لزوم افزایش ضریب امنیت و آرامش در جامعه
سیده فاطمه ذوالقدر- نماینده تهران
حمایت از کالای ایرانی نیازمند بهبود فضای کسبوکار و رفع موانع تولید و سرمایهگذاری در کشور بوده و تحقق آن در گرو برقراری امنیت اقتصادی بهعنوان یک پیشنیاز برای اقتصاد، صنعت و فرایند تولید کشور است. در کشور ظرفیتهای بیبدیلی مانند نیروی انسانی ماهر و نخبه و دسترسی به مواد و منابع اولیه تولید برای پیشرفت و رونق اقتصادی وجود دارد که همراهی توأمان این دو با هم میتواند مشکلات و موانع موجود را از سر راه برداشته و زمینههای اشتغال را فراهم کند.
اما آنچه میتواند همراهی این دو را با هم تضمین کند، فضایی است که در آن امنیت در همه ابعاد آن و به صورت فراگیر فراهم باشد، بهگونهای که دولتها امنیت را در توسعه فراهم کنند. اگرچه تدارک و دستیابی به امنیت در جهان امروز با توجه به پراکندگی منابع قدرت نسبی است، اما میتوان با تقویت بُعد امنیت ذهنی که ریشه در اعتقادات و باورها داشته و برخاسته از تجربیات پیشین است بار روانی مثبتی را به فضای ناامن تلقین کرد.
فضای اقتصادی امروز جامعه ایرانی به شکلی شده که امنیت به یک متاع نایاب در همه ابعاد آن بدل شده است و جدایی و فاصلهای میان متولیان امنیت و ذینفعان آن پدیدار کرده که عدماطمینانها و فرازوفرودهای بیپاسخ و تجربههای منجر به شکست باعث شده مردم راه خویش را از راه دولتمردان و برنامهریزان جدا کنند و در آنجایی که خواسته میشود برای افزایش اطمینان به پیامرسانهای رسمی داخلی کوچ کنند مقاومت میکنند و یک منبع ناشناس را بر یک منبعی که شناختهای قبلی از آن نتوانسته نیاز و خواست آنها را پاسخگو باشد ترجیح میدهند و حاضر به پذیرش هر نوع ریسک ناشناسی هستند. در موضوع اقتصادی کشور نیز چالشهای بازار ارز و دلار برخاسته از صنعتگران و تولیدکنندگان برای خرید ارز برای مایحتاج چرخه تولید نیست، بلکه برخاسته از افزایش تقاضا در بازار توسط مردم عادی است که سکه و ارز را بهعنوان منبعی برای پسانداز آتی خود تهیه و تدارک میبینند، غافل از آنکه این سهم پسانداز محدود آنها میتواند چه ضربهای را به خود آنها و اقتصاد کشورشان وارد کند، اما نباید به مردم خرده گرفت، چراکه تجربههای اقتصادی این مردم و افزایش سطح فقر در جامعه و مشکلات
اقتصادی و بیکاری که روزبهروز بر آنها دامن زده شده، ضریب اطمینان و امنیت را برای آنها کاسته است و درصدد هستند که هرکس به قولی گلیم خویش را از آب بیرون بکشد و این موضوع را که همه در یک کشتی هستیم دیگر نمیپذیرند. بهتر است مسئولان و متولیان و برنامهریزان گامهای هرچند کوتاه، اما پایدار را در راستای افزایش ضریب امنیت و آرامش در جامعه بردارند و پیش از هرچیز، با تغییر در باورهای ذهنی مفهوم امنیت و آرامش را به صورت ملموس و قابلدرک برای مردم پدید آورند، چراکه زمانی که فکر در بستر آرامش و ثباتخاطر تصمیم بگیرد، عمل نیز از آن متأثر خواهد شد.
حمایت از کالای ایرانی نیازمند بهبود فضای کسبوکار و رفع موانع تولید و سرمایهگذاری در کشور بوده و تحقق آن در گرو برقراری امنیت اقتصادی بهعنوان یک پیشنیاز برای اقتصاد، صنعت و فرایند تولید کشور است. در کشور ظرفیتهای بیبدیلی مانند نیروی انسانی ماهر و نخبه و دسترسی به مواد و منابع اولیه تولید برای پیشرفت و رونق اقتصادی وجود دارد که همراهی توأمان این دو با هم میتواند مشکلات و موانع موجود را از سر راه برداشته و زمینههای اشتغال را فراهم کند.
اما آنچه میتواند همراهی این دو را با هم تضمین کند، فضایی است که در آن امنیت در همه ابعاد آن و به صورت فراگیر فراهم باشد، بهگونهای که دولتها امنیت را در توسعه فراهم کنند. اگرچه تدارک و دستیابی به امنیت در جهان امروز با توجه به پراکندگی منابع قدرت نسبی است، اما میتوان با تقویت بُعد امنیت ذهنی که ریشه در اعتقادات و باورها داشته و برخاسته از تجربیات پیشین است بار روانی مثبتی را به فضای ناامن تلقین کرد.
فضای اقتصادی امروز جامعه ایرانی به شکلی شده که امنیت به یک متاع نایاب در همه ابعاد آن بدل شده است و جدایی و فاصلهای میان متولیان امنیت و ذینفعان آن پدیدار کرده که عدماطمینانها و فرازوفرودهای بیپاسخ و تجربههای منجر به شکست باعث شده مردم راه خویش را از راه دولتمردان و برنامهریزان جدا کنند و در آنجایی که خواسته میشود برای افزایش اطمینان به پیامرسانهای رسمی داخلی کوچ کنند مقاومت میکنند و یک منبع ناشناس را بر یک منبعی که شناختهای قبلی از آن نتوانسته نیاز و خواست آنها را پاسخگو باشد ترجیح میدهند و حاضر به پذیرش هر نوع ریسک ناشناسی هستند. در موضوع اقتصادی کشور نیز چالشهای بازار ارز و دلار برخاسته از صنعتگران و تولیدکنندگان برای خرید ارز برای مایحتاج چرخه تولید نیست، بلکه برخاسته از افزایش تقاضا در بازار توسط مردم عادی است که سکه و ارز را بهعنوان منبعی برای پسانداز آتی خود تهیه و تدارک میبینند، غافل از آنکه این سهم پسانداز محدود آنها میتواند چه ضربهای را به خود آنها و اقتصاد کشورشان وارد کند، اما نباید به مردم خرده گرفت، چراکه تجربههای اقتصادی این مردم و افزایش سطح فقر در جامعه و مشکلات
اقتصادی و بیکاری که روزبهروز بر آنها دامن زده شده، ضریب اطمینان و امنیت را برای آنها کاسته است و درصدد هستند که هرکس به قولی گلیم خویش را از آب بیرون بکشد و این موضوع را که همه در یک کشتی هستیم دیگر نمیپذیرند. بهتر است مسئولان و متولیان و برنامهریزان گامهای هرچند کوتاه، اما پایدار را در راستای افزایش ضریب امنیت و آرامش در جامعه بردارند و پیش از هرچیز، با تغییر در باورهای ذهنی مفهوم امنیت و آرامش را به صورت ملموس و قابلدرک برای مردم پدید آورند، چراکه زمانی که فکر در بستر آرامش و ثباتخاطر تصمیم بگیرد، عمل نیز از آن متأثر خواهد شد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.