مدیران باید بدانند چه میخواهند انجام دهند
امانالله قراییمقدم
بنیامین هیگینز، یکی از اقتصاددانهای بزرگ توسعه در دانشگاه هاروارد، این جمله بسیار بامحتوا را گفته است: «بدبختانه هیچ سازمان و مقرراتی در زمینه بهبود رشد و توسعه اقتصادی و اجتماعی مؤثر نیست، مگر مردانی که آن را اداره میکنند، بدانند چه کاری میخواهند انجام دهند». معتقدم همانگونه که صاحبنظران علم مدیریت؛ افرادی مانند پاول هرسی و کنت بلانچارد گفتهاند، مدیران ما نیز باید مهارت ادراکی داشته باشند. اصولا در مدیریت با سه نوع مهارت روبهرو هستیم: اول مهارت فنی است که به رده پایین مربوط میشود، دوم مهارت انسانی است که سطح بالاتری را دربرمیگیرد و بالاخره مهارت ادراکی؛ به این معنا که افرادی که در بالا هستند، تمام جوانب را بسنجند و درواقع یعنی فقط به فکر خود نباشند، بلکه جنبههای مختلف یک تصمیم را در نظر بیاورند. همچنانکه در نوشتههای متفکرانی مانند پاول هرسی مطرح شده، مهارت ادراکی، مدیر را به این درک میرساند که در چه وضعیتی، در چه مکانی و در چه اقتصادی است.
هربرت سایمون میگوید: «مدیر خوب کسی است که خوب تصمیم میگیرد». درعینحال این تصمیمگیری چندین مرحله دارد و نباید به شکل تصمیمهای یکشبه باشد و وقتی نتایج فاجعهبار داشت، تصمیم تغییر کند و سبب سرگردانی مردم شود. درحالحاضر مشکل جهانسوم مدیریت است. به نظر من مدیرانی که اکنون در جامعه وجود دارند؛ چه در مجلس، چه در سازمانهای دیگر و چه در ادارات بوروکراتیک کشور، مدیران لایق و شایستهای نیستند. اکثر آنها در تخصص خود نیستند. پیر و فرتوت شدهاند. باید جوانگرایی در دستور کار قرار گیرد و مدیران کارآمد و متعهد از نسل جوان کار را در دست بگیرند. باید جوانان را به کار بگیرند؛ جوانانی که بر اساس شایستگی و لیاقت برگزیده شده باشند؛ در غیر اینصورت هرچه سازمان درست کنیم و مقررات وضع کنیم، برای رفع نگرانی و دلهرهای که در جامعه وجود دارد، مؤثر نیست.
ما مشکل مدیریتی داریم. مدیریت باید نوسازی شود، پردازش شود و افراد اصلح سر کار بیایند. باید از باندبازی و طایفهبازی و نگاه حزبی و دستهای دست برداریم و صرفا به مصالح مملکت فکر کنیم و مدیران لایق و برجستهای که در زمینههای مختلف داریم و تعدادشان هم کم نیست، سر کار بیایند و بتوانند بهبود اقتصادی ایجاد کنند و در نتیجه، آرامش روحی و روانی در جامعه به وجود بیاورند. همچنانکه کوروش بزرگ گفته است: «شبانگاه چون فرارسید، باید به این اندیشه باشیم که صبحگاه چه کنیم و چون روز فرارسید، باید به این اندیشه باشیم که شب را چگونه به صبح آوریم».
بنیامین هیگینز، یکی از اقتصاددانهای بزرگ توسعه در دانشگاه هاروارد، این جمله بسیار بامحتوا را گفته است: «بدبختانه هیچ سازمان و مقرراتی در زمینه بهبود رشد و توسعه اقتصادی و اجتماعی مؤثر نیست، مگر مردانی که آن را اداره میکنند، بدانند چه کاری میخواهند انجام دهند». معتقدم همانگونه که صاحبنظران علم مدیریت؛ افرادی مانند پاول هرسی و کنت بلانچارد گفتهاند، مدیران ما نیز باید مهارت ادراکی داشته باشند. اصولا در مدیریت با سه نوع مهارت روبهرو هستیم: اول مهارت فنی است که به رده پایین مربوط میشود، دوم مهارت انسانی است که سطح بالاتری را دربرمیگیرد و بالاخره مهارت ادراکی؛ به این معنا که افرادی که در بالا هستند، تمام جوانب را بسنجند و درواقع یعنی فقط به فکر خود نباشند، بلکه جنبههای مختلف یک تصمیم را در نظر بیاورند. همچنانکه در نوشتههای متفکرانی مانند پاول هرسی مطرح شده، مهارت ادراکی، مدیر را به این درک میرساند که در چه وضعیتی، در چه مکانی و در چه اقتصادی است.
هربرت سایمون میگوید: «مدیر خوب کسی است که خوب تصمیم میگیرد». درعینحال این تصمیمگیری چندین مرحله دارد و نباید به شکل تصمیمهای یکشبه باشد و وقتی نتایج فاجعهبار داشت، تصمیم تغییر کند و سبب سرگردانی مردم شود. درحالحاضر مشکل جهانسوم مدیریت است. به نظر من مدیرانی که اکنون در جامعه وجود دارند؛ چه در مجلس، چه در سازمانهای دیگر و چه در ادارات بوروکراتیک کشور، مدیران لایق و شایستهای نیستند. اکثر آنها در تخصص خود نیستند. پیر و فرتوت شدهاند. باید جوانگرایی در دستور کار قرار گیرد و مدیران کارآمد و متعهد از نسل جوان کار را در دست بگیرند. باید جوانان را به کار بگیرند؛ جوانانی که بر اساس شایستگی و لیاقت برگزیده شده باشند؛ در غیر اینصورت هرچه سازمان درست کنیم و مقررات وضع کنیم، برای رفع نگرانی و دلهرهای که در جامعه وجود دارد، مؤثر نیست.
ما مشکل مدیریتی داریم. مدیریت باید نوسازی شود، پردازش شود و افراد اصلح سر کار بیایند. باید از باندبازی و طایفهبازی و نگاه حزبی و دستهای دست برداریم و صرفا به مصالح مملکت فکر کنیم و مدیران لایق و برجستهای که در زمینههای مختلف داریم و تعدادشان هم کم نیست، سر کار بیایند و بتوانند بهبود اقتصادی ایجاد کنند و در نتیجه، آرامش روحی و روانی در جامعه به وجود بیاورند. همچنانکه کوروش بزرگ گفته است: «شبانگاه چون فرارسید، باید به این اندیشه باشیم که صبحگاه چه کنیم و چون روز فرارسید، باید به این اندیشه باشیم که شب را چگونه به صبح آوریم».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.