجم خارجي و مداخله مقابله کرده است. صلح زرادخانه ما بوده و ما متعهد بوده‌ايم که هرگونه اشاره و اقدام حقيقي و صادقانه صلح را پاسخ دهيم. در اين زمينه ما متعهد و پايدار هستيم. (تسنيم)

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.