|

3 سال است شهرداری قول داده استخداممان کند

نوشاد عالمیان: حالا آسیا از ما می‌ترسد

سارا گودرزی . خبرنگار اعزامی «شرق» به بازی‌های آسیایی

بدون تردید باید گفت تاریخی‌ترین نتیجه کاروان ورزش کشور در رشته‌های انفرادی بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ جاکارتا را نوشاد عالمیان گرفت؛ نابغه چپ‌دستی که با درخشش بی‌نظیرش بعد از ۵۲ سال، پینگ‌پنگ ایران را در این رویداد بزرگ صاحب مدال کرد. نوشاد برای رسیدن به سکوی بازی‌های آسیایی، در دو بازی حساس و دشوار، پینگ‌پنگ‌بازان بزرگی از شرق آسیا را که رنکینگ ۲۶ و ۱۰ جهان را داشتند، از پیش‌رو برداشت و مدال برنزش را قطعی کرد. او دیروز در مرحله نیمه‌نهایی، در بازی سخت‌تری به مصاف لین گایو یونگ‌ از چین که رنک چهار دنیا را داشت، رفت و ۴ بر صفر بازنده شد و‌ از رسیدن به فینال بازماند.
گفت‌وگوی «شرق» را با عالمیان بعد از کسب مدال برنز بازی‌های آسیایی می‌خوانید.
‌‌آقای عالمیان همه می‌دانند واقعا مدال‌گرفتن‌ در پینگ‌پنگ سخت است. فکرش را می‌کردید بعد از این همه سال بتوانید به مدال این بازی‌ها برسید؟
بله؛ وقتی قرعه‌هایم را دیدم، خیلی امیدوارم شدم که می‌توانم به مدال برسم. من با این دو حریف قبلا مسابقه داده و توانسته بودم آنها را شکست بدهم. بنابراین ترسی از آنها نداشتم. چون با این ذهنیت و فکر خوب جلو رفتم، توانستم ببرمشان. متأسفانه در نیمه‌نهایی، بازی خوبی نداشتم. در کل از نتیجه‌ای که گرفتم خوشحالم. من در این سال‌ها خیلی زحمت کشیده بودم. حقم بود مدال بازی‌های آسیایی را بگیرم.
‌‌در بازی نیمه‌نهایی اما به نظر می‌رسید خیلی خسته‌اید.
بله خسته که بودم، اما حریفم هم واقعا خیلی قدر بود. او ‌نفر چهارم جهان است. با سرویس‌های پشت‌سرهمی که می‌زد، واقعا ذهنم را به‌هم ریخته بود. برای همین نتوانستم حرفی مقابلش داشته باشم و هر چهار ست را واگذار کردم. البته من ست اول را خوب شروع کردم، اگر می‌توانستم نتیجه این ست را به‌ نفع خودم تمام کنم، حتما بازی بهتری می‌کردم. بازیکنانی که رنکینگ بالایی ندارند، همیشه هروقت ست اول را می‌برند، نتیجه بهتری از بازی می‌گیرند. ست اول خیلی مهم است.
‌‌ نتیجه‌ای که شما در این بازی‌ها گرفتید، به نوعی آسیایی‌ها را هم غافلگیر کرد.
بله؛ الان همه دارند روی ما حساب می‌کنند. ما سه ماه پیش هم در مسابقات جهانی توانستیم عملکرد درخور ‌توجهی داشته باشیم و برای اولین‌بار به دسته یک جهان صعود کنیم. قدرت پینگ‌پنگ دنیا دست آسیاست، آسیایی‌ها الان دیگر از ما ترس دارند.
‌‌با رفتن نیما به لیگ اروپا شما یک حریف تمرینی خوب را از دست داده‌اید، الان وضعیتتان چطور می‌شود؟
ان‌شاءالله من هم به ‌زودی به اروپا خواهم رفت. ما با کسب این مدال بهتر به دنیا شناسانده شده‌ایم. برای اینکه بهتر شویم، باید در لیگ‌های اروپایی بازی کنیم. من برای اینکه مسیر مدال‌آوری را ادامه بدهم، باید از این به بعد بیشتر با رقبای خارجی بازی کنم.
‌‌چه خواسته‌ای از مسئولان دارید؟
انتظارم این است که مسئولان حالا که دیدند من مدال گرفتم، نگاه ویژه‌تری به رشته ما داشته باشند. این مدال واقعا تاریخی است؛ بعد از ۵۲ سال به دست آمده. باید بودجه فدراسیون را افزایش دهند تا کار حرفه‌ای‌تر جلو برود. پینگ‌پنگ رشته‌ای است که فقط مسابقه‌دادن در آن حرف اول را می‌زند. ما نیاز به اعزام‌های برون‌مرزی بیشتر از این داریم.
‌‌شرایط مالی‌تان هم که هیچ‌وقت خوب نبوده؟
درآمد ما تنها از رقابت‌های باشگاهی است و حقوقی از فدراسیون نمی‌گیریم. سه سال است شهرداری بابل قول داده من و نیما برادرم را در این سازمان استخدام کند، اما هنوز اتفاقی نیفتاده است. فکر می‌کنم الان دیگر وقتش شده باشد.

بدون تردید باید گفت تاریخی‌ترین نتیجه کاروان ورزش کشور در رشته‌های انفرادی بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ جاکارتا را نوشاد عالمیان گرفت؛ نابغه چپ‌دستی که با درخشش بی‌نظیرش بعد از ۵۲ سال، پینگ‌پنگ ایران را در این رویداد بزرگ صاحب مدال کرد. نوشاد برای رسیدن به سکوی بازی‌های آسیایی، در دو بازی حساس و دشوار، پینگ‌پنگ‌بازان بزرگی از شرق آسیا را که رنکینگ ۲۶ و ۱۰ جهان را داشتند، از پیش‌رو برداشت و مدال برنزش را قطعی کرد. او دیروز در مرحله نیمه‌نهایی، در بازی سخت‌تری به مصاف لین گایو یونگ‌ از چین که رنک چهار دنیا را داشت، رفت و ۴ بر صفر بازنده شد و‌ از رسیدن به فینال بازماند.
گفت‌وگوی «شرق» را با عالمیان بعد از کسب مدال برنز بازی‌های آسیایی می‌خوانید.
‌‌آقای عالمیان همه می‌دانند واقعا مدال‌گرفتن‌ در پینگ‌پنگ سخت است. فکرش را می‌کردید بعد از این همه سال بتوانید به مدال این بازی‌ها برسید؟
بله؛ وقتی قرعه‌هایم را دیدم، خیلی امیدوارم شدم که می‌توانم به مدال برسم. من با این دو حریف قبلا مسابقه داده و توانسته بودم آنها را شکست بدهم. بنابراین ترسی از آنها نداشتم. چون با این ذهنیت و فکر خوب جلو رفتم، توانستم ببرمشان. متأسفانه در نیمه‌نهایی، بازی خوبی نداشتم. در کل از نتیجه‌ای که گرفتم خوشحالم. من در این سال‌ها خیلی زحمت کشیده بودم. حقم بود مدال بازی‌های آسیایی را بگیرم.
‌‌در بازی نیمه‌نهایی اما به نظر می‌رسید خیلی خسته‌اید.
بله خسته که بودم، اما حریفم هم واقعا خیلی قدر بود. او ‌نفر چهارم جهان است. با سرویس‌های پشت‌سرهمی که می‌زد، واقعا ذهنم را به‌هم ریخته بود. برای همین نتوانستم حرفی مقابلش داشته باشم و هر چهار ست را واگذار کردم. البته من ست اول را خوب شروع کردم، اگر می‌توانستم نتیجه این ست را به‌ نفع خودم تمام کنم، حتما بازی بهتری می‌کردم. بازیکنانی که رنکینگ بالایی ندارند، همیشه هروقت ست اول را می‌برند، نتیجه بهتری از بازی می‌گیرند. ست اول خیلی مهم است.
‌‌ نتیجه‌ای که شما در این بازی‌ها گرفتید، به نوعی آسیایی‌ها را هم غافلگیر کرد.
بله؛ الان همه دارند روی ما حساب می‌کنند. ما سه ماه پیش هم در مسابقات جهانی توانستیم عملکرد درخور ‌توجهی داشته باشیم و برای اولین‌بار به دسته یک جهان صعود کنیم. قدرت پینگ‌پنگ دنیا دست آسیاست، آسیایی‌ها الان دیگر از ما ترس دارند.
‌‌با رفتن نیما به لیگ اروپا شما یک حریف تمرینی خوب را از دست داده‌اید، الان وضعیتتان چطور می‌شود؟
ان‌شاءالله من هم به ‌زودی به اروپا خواهم رفت. ما با کسب این مدال بهتر به دنیا شناسانده شده‌ایم. برای اینکه بهتر شویم، باید در لیگ‌های اروپایی بازی کنیم. من برای اینکه مسیر مدال‌آوری را ادامه بدهم، باید از این به بعد بیشتر با رقبای خارجی بازی کنم.
‌‌چه خواسته‌ای از مسئولان دارید؟
انتظارم این است که مسئولان حالا که دیدند من مدال گرفتم، نگاه ویژه‌تری به رشته ما داشته باشند. این مدال واقعا تاریخی است؛ بعد از ۵۲ سال به دست آمده. باید بودجه فدراسیون را افزایش دهند تا کار حرفه‌ای‌تر جلو برود. پینگ‌پنگ رشته‌ای است که فقط مسابقه‌دادن در آن حرف اول را می‌زند. ما نیاز به اعزام‌های برون‌مرزی بیشتر از این داریم.
‌‌شرایط مالی‌تان هم که هیچ‌وقت خوب نبوده؟
درآمد ما تنها از رقابت‌های باشگاهی است و حقوقی از فدراسیون نمی‌گیریم. سه سال است شهرداری بابل قول داده من و نیما برادرم را در این سازمان استخدام کند، اما هنوز اتفاقی نیفتاده است. فکر می‌کنم الان دیگر وقتش شده باشد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.