|

خراب‌کاری و خرابکاری

پوریا عالمی

وزیر نیرو از تخریب سد در حوضه دریاچه ارومیه در صورت نیاز خبر داد.
قبلا جنگل خراب می‌کردند سد درست کنند. دریاچه ارومیه خراب می‌کردند برای خودشان سرگرمی درست کنند. الان سد خراب می‌کنند دریاچه ارومیه درست کنند.
در کل ما جماعت ایرانی، عادت به خراب‌کاری داریم. توجه کنید که خراب‌کاری با خرابکاری فرق دارد. خرابکاری یعنی کاری که خراب است. خراب‌کاری یعنی کسی که کارش خراب است و دیگر امیدی بهش نیست.
«خراب‌کاری» چند مدل دارد:
خراب‌کاری دولتی:
که زحمتش را برخی مسوولان و مدیران می‌کشند. یکی از دستاوردهای دهه اخیر هم خراب‌کاری در اقتصاد بوده. که انصافا کار سختی بود. خیلی زحمت کشیدند. یعنی اگر چندتا دانشمند را می‌گذاشتیم اقتصاد را در هشت‌سال تبدیل به این کنند که هست، نمی‌توانستند و حتما بیست‌سال وقت می‌خواستند. پس دم مسوولان گرم که استادانه کمر همت بسته بودند.
خراب‌کاری نیمه‌دولتی:
این خراب‌کاری برای نیمه‌دولتی‌هاست. نیمه‌دولتی یعنی دونژاده. یعنی نصفش دولتی است، اما نصف دیگرش آزاد. این نوع نژاد ممکن است کار خوب هم بکند، ولی تا آنجا که تاریخ ثابت کرده، لامبورگینی و پورشه وارد می‌کند و همه کارها را خراب می‌کند.
خراب‌کاری خصوصی:
این خراب‌کاری کمتر اتفاق می‌افتد متاسفانه. چون همه رانت‌ها و امکانات برای خراب‌کاری توسط دولتی‌ها و نیمه‌دولتی‌ها استفاده می‌شود. در نتیجه دیگر چیزی برای مردم عادی نمی‌ماند که خرابش کنند.
خراب‌کاری کودکان:
این خراب‌کاری باعث دردسر والدین است. وقتی کودک خراب‌کاری می‌کند، والدین را به دردسر می‌اندازد. والدین سپس با اعصاب خراب از خراب‌کاری کودک، وارد جامعه می‌شوند و آسیب می‌زنند. پس نتیجه گرفتیم ریشه همه ناامنی‌های اجتماعی در «کودکی خراب»، یا در «خرابی کودک» است.
نتیجه کلی
پس ما فهمیدیم ریشه همه خرابی‌ها در کودکان است و همه خرابکاران، کودکی خرابی داشتند و خراب‌کاری بزرگترها یعنی خانه از پای‌بست خراب است.
وزیر نیرو از تخریب سد در حوضه دریاچه ارومیه در صورت نیاز خبر داد.
قبلا جنگل خراب می‌کردند سد درست کنند. دریاچه ارومیه خراب می‌کردند برای خودشان سرگرمی درست کنند. الان سد خراب می‌کنند دریاچه ارومیه درست کنند.
در کل ما جماعت ایرانی، عادت به خراب‌کاری داریم. توجه کنید که خراب‌کاری با خرابکاری فرق دارد. خرابکاری یعنی کاری که خراب است. خراب‌کاری یعنی کسی که کارش خراب است و دیگر امیدی بهش نیست.
«خراب‌کاری» چند مدل دارد:
خراب‌کاری دولتی:
که زحمتش را برخی مسوولان و مدیران می‌کشند. یکی از دستاوردهای دهه اخیر هم خراب‌کاری در اقتصاد بوده. که انصافا کار سختی بود. خیلی زحمت کشیدند. یعنی اگر چندتا دانشمند را می‌گذاشتیم اقتصاد را در هشت‌سال تبدیل به این کنند که هست، نمی‌توانستند و حتما بیست‌سال وقت می‌خواستند. پس دم مسوولان گرم که استادانه کمر همت بسته بودند.
خراب‌کاری نیمه‌دولتی:
این خراب‌کاری برای نیمه‌دولتی‌هاست. نیمه‌دولتی یعنی دونژاده. یعنی نصفش دولتی است، اما نصف دیگرش آزاد. این نوع نژاد ممکن است کار خوب هم بکند، ولی تا آنجا که تاریخ ثابت کرده، لامبورگینی و پورشه وارد می‌کند و همه کارها را خراب می‌کند.
خراب‌کاری خصوصی:
این خراب‌کاری کمتر اتفاق می‌افتد متاسفانه. چون همه رانت‌ها و امکانات برای خراب‌کاری توسط دولتی‌ها و نیمه‌دولتی‌ها استفاده می‌شود. در نتیجه دیگر چیزی برای مردم عادی نمی‌ماند که خرابش کنند.
خراب‌کاری کودکان:
این خراب‌کاری باعث دردسر والدین است. وقتی کودک خراب‌کاری می‌کند، والدین را به دردسر می‌اندازد. والدین سپس با اعصاب خراب از خراب‌کاری کودک، وارد جامعه می‌شوند و آسیب می‌زنند. پس نتیجه گرفتیم ریشه همه ناامنی‌های اجتماعی در «کودکی خراب»، یا در «خرابی کودک» است.
نتیجه کلی
پس ما فهمیدیم ریشه همه خرابی‌ها در کودکان است و همه خرابکاران، کودکی خرابی داشتند و خراب‌کاری بزرگترها یعنی خانه از پای‌بست خراب است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.