|

بازسازی آشیانه هنر

مهدی نادری . کارگردان سینما

آقای «حجت‌الله ایوبی» را از طریق برنامه‌های سازمان «اکو» در ترویج فرهنگ کشورهای فارسی‌زبان و حمایت از پژوهشگران و هنرمندان تئاتر می‌شناسم. آقای ایوبی، برایتان در این مسوولیت مهم آرزوی کمال سربلندی را دارم. روزهاست همگی با مدارا و تدبیر آمیخته به امید، عمری را گذرانده‌ایم تا اکنون مدیریت سینما را بشناسیم، آنکه تقدیر صدها هنرمند و فیلم و ‌میلیون‌ها تماشاچی در ایران و دنیا به دستش است. او چگونه می‌تواند با 250سالن سینما، در کشوری نزدیک به 80‌میلیون‌نفر جمعیت و مساحت یک‌میلیون‌و600هزارکیلومتر سالانه یکصدواندی تولید را اداره کند و ‌هزاران هنرمند راضی و ناراضی را زیر سقف سینمای ملی جمع کند؟
انقلاب در زیرساخت‌ها
کاری که دیگران نکردند را آغاز کنید، حالا که معاون اول هم شعار فرهنگی‌کردن دولت را در میان هنرمندان مطرح کرده است فرصت را از دست ندهید. تمامی وزارتخانه‌های اقتصادی را ملزم به هزینه و مشارکت در امور زیربنایی سینما کنید. اتفاقا چالش بزرگ دنیا با ماهواره‌ها و فرهنگ‌های عجیب‌وغریب وارداتی تازه‌به‌تازه و دیرهضم و گاه سرطان‌زاست. فرانسه که شما خود بهتر می‌دانید برای بقای سینمای ملی و آثار هنرمندان ملی‌اش چگونه در بدترین شرایط اقتصادی دنیا، بهشت سرمایه‌گذاری‌های سینمایی و هنرهای دیگر بوده و خواهد بود و از این راه توانسته از راه تخفیف مالیاتی وسیله تشویق سرمایه‌گذاران بزرگ فرانسوی و خارجی را برای وزارت فرهنگ و هنرمندان فرانسه و بیرون از فرانسه فراهم کند و اینگونه است که اغلب تولیدات مهم دنیا امروزه شرکای فرانسوی دارند. درخصوص آلمان و همینطور کشورهای آلمانی‌زبان اطرافش اصولا وزارت فرهنگ نقشی حمایتی، کشف استعدادها و مشارکت بر مبنای منافع ملی و البته هنری دارد. زیرساخت‌ها را آغاز کنید و با کمک هنرمندان و وزارتخانه‌ها و شهرداری‌ها کلنگ سینما را بر زمین بکوبید تا مردم را از افتراق انسانی بزرگ و از پای برنامه‌های سبک تلویزیون‌ها زیر سقف سینمای ملی جمع کنید. رقابت را از سمت تلویزیون و سینما به سمت رقابت با محصولات ماهواره‌ای ببرید، کاری کنید تا دیدن یک فیلم ایرانی به یک برنامه واحد مردمی بدل شود. تماشاچی ایرانی در سخت‌ترین شرایط ثابت کرده است که برای دیدن فیلم خوب از آتش و آب می‌گذرد. از سوی دیگر سینماگر ایرانی هم نشان داده که برای ادامه روند اندیشه و نگاهش و ماندگاری زیر سایه جادوی سینما در محدودترین شرایط دست از فیلمسازی برنداشته است. چه‌بسا سینمای ایران اگر زیربار محدودیت‌های غیرقابل کنترل و تنها نمایشی و البته سختگیرانه نبود شاید اکنون پاسخ سوال مهم و تخصصی چندین سال پیش خود را یافته بود.
حضور قاطع در بازار مبادلات سینمایی
تداوم و حضور قاطع در بازارهای مبادلات سینمایی با موضوعات و قصه‌های مشترک بشری به دور از سیاست‌های روزمره و فاقد ماندگاری تاریخی از دیگر ضروریات است. زیستگاه هنرمند واقعی نزدیکی به مراکز قدرت و ثروت نیست.
این تجربه درخشان در بندبند زندگی هنرمندان بزرگ اطرافمان قابل مشاهده است و همان‌طور که در نوشته پیشین برای وزیر محترم فرهنگ و ارشاد نوشتم وجود این میزان هنرمند بزرگ در ایران اعتباری همچون نعمتی خدادادی و استراتژیک است و نیاز به یک بررسی مطالعاتی وسیع دارد.
با استفاده از تجربیات و روابط خود در سازمان اکو، مرزهای فرهنگی ایران را گسترش دهید و از ظرفیت‌های تماشاچی و موضوعی این کشورهای وسیع و هم‌زبان به یاری همین هنرمندان استفاده کنید. متاسفانه سال‌هاست که نقش فرهنگی ایران در این کشورها کمرنگ شده و توریسم معکوس و تفریحی تنها ارتباط محکم ما با کشورهای هم‌زبان و هم‌تاریخ است. اکنون به مدد برگزارکنندگان ارمنی و همکاری با اروپا «زردآلوی طلایی» از اهمیت بالایی برخوردار شده است، همین‌طور جشنواره باتومی گرجستان، دیدار در تاجیکستان، که در سال‌های اخیر بیش از جشنواره‌های بین‌المللی ایرانی اعتبار و محبوبیت یافته‌اند. همین‌طور رقیبی جدی همچون جشنواره ابوظبی که یکی از پایگاه‌های مهم سرمایه‌گذاری فرهنگی، هنری و سینمایی بخش زیادی از دنیا شده است. همکاری با مدیران باتجربه آمریکایی و مشارکت فراوان هنرمندان بزرگ ایرانی و عراقی و خاورمیانه‌ای موجب شده این جشنواره اکنون فاصله‌ای زیاد با هر جشنواره نوپا و دیرپای منطقه داشته باشد. کم کردن فاصله بین یکی از کشورهای مهم سینمای دنیا با رقبای تازه متولد شده خود از مهم‌ترین کاستی‌هایی است که از مدیر با فرهنگ و هنرمنددوستی همچون شما انتظار می‌رود.
روزی که سنگینی سرمایه‌گذاری مشترک از کشورهای نام برده به سمت ایران و حتی با همکاری دولت‌های منطقه‌ای و غربی صورت بگیرد همگان خواهیم دید که جا برای «همه‌کس و همه سلیقه» خواهد بود و یک انتقاد ساده یا منافع زودگذر، طوفانی به‌پا نمی‌کند. تنها راه خاتمه مسایل حاشیه‌ای که به متن اصلی آمده و تولید و توزیع و نمایش را تحت‌تاثیر قرار داده است، یک گردهمایی بزرگ است. تا یک‌بار تمامی مخالفان را زیر یک سقف در برابر افکار نخبگان قرار دهید تا برآمد آن جلسه فصل‌الخطاب تمامی بزرگان و تصمیم‌گیران طرف‌های درگیر قرار گیرد و هتک حرمت‌ها، کنایه‌های نازیبا و پرده‌دری‌های دور از ادب خاتمه یابد تا کارهای بزرگ تولید و توزیع و نمایش سینمای ایران بر چرخه عقلانیت بگردد و همگی از پس دوران طوفانی گذشته به نوسازی و نونویسی و بازسازی آشیانه‌های محترم هنری خود بپردازیم و آیندگان را بیش از این منتظر دیدن صحنه‌های باشکوه فرهنگی و اجتماعی در کارنامه تاریخی خود نگذاریم.
آقای «حجت‌الله ایوبی» را از طریق برنامه‌های سازمان «اکو» در ترویج فرهنگ کشورهای فارسی‌زبان و حمایت از پژوهشگران و هنرمندان تئاتر می‌شناسم. آقای ایوبی، برایتان در این مسوولیت مهم آرزوی کمال سربلندی را دارم. روزهاست همگی با مدارا و تدبیر آمیخته به امید، عمری را گذرانده‌ایم تا اکنون مدیریت سینما را بشناسیم، آنکه تقدیر صدها هنرمند و فیلم و ‌میلیون‌ها تماشاچی در ایران و دنیا به دستش است. او چگونه می‌تواند با 250سالن سینما، در کشوری نزدیک به 80‌میلیون‌نفر جمعیت و مساحت یک‌میلیون‌و600هزارکیلومتر سالانه یکصدواندی تولید را اداره کند و ‌هزاران هنرمند راضی و ناراضی را زیر سقف سینمای ملی جمع کند؟
انقلاب در زیرساخت‌ها
کاری که دیگران نکردند را آغاز کنید، حالا که معاون اول هم شعار فرهنگی‌کردن دولت را در میان هنرمندان مطرح کرده است فرصت را از دست ندهید. تمامی وزارتخانه‌های اقتصادی را ملزم به هزینه و مشارکت در امور زیربنایی سینما کنید. اتفاقا چالش بزرگ دنیا با ماهواره‌ها و فرهنگ‌های عجیب‌وغریب وارداتی تازه‌به‌تازه و دیرهضم و گاه سرطان‌زاست. فرانسه که شما خود بهتر می‌دانید برای بقای سینمای ملی و آثار هنرمندان ملی‌اش چگونه در بدترین شرایط اقتصادی دنیا، بهشت سرمایه‌گذاری‌های سینمایی و هنرهای دیگر بوده و خواهد بود و از این راه توانسته از راه تخفیف مالیاتی وسیله تشویق سرمایه‌گذاران بزرگ فرانسوی و خارجی را برای وزارت فرهنگ و هنرمندان فرانسه و بیرون از فرانسه فراهم کند و اینگونه است که اغلب تولیدات مهم دنیا امروزه شرکای فرانسوی دارند. درخصوص آلمان و همینطور کشورهای آلمانی‌زبان اطرافش اصولا وزارت فرهنگ نقشی حمایتی، کشف استعدادها و مشارکت بر مبنای منافع ملی و البته هنری دارد. زیرساخت‌ها را آغاز کنید و با کمک هنرمندان و وزارتخانه‌ها و شهرداری‌ها کلنگ سینما را بر زمین بکوبید تا مردم را از افتراق انسانی بزرگ و از پای برنامه‌های سبک تلویزیون‌ها زیر سقف سینمای ملی جمع کنید. رقابت را از سمت تلویزیون و سینما به سمت رقابت با محصولات ماهواره‌ای ببرید، کاری کنید تا دیدن یک فیلم ایرانی به یک برنامه واحد مردمی بدل شود. تماشاچی ایرانی در سخت‌ترین شرایط ثابت کرده است که برای دیدن فیلم خوب از آتش و آب می‌گذرد. از سوی دیگر سینماگر ایرانی هم نشان داده که برای ادامه روند اندیشه و نگاهش و ماندگاری زیر سایه جادوی سینما در محدودترین شرایط دست از فیلمسازی برنداشته است. چه‌بسا سینمای ایران اگر زیربار محدودیت‌های غیرقابل کنترل و تنها نمایشی و البته سختگیرانه نبود شاید اکنون پاسخ سوال مهم و تخصصی چندین سال پیش خود را یافته بود.
حضور قاطع در بازار مبادلات سینمایی
تداوم و حضور قاطع در بازارهای مبادلات سینمایی با موضوعات و قصه‌های مشترک بشری به دور از سیاست‌های روزمره و فاقد ماندگاری تاریخی از دیگر ضروریات است. زیستگاه هنرمند واقعی نزدیکی به مراکز قدرت و ثروت نیست.
این تجربه درخشان در بندبند زندگی هنرمندان بزرگ اطرافمان قابل مشاهده است و همان‌طور که در نوشته پیشین برای وزیر محترم فرهنگ و ارشاد نوشتم وجود این میزان هنرمند بزرگ در ایران اعتباری همچون نعمتی خدادادی و استراتژیک است و نیاز به یک بررسی مطالعاتی وسیع دارد.
با استفاده از تجربیات و روابط خود در سازمان اکو، مرزهای فرهنگی ایران را گسترش دهید و از ظرفیت‌های تماشاچی و موضوعی این کشورهای وسیع و هم‌زبان به یاری همین هنرمندان استفاده کنید. متاسفانه سال‌هاست که نقش فرهنگی ایران در این کشورها کمرنگ شده و توریسم معکوس و تفریحی تنها ارتباط محکم ما با کشورهای هم‌زبان و هم‌تاریخ است. اکنون به مدد برگزارکنندگان ارمنی و همکاری با اروپا «زردآلوی طلایی» از اهمیت بالایی برخوردار شده است، همین‌طور جشنواره باتومی گرجستان، دیدار در تاجیکستان، که در سال‌های اخیر بیش از جشنواره‌های بین‌المللی ایرانی اعتبار و محبوبیت یافته‌اند. همین‌طور رقیبی جدی همچون جشنواره ابوظبی که یکی از پایگاه‌های مهم سرمایه‌گذاری فرهنگی، هنری و سینمایی بخش زیادی از دنیا شده است. همکاری با مدیران باتجربه آمریکایی و مشارکت فراوان هنرمندان بزرگ ایرانی و عراقی و خاورمیانه‌ای موجب شده این جشنواره اکنون فاصله‌ای زیاد با هر جشنواره نوپا و دیرپای منطقه داشته باشد. کم کردن فاصله بین یکی از کشورهای مهم سینمای دنیا با رقبای تازه متولد شده خود از مهم‌ترین کاستی‌هایی است که از مدیر با فرهنگ و هنرمنددوستی همچون شما انتظار می‌رود.
روزی که سنگینی سرمایه‌گذاری مشترک از کشورهای نام برده به سمت ایران و حتی با همکاری دولت‌های منطقه‌ای و غربی صورت بگیرد همگان خواهیم دید که جا برای «همه‌کس و همه سلیقه» خواهد بود و یک انتقاد ساده یا منافع زودگذر، طوفانی به‌پا نمی‌کند. تنها راه خاتمه مسایل حاشیه‌ای که به متن اصلی آمده و تولید و توزیع و نمایش را تحت‌تاثیر قرار داده است، یک گردهمایی بزرگ است. تا یک‌بار تمامی مخالفان را زیر یک سقف در برابر افکار نخبگان قرار دهید تا برآمد آن جلسه فصل‌الخطاب تمامی بزرگان و تصمیم‌گیران طرف‌های درگیر قرار گیرد و هتک حرمت‌ها، کنایه‌های نازیبا و پرده‌دری‌های دور از ادب خاتمه یابد تا کارهای بزرگ تولید و توزیع و نمایش سینمای ایران بر چرخه عقلانیت بگردد و همگی از پس دوران طوفانی گذشته به نوسازی و نونویسی و بازسازی آشیانه‌های محترم هنری خود بپردازیم و آیندگان را بیش از این منتظر دیدن صحنه‌های باشکوه فرهنگی و اجتماعی در کارنامه تاریخی خود نگذاریم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.