پرسه درخبر
تندیس جایزه آکادمی «سینماسینما» رونمایی شد
برندگان جایزه آکادمی «سینماسینما»، تندیس «مهرگیاه» میگیرند. این تندیس، پنج برگ از مهرگیاه است که یک گیاه اساطیری ایرانی و مظهر زایش، مهر، وحدت و یگانگی است. طراح این تندیس محمدعلی رضایی است. آیین پایانی نخستین دوره جایزه آکادمی «سینماسینما»
۱۸ شهریورماه با دبیری کیوان کثیریان و ریاست کیانوش عیاری در هتل انقلاب تهران برگزار میشود.
احمد پوری
نام شاملو کار جایزه را سختتر میکند
احمد پوری معتقد است برگزیدگان جایزه شعر احمد شاملو لزوما نباید ویژگیهای شعری این شاعر را داشته باشند، زیرا دیگر شاعری مانند او وجود ندارد. این مترجم در گفتوگو با ستاد خبری جایزه شعر شاملو، با اشاره به اینکه معمولا وقتی جایزهای به نام یکی از افراد سرشناس ادبی برگزار میشود، سطح انتظارات از آن بالا میرود، گفت: وقتی از جایزه شعر احمد شاملو حرف میزنیم، همه فقط شاملو را نگاه میکنند، به همین دلیل با شنیدن نام برگزیده حیرت میکنند که شعر او کجا و شعر شاملو کجا؟ درحالیکه هدف اصلی از برگزاری چنین جایزهای این است که در میان شاعران امروز به یک اتفاقنظر برسیم. اصلا فرض کنید این جایزه میتوانست اسم دیگری داشته باشد. با چنین نگاهی، احتمالا تشنج برآمده از اسم جایزه کمتر میشد. او افزود: در دهه 50 خورشیدی جایزهای به اسم فروغ فرخزاد برگزار شد که برادر فروغ متولی برگزاری آن بود؛ کسی که جامعه روشنفکری آن زمان او را قبول نداشت. اما وسعت نظر آن دوران بسیار بیشتر بود. حتی خود شاملو در این جایزه شرکت کرد و برنده شد. پوری با تأکید بر اینکه تعصبورزی کمتر، روند کار جایزهها را هموارتر میکند، گفت: البته میفهمم که نام
شاملو توقعات و انتظارات زیادی ایجاد میکند، ولی این جایزهای است برای شعر و داوران آن قرار است مجموعهشعری را بهعنوان برگزیده آن سال و یک مجموعه شعر خوب معرفی کنند. ممکن است برخی بر این باور باشند که داورها صلاحیت لازم را ندارند که این موضوعی است جداگانه و باید درباره آن بحث کرد، اما اینکه هوا و وحشت برمان دارد که جایزه شاملو به فلان کس رسیده که درمقایسهبا شاملو شعر بدی دارد، سختگیری بیموردی است. این مترجم شعر همچنین درباره برخی انتقادها به داوریهای این جایزه تصریح کرد: داوری شعر فرایند پیچیدهای است و اینگونه نیست که بتوانیم بگوییم هر مجموعهای را که داوران انتخاب کنند، بیبروبرگرد مجموعهای عالی است و همه ویژگیهای شعریاش با استانداردهای یک شعر بسیار خوب مطابقت دارد؛ چنین چیزی امکان ندارد. حتی نسبت به داوریهای جوایز مطرح و بزرگ دنیا مثل نوبل و بوکر ادبی هم همیشه انتقادهایی وجود دارد و برخی از انتخابهای صورتگرفته ناراضیاند و معتقدند که حق به حقدار نرسیده است. بنابراین قصه انتقاد به داوری سر دراز دارد و همیشه ادامه خواهد داشت. او همچنین درباره موضوع انتخاب داوران از میان طیفهای مختلف
روشنفکری در مرحله دوم هر دوره این جایزه گفت: در دوره اول و دوم بر این موضوع تأکید شده بود که داوران جایزه فقط از بین شاعرها انتخاب نشوند و طیف روشنفکری گستردهتری را وارد جریان داوری کنیم؛ به این دلیل که سلیقه آنها را هم بهعنوان یک روشنفکرِ مخاطب شعر و نماینده این طیف بسنجیم. البته فکر بدی نبود، ولی واقعیت این است که یک مقدار داوری را پیچیدهتر کرد. چون اگر داوران همگی از میان اهل فن باشند، راحتتر به نتیجه میرسند. زیرا آنها معیارهای توافقشدهای با هم دارند. در دوره اول که من بهعنوان داور مرحله دوم حضور داشتم، شاهد این پیچیدگی داوری در میان افرادی از طیفهای گوناگون بودم. پوری قرارگرفتن شاعران شناختهشده و باتجربهتر را در کنار شاعران جوان از نقطهضعفهای این جایزه دانست و گفت: معتقدم قرارگرفتن یک شاعر برجسته که تا امروز کارنامه خوبی داشته، در کنار شاعران جوانی که تنها یک یا دو کتاب منتشر کردهاند و تازه وارد عرصه شعر شدهاند، داوری را سختتر میکند. با این روش در هر دوره شاعران شناختهشده برنده جایزه خواهند شد و جوانها عقب میافتند. اگر بخشی برای شاعران قدیمیتر و بخشی برای شاعران نوگام در نظر
گرفته شود، داوری عادلانهتری صورت خواهد گرفت. این نویسنده در پایان صحبتهای خود برگزاری جایزهای به اسم احمد شاملو را تشویق بزرگی برای برگزیدگان آن دانست و افزود: حداقل تأثیر چنین جایزهای این است که هر سال یک تا سه نفر را بهطور جدی به کار ادبیات و شعر مشغول کند، تا جایی که به این زودیها دست از شعر نکشند و با تلاش بیشتر به تعالی برسند. این خودش کار بزرگی است. ما ادعا نداریم که یک جایزه میتواند لشکری از شاعران را متولد کند یا تأثیر بالایی در کیفیت شعر امروز داشته باشد، اما اگر همین تأثیر کوچک در حد یکی و دونفر درست انجام شود، کار بزرگی است.
تندیس جایزه آکادمی «سینماسینما» رونمایی شد
برندگان جایزه آکادمی «سینماسینما»، تندیس «مهرگیاه» میگیرند. این تندیس، پنج برگ از مهرگیاه است که یک گیاه اساطیری ایرانی و مظهر زایش، مهر، وحدت و یگانگی است. طراح این تندیس محمدعلی رضایی است. آیین پایانی نخستین دوره جایزه آکادمی «سینماسینما»
۱۸ شهریورماه با دبیری کیوان کثیریان و ریاست کیانوش عیاری در هتل انقلاب تهران برگزار میشود.
احمد پوری
نام شاملو کار جایزه را سختتر میکند
احمد پوری معتقد است برگزیدگان جایزه شعر احمد شاملو لزوما نباید ویژگیهای شعری این شاعر را داشته باشند، زیرا دیگر شاعری مانند او وجود ندارد. این مترجم در گفتوگو با ستاد خبری جایزه شعر شاملو، با اشاره به اینکه معمولا وقتی جایزهای به نام یکی از افراد سرشناس ادبی برگزار میشود، سطح انتظارات از آن بالا میرود، گفت: وقتی از جایزه شعر احمد شاملو حرف میزنیم، همه فقط شاملو را نگاه میکنند، به همین دلیل با شنیدن نام برگزیده حیرت میکنند که شعر او کجا و شعر شاملو کجا؟ درحالیکه هدف اصلی از برگزاری چنین جایزهای این است که در میان شاعران امروز به یک اتفاقنظر برسیم. اصلا فرض کنید این جایزه میتوانست اسم دیگری داشته باشد. با چنین نگاهی، احتمالا تشنج برآمده از اسم جایزه کمتر میشد. او افزود: در دهه 50 خورشیدی جایزهای به اسم فروغ فرخزاد برگزار شد که برادر فروغ متولی برگزاری آن بود؛ کسی که جامعه روشنفکری آن زمان او را قبول نداشت. اما وسعت نظر آن دوران بسیار بیشتر بود. حتی خود شاملو در این جایزه شرکت کرد و برنده شد. پوری با تأکید بر اینکه تعصبورزی کمتر، روند کار جایزهها را هموارتر میکند، گفت: البته میفهمم که نام
شاملو توقعات و انتظارات زیادی ایجاد میکند، ولی این جایزهای است برای شعر و داوران آن قرار است مجموعهشعری را بهعنوان برگزیده آن سال و یک مجموعه شعر خوب معرفی کنند. ممکن است برخی بر این باور باشند که داورها صلاحیت لازم را ندارند که این موضوعی است جداگانه و باید درباره آن بحث کرد، اما اینکه هوا و وحشت برمان دارد که جایزه شاملو به فلان کس رسیده که درمقایسهبا شاملو شعر بدی دارد، سختگیری بیموردی است. این مترجم شعر همچنین درباره برخی انتقادها به داوریهای این جایزه تصریح کرد: داوری شعر فرایند پیچیدهای است و اینگونه نیست که بتوانیم بگوییم هر مجموعهای را که داوران انتخاب کنند، بیبروبرگرد مجموعهای عالی است و همه ویژگیهای شعریاش با استانداردهای یک شعر بسیار خوب مطابقت دارد؛ چنین چیزی امکان ندارد. حتی نسبت به داوریهای جوایز مطرح و بزرگ دنیا مثل نوبل و بوکر ادبی هم همیشه انتقادهایی وجود دارد و برخی از انتخابهای صورتگرفته ناراضیاند و معتقدند که حق به حقدار نرسیده است. بنابراین قصه انتقاد به داوری سر دراز دارد و همیشه ادامه خواهد داشت. او همچنین درباره موضوع انتخاب داوران از میان طیفهای مختلف
روشنفکری در مرحله دوم هر دوره این جایزه گفت: در دوره اول و دوم بر این موضوع تأکید شده بود که داوران جایزه فقط از بین شاعرها انتخاب نشوند و طیف روشنفکری گستردهتری را وارد جریان داوری کنیم؛ به این دلیل که سلیقه آنها را هم بهعنوان یک روشنفکرِ مخاطب شعر و نماینده این طیف بسنجیم. البته فکر بدی نبود، ولی واقعیت این است که یک مقدار داوری را پیچیدهتر کرد. چون اگر داوران همگی از میان اهل فن باشند، راحتتر به نتیجه میرسند. زیرا آنها معیارهای توافقشدهای با هم دارند. در دوره اول که من بهعنوان داور مرحله دوم حضور داشتم، شاهد این پیچیدگی داوری در میان افرادی از طیفهای گوناگون بودم. پوری قرارگرفتن شاعران شناختهشده و باتجربهتر را در کنار شاعران جوان از نقطهضعفهای این جایزه دانست و گفت: معتقدم قرارگرفتن یک شاعر برجسته که تا امروز کارنامه خوبی داشته، در کنار شاعران جوانی که تنها یک یا دو کتاب منتشر کردهاند و تازه وارد عرصه شعر شدهاند، داوری را سختتر میکند. با این روش در هر دوره شاعران شناختهشده برنده جایزه خواهند شد و جوانها عقب میافتند. اگر بخشی برای شاعران قدیمیتر و بخشی برای شاعران نوگام در نظر
گرفته شود، داوری عادلانهتری صورت خواهد گرفت. این نویسنده در پایان صحبتهای خود برگزاری جایزهای به اسم احمد شاملو را تشویق بزرگی برای برگزیدگان آن دانست و افزود: حداقل تأثیر چنین جایزهای این است که هر سال یک تا سه نفر را بهطور جدی به کار ادبیات و شعر مشغول کند، تا جایی که به این زودیها دست از شعر نکشند و با تلاش بیشتر به تعالی برسند. این خودش کار بزرگی است. ما ادعا نداریم که یک جایزه میتواند لشکری از شاعران را متولد کند یا تأثیر بالایی در کیفیت شعر امروز داشته باشد، اما اگر همین تأثیر کوچک در حد یکی و دونفر درست انجام شود، کار بزرگی است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.