|

اعزام گزارشگر به جام‌ جهانی منتفی شد

ترس از تجربه مزدک

«بعید می‌دانم برای گزارش مسابقه فوتبال جام‌ جهانی گزارشگر ایرانی اعزام کنیم، چرا‌که در سال‌های گذشته حضور گزارشگران ایرانی در کشورهای برگزارکننده جام‌ جهانی تأثیرگذار و موفق نبوده است و از‌این‌رو هیچ تصمیمی مبنی‌بر اعزام گزارشگران ایرانی به روسیه نداریم». این بخشی از صحبت‌های علی‌اصغر پورمحمدی، مدیر شبکه سه سیما، با «فارس» است. خبری بد برای گزارشگران فوتبال که حداقل دوست داشتند تجربه حضور در جام‌ جهانی و گزارش زنده از ورزشگاه‌های محل بازی را به دست بیاورند یا اینکه دوباره لمسش کنند. این تصمیم شبکه سه سیما ارتباط مستقیمی با وضعیت مالی صداوسیما دارد، چون از ‌قرار ‌معلوم این سازمان نمی‌خواهد هزینه‌ای هنگفت برای اعزام گزارشگر به جام‌جهانی آن‌هم برای یک مدت کوتاه داشته باشد. ریشه این تصمیم را هم باید در جام‌جهانی قبل جست که تجربه بسیار بدی از آب درآمد؛ هم برای مسئولان شبکه سه سیما و هم برای مزدک میرزایی!
داستان از ‌این ‌قرار بود که ایران بعد از یک دوره غیبت در اعزام گزارشگر به جام‌ جهانی تصمیم گرفت مزدک میرزایی را برای جام‌جهانی 2014 به برزیل بفرستد؛ خبرش هم برای خود مزدک و هم برای سازمان صداوسیما خوشحال‌کننده بود، چون این نهاد بالاخره تصمیم گرفته بود رفتاری حرفه‌ای را به نمایش بگذارد. با‌این‌حال لازمه اجرا‌شدن رفتار حرفه‌ای وجود نداشت! صداوسیما برای مزدک میرزایی به‌عنوان گزارشگر «باکس» تهیه نکرده بود؛ همین اتفاق باعث رخ‌دادن صحنه‌های عجیبی در جام‌جهانی شد. اول اینکه مزدک بازی اول را از دست داد و به گزارش آن نرسید؛ بازی دوم را هم تقریبا 40 دقیقه گزارش کرد، ولی به‌دلیل پایین‌بودن کیفیت صدا، ادامه گزارش را عادل فردوسی‌پور از همین استودیو شبکه سه انجام داد. برای بازی سوم هم که اتفاق زننده‌ای رخ داد: مزدک درحالی‌که یکی، دو دقیقه از شروع گزارشش می‌گذشت، به‌ناگاه از ورزشگاه اخراج شد! طبق عرف معمول کشوری که می‌خواهد گزارشگر به جام‌ جهانی بفرستد باید «باکس» اختصاصی در ورزشگاه داشته باشد؛ موردی که ایران فراموشش کرده بود و تصور می‌کرد می‌شود از جایگاه بازی‌ها را گزارش کرد. به‌هر‌حال آن تجربه تلخ حالا مسئولان صداوسیما را بر آن داشته تا کلا قید اعزام گزارشگر به جام‌ جهانی را بزنند؛ آنها به این نتیجه رسیده‌اند که این‌ کار هزینه هنگفتی برایشان دارد و دردسرهای احتمالی، البته نباید از یاد برد که این رفتار هم حرفه‌ای نیست؛ اصولا جام‌ جهانی ویترین همه اتفاقات خوب و مهم برای کشوری است که تیمش به این تورنمنت صعود کرده، ولی مسئولان علاقه‌ای به حفظ این رفتار حرفه‌ای ندارند. در تاریخ جام‌های جهانی گزارشگران ایرانی تجربه چندان موفقی به دست نیاورده‌اند؛ به غیر از عادل فردوسی‌پور که به جام‌جهانی 2006 اعزام و بازی‌های زیادی را گزارش کرد، سایر تجربه‌ها چندان موفق نبوده؛ سال 2014 که مزدک و صداوسیما موفقیتی نداشتند؛ سال 2010 که ایران اصلا گزارشگر اعزام نکرد. سال 1998 هم جواد خیابانی اعزام شد که تجربه متوسطی بود. برای جام ‌جهانی 1990 هم که بهرام شفیع و کیومرث صالح‌نیا اعزام شدند که یکی، دو بازی را نصف‌و‌نیمه گزارش کردند و به ایران برگشتند.

«بعید می‌دانم برای گزارش مسابقه فوتبال جام‌ جهانی گزارشگر ایرانی اعزام کنیم، چرا‌که در سال‌های گذشته حضور گزارشگران ایرانی در کشورهای برگزارکننده جام‌ جهانی تأثیرگذار و موفق نبوده است و از‌این‌رو هیچ تصمیمی مبنی‌بر اعزام گزارشگران ایرانی به روسیه نداریم». این بخشی از صحبت‌های علی‌اصغر پورمحمدی، مدیر شبکه سه سیما، با «فارس» است. خبری بد برای گزارشگران فوتبال که حداقل دوست داشتند تجربه حضور در جام‌ جهانی و گزارش زنده از ورزشگاه‌های محل بازی را به دست بیاورند یا اینکه دوباره لمسش کنند. این تصمیم شبکه سه سیما ارتباط مستقیمی با وضعیت مالی صداوسیما دارد، چون از ‌قرار ‌معلوم این سازمان نمی‌خواهد هزینه‌ای هنگفت برای اعزام گزارشگر به جام‌جهانی آن‌هم برای یک مدت کوتاه داشته باشد. ریشه این تصمیم را هم باید در جام‌جهانی قبل جست که تجربه بسیار بدی از آب درآمد؛ هم برای مسئولان شبکه سه سیما و هم برای مزدک میرزایی!
داستان از ‌این ‌قرار بود که ایران بعد از یک دوره غیبت در اعزام گزارشگر به جام‌ جهانی تصمیم گرفت مزدک میرزایی را برای جام‌جهانی 2014 به برزیل بفرستد؛ خبرش هم برای خود مزدک و هم برای سازمان صداوسیما خوشحال‌کننده بود، چون این نهاد بالاخره تصمیم گرفته بود رفتاری حرفه‌ای را به نمایش بگذارد. با‌این‌حال لازمه اجرا‌شدن رفتار حرفه‌ای وجود نداشت! صداوسیما برای مزدک میرزایی به‌عنوان گزارشگر «باکس» تهیه نکرده بود؛ همین اتفاق باعث رخ‌دادن صحنه‌های عجیبی در جام‌جهانی شد. اول اینکه مزدک بازی اول را از دست داد و به گزارش آن نرسید؛ بازی دوم را هم تقریبا 40 دقیقه گزارش کرد، ولی به‌دلیل پایین‌بودن کیفیت صدا، ادامه گزارش را عادل فردوسی‌پور از همین استودیو شبکه سه انجام داد. برای بازی سوم هم که اتفاق زننده‌ای رخ داد: مزدک درحالی‌که یکی، دو دقیقه از شروع گزارشش می‌گذشت، به‌ناگاه از ورزشگاه اخراج شد! طبق عرف معمول کشوری که می‌خواهد گزارشگر به جام‌ جهانی بفرستد باید «باکس» اختصاصی در ورزشگاه داشته باشد؛ موردی که ایران فراموشش کرده بود و تصور می‌کرد می‌شود از جایگاه بازی‌ها را گزارش کرد. به‌هر‌حال آن تجربه تلخ حالا مسئولان صداوسیما را بر آن داشته تا کلا قید اعزام گزارشگر به جام‌ جهانی را بزنند؛ آنها به این نتیجه رسیده‌اند که این‌ کار هزینه هنگفتی برایشان دارد و دردسرهای احتمالی، البته نباید از یاد برد که این رفتار هم حرفه‌ای نیست؛ اصولا جام‌ جهانی ویترین همه اتفاقات خوب و مهم برای کشوری است که تیمش به این تورنمنت صعود کرده، ولی مسئولان علاقه‌ای به حفظ این رفتار حرفه‌ای ندارند. در تاریخ جام‌های جهانی گزارشگران ایرانی تجربه چندان موفقی به دست نیاورده‌اند؛ به غیر از عادل فردوسی‌پور که به جام‌جهانی 2006 اعزام و بازی‌های زیادی را گزارش کرد، سایر تجربه‌ها چندان موفق نبوده؛ سال 2014 که مزدک و صداوسیما موفقیتی نداشتند؛ سال 2010 که ایران اصلا گزارشگر اعزام نکرد. سال 1998 هم جواد خیابانی اعزام شد که تجربه متوسطی بود. برای جام ‌جهانی 1990 هم که بهرام شفیع و کیومرث صالح‌نیا اعزام شدند که یکی، دو بازی را نصف‌و‌نیمه گزارش کردند و به ایران برگشتند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.