|

محسن رضوانی: حالا نوبت گرفتن سهمیه المپیک است

شرق، سارا گودرزي : هجدهمین دوره بازی‌های آسیایی در حالی برای ورزش ایران به پایان رسید که نکاتی مثبتی هم داشت و می‌توان از آن به‌عنوان موفقیت یاد کرد. یکی از اتفاق‌های مهمی که در این دوره از بزرگ‌ترین رویدادهای ورزشی برای ورزش کشور رخ داد، تاریخ‌سازی تیم ملی واترپلو در این بازی‌ها بود که به مدال برنز رسید. تیمی که بعد از 44 سال توانست ایران را در این رشته صاحب مدال کند. اولین و آخرین باری که واترپلویست‌های ایرانی در بازی‌های آسیایی روی سکو رفتند، به بازی‌های 1974 برمی‌گردد؛ جایی که تهران میزبان بود و آنها توانستند با اقتدار به مدال طلا برسند. حالا نسل نوظهوری که هدایت آنها بر عهده چیریچ، مربی صربستانی است، بعد از نزدیک به نیم‌قرن، طلسم بی‌مدالی در این ورزش آبی سخت و طاقت‌فرسا را شکسته‌اند. نکته درخور توجه افتخارآفرینی تیم ملی واترپلو در بازی‌های آسیایی 2018، این بود که این تیم از بازی‌های 2002 بوسان کره‌جنوبی به بعد، جواز حضور در این رویداد مهم را کسب نکرد و هر بار به بهانه‌ای مسئولان مانع از اعزام این تیم به بازی‌های می‌شدند. این‌بار هم این تیم در شرایطی متفاوت راهی بازی‌های 2018 شد. مسئولان از ابتدا برای اعزام واترپلو مخالف بودند. محسن رضوانی، رئیس فدراسیون شنا، شیرجه و واترپلو که خود از قهرمانان اسبق واترپلو است، هر آنچه داشت رو کرد تا در این دوره بتواند نظر مساعد مسئولان را جلب کند؛ از استخدام مربی خارجی برای این تیم گرفته تا دادن ضمانت به وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک.
او حتی پیش‌بینی خود را از عملکرد این تیم در بازی‌ها رسانه‌ای کرد و گفت در صورت اعزام به جاکارتا، حتما در جمع چهار تیم برتر مسابقات قرار خواهند گرفت. رضوانی از اینکه می‌بیند چهار سال تلاش شبانه‌روزی‌اش برای شناساندن نسل جوان و بااستعداد واترپلوی ایران به آسیا به‌ ثمر نشسته، خوشحال است. او به «شرق» می‌گوید: «خیلی‌ها از خانواده همین واترپلو کارشکنی کردند تا ما به بازی‌ها اعزام نشویم، اما خدا را شکر که توانستیم جواب همه این نامهربانی‌ها را با این مدال برنز بدهیم. همین که می‌بینیم رئیس‌جمهور هم برایمان پیام داده و مستقیم اسم واترپلو را آورده؛ یعنی اینکه کارمان دیده شده است. این بچه‌ها واقعا سختی کشیدند تا به این مدال برنز برسند. شما نمی‌دانید روزانه چهار، پنج کیلومتر شنا و ورزش‌کردن در آب، در محیطی که در آن زندگی نمی‌کنی، چقدر دشوار است. ما در ضربات پنالتی مقابل چین توانستیم به برتری برسیم؛ این نتیجه می‌توانست برعکس شود، اما می‌خواهم بگویم چیزی از ارزش‌هایمان کم نمی‌کند. ما توانستیم به قولمان عمل کنیم». او به شایستگی‌های چیریچ، سرمربی صربی که سه سال است هدایت واترپلویست‌های کشورمان را بر عهده گرفته، اشاره می‌کند: «چیریچ سه مدال المپیک دارد و سال‌ها مربی تیم ملی صربستان بوده است. او یکی از بازیکنان مطرح و بنام واترپلو دنیا بوده. به‌جرئت می‌گویم اگر زحمات این مربی نبود، ما الان نمی‌توانستیم حرفی برای گفتن داشته باشیم. همه می‌دانند استخدام مربیان طراز اول دنیا به این آسانی نیست و باید پول زیادی به آنها بدهی تا به ایران بیایند، اما چیریچ فقط چون عاشق کارش و کارهای ناممکن است، به ایران آمده و ما هم در حد بضاعتمان به او حقوق می‌دهیم. او با حس خوبی که به بچه‌های ما منتقل کرد، توانست این کار بزرگ را انجام بدهد». رئیس فدارسیون شنا، شیرجه و واترپلو معتقد است اگر بخواهیم در رشته‌های شنا و شیرجه هم همین مسیر را طی کنیم، باید به مربیان خارجی رجوع کنیم: «اگر فهرست مدال‌های شنا، شیرجه و واترپلو را نگاه کنید، می‌بینید 19 مدال را چینی‌ها و 19 مدال را ژاپنی‌ها در این بازی‌ها گرفته‌اند. این نشان می‌دهد ما در مقایسه با آنها چقدر عقب هستیم و باید بیشتر از اینها روی این سه رشته سرمایه‌گذاری کنیم. من به‌صراحت می‌گویم ما نمی‌توانیم با مربیان داخلی کار کنیم و به علم روز مربیان خارجی نیاز داریم».
قدم بعدی که رضوانی برای تیم ملی واترپلو بردارد، تلاش برای کسب سهمیه بازی‌های المپیک 2020 توکیو است: «هدف اصلی ما این است که بتوانیم در دو سال باقی‌مانده سهمیه بازی‌های المپیک را بگیریم. ما درصددیم که چند تا از بازیکنان خارجی را جذب کنیم تا برای تیم ملی بازی کنند که از این طریق مسیرمان برای المپیکی‌شدن کوتاه‌تر شود. قزاقستانی‌ها همین الان دارند سه بازیکن صربستانی را جذب می‌کنند. ما تفاهم‌نامه‌هایی را با فدراسیون‌های اروپایی امضا کرده‌ایم. ان‌شاءالله که از این طریق بتوانیم به این خواسته‌مان برسیم و حضور در المپیک را هم تجربه کنیم».
شرق، سارا گودرزي : هجدهمین دوره بازی‌های آسیایی در حالی برای ورزش ایران به پایان رسید که نکاتی مثبتی هم داشت و می‌توان از آن به‌عنوان موفقیت یاد کرد. یکی از اتفاق‌های مهمی که در این دوره از بزرگ‌ترین رویدادهای ورزشی برای ورزش کشور رخ داد، تاریخ‌سازی تیم ملی واترپلو در این بازی‌ها بود که به مدال برنز رسید. تیمی که بعد از 44 سال توانست ایران را در این رشته صاحب مدال کند. اولین و آخرین باری که واترپلویست‌های ایرانی در بازی‌های آسیایی روی سکو رفتند، به بازی‌های 1974 برمی‌گردد؛ جایی که تهران میزبان بود و آنها توانستند با اقتدار به مدال طلا برسند. حالا نسل نوظهوری که هدایت آنها بر عهده چیریچ، مربی صربستانی است، بعد از نزدیک به نیم‌قرن، طلسم بی‌مدالی در این ورزش آبی سخت و طاقت‌فرسا را شکسته‌اند. نکته درخور توجه افتخارآفرینی تیم ملی واترپلو در بازی‌های آسیایی 2018، این بود که این تیم از بازی‌های 2002 بوسان کره‌جنوبی به بعد، جواز حضور در این رویداد مهم را کسب نکرد و هر بار به بهانه‌ای مسئولان مانع از اعزام این تیم به بازی‌های می‌شدند. این‌بار هم این تیم در شرایطی متفاوت راهی بازی‌های 2018 شد. مسئولان از ابتدا برای اعزام واترپلو مخالف بودند. محسن رضوانی، رئیس فدراسیون شنا، شیرجه و واترپلو که خود از قهرمانان اسبق واترپلو است، هر آنچه داشت رو کرد تا در این دوره بتواند نظر مساعد مسئولان را جلب کند؛ از استخدام مربی خارجی برای این تیم گرفته تا دادن ضمانت به وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک.
او حتی پیش‌بینی خود را از عملکرد این تیم در بازی‌ها رسانه‌ای کرد و گفت در صورت اعزام به جاکارتا، حتما در جمع چهار تیم برتر مسابقات قرار خواهند گرفت. رضوانی از اینکه می‌بیند چهار سال تلاش شبانه‌روزی‌اش برای شناساندن نسل جوان و بااستعداد واترپلوی ایران به آسیا به‌ ثمر نشسته، خوشحال است. او به «شرق» می‌گوید: «خیلی‌ها از خانواده همین واترپلو کارشکنی کردند تا ما به بازی‌ها اعزام نشویم، اما خدا را شکر که توانستیم جواب همه این نامهربانی‌ها را با این مدال برنز بدهیم. همین که می‌بینیم رئیس‌جمهور هم برایمان پیام داده و مستقیم اسم واترپلو را آورده؛ یعنی اینکه کارمان دیده شده است. این بچه‌ها واقعا سختی کشیدند تا به این مدال برنز برسند. شما نمی‌دانید روزانه چهار، پنج کیلومتر شنا و ورزش‌کردن در آب، در محیطی که در آن زندگی نمی‌کنی، چقدر دشوار است. ما در ضربات پنالتی مقابل چین توانستیم به برتری برسیم؛ این نتیجه می‌توانست برعکس شود، اما می‌خواهم بگویم چیزی از ارزش‌هایمان کم نمی‌کند. ما توانستیم به قولمان عمل کنیم». او به شایستگی‌های چیریچ، سرمربی صربی که سه سال است هدایت واترپلویست‌های کشورمان را بر عهده گرفته، اشاره می‌کند: «چیریچ سه مدال المپیک دارد و سال‌ها مربی تیم ملی صربستان بوده است. او یکی از بازیکنان مطرح و بنام واترپلو دنیا بوده. به‌جرئت می‌گویم اگر زحمات این مربی نبود، ما الان نمی‌توانستیم حرفی برای گفتن داشته باشیم. همه می‌دانند استخدام مربیان طراز اول دنیا به این آسانی نیست و باید پول زیادی به آنها بدهی تا به ایران بیایند، اما چیریچ فقط چون عاشق کارش و کارهای ناممکن است، به ایران آمده و ما هم در حد بضاعتمان به او حقوق می‌دهیم. او با حس خوبی که به بچه‌های ما منتقل کرد، توانست این کار بزرگ را انجام بدهد». رئیس فدارسیون شنا، شیرجه و واترپلو معتقد است اگر بخواهیم در رشته‌های شنا و شیرجه هم همین مسیر را طی کنیم، باید به مربیان خارجی رجوع کنیم: «اگر فهرست مدال‌های شنا، شیرجه و واترپلو را نگاه کنید، می‌بینید 19 مدال را چینی‌ها و 19 مدال را ژاپنی‌ها در این بازی‌ها گرفته‌اند. این نشان می‌دهد ما در مقایسه با آنها چقدر عقب هستیم و باید بیشتر از اینها روی این سه رشته سرمایه‌گذاری کنیم. من به‌صراحت می‌گویم ما نمی‌توانیم با مربیان داخلی کار کنیم و به علم روز مربیان خارجی نیاز داریم».
قدم بعدی که رضوانی برای تیم ملی واترپلو بردارد، تلاش برای کسب سهمیه بازی‌های المپیک 2020 توکیو است: «هدف اصلی ما این است که بتوانیم در دو سال باقی‌مانده سهمیه بازی‌های المپیک را بگیریم. ما درصددیم که چند تا از بازیکنان خارجی را جذب کنیم تا برای تیم ملی بازی کنند که از این طریق مسیرمان برای المپیکی‌شدن کوتاه‌تر شود. قزاقستانی‌ها همین الان دارند سه بازیکن صربستانی را جذب می‌کنند. ما تفاهم‌نامه‌هایی را با فدراسیون‌های اروپایی امضا کرده‌ایم. ان‌شاءالله که از این طریق بتوانیم به این خواسته‌مان برسیم و حضور در المپیک را هم تجربه کنیم».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.