فرمانده نیروی دریایی ارتش تشریح کرد
چگونگی غرق و احیای ناوشکن دماوند
دریادار حسین خانزادی، فرمانده نیروی دریایی ارتش، در گفتوگو با «تسنیم» درباره حادثهای که برای ناوشکن دماوند رخ داد، گفت: «ناوشکن دماوند تنها هزارو 300 تُن وزن داشت و ما هم در حال تجربه و پیشرفت هستیم. در حال توسعه فناوریها هستیم و افسران و کارکنان نیروی دریایی در حال پیشرفت هستند. در دریایی توفانی که هیچ شناوری در آن حرکت نمیکند، ناوشکن دماوند باید در آن مأموریت انجام دهد. زمانی که ناوشکن دماوند از مأموریت برمیگردد، دقیقا در دهنه حوضچه ورودی که از دریا هم متلاطمتر است، به دلیل نقص فنی، موتورهای ناوشکن دچار مشکل میشوند و آن وضعیت خشن دریا دیگر فرصت زیادی را در اختیار نمیگذارد». او افزود: «یکسری مسائل هم به آن مترتب بود؛ مثل موضوع یدککش. ما نیاز به ظرفیتسازی در دریای خزر داریم. دریای خزر با آن شرایطش شناورهای خاص خودش را میخواهد. برخلاف بقیه کشورهای منطقه، ما در عمیقترین بخش منطقه دریایی خزر در حال اجرای مأموریت هستیم. عمق دریای خزر در سمت روسیه 50 متر و در سمت ایران 800 متر است. نیروی دریایی وقتی در خلیج فارس کار میکند، به آن نیروی دریایی آبهای سبز میگویند؛ اما اگر قرار باشد نیروی دریایی
آبهای عمیق باشد، باید تجهیزات سنگینتری داشته باشد. در دریاهای عمیق جایی که در دریای عمان از مناطق تحت حاکمیت خارج میشویم، به جاهایی میرسیم که عمق آب 800 تا دو هزار متر است».
فرمانده نیروی دریایی ارتش افزود: «پس با توجه به عمق دریای خزر شرایط جوی حاکم بر آن که خودش یک شرایط سخت و پیچیده است و بر قسمت جنوبی که ما مأموریت انجام میدهیم، یک شرایط سخت و پیچیدهتری حاکم است. شرایط جوی که برای ناوشکن دماوند به وجود آمده بود، شناور را به صخره میکوبد و عمق آب آنجا 3.5 متر و آبخور شناور در پاشنه چهار متر است و این یعنی دیگر نمیشود شناور را با پای خودش بیرون آورد. در اینجا ما نیاز به یک کرین بارج داریم. کشورهایی مثل آمریکا تجهیزاتی دارند که در این شرایط میآیند و شروع میکنند شناور را از بالا برداشتکردن و تمام تجهیزات را از بالا برمیدارند و به کاسه که میرسند، آن را به چند قسمت تقسیم کرده و روی کرین بارج قرار میدهند و به کارخانه انتقال میدهند».
او ادامه داد: «ما چنین کرین بارجی در منطقه دریای خزر در سطح ملی نداشتیم و ناچار شدیم در اسکله این کار را انجام دهیم؛ بنابراین قدری زمان برد و خوشبختانه درباره خود ناوشکن دماوند تلفات جانی در آن نداشتیم؛ ولی در امر امدادرسانی قدری دچار مشکل شدیم که دو نفر از تکاوران ما به شهادت رسیدند».
او درباره آخرین وضعیت ساخت ناوشکن جدید دماوند گفت: «با این تجربهای که به دست آمد و تأکید رهبر انقلاب که فرمودند «از این تجربه استفاده کنید»، همان ناوشکن دماوندی که ساختش 12 سال طول کشیده بود، امروز کار ساخت کاسه و سوپر استراکچر آن تمام شده و در داک شناور وزارت دفاع به شکل ماژولار در حال سرهمشدن است و تمام تجهیزاتی که روی سازه اعم از سلاحها و تجهیزات مخابراتی و... برای ناوشکن دماوند جدید به کار میرود، همانهایی است که روی دماوند به کار گرفته شده بود».
خانزادی افزود: «ما دماوند را با تکنیکهای جدیدی احیا میکنیم. قدری در بخش ورقهای زیرآبی تجدیدنظر کردیم، ورقهای با مقاومت بالاتر در حال ساختهشدن است. این شناور اولین شناوری است که سامانه رانش بو تراستر (bow thruster) در سینه آن نصب میشود و این کمک میکند که قدرت مانور آن افزایش پیدا کند. در شکل رانش ناوشکن هم بازنگری کردیم، قبلا یک موتورخانه متمرکز داشت و الان تقسیم شده است در بدنه شناور. این شناور به چهار موتور تجهیز شده، ناوشکن سهند هم به چهار موتور تجهیز شده است. برای سهند هم بو تراستر (bow thruster) پیشبینی شده است؛ اما تفاوت دماوند با سهند این است که قدرت خروجی در آن به چهار شفت خروجی منتقل میشود و در سهند به دو شفت خروجی و مجموع اینها کمک میکند که «دماوندِ جدید» شرایط بهتری در حوزه رانش، پایداری و قدرت مانور داشته باشد».
دریادار حسین خانزادی، فرمانده نیروی دریایی ارتش، در گفتوگو با «تسنیم» درباره حادثهای که برای ناوشکن دماوند رخ داد، گفت: «ناوشکن دماوند تنها هزارو 300 تُن وزن داشت و ما هم در حال تجربه و پیشرفت هستیم. در حال توسعه فناوریها هستیم و افسران و کارکنان نیروی دریایی در حال پیشرفت هستند. در دریایی توفانی که هیچ شناوری در آن حرکت نمیکند، ناوشکن دماوند باید در آن مأموریت انجام دهد. زمانی که ناوشکن دماوند از مأموریت برمیگردد، دقیقا در دهنه حوضچه ورودی که از دریا هم متلاطمتر است، به دلیل نقص فنی، موتورهای ناوشکن دچار مشکل میشوند و آن وضعیت خشن دریا دیگر فرصت زیادی را در اختیار نمیگذارد». او افزود: «یکسری مسائل هم به آن مترتب بود؛ مثل موضوع یدککش. ما نیاز به ظرفیتسازی در دریای خزر داریم. دریای خزر با آن شرایطش شناورهای خاص خودش را میخواهد. برخلاف بقیه کشورهای منطقه، ما در عمیقترین بخش منطقه دریایی خزر در حال اجرای مأموریت هستیم. عمق دریای خزر در سمت روسیه 50 متر و در سمت ایران 800 متر است. نیروی دریایی وقتی در خلیج فارس کار میکند، به آن نیروی دریایی آبهای سبز میگویند؛ اما اگر قرار باشد نیروی دریایی
آبهای عمیق باشد، باید تجهیزات سنگینتری داشته باشد. در دریاهای عمیق جایی که در دریای عمان از مناطق تحت حاکمیت خارج میشویم، به جاهایی میرسیم که عمق آب 800 تا دو هزار متر است».
فرمانده نیروی دریایی ارتش افزود: «پس با توجه به عمق دریای خزر شرایط جوی حاکم بر آن که خودش یک شرایط سخت و پیچیده است و بر قسمت جنوبی که ما مأموریت انجام میدهیم، یک شرایط سخت و پیچیدهتری حاکم است. شرایط جوی که برای ناوشکن دماوند به وجود آمده بود، شناور را به صخره میکوبد و عمق آب آنجا 3.5 متر و آبخور شناور در پاشنه چهار متر است و این یعنی دیگر نمیشود شناور را با پای خودش بیرون آورد. در اینجا ما نیاز به یک کرین بارج داریم. کشورهایی مثل آمریکا تجهیزاتی دارند که در این شرایط میآیند و شروع میکنند شناور را از بالا برداشتکردن و تمام تجهیزات را از بالا برمیدارند و به کاسه که میرسند، آن را به چند قسمت تقسیم کرده و روی کرین بارج قرار میدهند و به کارخانه انتقال میدهند».
او ادامه داد: «ما چنین کرین بارجی در منطقه دریای خزر در سطح ملی نداشتیم و ناچار شدیم در اسکله این کار را انجام دهیم؛ بنابراین قدری زمان برد و خوشبختانه درباره خود ناوشکن دماوند تلفات جانی در آن نداشتیم؛ ولی در امر امدادرسانی قدری دچار مشکل شدیم که دو نفر از تکاوران ما به شهادت رسیدند».
او درباره آخرین وضعیت ساخت ناوشکن جدید دماوند گفت: «با این تجربهای که به دست آمد و تأکید رهبر انقلاب که فرمودند «از این تجربه استفاده کنید»، همان ناوشکن دماوندی که ساختش 12 سال طول کشیده بود، امروز کار ساخت کاسه و سوپر استراکچر آن تمام شده و در داک شناور وزارت دفاع به شکل ماژولار در حال سرهمشدن است و تمام تجهیزاتی که روی سازه اعم از سلاحها و تجهیزات مخابراتی و... برای ناوشکن دماوند جدید به کار میرود، همانهایی است که روی دماوند به کار گرفته شده بود».
خانزادی افزود: «ما دماوند را با تکنیکهای جدیدی احیا میکنیم. قدری در بخش ورقهای زیرآبی تجدیدنظر کردیم، ورقهای با مقاومت بالاتر در حال ساختهشدن است. این شناور اولین شناوری است که سامانه رانش بو تراستر (bow thruster) در سینه آن نصب میشود و این کمک میکند که قدرت مانور آن افزایش پیدا کند. در شکل رانش ناوشکن هم بازنگری کردیم، قبلا یک موتورخانه متمرکز داشت و الان تقسیم شده است در بدنه شناور. این شناور به چهار موتور تجهیز شده، ناوشکن سهند هم به چهار موتور تجهیز شده است. برای سهند هم بو تراستر (bow thruster) پیشبینی شده است؛ اما تفاوت دماوند با سهند این است که قدرت خروجی در آن به چهار شفت خروجی منتقل میشود و در سهند به دو شفت خروجی و مجموع اینها کمک میکند که «دماوندِ جدید» شرایط بهتری در حوزه رانش، پایداری و قدرت مانور داشته باشد».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.