وقتي «منوتو» را به صداوسيما ترجيح ميدهند
ابراهيم عمران: در مراسم تشييع شادروان عزتالله انتظامي، وزير فرهنگ، علي نصيريان، پرويز پرستويي و فاطمه معتمدآريا صحبت کردند. در خبر 20:30 تلويزيون تصوير و صداي سه نفر پخش شد و از صحبتهاي «سيمينبانوي» سينما خبري نبود. در همان روز پوتين و مرکل در آلمان ديدار داشتند و درباره برجام معتقد به حفظ آن بودند و بانوي سياستمدار ژرمنها، درباره برنامه موشکي ايران ابراز نگراني کرد. در خبر 20:30، بخش مربوط به برجام پخش شد و درباره برنامه موشکي، گفته شد که مرکل نگران برنامههاي منطقهاي ايران است. اين دو مورد نشاندهنده رويکرد غيرحرفهاي رسانهاي در حد تلويزيون است که در رقابت تنگاتنگ اين روزها، گوي و ميدان را به منوتو و بيبيسي و ايراناينترنشنال، واگذار کرده است. دو امر خبري که حادث شده و خواهناخواه آنکه دنبال خبر و بعد از خبر است بهراحتي در جريان پس و پيش چنين رويدادهايي قرار خواهد گرفت و حذف و تغيير واژهها نيز در رسانههاي داخلي، نميتواند خللي در اصل خبر ايجاد كند. در خبر اول بازيگري سانسور ميشود که نقشآفرينيهايش در ذهنها مانده و نوع نگرش سياسي- اجتماعياش نيز مشخص است و واهمهاي هم از بيان آنها ندارد. در خبر دوم، برنامههاي موشکي کشور نيز چيز پنهاني نيست و مورد تأييد و لازمه دفاعي کشور است و بارها هم در بيان مسئولان به اهميت بازدارندگي آن اشاره شده؛ پس دليل متقني براي پنهانسازي اين واژه نيست. اين ميتواند اوج بدسليقگي باشد که چنين نگرهاي در بين مسئولان گزينش خبر، منجر به چنين نگاههاي تکبُعدي شود. شايد در ذهن و ديد اين گزينشکنندگان خبر، اين جزئيات در راستاي سياست تعريفشده راديو و تلويزيون است و به فکر و خيال خود، در چنين راهي به درستي قدم برداشته شده؛ ولي بايد گفت در فرجام ماجرا، آنچه در ذهن مخاطب برجاي ميماند، همان حس روايت دلخواه و يکسويه است و لاغير.... در دنياي ارتباطات که در کسري از ثانيه هر نوع خبري بيواسطه پخش ميشود و روح و اصل خبر دستخوش هيچ تغييري نميشود (حال بماند بحث تفسير و تحليل) چه اصراري است بر اين نوع نگاه؟! افسوسانه مديران تلويزيون باور ندارند که کشتيبان را در امر خبر، سياستي دگر آمد و شبکههاي اجتماعي در بزنگاههاي اينچنيني، شاقول راستي و صداقت خبر هستند. پس چه بهتر که نگاه «اول، راديو و تلويزيون» ما چيره شود بر رسانههاي خبردزد آنورآبي که اگر اصل خبر را بيکموکاست پخش ميکنند، ولي تحليل و تفسير آن، ديگر برعهده خودشان است و اين همان غفلتي است که انجام ميپذيرد و پاس گلي است که بهراحتي و بيمدافع به دروازه خودمان، روانه کرديم و آنگاه که چرايي گلخوردن، به وسط آيد، آنچه مورد امعان نيست، همانا، غضنفربودن خودمان است که اين قصه ديگر سر دراز ندارد و از غصه نيز گذشته است... .
ابراهيم عمران: در مراسم تشييع شادروان عزتالله انتظامي، وزير فرهنگ، علي نصيريان، پرويز پرستويي و فاطمه معتمدآريا صحبت کردند. در خبر 20:30 تلويزيون تصوير و صداي سه نفر پخش شد و از صحبتهاي «سيمينبانوي» سينما خبري نبود. در همان روز پوتين و مرکل در آلمان ديدار داشتند و درباره برجام معتقد به حفظ آن بودند و بانوي سياستمدار ژرمنها، درباره برنامه موشکي ايران ابراز نگراني کرد. در خبر 20:30، بخش مربوط به برجام پخش شد و درباره برنامه موشکي، گفته شد که مرکل نگران برنامههاي منطقهاي ايران است. اين دو مورد نشاندهنده رويکرد غيرحرفهاي رسانهاي در حد تلويزيون است که در رقابت تنگاتنگ اين روزها، گوي و ميدان را به منوتو و بيبيسي و ايراناينترنشنال، واگذار کرده است. دو امر خبري که حادث شده و خواهناخواه آنکه دنبال خبر و بعد از خبر است بهراحتي در جريان پس و پيش چنين رويدادهايي قرار خواهد گرفت و حذف و تغيير واژهها نيز در رسانههاي داخلي، نميتواند خللي در اصل خبر ايجاد كند. در خبر اول بازيگري سانسور ميشود که نقشآفرينيهايش در ذهنها مانده و نوع نگرش سياسي- اجتماعياش نيز مشخص است و واهمهاي هم از بيان آنها ندارد. در خبر دوم، برنامههاي موشکي کشور نيز چيز پنهاني نيست و مورد تأييد و لازمه دفاعي کشور است و بارها هم در بيان مسئولان به اهميت بازدارندگي آن اشاره شده؛ پس دليل متقني براي پنهانسازي اين واژه نيست. اين ميتواند اوج بدسليقگي باشد که چنين نگرهاي در بين مسئولان گزينش خبر، منجر به چنين نگاههاي تکبُعدي شود. شايد در ذهن و ديد اين گزينشکنندگان خبر، اين جزئيات در راستاي سياست تعريفشده راديو و تلويزيون است و به فکر و خيال خود، در چنين راهي به درستي قدم برداشته شده؛ ولي بايد گفت در فرجام ماجرا، آنچه در ذهن مخاطب برجاي ميماند، همان حس روايت دلخواه و يکسويه است و لاغير.... در دنياي ارتباطات که در کسري از ثانيه هر نوع خبري بيواسطه پخش ميشود و روح و اصل خبر دستخوش هيچ تغييري نميشود (حال بماند بحث تفسير و تحليل) چه اصراري است بر اين نوع نگاه؟! افسوسانه مديران تلويزيون باور ندارند که کشتيبان را در امر خبر، سياستي دگر آمد و شبکههاي اجتماعي در بزنگاههاي اينچنيني، شاقول راستي و صداقت خبر هستند. پس چه بهتر که نگاه «اول، راديو و تلويزيون» ما چيره شود بر رسانههاي خبردزد آنورآبي که اگر اصل خبر را بيکموکاست پخش ميکنند، ولي تحليل و تفسير آن، ديگر برعهده خودشان است و اين همان غفلتي است که انجام ميپذيرد و پاس گلي است که بهراحتي و بيمدافع به دروازه خودمان، روانه کرديم و آنگاه که چرايي گلخوردن، به وسط آيد، آنچه مورد امعان نيست، همانا، غضنفربودن خودمان است که اين قصه ديگر سر دراز ندارد و از غصه نيز گذشته است... .
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.