|

چه کسی نمایندگان مجلس را استیضاح می‌کند؟

بهرام احمدی‌چلیچه‌ای.رئیس اداره سنجش اداره کل آموزش‌وپرورش استان چهارمحال‌وبختیاری

واقعا حق وزیر آموزش‌وپرورش استیضاح است؟ پس چه کسی باید نمایندگان را استیضاح کند؟ چرا آموزش‌وپرورش می‌لنگد!؟ استیضاح بطحایی در واقع استیضاح خود مجلس خواهد بود و دقیقا از همین‌روست که معلمان نه به این استیضاح دل‌خوش کرده‌اند و نه امید بسته‌اند زیرا اگر به گذشته آموزش‌وپرورش بنگریم، در همه ادوار مجلس همین‌گونه بوده و خواهد بود. اکنون بهارستان‌نشینان که خود از فرق سر تا ناخن پا مدیون آموزش‌وپرورش هستند، در یک حرکت نمادین سیاسی قصد دارند با استیضاح وزیر آموزش‌وپرورش دست پیش گرفته که پس نیفتند. به‌راستی نمایندگان اگر صادق هستند، باید در فصل بودجه‌ریزی سال 97 برای آموزش‌وپرورش گریبان چاک می‌کردند. در اصل به‌جای آقای بطحایی این خود نمایندگان هستند که باید استیضاح شوند و به سؤالات معلمان پاسخ دهند. آنان باید پاسخ دهند: چه از جانِ آموزش‌وپرورش می‌خواهند؟ چرا در مقابل بودجه‌های آموزش‌وپرورش و سرانه‌های مدارس سکوت می‌کنند؟ نتایج تحقیق‌وتفحص آنها از صندوق ذخیره و... چه شده است؟ نمایندگان باید پاسخ‌گو باشند چرا آموزش‌وپرورش را با چنگ و دندان تبدیل به اولویت اول یا دوم دولت نکرده و نمی‌کنند؟
یکی از نمایندگان در مجلس بعد از برکناری وزیر اقتصاد اعلام کرد: «با توجه به عملکرد نادرست رئیس دولت و تیم همراهش در یک‌ سال گذشته و حال‌وهوای فعلی مجلس هر وزیری گذرش به مجلس بیفتد قطعا استیضاحش رأی می‌آورد و توصیه می‌کنم وزیران محترم ترتیبی اتخاذ کنند تا گذرشان به مجلس نیفتد چون اگر چنین شود آن شود که برای آن دو‌ وزیر دیگر شد!» نمی‌دانیم این سخن تهدید بوده یا هشدار! ولی حالا از بدشانسی قرعه فال به نام سیدمحمد بطحایی، وزیر آموزش‌وپرورش، افتاده که در دعوای دولت و مجلس استیضاح شود. آیا پیش‌بینی آن نماینده محترم مجلس درست از آب درمی‌آید؟
برخی از 16 محور مطرح‌شده در نامه استیضاح، همان حرف‌های تکراری و کلیشه‌ای است که در استیضاح وزیران قبلی هم دیده شده بود. اما مهم‌ترین مسئله نمایندگان، عزل و نصب مدیران آموزش‌وپرورش در حوزه انتخابیه آنهاست. بطحایی طبعی آرام و سازگار و متین و منطقی دارد، مشکل این است که خواسته‌های نمایندگان یک استان و نهادهای ذی‌ربط با هم تقاطع دارد و وزیر در تعیین مدیرکل فلان استان گاهی نمی‌تواند خواسته‌های متفاوت و گاه متضاد مجموعه نمایندگان، استانداران، احزاب و برخی نهادهای دیگر را یک‌کاسه کند. هر مدیرکلی را انتخاب کند چندنفری ناراضی می‌شوند. این درد فقط درد بطحایی نیست، بلکه درد مشترک وزیران پیشین در آموزش‌وپرورش در دهه‌های اخیر بوده و خواهد بود. اجرای سند تحول هم چماقی شده برای کوبیدن بر سر هر وزیری. سند تحول آموزش‌وپرورش برخلاف متون قانونی، متنی آشفته و آرمان‌گرایانه است. آشفتگی در سند به حدی است که اگر بطحایی بگوید سند را اجرا کرده و مخالفان او هم بگویند سند را اجرا نکرده است، هر دو طرف درست گفته‌اند. معلمان مانند سایر اقشار جامعه از نظر معیشتی بابت سقوط ارزش پول ملی ضربه‌ای شدید خورده‌اند که آثار آن با گذشت زمان نمایان‌تر می‌شود. افزایش حقوق به روش مرسوم مثل اجرای طرح رتبه‌بندی اصلا نمی‌تواند این ضایعه را جبران کند. ارزش واقعی حقوق معلمان به یک‌سوم دی‌ماه 96 سقوط کرده است. اما این تازه اول ماجراست. مجلسی‌ها بهتر از همه از وضع درآمدها و هزینه‌های دولت خبر دارند. همین مجلس هفت ماه پیش بودجه سال 97 آموزش‌وپرورش را با 12 درصد افزایش حقوق‌ها تصویب کرده است. صداقت نمایندگانی که شعار رفاهی می‌دهند، مورد تردید است. برای افزایش بودجه آموزش‌وپرورش و رفاه معلمان باید از بودجه جاهای دیگر کم و به آموزش‌وپرورش اضافه کرد. نمایندگان چرا در تصویب بودجه 97 این کار را نکردند؟ شاید همه ما با این وضعیتی که با حضور وزیر محترم به روز آموزش‌وپرورش آمده انتقاد داریم و جناب بطحایی می‌توانست کارهایی بکند ولی نکرده و دلش را به الگوریتم‌های نیروهای هرچند علمی و تخصصی خوش کرده که جنس‌شان جنس معلمی نیست و از جنس برنامه‌وبودجه است که فقط پول و اعتبار را در مقابل کالا، یعنی نقدینگی در مقابل تولید و هزینه‌کرد را صرفا در مقابل وجه می‌بینند نه هزینه و اعتبارات در مقابل انسان‌سازی و درد آموزش‌وپرورش را هرگز نخواهند فهمید، ولی ما معلمان با دلایل استیضاح‌کنندگان همراه نخواهیم شد و به نظر معلمان، هدف این استیضاح خدمت به آموزش‌وپرورش و احترام به حقوق معلمان نیست. استیضاح وزیر آموزش‌وپرورش نوعی فرافکنی و اضافه‌کردن زخمی بر زخم‌های کهنه آموزش‌وپرورش است.

واقعا حق وزیر آموزش‌وپرورش استیضاح است؟ پس چه کسی باید نمایندگان را استیضاح کند؟ چرا آموزش‌وپرورش می‌لنگد!؟ استیضاح بطحایی در واقع استیضاح خود مجلس خواهد بود و دقیقا از همین‌روست که معلمان نه به این استیضاح دل‌خوش کرده‌اند و نه امید بسته‌اند زیرا اگر به گذشته آموزش‌وپرورش بنگریم، در همه ادوار مجلس همین‌گونه بوده و خواهد بود. اکنون بهارستان‌نشینان که خود از فرق سر تا ناخن پا مدیون آموزش‌وپرورش هستند، در یک حرکت نمادین سیاسی قصد دارند با استیضاح وزیر آموزش‌وپرورش دست پیش گرفته که پس نیفتند. به‌راستی نمایندگان اگر صادق هستند، باید در فصل بودجه‌ریزی سال 97 برای آموزش‌وپرورش گریبان چاک می‌کردند. در اصل به‌جای آقای بطحایی این خود نمایندگان هستند که باید استیضاح شوند و به سؤالات معلمان پاسخ دهند. آنان باید پاسخ دهند: چه از جانِ آموزش‌وپرورش می‌خواهند؟ چرا در مقابل بودجه‌های آموزش‌وپرورش و سرانه‌های مدارس سکوت می‌کنند؟ نتایج تحقیق‌وتفحص آنها از صندوق ذخیره و... چه شده است؟ نمایندگان باید پاسخ‌گو باشند چرا آموزش‌وپرورش را با چنگ و دندان تبدیل به اولویت اول یا دوم دولت نکرده و نمی‌کنند؟
یکی از نمایندگان در مجلس بعد از برکناری وزیر اقتصاد اعلام کرد: «با توجه به عملکرد نادرست رئیس دولت و تیم همراهش در یک‌ سال گذشته و حال‌وهوای فعلی مجلس هر وزیری گذرش به مجلس بیفتد قطعا استیضاحش رأی می‌آورد و توصیه می‌کنم وزیران محترم ترتیبی اتخاذ کنند تا گذرشان به مجلس نیفتد چون اگر چنین شود آن شود که برای آن دو‌ وزیر دیگر شد!» نمی‌دانیم این سخن تهدید بوده یا هشدار! ولی حالا از بدشانسی قرعه فال به نام سیدمحمد بطحایی، وزیر آموزش‌وپرورش، افتاده که در دعوای دولت و مجلس استیضاح شود. آیا پیش‌بینی آن نماینده محترم مجلس درست از آب درمی‌آید؟
برخی از 16 محور مطرح‌شده در نامه استیضاح، همان حرف‌های تکراری و کلیشه‌ای است که در استیضاح وزیران قبلی هم دیده شده بود. اما مهم‌ترین مسئله نمایندگان، عزل و نصب مدیران آموزش‌وپرورش در حوزه انتخابیه آنهاست. بطحایی طبعی آرام و سازگار و متین و منطقی دارد، مشکل این است که خواسته‌های نمایندگان یک استان و نهادهای ذی‌ربط با هم تقاطع دارد و وزیر در تعیین مدیرکل فلان استان گاهی نمی‌تواند خواسته‌های متفاوت و گاه متضاد مجموعه نمایندگان، استانداران، احزاب و برخی نهادهای دیگر را یک‌کاسه کند. هر مدیرکلی را انتخاب کند چندنفری ناراضی می‌شوند. این درد فقط درد بطحایی نیست، بلکه درد مشترک وزیران پیشین در آموزش‌وپرورش در دهه‌های اخیر بوده و خواهد بود. اجرای سند تحول هم چماقی شده برای کوبیدن بر سر هر وزیری. سند تحول آموزش‌وپرورش برخلاف متون قانونی، متنی آشفته و آرمان‌گرایانه است. آشفتگی در سند به حدی است که اگر بطحایی بگوید سند را اجرا کرده و مخالفان او هم بگویند سند را اجرا نکرده است، هر دو طرف درست گفته‌اند. معلمان مانند سایر اقشار جامعه از نظر معیشتی بابت سقوط ارزش پول ملی ضربه‌ای شدید خورده‌اند که آثار آن با گذشت زمان نمایان‌تر می‌شود. افزایش حقوق به روش مرسوم مثل اجرای طرح رتبه‌بندی اصلا نمی‌تواند این ضایعه را جبران کند. ارزش واقعی حقوق معلمان به یک‌سوم دی‌ماه 96 سقوط کرده است. اما این تازه اول ماجراست. مجلسی‌ها بهتر از همه از وضع درآمدها و هزینه‌های دولت خبر دارند. همین مجلس هفت ماه پیش بودجه سال 97 آموزش‌وپرورش را با 12 درصد افزایش حقوق‌ها تصویب کرده است. صداقت نمایندگانی که شعار رفاهی می‌دهند، مورد تردید است. برای افزایش بودجه آموزش‌وپرورش و رفاه معلمان باید از بودجه جاهای دیگر کم و به آموزش‌وپرورش اضافه کرد. نمایندگان چرا در تصویب بودجه 97 این کار را نکردند؟ شاید همه ما با این وضعیتی که با حضور وزیر محترم به روز آموزش‌وپرورش آمده انتقاد داریم و جناب بطحایی می‌توانست کارهایی بکند ولی نکرده و دلش را به الگوریتم‌های نیروهای هرچند علمی و تخصصی خوش کرده که جنس‌شان جنس معلمی نیست و از جنس برنامه‌وبودجه است که فقط پول و اعتبار را در مقابل کالا، یعنی نقدینگی در مقابل تولید و هزینه‌کرد را صرفا در مقابل وجه می‌بینند نه هزینه و اعتبارات در مقابل انسان‌سازی و درد آموزش‌وپرورش را هرگز نخواهند فهمید، ولی ما معلمان با دلایل استیضاح‌کنندگان همراه نخواهیم شد و به نظر معلمان، هدف این استیضاح خدمت به آموزش‌وپرورش و احترام به حقوق معلمان نیست. استیضاح وزیر آموزش‌وپرورش نوعی فرافکنی و اضافه‌کردن زخمی بر زخم‌های کهنه آموزش‌وپرورش است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.