|

کدام پروژه ملی؟ کدام کار خیر؟

مهدی زعیم‌زاده . روزنامه نگار

بخش قابل‌توجهی از برنامه دوشنبه‌شب «نود» به موضوع فسخ قرارداد «محمدرضا خلعتبری» با باشگاه «عجمان» اختصاص داشت. «محمد رویانیان» مدیرعامل پرسپولیس و «حسین هدایتی» مالک باشگاه استیل‌آذین در چند روز گذشته از بازگرداندن این ملی‌پوش از لیگ امارات که از این فصل نام جعلی«خلیج ع ر ب ی» را یدک می‌کشد به‌عنوان یک پروژه ملی یاد کردند. قرار است باشگاه پرسپولیس و هدایتی 800هزاردلار به عجمان بدهند تا خلعتبری که دقیقا مشخص نیست قبل از تغییر نام لیگ امارات با عجمان قرارداد بسته یا بعد از آن به ایران برگردد تا دیگر هیچ ایرانی در این لیگ با چنین نامی حضور نداشته باشد. در این میان این سوال پیش می‌آید حتی اگر خلعتبری قبل از تغییر نام لیگ «اتصالات» با عجمان قرارداد بسته باشد و هم‌اکنون هم بازگشت او به لیگ ایرانی غیرقانونی نباشد واقعا این کار ارزش این را دارد برای آن 800هزاردلار پول از مملکت خارج و به حساب یک باشگاه اماراتی ریخته شود؟ آیا باید نام کسی را که این کار را انجام می‌دهد «خیر» گذاشت و با استفاده از عبارات میهن‌پرستانه از این انتقال فوتبالی یک پروژه ملی و حماسه ساخت؟ اگر کسی که برای پرسپولیسی‌شدن، استقلالی‌شدن یا سپاهانی‌شدن یک فوتبالیست، پول خرج می‌کند «خیر» است، پس کسی که بیمارستان و مدرسه می‌سازد باید چه عنوانی داشته باشد؟ جای تاسف است که برخی افراد عنوان کردند کار هدایتی کمتر از ساخت یک بیمارستان نیست.
مطمئنا آقای هدایتی می‌توانست با این مبلغ از هزاران راه دیگر به جامعه و فوتبال کمک کند. اقداماتی که قطعا از پرسپولیسی‌شدن خلعتبری ضروری‌تر است. در همین عرصه ورزش، ساخت اماکن ورزشی یا کمک به تیم‌های نوجوانان و بانوان مهم‌تر است یا پرداخت 800هزاردلار به یک باشگاه عربی؟ فرض کنیم هیچ راهی هم برای بازگشت قانونی خلعتبری به ایران وجود نداشت و او مجبور می‌شد در عضویت عجمان باقی بماند. آن موقع چه اتفاقی می‌افتاد، فاجعه‌ای برای ایران و خلیج‌فارس رخ می‌داد؟ آیا با حضور یک فوتبالیست در یک تیم اماراتی به شأن و اعتبار ایران و خلیج‌فارس خدشه وارد می‌شود؟ خلعتبری مدعی است زمانیکه با عجمان قرارداد بسته نام این لیگ تغییر نکرده بود. احتمال این‌که او درست بگوید کم نیست، شاید او در همان اواخر اردیبهشت‌ماه توافق‌نامه‌ای با تیم اماراتی امضا کرده باشد، اما فراموش نکنیم همین چند هفته پیش یکی دیگر از ملی‌پوشان قصد داشت به یک تیم دیگر اماراتی بپیوندد. به نظر می‌رسد در این میان کمی احساسات میهن‌دوستانه مردم به بازی گرفته شده است. شاید هم آقایان به‌صورت هدفدار از این انتقال فوتبالی، یک «اقدام‌ ملی» ساختند تا بتوانند بدون حرف و حدیثی این انتقال غیرقانونی در خارج از مهلت نقل‌وانتقالات را بدون امکان اعتراض به نتیجه برسانند. خلعتبری اگر می‌خواست تعصب خود را به خلیج‌فارس نشان دهد می‌توانست کارهای دیگری کند؛ با باشگاه سرناسازگاری بردارد یا خودش مبلغی بدهد و قراردادش را فسخ کند. تبدیل‌کردن این موضوعات سطح پایین فوتبالی به یک پروژه ملی بیشتر توهین به مخاطب است. آقایان می‌گویند برای خلیج‌فارس جانشان را می‌دهند و این چندصد هزاردلار هدیه‌ای بوده به مردم. مردم به بازگشت خلعتبری به پرسپولیس در ازای پرداخت دو نیم‌میلیاردتومان به یک باشگاه اماراتی نیاز دارند یا هزارویک خواسته دیگر.

بخش قابل‌توجهی از برنامه دوشنبه‌شب «نود» به موضوع فسخ قرارداد «محمدرضا خلعتبری» با باشگاه «عجمان» اختصاص داشت. «محمد رویانیان» مدیرعامل پرسپولیس و «حسین هدایتی» مالک باشگاه استیل‌آذین در چند روز گذشته از بازگرداندن این ملی‌پوش از لیگ امارات که از این فصل نام جعلی«خلیج ع ر ب ی» را یدک می‌کشد به‌عنوان یک پروژه ملی یاد کردند. قرار است باشگاه پرسپولیس و هدایتی 800هزاردلار به عجمان بدهند تا خلعتبری که دقیقا مشخص نیست قبل از تغییر نام لیگ امارات با عجمان قرارداد بسته یا بعد از آن به ایران برگردد تا دیگر هیچ ایرانی در این لیگ با چنین نامی حضور نداشته باشد. در این میان این سوال پیش می‌آید حتی اگر خلعتبری قبل از تغییر نام لیگ «اتصالات» با عجمان قرارداد بسته باشد و هم‌اکنون هم بازگشت او به لیگ ایرانی غیرقانونی نباشد واقعا این کار ارزش این را دارد برای آن 800هزاردلار پول از مملکت خارج و به حساب یک باشگاه اماراتی ریخته شود؟ آیا باید نام کسی را که این کار را انجام می‌دهد «خیر» گذاشت و با استفاده از عبارات میهن‌پرستانه از این انتقال فوتبالی یک پروژه ملی و حماسه ساخت؟ اگر کسی که برای پرسپولیسی‌شدن، استقلالی‌شدن یا سپاهانی‌شدن یک فوتبالیست، پول خرج می‌کند «خیر» است، پس کسی که بیمارستان و مدرسه می‌سازد باید چه عنوانی داشته باشد؟ جای تاسف است که برخی افراد عنوان کردند کار هدایتی کمتر از ساخت یک بیمارستان نیست.
مطمئنا آقای هدایتی می‌توانست با این مبلغ از هزاران راه دیگر به جامعه و فوتبال کمک کند. اقداماتی که قطعا از پرسپولیسی‌شدن خلعتبری ضروری‌تر است. در همین عرصه ورزش، ساخت اماکن ورزشی یا کمک به تیم‌های نوجوانان و بانوان مهم‌تر است یا پرداخت 800هزاردلار به یک باشگاه عربی؟ فرض کنیم هیچ راهی هم برای بازگشت قانونی خلعتبری به ایران وجود نداشت و او مجبور می‌شد در عضویت عجمان باقی بماند. آن موقع چه اتفاقی می‌افتاد، فاجعه‌ای برای ایران و خلیج‌فارس رخ می‌داد؟ آیا با حضور یک فوتبالیست در یک تیم اماراتی به شأن و اعتبار ایران و خلیج‌فارس خدشه وارد می‌شود؟ خلعتبری مدعی است زمانیکه با عجمان قرارداد بسته نام این لیگ تغییر نکرده بود. احتمال این‌که او درست بگوید کم نیست، شاید او در همان اواخر اردیبهشت‌ماه توافق‌نامه‌ای با تیم اماراتی امضا کرده باشد، اما فراموش نکنیم همین چند هفته پیش یکی دیگر از ملی‌پوشان قصد داشت به یک تیم دیگر اماراتی بپیوندد. به نظر می‌رسد در این میان کمی احساسات میهن‌دوستانه مردم به بازی گرفته شده است. شاید هم آقایان به‌صورت هدفدار از این انتقال فوتبالی، یک «اقدام‌ ملی» ساختند تا بتوانند بدون حرف و حدیثی این انتقال غیرقانونی در خارج از مهلت نقل‌وانتقالات را بدون امکان اعتراض به نتیجه برسانند. خلعتبری اگر می‌خواست تعصب خود را به خلیج‌فارس نشان دهد می‌توانست کارهای دیگری کند؛ با باشگاه سرناسازگاری بردارد یا خودش مبلغی بدهد و قراردادش را فسخ کند. تبدیل‌کردن این موضوعات سطح پایین فوتبالی به یک پروژه ملی بیشتر توهین به مخاطب است. آقایان می‌گویند برای خلیج‌فارس جانشان را می‌دهند و این چندصد هزاردلار هدیه‌ای بوده به مردم. مردم به بازگشت خلعتبری به پرسپولیس در ازای پرداخت دو نیم‌میلیاردتومان به یک باشگاه اماراتی نیاز دارند یا هزارویک خواسته دیگر.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.