|

ارائه پیشنهادهای انتخاباتی اصولگرایان:

اگر جای روحانی بودم

شرق: رقیبان روحانی این روزها در وادی «اگرها» افتاده‌اند و راهکار می‌دهند؛ از مذاکره با آمریکا تا حل مسائل اقتصادی و بحران ارز و سکه. آنها مستقیم و غیرمستقیم در گفت‌وگوهایشان به این اشاره می‌کنند که اگر به‌جای روحانی بودند چه کارها که نمی‌کردند. البته آنچه به‌عنوان راهکار ارائه می‌شود هم بیشتر نوعی کلی‌گویی و بایدونباید‌های دستوری است. هیچ‌یک از آنها تاکنون از هیچ طرح مشخص و عملی و همراه با جزئیات رونمایی نکرده‌اند. در میان آنها مؤتلفه‌ای‌ها از همه پرکارترند؛ آنها یک روز توانایی خود را برای کنترل ارز به رخ می‌کشند و روز دیگر برای مبارزه با فساد اقتصاد ایده می‌دهند. مصطفی میرسلیم که در انتخابات ریاست‌جمهوری 96 حدود یک درصد رأی آورده بود، روز گذشته گفته است: «اگر جای روحانی بودم، همه همتم را به کار می‌بستم تا ابتدا با فساد اقتصادی و ویژه‌خواری‌ها مقابله کنم؛ چراکه ویژه‌خواری یکی از ریشه‌های مفاسد اقتصادی ما است. اطلاعات دولت اطلاعات عمومی است و هیچ محرمانه‌ای نباید وجود داشته باشد؛ دولت همه اطلاعات را باید تمام‌عیار در اختیار مردم بگذارند تا مردم رشته کار را به دست بگیرند. وقتی اطلاعات محرمانه شد این مشکلات هم پیش می‌آید. من اگر امروز از شفافیت و صداقت صحبت می‌کنم منظورم این است که اعضای دولت باید خود را فدای خیر و مصلحت مردم بکنند. قطعا چنین دولتی می‌تواند موفق شود. تا زمانی که ما به همان شیوه قبل رفتار کنیم این مشکلات از ناحیه دولت به قوه ‌مقننه با زد‌وبندهایی که میان برخی اعضای دولت با برخی نمایندگان مجلس صورت می‌گیرد، منتقل می‌شود. همین‌طور این مشکلات به قوه قضائیه تسری پیدا می‌کند؛ به عبارت دیگر با این شیوه، ما فساد را از قوه‌مجریه به قوه قضائیه و قوه ‌مقننه انتقال می‌دهیم و همین‌طور فساد را از پایتخت به شهرستان‌ها و حتی روستاها تسری می‌دهیم. از آنجایی که مبارزه با فساد اعتقاد ما بوده و هست قطعا در این زمینه می‌توانستیم بهتر عمل کنیم».
اسدالله بادامچیان، عضو شورای مرکزی مؤتلفه، هم در همان روزهایی که اصولگرایان مجلس در حال تهیه طرح عدم کفایت سیاسی رئیس‌جمهوری بودند، گفته بود: «به نظرم اگر اصولگرایان بیایند، وضعیت عوض می‌شود؛ چون شرایط فعلی حاصل کار اصلاح‌طلبان، امید و اعتدالیون است که نه در مجلس و نه در دولت نتوانستند کاری کنند. از نظر مؤتلفه، حل مشکل اقتصادی و ارزی کشور به مجموعه‌ای سالم، قوی و حزبی نیاز دارد و اشخاص نمی‌توانند این مشکلات را حل کنند؛ زیرا شبکه‌های نفوذ و سودجویی وجود دارد که سازمان‌یافته‌ است و اگر شخص بخواهد با آن رویارویی کند، این شبکه او را می‌شکند؛ بنابراین به حزبی سالم، قوی و پاک نیازمندیم تا مسئولیت را برعهده بگیرد. کسی می‌تواند کار را پیش ببرد که کارآمد، قوی و مقتدر باشد. هرچه به دولت ضعیف کمک کنیم، چون ناکارآمد است، نمی‌تواند پیش برود. من هیچ امیدی ندارم که اگر همه جمع شوند کاری انجام شود؛ چون با کسی که نمی‌تواند کار را حل کند، نمی‌شود کار کرد».
سیدابراهیم رئیسی، تولیت آستان قدس رضوی و جدی‌ترین رقیب روحانی در طیف اصولگرا، هم چندی پیش گفته بود: «اگر سال گذشته هشدارهای مهم درباره اثرات سوء ‌نقدینگی کنترل‌نشده را جدی می‌گرفتید، وضعیت بازار ارز و سکه مختل نمی‌شد. اکنون نیز نباید زمان را بیش از این، از دست داد؛ مردم انتظار بحقی دارند که کار و انگیزه و روحیه مسئولان، قبل و بعد از این جلسه تفاوت محسوسی داشته باشد و مشکلات کنونی اقتصاد کشور ریشه در مسائلی چون فشار نقدینگی و نظام بانکی دارد و ربطی به فشارهای خارجی ندارد. دولت علاج نقدینگی و اصلاح نظام بانکی را در اولویت قرار دهد و با اجرای یک برنامه فوری و البته عالمانه، جلوی آسیب‌دیدن بیشتر زندگی مردم را بگیرد.
محمدباقرقالیباف، دیگر رقیب روحانی، هم اخیرا به شعارهای انتخاباتی خود نقب زده و گفته است: «در زمان انتخابات گفتم، برخی اقشار جامعه که بیش از حد دچار مشکلات اقتصادی هستند و جمعیتی حدود 15 تا 20‌میلیون نفر را تشکیل می‌دهند، تحت پوشش قرار داده و یارانه‌ آنها را نیز حدود سه برابر خواهم کرد و آن زمان همه گفتند که این نقدینگی را از کجا خواهی آورد؟ اما بعد از انتخابات دیدید که این کار را کردند». شهردار سابق تهران گفته بود: «با اطمینان می‌گویم که کنترل رشد نقدینگی در کشور قابل اجرا بوده و می‌توان آن را مدیریت و هدایت کرد، اما من چنین اراده‌ای نمی‌بینم! قیمت‌گذاری دستوری برای نرخ ارز در منطق اقتصاد اشتباه است». قالیباف درباره مذاکره با آمریکا هم گفته بود: «مسئله اصلی و اولویت کنونی ما مذاکره با ترامپ نیست. بلکه حل معضلات اقتصادی کشور و در رأس آنها مسئله نقدینگی است. مشخص است که مذاکره باعث حل مشکلات ساختاری اقتصادی ما نخواهد شد. حل مشکلات، سازوکار روشنی دارد که با بهره‌گیری از ظرفیت‌های علمی متخصصان، اعتماد به مدیران جوان در رسیدن به یک برنامه مشخص اجرائی و کار و تلاش بی‌امان برای اجرای آن برنامه امکان‌پذیر است».

شرق: رقیبان روحانی این روزها در وادی «اگرها» افتاده‌اند و راهکار می‌دهند؛ از مذاکره با آمریکا تا حل مسائل اقتصادی و بحران ارز و سکه. آنها مستقیم و غیرمستقیم در گفت‌وگوهایشان به این اشاره می‌کنند که اگر به‌جای روحانی بودند چه کارها که نمی‌کردند. البته آنچه به‌عنوان راهکار ارائه می‌شود هم بیشتر نوعی کلی‌گویی و بایدونباید‌های دستوری است. هیچ‌یک از آنها تاکنون از هیچ طرح مشخص و عملی و همراه با جزئیات رونمایی نکرده‌اند. در میان آنها مؤتلفه‌ای‌ها از همه پرکارترند؛ آنها یک روز توانایی خود را برای کنترل ارز به رخ می‌کشند و روز دیگر برای مبارزه با فساد اقتصاد ایده می‌دهند. مصطفی میرسلیم که در انتخابات ریاست‌جمهوری 96 حدود یک درصد رأی آورده بود، روز گذشته گفته است: «اگر جای روحانی بودم، همه همتم را به کار می‌بستم تا ابتدا با فساد اقتصادی و ویژه‌خواری‌ها مقابله کنم؛ چراکه ویژه‌خواری یکی از ریشه‌های مفاسد اقتصادی ما است. اطلاعات دولت اطلاعات عمومی است و هیچ محرمانه‌ای نباید وجود داشته باشد؛ دولت همه اطلاعات را باید تمام‌عیار در اختیار مردم بگذارند تا مردم رشته کار را به دست بگیرند. وقتی اطلاعات محرمانه شد این مشکلات هم پیش می‌آید. من اگر امروز از شفافیت و صداقت صحبت می‌کنم منظورم این است که اعضای دولت باید خود را فدای خیر و مصلحت مردم بکنند. قطعا چنین دولتی می‌تواند موفق شود. تا زمانی که ما به همان شیوه قبل رفتار کنیم این مشکلات از ناحیه دولت به قوه ‌مقننه با زد‌وبندهایی که میان برخی اعضای دولت با برخی نمایندگان مجلس صورت می‌گیرد، منتقل می‌شود. همین‌طور این مشکلات به قوه قضائیه تسری پیدا می‌کند؛ به عبارت دیگر با این شیوه، ما فساد را از قوه‌مجریه به قوه قضائیه و قوه ‌مقننه انتقال می‌دهیم و همین‌طور فساد را از پایتخت به شهرستان‌ها و حتی روستاها تسری می‌دهیم. از آنجایی که مبارزه با فساد اعتقاد ما بوده و هست قطعا در این زمینه می‌توانستیم بهتر عمل کنیم».
اسدالله بادامچیان، عضو شورای مرکزی مؤتلفه، هم در همان روزهایی که اصولگرایان مجلس در حال تهیه طرح عدم کفایت سیاسی رئیس‌جمهوری بودند، گفته بود: «به نظرم اگر اصولگرایان بیایند، وضعیت عوض می‌شود؛ چون شرایط فعلی حاصل کار اصلاح‌طلبان، امید و اعتدالیون است که نه در مجلس و نه در دولت نتوانستند کاری کنند. از نظر مؤتلفه، حل مشکل اقتصادی و ارزی کشور به مجموعه‌ای سالم، قوی و حزبی نیاز دارد و اشخاص نمی‌توانند این مشکلات را حل کنند؛ زیرا شبکه‌های نفوذ و سودجویی وجود دارد که سازمان‌یافته‌ است و اگر شخص بخواهد با آن رویارویی کند، این شبکه او را می‌شکند؛ بنابراین به حزبی سالم، قوی و پاک نیازمندیم تا مسئولیت را برعهده بگیرد. کسی می‌تواند کار را پیش ببرد که کارآمد، قوی و مقتدر باشد. هرچه به دولت ضعیف کمک کنیم، چون ناکارآمد است، نمی‌تواند پیش برود. من هیچ امیدی ندارم که اگر همه جمع شوند کاری انجام شود؛ چون با کسی که نمی‌تواند کار را حل کند، نمی‌شود کار کرد».
سیدابراهیم رئیسی، تولیت آستان قدس رضوی و جدی‌ترین رقیب روحانی در طیف اصولگرا، هم چندی پیش گفته بود: «اگر سال گذشته هشدارهای مهم درباره اثرات سوء ‌نقدینگی کنترل‌نشده را جدی می‌گرفتید، وضعیت بازار ارز و سکه مختل نمی‌شد. اکنون نیز نباید زمان را بیش از این، از دست داد؛ مردم انتظار بحقی دارند که کار و انگیزه و روحیه مسئولان، قبل و بعد از این جلسه تفاوت محسوسی داشته باشد و مشکلات کنونی اقتصاد کشور ریشه در مسائلی چون فشار نقدینگی و نظام بانکی دارد و ربطی به فشارهای خارجی ندارد. دولت علاج نقدینگی و اصلاح نظام بانکی را در اولویت قرار دهد و با اجرای یک برنامه فوری و البته عالمانه، جلوی آسیب‌دیدن بیشتر زندگی مردم را بگیرد.
محمدباقرقالیباف، دیگر رقیب روحانی، هم اخیرا به شعارهای انتخاباتی خود نقب زده و گفته است: «در زمان انتخابات گفتم، برخی اقشار جامعه که بیش از حد دچار مشکلات اقتصادی هستند و جمعیتی حدود 15 تا 20‌میلیون نفر را تشکیل می‌دهند، تحت پوشش قرار داده و یارانه‌ آنها را نیز حدود سه برابر خواهم کرد و آن زمان همه گفتند که این نقدینگی را از کجا خواهی آورد؟ اما بعد از انتخابات دیدید که این کار را کردند». شهردار سابق تهران گفته بود: «با اطمینان می‌گویم که کنترل رشد نقدینگی در کشور قابل اجرا بوده و می‌توان آن را مدیریت و هدایت کرد، اما من چنین اراده‌ای نمی‌بینم! قیمت‌گذاری دستوری برای نرخ ارز در منطق اقتصاد اشتباه است». قالیباف درباره مذاکره با آمریکا هم گفته بود: «مسئله اصلی و اولویت کنونی ما مذاکره با ترامپ نیست. بلکه حل معضلات اقتصادی کشور و در رأس آنها مسئله نقدینگی است. مشخص است که مذاکره باعث حل مشکلات ساختاری اقتصادی ما نخواهد شد. حل مشکلات، سازوکار روشنی دارد که با بهره‌گیری از ظرفیت‌های علمی متخصصان، اعتماد به مدیران جوان در رسیدن به یک برنامه مشخص اجرائی و کار و تلاش بی‌امان برای اجرای آن برنامه امکان‌پذیر است».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.