|

تهدید مشاغل وابسته به جنگل با تعطیلی طرح‌های جنگل‌داری

شرق: درحالی‌که توقف بهره‌برداری تجاری از جنگل‌های شمال و تلاش برای احیای این اکوسیستم‌ها در راستای استفاده از دیگر منافع اقتصادی جنگل شامل حفظ آب، خاک و... باید محل ظهور شغل‌های جدید برای دانش‌آموختگان این رشته و ساکنان شمال کشور باشد، با ازدست‌رفتن شالوده طرح‌های جنگل‌داری سنتی، همان اندک مشاغلی هم که وابسته به جنگل بود، در معرض تهدید قرار گفته است و بیم آن می‌رود که با تعطیلی طرح‌های جنگل‌داری، علاوه بر افزایش نرخ بی‌کاری، جنگل هم به‌عنوان یک کارخانه مهم تولید، نابود شود. طرح توقف بهره‌برداری از جنگل‌های شمال با توجه به کاهش توان تولید در این اکوسیستم، اقدامی درست است اما با وجود آنکه دوسالی از تصویب این طرح می‌گذرد، هنوز برنامه جایگزینی برای مدیریت جنگل‌های شمال ارائه نشده است و متولیان امر صرفا به تعطیل‌کردن طرح‌های جنگل‌داری قدیمی که وظیفه برداشت چوب از جنگل را بر عهده داشتند، مشغول هستند. دیروز در همایش «بایدها و نبایدها در مدیریت پایدار جنگل» ستار بابایی مدیرکل سابق منابع طبیعی و آبخیزداری مازندران-ساری در پاسخ به «شرق» درباره تدوین طرح جایگزین مدیریت جنگل، از کمبود اعتبار برای انجام عملیات ضروری در جنگل و حتی پرداخت حقوق قرقبانان خبر داد. او گفت: تاکنون طرح‌های جنگل‌داری با درآمد حاصل از فروش چوب مدیریت می‌شد و با تصویب طرح تنفس، درآمد حاصل از فروش چوب متوقف شد. درحال‌حاضر سه‌هزارو 500 کیلومتر جاده جنگلی داریم که برای نگهداری از آن نیاز به اعتبار است. در پرداخت حقوق قرقبانان، 10‌ میلیارد تومان کسری بودجه داریم و برای عملیات پرورشی در 140‌ هزار هکتار از عرصه‌های جنگلی، در دوره تنفس بودجه‌ای در نظر گرفته نشده است. بابایی اضافه کرد: تا تدوین طرح جایگزین ناچاریم فقط به حفاظت فیزیکی از عرصه توجه کنیم و طبق قانون تا پایان سال 98 فرصت داریم طرح جایگزین را تعریف کنیم. او گفت: قرار شد بحث قطع بهره‌برداری در پنج سال با 400‌ میلیارد تومان اعتبار اجرائی شود. قانون‌گذار تصویب کرد که این طرح در مدت سه سال به اجرا برسد. اما وزیر جهاد کشاورزی دستور داد تا پایان سال 96، طرح تنفس اجرائی شود. به گفته بابایی اعتبارات در نظر گرفته‌شده برای سال اول برنامه 80‌ میلیارد تومان بود که در قانون تبصره 16، این رقم به 65‌ میلیارد تومان رسید و در نهایت میزان تخصیص آن 57‌ میلیارد تومان بود. به‌این‌ترتیب برای اجرای برنامه‌ها با مشکل کمبود منابع اعتباری مواجه هستیم. طرح‌های جنگل‌داری، طرح‌های مدیریت جنگل هستند. بسته به وسعت منطقه، تعداد نیروهای شاغل در این طرح‌ها متفاوت است. به‌عنوان مثال در طرح جنگل‌داری واتاشان، 54 نیرو تحت پوشش طرح مشغول به فعالیت بودند که با اجراشدن بحث تنفس و درنظرگرفتن طرح‌های حفاظتی، از این پس فقط 16 نیرو در این منطقه به کار گرفته می‌شوند و سایر نیروهای طرح بی‌کار می‌شوند. کاهش تعداد نیروهای شاغل در طرح‌های جنگل‌داری مردم شمال کشور را نگران ایجاد موج جدیدی از بی‌کاری کرده است. درحالی‌که برای تدوین طرح‌هایی از این دست که معیشت مردم را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد، پیش از اجرا، باید برنامه جایگزین معیشتی برای مردم در نظر گرفت.

شرق: درحالی‌که توقف بهره‌برداری تجاری از جنگل‌های شمال و تلاش برای احیای این اکوسیستم‌ها در راستای استفاده از دیگر منافع اقتصادی جنگل شامل حفظ آب، خاک و... باید محل ظهور شغل‌های جدید برای دانش‌آموختگان این رشته و ساکنان شمال کشور باشد، با ازدست‌رفتن شالوده طرح‌های جنگل‌داری سنتی، همان اندک مشاغلی هم که وابسته به جنگل بود، در معرض تهدید قرار گفته است و بیم آن می‌رود که با تعطیلی طرح‌های جنگل‌داری، علاوه بر افزایش نرخ بی‌کاری، جنگل هم به‌عنوان یک کارخانه مهم تولید، نابود شود. طرح توقف بهره‌برداری از جنگل‌های شمال با توجه به کاهش توان تولید در این اکوسیستم، اقدامی درست است اما با وجود آنکه دوسالی از تصویب این طرح می‌گذرد، هنوز برنامه جایگزینی برای مدیریت جنگل‌های شمال ارائه نشده است و متولیان امر صرفا به تعطیل‌کردن طرح‌های جنگل‌داری قدیمی که وظیفه برداشت چوب از جنگل را بر عهده داشتند، مشغول هستند. دیروز در همایش «بایدها و نبایدها در مدیریت پایدار جنگل» ستار بابایی مدیرکل سابق منابع طبیعی و آبخیزداری مازندران-ساری در پاسخ به «شرق» درباره تدوین طرح جایگزین مدیریت جنگل، از کمبود اعتبار برای انجام عملیات ضروری در جنگل و حتی پرداخت حقوق قرقبانان خبر داد. او گفت: تاکنون طرح‌های جنگل‌داری با درآمد حاصل از فروش چوب مدیریت می‌شد و با تصویب طرح تنفس، درآمد حاصل از فروش چوب متوقف شد. درحال‌حاضر سه‌هزارو 500 کیلومتر جاده جنگلی داریم که برای نگهداری از آن نیاز به اعتبار است. در پرداخت حقوق قرقبانان، 10‌ میلیارد تومان کسری بودجه داریم و برای عملیات پرورشی در 140‌ هزار هکتار از عرصه‌های جنگلی، در دوره تنفس بودجه‌ای در نظر گرفته نشده است. بابایی اضافه کرد: تا تدوین طرح جایگزین ناچاریم فقط به حفاظت فیزیکی از عرصه توجه کنیم و طبق قانون تا پایان سال 98 فرصت داریم طرح جایگزین را تعریف کنیم. او گفت: قرار شد بحث قطع بهره‌برداری در پنج سال با 400‌ میلیارد تومان اعتبار اجرائی شود. قانون‌گذار تصویب کرد که این طرح در مدت سه سال به اجرا برسد. اما وزیر جهاد کشاورزی دستور داد تا پایان سال 96، طرح تنفس اجرائی شود. به گفته بابایی اعتبارات در نظر گرفته‌شده برای سال اول برنامه 80‌ میلیارد تومان بود که در قانون تبصره 16، این رقم به 65‌ میلیارد تومان رسید و در نهایت میزان تخصیص آن 57‌ میلیارد تومان بود. به‌این‌ترتیب برای اجرای برنامه‌ها با مشکل کمبود منابع اعتباری مواجه هستیم. طرح‌های جنگل‌داری، طرح‌های مدیریت جنگل هستند. بسته به وسعت منطقه، تعداد نیروهای شاغل در این طرح‌ها متفاوت است. به‌عنوان مثال در طرح جنگل‌داری واتاشان، 54 نیرو تحت پوشش طرح مشغول به فعالیت بودند که با اجراشدن بحث تنفس و درنظرگرفتن طرح‌های حفاظتی، از این پس فقط 16 نیرو در این منطقه به کار گرفته می‌شوند و سایر نیروهای طرح بی‌کار می‌شوند. کاهش تعداد نیروهای شاغل در طرح‌های جنگل‌داری مردم شمال کشور را نگران ایجاد موج جدیدی از بی‌کاری کرده است. درحالی‌که برای تدوین طرح‌هایی از این دست که معیشت مردم را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد، پیش از اجرا، باید برنامه جایگزین معیشتی برای مردم در نظر گرفت.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.