نتایج نگرانکننده آیندهسازان ورزش در آسیا
ایران پایینتر از سوریه وکویت
دومین دوره بازیهای آسیایی نوجوانان در حالی در نانجینگ چین به پایان رسید که کاروان ورزش ایران در حسرت مدال طلا ماند و تنها با کسب شش مدال نقره و دو برنز با ضعیفترین نتیجه ممکن به جایگاهی بهتر از بیستمی قاره کهن نرسید. با توجه به بیپولی شدید ورزش کشور در یک سال گذشته، کمیته ملی المپیک در نظر گرفت تنها ورزشکارانی را به این دوره از رقابتها اعزام کند که شانس مدال داشتند. کاروان ورزشی ایران در این دوره از بازیها با 64 ورزشکار پسر و 14 ورزشکار دختر در رشتههای فوتبال، هندبال، بسکتبال، جودو، شنا و شیرجه، تکواندو، دوومیدانی، تیراندازی و تنیس روی میز حاضر شد که نسبت به دوره گذشته این بازیها رشد داشت. ایران در دوره قبلی مسابقات که در سال 2009 در سنگاپور برگزار شد با 54 ورزشکار در شش رشته شرکت کرده بود و در پایان در جایگاه یازدهم قرار گرفت. اگرچه حضور ورزشکاران در این دوره و رشتههای شرکتکننده بیشتر بود، اما متاسفانه ملیپوشان کشورمان نتوانستند نسبت به دوره قبلی بازیها پیشرفتی در عملکردشان داشته باشند. بیستمی در بازیهای آسیایی نوجوانان و قرارگرفتن در رتبهای پایینتر از سوریه جنگزده یا کویت، عربستان، کره
شمالی، قطر و اندونزی نتیجه عملکرد سران ورزش ایران در سالهای اخیر بوده و مشخص میشود که کار زیربنایی در فدراسیونهای ورزشی در اولویت قرار نداشته و در بیپولیهای یک سال اخیر ورزش ایران، ترکش صرفهجوییها زودتر از هر قسمتی به تیمهای نوجوانان خورده است. بهصراحت باید گفت سرمایهگذاری مسوولان ورزش کشور بر روی رشتههایی چون کشتی و وزنهبرداری که همیشه آبرودار ایران در میادین آسیایی و جهانی بوده و سهم عمدهای در مدالآوریهای کاروان کشورمان در این میادین بوده مسوولان را غافل از این کرده که نیمنگاهی بر رشتههایی نظیر جودو، تیراندازی، تنیس روی میز، شنا و... که پیکره مسابقاتی چون بازیهای آسیایی ردههای سنی پایه را تشکیل داده، داشته باشد. ماحصل تلاش کاروان ایران در دوره قبلی این بازیها یک مدال طلا (دوومیدانی)، سهنقره (دوومیدانی و بسکتبال) و یک برنز (فوتبال) بود که در مقایسه با این دوره باید گفت بازهم این تیمهای ملی دوومیدانی و فوتبال بودند که توانستند مدالآوریهای خود را در نانجینگ هم تکرار کنند و در حد انتظار ظاهر شوند. در هندبال، عنوان هفتمی این تیم در این رقابتها ادامهای بود بر روند آشفته هندبال ایران
که در سه سال اخیر به هیچ عنوانی از قاره آسیا دست نیافته است. در جودو تنها یک مدال برنز در آسیا برای تیمی که شش سهمیه در این بازیها داشت، نمیتواند نتیجهای قابل قبول به حساب آید. رسیدن به مرحله یک هشتم نهایی بهترین نتیجه دو پینگپنگباز پسر ایران در تیمملی تنیس روی میز بود. تیم بسکتبال سهنفره که حداقل برای رسیدن به مدال برنز باید کرهجنوبی را شکست میداد، مقابل این تیم مغلوب شد و در رده چهارم قرار گرفت. در تکواندو هر کشور میتوانست یک نماینده پسر و یک نماینده دختر داشته باشد. در حالی که انتظار میرفت بهترینهای تکواندو ایران کاروان را طلایی کنند، اما برترین تکواندوکار پسر کشورمان مدال نقره گرفت و نماینده برگزیده دختران هم حذف شد. در شنا از بین پنج نماینده ایران، بهترین شناگر رهام پیروانی بود، هر چند که شکستن رکورد ملی ایران جایگاهی بهتر از هشتمی آسیا را برای وی به همراه نداشت.
دومین دوره بازیهای آسیایی نوجوانان در حالی در نانجینگ چین به پایان رسید که کاروان ورزش ایران در حسرت مدال طلا ماند و تنها با کسب شش مدال نقره و دو برنز با ضعیفترین نتیجه ممکن به جایگاهی بهتر از بیستمی قاره کهن نرسید. با توجه به بیپولی شدید ورزش کشور در یک سال گذشته، کمیته ملی المپیک در نظر گرفت تنها ورزشکارانی را به این دوره از رقابتها اعزام کند که شانس مدال داشتند. کاروان ورزشی ایران در این دوره از بازیها با 64 ورزشکار پسر و 14 ورزشکار دختر در رشتههای فوتبال، هندبال، بسکتبال، جودو، شنا و شیرجه، تکواندو، دوومیدانی، تیراندازی و تنیس روی میز حاضر شد که نسبت به دوره گذشته این بازیها رشد داشت. ایران در دوره قبلی مسابقات که در سال 2009 در سنگاپور برگزار شد با 54 ورزشکار در شش رشته شرکت کرده بود و در پایان در جایگاه یازدهم قرار گرفت. اگرچه حضور ورزشکاران در این دوره و رشتههای شرکتکننده بیشتر بود، اما متاسفانه ملیپوشان کشورمان نتوانستند نسبت به دوره قبلی بازیها پیشرفتی در عملکردشان داشته باشند. بیستمی در بازیهای آسیایی نوجوانان و قرارگرفتن در رتبهای پایینتر از سوریه جنگزده یا کویت، عربستان، کره
شمالی، قطر و اندونزی نتیجه عملکرد سران ورزش ایران در سالهای اخیر بوده و مشخص میشود که کار زیربنایی در فدراسیونهای ورزشی در اولویت قرار نداشته و در بیپولیهای یک سال اخیر ورزش ایران، ترکش صرفهجوییها زودتر از هر قسمتی به تیمهای نوجوانان خورده است. بهصراحت باید گفت سرمایهگذاری مسوولان ورزش کشور بر روی رشتههایی چون کشتی و وزنهبرداری که همیشه آبرودار ایران در میادین آسیایی و جهانی بوده و سهم عمدهای در مدالآوریهای کاروان کشورمان در این میادین بوده مسوولان را غافل از این کرده که نیمنگاهی بر رشتههایی نظیر جودو، تیراندازی، تنیس روی میز، شنا و... که پیکره مسابقاتی چون بازیهای آسیایی ردههای سنی پایه را تشکیل داده، داشته باشد. ماحصل تلاش کاروان ایران در دوره قبلی این بازیها یک مدال طلا (دوومیدانی)، سهنقره (دوومیدانی و بسکتبال) و یک برنز (فوتبال) بود که در مقایسه با این دوره باید گفت بازهم این تیمهای ملی دوومیدانی و فوتبال بودند که توانستند مدالآوریهای خود را در نانجینگ هم تکرار کنند و در حد انتظار ظاهر شوند. در هندبال، عنوان هفتمی این تیم در این رقابتها ادامهای بود بر روند آشفته هندبال ایران
که در سه سال اخیر به هیچ عنوانی از قاره آسیا دست نیافته است. در جودو تنها یک مدال برنز در آسیا برای تیمی که شش سهمیه در این بازیها داشت، نمیتواند نتیجهای قابل قبول به حساب آید. رسیدن به مرحله یک هشتم نهایی بهترین نتیجه دو پینگپنگباز پسر ایران در تیمملی تنیس روی میز بود. تیم بسکتبال سهنفره که حداقل برای رسیدن به مدال برنز باید کرهجنوبی را شکست میداد، مقابل این تیم مغلوب شد و در رده چهارم قرار گرفت. در تکواندو هر کشور میتوانست یک نماینده پسر و یک نماینده دختر داشته باشد. در حالی که انتظار میرفت بهترینهای تکواندو ایران کاروان را طلایی کنند، اما برترین تکواندوکار پسر کشورمان مدال نقره گرفت و نماینده برگزیده دختران هم حذف شد. در شنا از بین پنج نماینده ایران، بهترین شناگر رهام پیروانی بود، هر چند که شکستن رکورد ملی ایران جایگاهی بهتر از هشتمی آسیا را برای وی به همراه نداشت.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.