بغض «قربانی» شکست؛ «شجریان» خواند
وداع با «همایون»
شرق : «آن جامی که عقل آفرین میزندش/ صد بوسه ز مهر بر جبین میزندش/ این کوزهگر دهر چنین جام لطیف / میسازد و باز بر زمین میزندش». این رباعی با آواز «محمدرضا شجریان» آخرین وداع موسیقی با نوازندهای بود که چهار نسل از ایرانیها با ملودیهایش زندگی کردند.
مراسم وداع و تشییع پیکر همایون خرم روز یکشنبه اول بهمن از تالار وحدت جایی که روزی میزبان او و آرشه ویلنش بود، در حالی برگزار شد که نوای سنج و دمام زادگاه این استاد موسیقی، فضا را که با حضور استادان موسیقی و علاقهمندان به هنر برگزار شد پر کرده بود. مراسمی که با بغض «علیرضا قربانی» و آواز «شجریان» در رثای هنرمندی برگزار شد که به قول «رضا خرم»، پسرش، خورشید بود و بر همه میتابید: «هر کس به قدر استعداد خودش از این نور استفاده میکرد اما اکنون این نور و گرما را از دست دادیم. به هر حال ما فرزندانش بودیم و این شانس را داشتیم که بیشتر از همه به او نزدیک باشیم.» «فرهاد فخرالدینی» دوست قدیمی همایون خرم و رهبر سابق ارکستر ملی در این مراسم با بیان اینکه هنوز باورم نمیشود که همایون خرم عزیز در بین ما نیست؛ رباعیای از خیام را در وصف او خواند و گفت: «وقتی خبر فوت همایون خرم را شنیدم با خودم گفتم همایون بر زمین نخورد. او استوار و پابرجاست و ما احساس و اندیشه او را در آثارش احساس میکنیم. او در ارتباط با ماست. هنرمندان عزیز ما مثل همایون خرم عمر جاودان خواهند داشت و به سادگی از بین نمیروند.»
فخرالدینی درباره ویژگیهای کار این استاد تازه درگذشته ایرانی گفت: «کارهای همایون روان هستند و جملهبندی خوبی دارند اما نمیدانم از سالهای پنجاه به بعد چه شد که بعضی از خودیها و غیرخودیها چهرههای واقعی موسیقیدانان را میپوشانند؟! اما تاریخ فراموشکار نیست. همایون خرم مرد شریفی بود. ما 50 سال پیش در ارکستر گلها باهم آشنا شدیم و دوستیمان ادامه پیدا کرد و در شورای فنی ارکسترملی و شورایعالی خانه موسیقی با هم بودیم و اکنون جای همایون در بین ما خالی است. او دوست و همکار خوبی بود. از دست دادن چنین هنرمندی ضایعه بزرگی است. همایون خرم همیشه پاینده و پابرجاست. آثارش را زمزمه خواهیم کرد چرا که اثری که از دل برخاسته بر دل نشیند.» «محمدرضا شجریان» هنرمند دیگری بود که از دوستی بیش از 45 سالهاش با همایون خرم گفت: «چه شبهایی که در استودیوهای رادیویی کنار هم حضور داشتیم و به تهیه برنامههای رادیویی میپرداختیم. آن شبها را فراموش نمیکنم و چهره پرمهر همایون خرم را از یاد نخواهم برد، او انسانی با اخلاق، با حوصله و پر مهر بود.»
شجریان با بیان اینکه هنوز باورم نمیشود که جسم همایون از بین ما رفت، افزود: «یک نفر آمد جلو و به من تسلیت گفت و بیان کرد: «خاکش بقای عمر شما باشد.» میخواهم بگویم چه بقایی که آدم دوستانش را از دست بدهد و کسی دیگر نمیتواند جای آنها را پُر کند. وقتی وارد مجلس شدم، فخرالدینی را با چشمان پر از اشک دیدم که میگفت این عزیز ما هم رفت. متاسفم که هنرمندان یکی پس از دیگری ما را ترک میکنند و زندگی بدون این عزیزان دیگر لطفی ندارد.»
اما شاید نقطه اوج مراسم تشییع پیکر همایون خرم آنجایی بود که علیرضا قربانی با همراهی نی «محمد موسوی» که گفت در کنار همایون خرم در برنامه گلها نواخته بود یکی از ماندگارترین آثار خرم را خواند. قربانی که یکی از شاخصترین خوانندگانی بود که در 30 ساله اخیر با خرم همکاری کرده قبل از اجرای این قطعه گفت: «امروز دردانهای را از دست دادیم و بعید است مادر دهر دیگر مثل او بیاورد. در این سالها که خدمت استاد بودم، اخلاقمدار بودن ایشان مرا جذب کرد. ایشان یک هنرمند بودند که روی مدار اخلاق حرکت میکردند و از آن دور نمیشدند. همایون خرم، اخلاقی داشت که گاهی فراتر از قانون میرفت.» قربانی آهنگ رسوای زمانه را خواند. تصنیفی که با آهنگ همایون خرم به زیبایی بازخوانی شده بود اما در میانه آواز بغض این خواننده جوان شکست. اما تصنیف با صدای مردمی که به بدرقه خالق این اثر بودند، ادامه یافت و به پایان رسید. اما رسوای زمانه تنها تصنیفی نبود که از آثار همایون خرم خوانده شد. «محمد اصفهانی» نیز قطعهای دیگر از او را خواند.
در این مراسم «علی مرادخانی» رییس موزه موسیقی هم از استاد گفت. علی ترابی - مدیر انجمن موسیقی- و سید محمد میرزمانی - مدیر دفتر موسیقی- پری ملکی، علیرضا مجابی، بیژن بیژنی، محمدعلی شیرازی، تقی ضرابی، حسین پرنیا، کامران رسولزاده و شهرام شکوهی از هنرمندانی بودند که در این مراسم حضور داشتند.
شرق : «آن جامی که عقل آفرین میزندش/ صد بوسه ز مهر بر جبین میزندش/ این کوزهگر دهر چنین جام لطیف / میسازد و باز بر زمین میزندش». این رباعی با آواز «محمدرضا شجریان» آخرین وداع موسیقی با نوازندهای بود که چهار نسل از ایرانیها با ملودیهایش زندگی کردند.
مراسم وداع و تشییع پیکر همایون خرم روز یکشنبه اول بهمن از تالار وحدت جایی که روزی میزبان او و آرشه ویلنش بود، در حالی برگزار شد که نوای سنج و دمام زادگاه این استاد موسیقی، فضا را که با حضور استادان موسیقی و علاقهمندان به هنر برگزار شد پر کرده بود. مراسمی که با بغض «علیرضا قربانی» و آواز «شجریان» در رثای هنرمندی برگزار شد که به قول «رضا خرم»، پسرش، خورشید بود و بر همه میتابید: «هر کس به قدر استعداد خودش از این نور استفاده میکرد اما اکنون این نور و گرما را از دست دادیم. به هر حال ما فرزندانش بودیم و این شانس را داشتیم که بیشتر از همه به او نزدیک باشیم.» «فرهاد فخرالدینی» دوست قدیمی همایون خرم و رهبر سابق ارکستر ملی در این مراسم با بیان اینکه هنوز باورم نمیشود که همایون خرم عزیز در بین ما نیست؛ رباعیای از خیام را در وصف او خواند و گفت: «وقتی خبر فوت همایون خرم را شنیدم با خودم گفتم همایون بر زمین نخورد. او استوار و پابرجاست و ما احساس و اندیشه او را در آثارش احساس میکنیم. او در ارتباط با ماست. هنرمندان عزیز ما مثل همایون خرم عمر جاودان خواهند داشت و به سادگی از بین نمیروند.»
فخرالدینی درباره ویژگیهای کار این استاد تازه درگذشته ایرانی گفت: «کارهای همایون روان هستند و جملهبندی خوبی دارند اما نمیدانم از سالهای پنجاه به بعد چه شد که بعضی از خودیها و غیرخودیها چهرههای واقعی موسیقیدانان را میپوشانند؟! اما تاریخ فراموشکار نیست. همایون خرم مرد شریفی بود. ما 50 سال پیش در ارکستر گلها باهم آشنا شدیم و دوستیمان ادامه پیدا کرد و در شورای فنی ارکسترملی و شورایعالی خانه موسیقی با هم بودیم و اکنون جای همایون در بین ما خالی است. او دوست و همکار خوبی بود. از دست دادن چنین هنرمندی ضایعه بزرگی است. همایون خرم همیشه پاینده و پابرجاست. آثارش را زمزمه خواهیم کرد چرا که اثری که از دل برخاسته بر دل نشیند.» «محمدرضا شجریان» هنرمند دیگری بود که از دوستی بیش از 45 سالهاش با همایون خرم گفت: «چه شبهایی که در استودیوهای رادیویی کنار هم حضور داشتیم و به تهیه برنامههای رادیویی میپرداختیم. آن شبها را فراموش نمیکنم و چهره پرمهر همایون خرم را از یاد نخواهم برد، او انسانی با اخلاق، با حوصله و پر مهر بود.»
شجریان با بیان اینکه هنوز باورم نمیشود که جسم همایون از بین ما رفت، افزود: «یک نفر آمد جلو و به من تسلیت گفت و بیان کرد: «خاکش بقای عمر شما باشد.» میخواهم بگویم چه بقایی که آدم دوستانش را از دست بدهد و کسی دیگر نمیتواند جای آنها را پُر کند. وقتی وارد مجلس شدم، فخرالدینی را با چشمان پر از اشک دیدم که میگفت این عزیز ما هم رفت. متاسفم که هنرمندان یکی پس از دیگری ما را ترک میکنند و زندگی بدون این عزیزان دیگر لطفی ندارد.»
اما شاید نقطه اوج مراسم تشییع پیکر همایون خرم آنجایی بود که علیرضا قربانی با همراهی نی «محمد موسوی» که گفت در کنار همایون خرم در برنامه گلها نواخته بود یکی از ماندگارترین آثار خرم را خواند. قربانی که یکی از شاخصترین خوانندگانی بود که در 30 ساله اخیر با خرم همکاری کرده قبل از اجرای این قطعه گفت: «امروز دردانهای را از دست دادیم و بعید است مادر دهر دیگر مثل او بیاورد. در این سالها که خدمت استاد بودم، اخلاقمدار بودن ایشان مرا جذب کرد. ایشان یک هنرمند بودند که روی مدار اخلاق حرکت میکردند و از آن دور نمیشدند. همایون خرم، اخلاقی داشت که گاهی فراتر از قانون میرفت.» قربانی آهنگ رسوای زمانه را خواند. تصنیفی که با آهنگ همایون خرم به زیبایی بازخوانی شده بود اما در میانه آواز بغض این خواننده جوان شکست. اما تصنیف با صدای مردمی که به بدرقه خالق این اثر بودند، ادامه یافت و به پایان رسید. اما رسوای زمانه تنها تصنیفی نبود که از آثار همایون خرم خوانده شد. «محمد اصفهانی» نیز قطعهای دیگر از او را خواند.
در این مراسم «علی مرادخانی» رییس موزه موسیقی هم از استاد گفت. علی ترابی - مدیر انجمن موسیقی- و سید محمد میرزمانی - مدیر دفتر موسیقی- پری ملکی، علیرضا مجابی، بیژن بیژنی، محمدعلی شیرازی، تقی ضرابی، حسین پرنیا، کامران رسولزاده و شهرام شکوهی از هنرمندانی بودند که در این مراسم حضور داشتند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.