|

روایت کاپیتان تیم ملی اسکواش از تاریخ‌سازی این تیم

ملک: این مدال برنز بیشتر از بضاعت ما بود

شرق: سال 97 برای ورزش کشور با اتفاقات خوب شروع شد. مهم‌ترین اتفاقی که در روزهای آغازین سال جدید برای این عرصه رقم خورد، کسب مدال تاریخی تیم ملی اسکواش مردان بود.
تیمی که پس از تأسیس 30ساله فدراسیون این رشته، بالاخره موفق شد خود را به جمع قدرت‌های برتر اسکواش آسیا برساند. بهترین عنوانی که اسکواش‌بازان ایرانی پیش از این، از پنج دوره حضور خود در رقابت‌های قهرمانی آسیا داشتند، یک عنوان هشتمی بود که به دو دوره قبل این مسابقات یعنی سال 2014 برمی‌گردد. ملی‌پوشان این تیم در حالی پس از یک دوره غیبت در این رویداد آسیایی، در پیکارهای 2018 شرکت کردند که با ارائه عملکردی بی‌نظیر، فراتر از حد انتظار ظاهر شدند و توانستند به همراه تیم مالزی به مدال برنز مشترک دست پیدا کنند. نوید ملک‌ثابت، کاپیتان تیم‌ ملی ایران در رقابت‌های آسیایی کره‌جنوبی که با بازی‌های خوبش سهم زیادی در مدال‌آوری این تیم داشته، از سطح کیفی و فنی مسابقات این دوره به «شرق» می‌گوید: «اولین دیدار ما در مرحله مقدماتی با تیم تایلند بود. از قبل می‌دانستیم که بازی سختی با این تیم نداریم که خوشبختانه توانستیم 3 بر صفر هم این تیم را شکست دهیم. حساس‌ترین بازی ما روز دوم مقابل مالزیایی‌ها بود. مالزی تیم بسیار قدرتمندی است که همیشه جزء سه تیم اول مسابقات آسیا بوده است. برای همین مسئولان فدراسیون پیش از شروع رقابت‌ها ما را به مالزی فرستادند تا اردوی مشترک یک‌ماهه‌ای با این تیم داشته باشیم. حضور یک‌ماهه ما در مالزی باعث شد تا بازیکنان هر دو تیم به خوبی از تکنیک‌های هم شناخت پیدا کنند و همین موضوع موجب حساس‌شدن بازی ما با آنها شد. ما رفته بودیم که نتیجه این بازی را به نفع خودمان تمام کنیم اما متأسفانه نشد و با نتیجه نزدیک 3 يك باختیم. بازی با مالزی جایی بود که ما توانستیم خودمان را به آسیا نشان دهیم و ثابت کنیم که سطحمان چقدر بالا رفته است. بعدازظهر همان‌ روز هم با چین‌تایپه مسابقه دادیم. آنها هم یک بازیکن خیلی قوی داشتند که ما 2 بر يك آنها را بردیم و توانستیم به عنوان تیم دوم گروه به مرحله بعدی صعود کنیم».
اوج هنرنمایی شاگردان محمدحسن سنایی بازی برابر ژاپنی‌ها در مرحله یک‌چهارم نهایی بود. جایی که صعودشان را به جمع چهار تیم اول آسیا قطعی کردند: «بازی با ژاپن بازی مرگ‌و‌زندگی بود. اگر می‌باختیم، باید برای پنجم تا هشتمی بازی می‌کردیم اگر می‌بردیم هم که جزء چهار تیم اول می‌شدیم. بازی با ژاپنی‌ها از بازی با مالزی هم برایمان سخت‌تر بود. همه استرس زیادی داشتیم. ما گیم آخر 10 بر 8 عقب بودیم. بازی آخر مال من بود که خدا کمک کرد و توانستم 3 بر 2 حریفم را شکست دهم و این تیم را بردیم. در مرحله نیمه‌نهایی با هنگ‌کنگ تیم اول آسیا روبه‌رو شدیم. هنگ‌کنگ همه تیم‌ها را برده بود. به‌هر‌حال قدرت بلامنازع اسکواش آسیاست و هیچ حرف‌و‌حدیثی درباره این تیم وجود ندارد. با این‌ حال مقابل آنها آبرومندانه بازی کردیم و 2 بر صفر باختیم. فکر نمی‌کردیم مقابل هنگ‌کنگی‌ها این‌قدر خوب باشیم و با این اختلاف نتیجه را واگذار کنیم».
ملک‌ثابت از روزهای سختی که او و هم‌تیمی‌هایش پشت ‌سر گذاشتند تا بتوانند به این مدال ارزشمند برسند، می‌گوید: «دلم می‌خواهد که مردم بدانند ما یک‌دفعه به این مدال نرسیدیم. یک پروسه چند‌ساله پشت آن بود. همه بچه‌های تیم با هزینه‌های شخصی خودشان در تورهای جهانی شرکت کردند تا توانستند قدم‌به‌قدم بالا بیایند و الان به اینجا برسند. یکی از دلایل موفقیت‌های ما برای رسیدن به این مدال این بود که تیم یکدستی داشتیم و همه بچه‌ها در یک سطح بودند. به جرئت می‌گویم که این مدال برنز با فقر امکانات ما بیشتر از بضاعت اسکواش ایران بود. دو سال پیش حضور در این رقابت‌ها را از دست دادیم برای اینکه گفتند فدراسیون نمی‌تواند بودجه اعزام تیم را تأمین کند. ما در مقایسه با رقبای آسیایی‌مان بیشتر از آن چیزی که مردم فکر کنند، عقب هستیم. در ایران حتی یک کورت استاندارد (اتاقی که در آن اسکواش بازی می‌کنند) وجود ندارد. دومین دلیلی که باعث شد ما در رقابت‌های امسال سربلند باشیم، این بود که یک ماه در کورت‌های استاندارد مالزی تمرین کردیم. اگر ما هم از این کورت‌ها داشتیم، باید خیلی زودتر از اینها به این عنوان سومی می‌رسیدیم. همیشه حرف فدراسیون این بوده که با گرفتن قرض و کمک از دیگران هزینه اردوها و اعزام‌های ما را تأمین کرده است. چه فرقی بین ما و تیم‌های ملی رشته‌های دیگر وجود دارد؛ نمی‌دانم. تیم ‌ملی اسکواش مردان ایران برای نخستین‌بار در آسیا به مدال دست پیدا کرده اما تا الان هنوز یک نفر حتی حرفی از دادن پاداش نزده است. امیدوارم که بهانه‌شان تعطیلات عید باشد».
تیم‌ ملی اسکواش با کسب عنوان سومی آسیا حالا جواز حضور در رویدادی بزرگ‌تر را گرفته ‌است. بازی‌های آسیایی 2018، مهم‌ترین میدان ورزشی قاره است که هر ‌چهار سال یک ‌بار برگزار می‌شود. آنها از حالا خود را برای حضور تاریخی دیگري در این رویداد آماده می‌کنند: «شرط کمیته ملی المپیک برای اعزام این تیم به بازی‌های آسیایی قرار‌گرفتن در جمع شش تیم اول مسابقات کره‌جنوبی بود که ما سوم شدیم. ان‌شاءالله که مسئولان به وعده‌شان عمل کنند.
در بازی‌های آسیایی دوره قبل هم به ما گفتند اگر جزء هشت تیم باشید اعزامتان می‌کنیم که ما هشتم شدیم اما به وعده‌شان عمل نکردند. ما به خودمان ایمان داریم. همان‌طور که کسی فکرش را نمی‌کرد سوم آسیا شویم، اینجا هم می‌توانیم روی سکو برویم اما منوط به اینکه شرایط و امکانات را در فاصله این چهار ماه برایمان مهیا کنند. این مدال مسیر و راه را به ما نشان داده است. ما دیگر استرس نداریم و این ترس به هیجان تبدیل شده. ما باید فقط از نظر فنی خودمان را تقویت کنیم. میانگین سنی تیم ما 22 سال است و فکرهای بزرگ‌تری در سر داریم.

شرق: سال 97 برای ورزش کشور با اتفاقات خوب شروع شد. مهم‌ترین اتفاقی که در روزهای آغازین سال جدید برای این عرصه رقم خورد، کسب مدال تاریخی تیم ملی اسکواش مردان بود.
تیمی که پس از تأسیس 30ساله فدراسیون این رشته، بالاخره موفق شد خود را به جمع قدرت‌های برتر اسکواش آسیا برساند. بهترین عنوانی که اسکواش‌بازان ایرانی پیش از این، از پنج دوره حضور خود در رقابت‌های قهرمانی آسیا داشتند، یک عنوان هشتمی بود که به دو دوره قبل این مسابقات یعنی سال 2014 برمی‌گردد. ملی‌پوشان این تیم در حالی پس از یک دوره غیبت در این رویداد آسیایی، در پیکارهای 2018 شرکت کردند که با ارائه عملکردی بی‌نظیر، فراتر از حد انتظار ظاهر شدند و توانستند به همراه تیم مالزی به مدال برنز مشترک دست پیدا کنند. نوید ملک‌ثابت، کاپیتان تیم‌ ملی ایران در رقابت‌های آسیایی کره‌جنوبی که با بازی‌های خوبش سهم زیادی در مدال‌آوری این تیم داشته، از سطح کیفی و فنی مسابقات این دوره به «شرق» می‌گوید: «اولین دیدار ما در مرحله مقدماتی با تیم تایلند بود. از قبل می‌دانستیم که بازی سختی با این تیم نداریم که خوشبختانه توانستیم 3 بر صفر هم این تیم را شکست دهیم. حساس‌ترین بازی ما روز دوم مقابل مالزیایی‌ها بود. مالزی تیم بسیار قدرتمندی است که همیشه جزء سه تیم اول مسابقات آسیا بوده است. برای همین مسئولان فدراسیون پیش از شروع رقابت‌ها ما را به مالزی فرستادند تا اردوی مشترک یک‌ماهه‌ای با این تیم داشته باشیم. حضور یک‌ماهه ما در مالزی باعث شد تا بازیکنان هر دو تیم به خوبی از تکنیک‌های هم شناخت پیدا کنند و همین موضوع موجب حساس‌شدن بازی ما با آنها شد. ما رفته بودیم که نتیجه این بازی را به نفع خودمان تمام کنیم اما متأسفانه نشد و با نتیجه نزدیک 3 يك باختیم. بازی با مالزی جایی بود که ما توانستیم خودمان را به آسیا نشان دهیم و ثابت کنیم که سطحمان چقدر بالا رفته است. بعدازظهر همان‌ روز هم با چین‌تایپه مسابقه دادیم. آنها هم یک بازیکن خیلی قوی داشتند که ما 2 بر يك آنها را بردیم و توانستیم به عنوان تیم دوم گروه به مرحله بعدی صعود کنیم».
اوج هنرنمایی شاگردان محمدحسن سنایی بازی برابر ژاپنی‌ها در مرحله یک‌چهارم نهایی بود. جایی که صعودشان را به جمع چهار تیم اول آسیا قطعی کردند: «بازی با ژاپن بازی مرگ‌و‌زندگی بود. اگر می‌باختیم، باید برای پنجم تا هشتمی بازی می‌کردیم اگر می‌بردیم هم که جزء چهار تیم اول می‌شدیم. بازی با ژاپنی‌ها از بازی با مالزی هم برایمان سخت‌تر بود. همه استرس زیادی داشتیم. ما گیم آخر 10 بر 8 عقب بودیم. بازی آخر مال من بود که خدا کمک کرد و توانستم 3 بر 2 حریفم را شکست دهم و این تیم را بردیم. در مرحله نیمه‌نهایی با هنگ‌کنگ تیم اول آسیا روبه‌رو شدیم. هنگ‌کنگ همه تیم‌ها را برده بود. به‌هر‌حال قدرت بلامنازع اسکواش آسیاست و هیچ حرف‌و‌حدیثی درباره این تیم وجود ندارد. با این‌ حال مقابل آنها آبرومندانه بازی کردیم و 2 بر صفر باختیم. فکر نمی‌کردیم مقابل هنگ‌کنگی‌ها این‌قدر خوب باشیم و با این اختلاف نتیجه را واگذار کنیم».
ملک‌ثابت از روزهای سختی که او و هم‌تیمی‌هایش پشت ‌سر گذاشتند تا بتوانند به این مدال ارزشمند برسند، می‌گوید: «دلم می‌خواهد که مردم بدانند ما یک‌دفعه به این مدال نرسیدیم. یک پروسه چند‌ساله پشت آن بود. همه بچه‌های تیم با هزینه‌های شخصی خودشان در تورهای جهانی شرکت کردند تا توانستند قدم‌به‌قدم بالا بیایند و الان به اینجا برسند. یکی از دلایل موفقیت‌های ما برای رسیدن به این مدال این بود که تیم یکدستی داشتیم و همه بچه‌ها در یک سطح بودند. به جرئت می‌گویم که این مدال برنز با فقر امکانات ما بیشتر از بضاعت اسکواش ایران بود. دو سال پیش حضور در این رقابت‌ها را از دست دادیم برای اینکه گفتند فدراسیون نمی‌تواند بودجه اعزام تیم را تأمین کند. ما در مقایسه با رقبای آسیایی‌مان بیشتر از آن چیزی که مردم فکر کنند، عقب هستیم. در ایران حتی یک کورت استاندارد (اتاقی که در آن اسکواش بازی می‌کنند) وجود ندارد. دومین دلیلی که باعث شد ما در رقابت‌های امسال سربلند باشیم، این بود که یک ماه در کورت‌های استاندارد مالزی تمرین کردیم. اگر ما هم از این کورت‌ها داشتیم، باید خیلی زودتر از اینها به این عنوان سومی می‌رسیدیم. همیشه حرف فدراسیون این بوده که با گرفتن قرض و کمک از دیگران هزینه اردوها و اعزام‌های ما را تأمین کرده است. چه فرقی بین ما و تیم‌های ملی رشته‌های دیگر وجود دارد؛ نمی‌دانم. تیم ‌ملی اسکواش مردان ایران برای نخستین‌بار در آسیا به مدال دست پیدا کرده اما تا الان هنوز یک نفر حتی حرفی از دادن پاداش نزده است. امیدوارم که بهانه‌شان تعطیلات عید باشد».
تیم‌ ملی اسکواش با کسب عنوان سومی آسیا حالا جواز حضور در رویدادی بزرگ‌تر را گرفته ‌است. بازی‌های آسیایی 2018، مهم‌ترین میدان ورزشی قاره است که هر ‌چهار سال یک ‌بار برگزار می‌شود. آنها از حالا خود را برای حضور تاریخی دیگري در این رویداد آماده می‌کنند: «شرط کمیته ملی المپیک برای اعزام این تیم به بازی‌های آسیایی قرار‌گرفتن در جمع شش تیم اول مسابقات کره‌جنوبی بود که ما سوم شدیم. ان‌شاءالله که مسئولان به وعده‌شان عمل کنند.
در بازی‌های آسیایی دوره قبل هم به ما گفتند اگر جزء هشت تیم باشید اعزامتان می‌کنیم که ما هشتم شدیم اما به وعده‌شان عمل نکردند. ما به خودمان ایمان داریم. همان‌طور که کسی فکرش را نمی‌کرد سوم آسیا شویم، اینجا هم می‌توانیم روی سکو برویم اما منوط به اینکه شرایط و امکانات را در فاصله این چهار ماه برایمان مهیا کنند. این مدال مسیر و راه را به ما نشان داده است. ما دیگر استرس نداریم و این ترس به هیجان تبدیل شده. ما باید فقط از نظر فنی خودمان را تقویت کنیم. میانگین سنی تیم ما 22 سال است و فکرهای بزرگ‌تری در سر داریم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.