|

مدیریت مقتدر نیاز داریم

احمد شیرزاد

شرایط دولت در این فضای تبلیغاتی و قضاوت ‌افكار عمومي، شرایط نامساعدی است. علت آن نیز بسیار روشن است؛ اتفاقاتی در چند ماه اخیر افتاده که جامعه را عصبانی کرده. در این التهاب و نگرانی، حرف هر رئیس دولت دیگری نيز قانع‌کننده نیست. تنها چیز قانع‌کننده، برگشت به وضعیت گذشته است که آن نیز امکان‌پذیر نیست؛ چون نیاز به شرایطی سیاسی، بین‌المللی، اقتصادی و خارجی دارد که به هم خورده است.

در شرایط امروز باید اولویت همه قوا، این باشد که به‌گونه‌ای جامعه را از اتفاقات جدیدی که افتاده است، آگاه کنند و از سوی دیگر مردم نیز خود را با شرایط تازه‌ای که به وقوع پیوسته، تطبیق دهند. طبقه متوسط در برزخ قرار گرفته‌اند. سؤال اصلی این است که آیا همین شرایط پایدار خواهد بود یا نه؟ پاسخ به این مسئله نیز سخت است و این نگرانی وجود دارد که وضعیتی که داریم، دچار تغییر شود و اتفاقات دیگری رخ بدهد. دولتمردان در وهله اول وظیفه دارند شرایط را به نحوی تثبیت و جامعه را آرام کنند و همراهی مردم را طالب باشند؛ هرچند این کار آسانی نیست. متأسفانه جماعتی در فضای سیاسی کشور می‌خواهند همه کاسه و کوزه‌ها را سر دولت بشکنند و آن هم بر سر چند نفر در دولت که این شیوه درست نیست.
هرچند جامعه ما باید زودتر رفتار و مسیر خود را اصلاح می‌کرد و برای این اصلاح، هم دولت و هم مجلس و همه نهادها باید با هم واقعیت‌ها را می‌پذیرفتند. این اشتباهی است که چندباره می‌آزماییم. درباره مصرف درآمدهای نفت برای کوتاه‌مدت و رفاه آنی بار دیگر دچار اشتباه شده‌ایم؛ اشتباهی که در زمان آقای احمدی‌نژاد هم مرتکب شده‌ایم. نیامده‌ایم درآمدهای نفت را کنار بگذاریم و با آنچه می‌توانیم تولید و صادر کنیم، زندگی بگذرانیم. مردم ونزوئلا به شکلی افراطی‌تر دچار همین مشکل شده‌اند و غنی‌ترین کشور نفت‌خیز دنیا فقیرترین مردم را دارد؛ چون یاد گرفته‌اند درآمد نفت را سر سفره بگذارند و بخورند. این داستان برای کل جامعه صادق است. همه نهادها باید دست به دست هم بدهند و باور کنند رفاه باید از طریق کار و تولید ایجاد شود. دیروز نمایندگان مجلس به زعم خود سینه سپر کردند و کاشف مقصر شدند. این رفتار اصلا پذیرفتنی نیست. اگر آنها واقعا شیرمرد هستند، باید اول تقصیرهای خود را ببینند. در کدام‌یک از تصمیم‌گیری‌های اقتصادی مسیر دولت را تصحیح کرده‌اند؟ مجلس معمولا خرج‌تراش است و صرفه‌جو نیست و بیشتر برای کسب رأی، هزینه درست می‌کند و این هزینه درست‌کردن به معنی فروش نفت برای خرج‌شدن در بودجه‌های جاری است. نمایندگان مجلس معمولا برای استخدام این و آن و معمولا برای زیرپاگذاشتن ضوابط دولتی نامه می‌نویسند. هر‌کدام از نمایندگان که منکر حرف من هستند، از نامه‌هایی که در دو ماه گذشته نوشته‌اند، کپی بگیرند و منتشر کنند. متأسفانه طبع مجالس ما چنین است. به نظر من چند تصمیم اخیر مجلس، مسیر درستی را طی نمی‌کند و متأسفانه اصولگرایان تندرو سردمدار آن بوده‌اند و بخشی از فراکسیون امید هم به امید اینکه دوره بعد با پیوستن به قطار اصولگرایان جایی در مجلس داشته باشند، مسیری اشتباهی را طی می‌کنند. توصیه می‌کنم فراکسیون امید ببیند چه کسانی با این جریانات همراهی می‌کنند و گرچه طبق قانون نمی‌توانند با کسانی برخورد کنند که از مسیری دوری می‌گزینند و بعد از گرفتن رأی اصلاح‌طلبان به مسیر دیگری می‌روند، آنها را به جامعه معرفی کنند. واقعا کدام‌یک از مشکلات کشور با انداختن وزیر کار و وزیر اقتصاد حل می‌شود؟ نباید در این شرایط بحرانی که احتیاج به مدیریت مقتدر داریم، وزارتخانه‌ها دچار بی‌ثباتی شوند. امیدوارم که این مسیر را ادامه ندهند و متوقف کنند و البته باز هم خوشحالم که در سخنرانی رئیس‌جمهور فضا بیشتر به تنش کشیده نشد؛ ولی نباید در این فضای ابهام قرار بگیریم و بحث شکایت از دولت به قوه قضائیه مطرح شود. امیدوار هستیم که همه به درک شرایط جدید اقتصادی و گرفتن تصمیم‌های بهتر کمک کنند.

شرایط دولت در این فضای تبلیغاتی و قضاوت ‌افكار عمومي، شرایط نامساعدی است. علت آن نیز بسیار روشن است؛ اتفاقاتی در چند ماه اخیر افتاده که جامعه را عصبانی کرده. در این التهاب و نگرانی، حرف هر رئیس دولت دیگری نيز قانع‌کننده نیست. تنها چیز قانع‌کننده، برگشت به وضعیت گذشته است که آن نیز امکان‌پذیر نیست؛ چون نیاز به شرایطی سیاسی، بین‌المللی، اقتصادی و خارجی دارد که به هم خورده است.

در شرایط امروز باید اولویت همه قوا، این باشد که به‌گونه‌ای جامعه را از اتفاقات جدیدی که افتاده است، آگاه کنند و از سوی دیگر مردم نیز خود را با شرایط تازه‌ای که به وقوع پیوسته، تطبیق دهند. طبقه متوسط در برزخ قرار گرفته‌اند. سؤال اصلی این است که آیا همین شرایط پایدار خواهد بود یا نه؟ پاسخ به این مسئله نیز سخت است و این نگرانی وجود دارد که وضعیتی که داریم، دچار تغییر شود و اتفاقات دیگری رخ بدهد. دولتمردان در وهله اول وظیفه دارند شرایط را به نحوی تثبیت و جامعه را آرام کنند و همراهی مردم را طالب باشند؛ هرچند این کار آسانی نیست. متأسفانه جماعتی در فضای سیاسی کشور می‌خواهند همه کاسه و کوزه‌ها را سر دولت بشکنند و آن هم بر سر چند نفر در دولت که این شیوه درست نیست.
هرچند جامعه ما باید زودتر رفتار و مسیر خود را اصلاح می‌کرد و برای این اصلاح، هم دولت و هم مجلس و همه نهادها باید با هم واقعیت‌ها را می‌پذیرفتند. این اشتباهی است که چندباره می‌آزماییم. درباره مصرف درآمدهای نفت برای کوتاه‌مدت و رفاه آنی بار دیگر دچار اشتباه شده‌ایم؛ اشتباهی که در زمان آقای احمدی‌نژاد هم مرتکب شده‌ایم. نیامده‌ایم درآمدهای نفت را کنار بگذاریم و با آنچه می‌توانیم تولید و صادر کنیم، زندگی بگذرانیم. مردم ونزوئلا به شکلی افراطی‌تر دچار همین مشکل شده‌اند و غنی‌ترین کشور نفت‌خیز دنیا فقیرترین مردم را دارد؛ چون یاد گرفته‌اند درآمد نفت را سر سفره بگذارند و بخورند. این داستان برای کل جامعه صادق است. همه نهادها باید دست به دست هم بدهند و باور کنند رفاه باید از طریق کار و تولید ایجاد شود. دیروز نمایندگان مجلس به زعم خود سینه سپر کردند و کاشف مقصر شدند. این رفتار اصلا پذیرفتنی نیست. اگر آنها واقعا شیرمرد هستند، باید اول تقصیرهای خود را ببینند. در کدام‌یک از تصمیم‌گیری‌های اقتصادی مسیر دولت را تصحیح کرده‌اند؟ مجلس معمولا خرج‌تراش است و صرفه‌جو نیست و بیشتر برای کسب رأی، هزینه درست می‌کند و این هزینه درست‌کردن به معنی فروش نفت برای خرج‌شدن در بودجه‌های جاری است. نمایندگان مجلس معمولا برای استخدام این و آن و معمولا برای زیرپاگذاشتن ضوابط دولتی نامه می‌نویسند. هر‌کدام از نمایندگان که منکر حرف من هستند، از نامه‌هایی که در دو ماه گذشته نوشته‌اند، کپی بگیرند و منتشر کنند. متأسفانه طبع مجالس ما چنین است. به نظر من چند تصمیم اخیر مجلس، مسیر درستی را طی نمی‌کند و متأسفانه اصولگرایان تندرو سردمدار آن بوده‌اند و بخشی از فراکسیون امید هم به امید اینکه دوره بعد با پیوستن به قطار اصولگرایان جایی در مجلس داشته باشند، مسیری اشتباهی را طی می‌کنند. توصیه می‌کنم فراکسیون امید ببیند چه کسانی با این جریانات همراهی می‌کنند و گرچه طبق قانون نمی‌توانند با کسانی برخورد کنند که از مسیری دوری می‌گزینند و بعد از گرفتن رأی اصلاح‌طلبان به مسیر دیگری می‌روند، آنها را به جامعه معرفی کنند. واقعا کدام‌یک از مشکلات کشور با انداختن وزیر کار و وزیر اقتصاد حل می‌شود؟ نباید در این شرایط بحرانی که احتیاج به مدیریت مقتدر داریم، وزارتخانه‌ها دچار بی‌ثباتی شوند. امیدوارم که این مسیر را ادامه ندهند و متوقف کنند و البته باز هم خوشحالم که در سخنرانی رئیس‌جمهور فضا بیشتر به تنش کشیده نشد؛ ولی نباید در این فضای ابهام قرار بگیریم و بحث شکایت از دولت به قوه قضائیه مطرح شود. امیدوار هستیم که همه به درک شرایط جدید اقتصادی و گرفتن تصمیم‌های بهتر کمک کنند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.