احسان روزبهانی: تمام هدفم حضور در المپیک 2020 است
هیچکس نمیتواند من را از بوکس جدا کند
احسان روزبهانی بدون شک مطرحترین بوکسور ایران در چند سال اخیر بوده است. نام او زمانی بر سر زبانها افتاد که در بازیهای المپیک 2012 لندن با رسیدن به مرحله یکچهارم نهایی، یکی از بهترین نتایج تاریخ بوکس کشور را در بزرگترین رویداد ورزشی دنیا به دست آورد. اگر قضاوت ناعادلانه داوران نبود، بیتردید او طلسم بیمدالی بوکس ایران را در این بازیها شکسته بود. روزبهانی بعد از آن، دو مدال برنز از رقابتهای قهرمانی آسیا 2013 و بازیهای آسیایی 2014 صید کرد. او در این برهه با پیشرفت درخور ملاحظهای، توانست خود را بهعنوان نخستین بوکسور لژیونر ایرانی مطرح کند. شگفتی بزرگ احسان وقتی بود که به رقابتهای بوکس ستارگان جهان راه یافت و کمربند طلایی این مسابقهها را از آنِ خود کرد. بوکسور وزن 81 کیلوگرم کشورمان، در شب قهرمانی خود افتخار دیگری نیز رقم زد؛ او اولین سهمیه المپیک 2016 را برای کاروان ورزش ایران تصاحب کرد. المپیک 2016 ریو اما برای روزبهانی خوشیمن نبود و سرآغازی بود برای انزوای طولانیمدت این بوکسور. او که رفته بود تا مدال ازدسترفته خود را در المپیک 2012 لندن جبران کند، باز هم اسیر ناداوری و در اولین مسابقه مغلوب
بوکسوری از هلند شد. روزهای ناخوش احسان از المپیک ریو تاکنون ادامه دارد. او در دو سال گذشته در هیچ میدانی برای تیم ملی روی رینگ نرفته است. اختلافنظر با احمد ناطقنوری، رئیس پیشین فدراسیون بوکس، اوضاع آشفته این فدراسیون، نارضایتی از وضعیت تیم ملی، تغییر اوزان و مصدومیت، دلایلی بوده تا این بوکسور نامدار زمان زیادی را از صحنه دور باشد. او به «شرق» میگوید: «از المپیک ریو به بعد در هیچ مسابقهای شرکت نکردهام. در این مدت فقط در رقابتهای لیگ حرفهای آلمان شرکت کردم که نتایج آن هم چون در جایی ثبت نمیشد، به چشم نمیآمد. البته من هم فقط برای کسب درآمد در این رقابتها شرکت کردم. بازیهای آسیایی 2018 جاکارتا میدانی بود که میتوانستم در آن حضور پیدا کنم، اما متأسفانه به دلیل تغییر اوزانی که میزبان در مسابقات بوکس داد، از حضور در آن محروم شدم. اگر در بازیهای آسیایی شر کت میکردم، مطمئنا مدال میگرفتم. واقعا حیف شد». روزبهانی یک ماه پیش دست خود را به تیغ جراحان سپرده است: «مصدومیت کهنهای که داشتم آنقدر اذیتم کرد که مجبور به جراحی شدم. آسیبدیدگی دیسکهای گردنم به دست چپم فشار آورد و باعث شد عضله و عصب آن از کار
بیفتد. یک ماه است دستم را جراحی کردهام. خوشبختانه از عمل راضی هستم و یکی، دو روزی میشود که تمریناتم را سبک شروع کردهام».احسان در این مدتی که از مسابقات دور بوده است، مجبور شده یک وزن بالاتر بیاید: در این مدت اضافهوزن زیادی پیدا کردم و چون نمیتوانستم وزن کم کنم، به وزن 91 کیلوگرم آمدهام. کارم الان در این وزن خیلی سخت شده است. قبلا در وزن 81 کیلوگرم روی حریفانم مسلط بودم، اما حالا برعکس شده و آنها به لحاظ فیزیک و قد بلندی که دارند، روی من مسلط هستند. انشاءالله بتوانم شروع خوبی داشته باشم. اگر دستم مشکلی برایم ایجاد نکند، خرداد در رقابتهای قهرمانی آسیا شرکت میکنم. انشاءلله بعد از آن هم برای کسب سهمیه المپیک باید تلاش کنم».
در مدتی که عضو تیم ملی بوکس در مسابقهای حاضر نمیشد، شایعههایی مطرح بود که او بوکس را کنار گذاشته و در تلاش است برای کسب درآمد بیشتر، وارد رشته MMA شود. روزبهانی دراینباره توضیح داد: «هیچکسی نمیتواند احسان روزبهانی را از بوکس جدا کند. من فقط برای دیدن دوستانم راهی تمرینات بچههای تیم ملی جوجیتسو شدم و یک جلسه کنار آنها تمرین کردم. این تمریناتم هیچ ربطی به حضورم در مسابقات MMA ندارد. من تمام هدفم حضور در المپیک 2020 است. قول میدهم اگر شرایطم در این دو سال آینده خوب شود، در این المپیک مدال گرفتنم حتمی باشد». او که رابطه بسیار نزدیکی با اکبر احدی، سرمربی تیم ملی بوکس، دارد از بازگشت این مربی بااخلاق خیلی خوشحال است: «تمام افتخارات و عناوینی را که دارم مدیون آقای احدی هستم. خوشحالم دوباره ایشان برگشتهاند. آقای احدی کارش را خوب بلد است. امیدوارم تغییراتی که در فدراسیون ایجاد شده، به نفع جامعه بوکس تمام شود».
احسان روزبهانی بدون شک مطرحترین بوکسور ایران در چند سال اخیر بوده است. نام او زمانی بر سر زبانها افتاد که در بازیهای المپیک 2012 لندن با رسیدن به مرحله یکچهارم نهایی، یکی از بهترین نتایج تاریخ بوکس کشور را در بزرگترین رویداد ورزشی دنیا به دست آورد. اگر قضاوت ناعادلانه داوران نبود، بیتردید او طلسم بیمدالی بوکس ایران را در این بازیها شکسته بود. روزبهانی بعد از آن، دو مدال برنز از رقابتهای قهرمانی آسیا 2013 و بازیهای آسیایی 2014 صید کرد. او در این برهه با پیشرفت درخور ملاحظهای، توانست خود را بهعنوان نخستین بوکسور لژیونر ایرانی مطرح کند. شگفتی بزرگ احسان وقتی بود که به رقابتهای بوکس ستارگان جهان راه یافت و کمربند طلایی این مسابقهها را از آنِ خود کرد. بوکسور وزن 81 کیلوگرم کشورمان، در شب قهرمانی خود افتخار دیگری نیز رقم زد؛ او اولین سهمیه المپیک 2016 را برای کاروان ورزش ایران تصاحب کرد. المپیک 2016 ریو اما برای روزبهانی خوشیمن نبود و سرآغازی بود برای انزوای طولانیمدت این بوکسور. او که رفته بود تا مدال ازدسترفته خود را در المپیک 2012 لندن جبران کند، باز هم اسیر ناداوری و در اولین مسابقه مغلوب
بوکسوری از هلند شد. روزهای ناخوش احسان از المپیک ریو تاکنون ادامه دارد. او در دو سال گذشته در هیچ میدانی برای تیم ملی روی رینگ نرفته است. اختلافنظر با احمد ناطقنوری، رئیس پیشین فدراسیون بوکس، اوضاع آشفته این فدراسیون، نارضایتی از وضعیت تیم ملی، تغییر اوزان و مصدومیت، دلایلی بوده تا این بوکسور نامدار زمان زیادی را از صحنه دور باشد. او به «شرق» میگوید: «از المپیک ریو به بعد در هیچ مسابقهای شرکت نکردهام. در این مدت فقط در رقابتهای لیگ حرفهای آلمان شرکت کردم که نتایج آن هم چون در جایی ثبت نمیشد، به چشم نمیآمد. البته من هم فقط برای کسب درآمد در این رقابتها شرکت کردم. بازیهای آسیایی 2018 جاکارتا میدانی بود که میتوانستم در آن حضور پیدا کنم، اما متأسفانه به دلیل تغییر اوزانی که میزبان در مسابقات بوکس داد، از حضور در آن محروم شدم. اگر در بازیهای آسیایی شر کت میکردم، مطمئنا مدال میگرفتم. واقعا حیف شد». روزبهانی یک ماه پیش دست خود را به تیغ جراحان سپرده است: «مصدومیت کهنهای که داشتم آنقدر اذیتم کرد که مجبور به جراحی شدم. آسیبدیدگی دیسکهای گردنم به دست چپم فشار آورد و باعث شد عضله و عصب آن از کار
بیفتد. یک ماه است دستم را جراحی کردهام. خوشبختانه از عمل راضی هستم و یکی، دو روزی میشود که تمریناتم را سبک شروع کردهام».احسان در این مدتی که از مسابقات دور بوده است، مجبور شده یک وزن بالاتر بیاید: در این مدت اضافهوزن زیادی پیدا کردم و چون نمیتوانستم وزن کم کنم، به وزن 91 کیلوگرم آمدهام. کارم الان در این وزن خیلی سخت شده است. قبلا در وزن 81 کیلوگرم روی حریفانم مسلط بودم، اما حالا برعکس شده و آنها به لحاظ فیزیک و قد بلندی که دارند، روی من مسلط هستند. انشاءالله بتوانم شروع خوبی داشته باشم. اگر دستم مشکلی برایم ایجاد نکند، خرداد در رقابتهای قهرمانی آسیا شرکت میکنم. انشاءلله بعد از آن هم برای کسب سهمیه المپیک باید تلاش کنم».
در مدتی که عضو تیم ملی بوکس در مسابقهای حاضر نمیشد، شایعههایی مطرح بود که او بوکس را کنار گذاشته و در تلاش است برای کسب درآمد بیشتر، وارد رشته MMA شود. روزبهانی دراینباره توضیح داد: «هیچکسی نمیتواند احسان روزبهانی را از بوکس جدا کند. من فقط برای دیدن دوستانم راهی تمرینات بچههای تیم ملی جوجیتسو شدم و یک جلسه کنار آنها تمرین کردم. این تمریناتم هیچ ربطی به حضورم در مسابقات MMA ندارد. من تمام هدفم حضور در المپیک 2020 است. قول میدهم اگر شرایطم در این دو سال آینده خوب شود، در این المپیک مدال گرفتنم حتمی باشد». او که رابطه بسیار نزدیکی با اکبر احدی، سرمربی تیم ملی بوکس، دارد از بازگشت این مربی بااخلاق خیلی خوشحال است: «تمام افتخارات و عناوینی را که دارم مدیون آقای احدی هستم. خوشحالم دوباره ایشان برگشتهاند. آقای احدی کارش را خوب بلد است. امیدوارم تغییراتی که در فدراسیون ایجاد شده، به نفع جامعه بوکس تمام شود».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.