|

یک دیالوگ معمولی عاشقانه در تابستان ۱۳۹۷

پوریا عالمی

سوفیا توی موبایلش بالا و پایین می‌‌رود و می‌گوید: گوش میدون دوم... ببین احکام دانشجوها و افرادی که رفته بودند در خیابان یا در دانشگاه بودند، آمده.
می‌گویم: خب؟
می‌گوید: این دانشجوها چون رفتند دانشگاه قصه شده؟ مگر دانشگاه‌رفتن جرم است؟
می‌گویم: نه خب. ولی دی‌ماه بود. مثل تیرماه.
می‌گوید: پس تیر و دی مشکل دارد؟ این خیلی گرم است و آن خیلی سرد.
می‌گویم: نه. اصلا نه تیر و دی‌ماه مشکل دارند، نه دانشگاه‌رفتن مشکل دارد... باید توجه کنی که اینها دانشجو بودند.
می‌گوید: یعنی دانشجوبودن مشکل دارد؟
می‌گویم: کلا که نه، ولی حواست باشد این دانشجوها نگران جامعه بودند.
می‌گوید: واااای... می‌خواهی بگویی جامعه مشکل دارد؟
می‌گویم: نه... نه... کارگران مشکل دارند، دانشجوها هم اعتراض کردند.
می‌گوید: یعنی مشکل از کارگران است؟
می‌گویم: نه بابا... کارگران مشکل بي‌كاری دارند.
می‌گوید: یعنی از سر بي‌كاری اعتراض می‌کنند؟!
می‌گویم: نه عزیزم... چون مسئولان پاسخ‌گو نیستند.
می‌گوید: مسئولان اینها را بي‌كار کردند؟
می‌گویم: مستقیم مستقیم که نه... ولی خب کارخانه‌ها روی هوا هستند. مسئولان هم هوایی می‌زنند.
می‌گوید: یعنی مشکل هوایی است؟
می‌گویم: نه گلم... مشکل هوایی نیست، زمینی است! بگذار برایت توضیح بدهم. نصف اینها که اعتراض دارند کارشان را از دست داده‌اند. نصفی هم اصلا کار ندارند
و کار می‌خواهند.
می‌گوید: چرا کار ندارند؟ دولت و شهرداری که توی این 10، 20 سال گذشته هزاران نفر را استخدام کردند.
می‌گویم: خب دیگر یک مرحله‌ای داریم به اسم «گزینش»، اگر توی آن قبول نشوی، استخدام نمی‌شوی.
می‌گوید: خب توی گزینش چی می‌پرسند؟
می‌گویم:‌خیلی چیزها...؛ مثلا می‌پرسند دانشگاه رفته‌ای یا نه؟
می‌گوید: اگر بگویی نرفته‌ای، استخدامت می‌کنند؟
می‌گویم: نه دیگر. باید بگویی رفته‌ام.
می‌‌گوید: تو که گفتی اگر کسی رفته باشد دانشگاه برایش قصه می‌شود.
می‌گویم: مغز من را رونمایی کردی. میشه لطفا بس کنی؟
می‌گوید: یعنی می‌گویی مشکل منه؟ خاک‌توسرت. مشکلات مملکت را هم می‌اندازی گردن من؟

سوفیا توی موبایلش بالا و پایین می‌‌رود و می‌گوید: گوش میدون دوم... ببین احکام دانشجوها و افرادی که رفته بودند در خیابان یا در دانشگاه بودند، آمده.
می‌گویم: خب؟
می‌گوید: این دانشجوها چون رفتند دانشگاه قصه شده؟ مگر دانشگاه‌رفتن جرم است؟
می‌گویم: نه خب. ولی دی‌ماه بود. مثل تیرماه.
می‌گوید: پس تیر و دی مشکل دارد؟ این خیلی گرم است و آن خیلی سرد.
می‌گویم: نه. اصلا نه تیر و دی‌ماه مشکل دارند، نه دانشگاه‌رفتن مشکل دارد... باید توجه کنی که اینها دانشجو بودند.
می‌گوید: یعنی دانشجوبودن مشکل دارد؟
می‌گویم: کلا که نه، ولی حواست باشد این دانشجوها نگران جامعه بودند.
می‌گوید: واااای... می‌خواهی بگویی جامعه مشکل دارد؟
می‌گویم: نه... نه... کارگران مشکل دارند، دانشجوها هم اعتراض کردند.
می‌گوید: یعنی مشکل از کارگران است؟
می‌گویم: نه بابا... کارگران مشکل بي‌كاری دارند.
می‌گوید: یعنی از سر بي‌كاری اعتراض می‌کنند؟!
می‌گویم: نه عزیزم... چون مسئولان پاسخ‌گو نیستند.
می‌گوید: مسئولان اینها را بي‌كار کردند؟
می‌گویم: مستقیم مستقیم که نه... ولی خب کارخانه‌ها روی هوا هستند. مسئولان هم هوایی می‌زنند.
می‌گوید: یعنی مشکل هوایی است؟
می‌گویم: نه گلم... مشکل هوایی نیست، زمینی است! بگذار برایت توضیح بدهم. نصف اینها که اعتراض دارند کارشان را از دست داده‌اند. نصفی هم اصلا کار ندارند
و کار می‌خواهند.
می‌گوید: چرا کار ندارند؟ دولت و شهرداری که توی این 10، 20 سال گذشته هزاران نفر را استخدام کردند.
می‌گویم: خب دیگر یک مرحله‌ای داریم به اسم «گزینش»، اگر توی آن قبول نشوی، استخدام نمی‌شوی.
می‌گوید: خب توی گزینش چی می‌پرسند؟
می‌گویم:‌خیلی چیزها...؛ مثلا می‌پرسند دانشگاه رفته‌ای یا نه؟
می‌گوید: اگر بگویی نرفته‌ای، استخدامت می‌کنند؟
می‌گویم: نه دیگر. باید بگویی رفته‌ام.
می‌‌گوید: تو که گفتی اگر کسی رفته باشد دانشگاه برایش قصه می‌شود.
می‌گویم: مغز من را رونمایی کردی. میشه لطفا بس کنی؟
می‌گوید: یعنی می‌گویی مشکل منه؟ خاک‌توسرت. مشکلات مملکت را هم می‌اندازی گردن من؟

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.