|

نازنين ملايي، بانوي طلايي قايق‌راني ايران در سال 96:

براي تکرار قهرماني، سختي‌هاي زيادي را تحمل کردم

شرق: ورزش هميشه بخشي از زندگي او بوده؛ تا 15، 16 سالگي دووميداني و بسکتبال را به‌ صورت تخصصي دنبال مي‌کرد، اما پروژه استعداديابي نيکلا، مربي فرانسوي وقت تيم ملي قايق‌راني، پايش را از خشکي به آب ‌باز کرد؛ چيزي که هميشه از آن وحشت داشت. از سال 85 فعاليت در رشته رویينگ (آب‌هاي آرام) را به صورت حرفه‌اي آغاز کرد و خيلي زود به عضويت تيم ملي اين رشته درآمد. پنج سال از حضورش در تيم ملي قايق‌راني رويينگ دختران گذشته بود که با کسب يک مدال نقره تيمي، رفتن روي سکوي آسيا را تجربه کرد؛ تجربه‌اي شيرين و لذت‌بخش که اين دختر پاروزن را به آينده اميدوارتر کرد. کسب 13 مدال آسيايي در اين پنج سال، تمام افتخارات اين بانوي قايق‌ران ايراني است؛ بانويي که حالا برترين رويينگ‌سوار قايق تک‌نفره آسيا هم لقب گرفته است. او امسال با يک مدال طلاي انفرادي و يک برنز تيمي در رويداد قهرماني آسيايي چين، خود را به‌عنوان يکي از موفق‌ترين ورزشکاران زن کشور مطرح کرد. نازنين ملايي در گفت‌وگو با «شرق» از روزهاي سختي که در اين سال پشت سرگذاشته است مي‌گويد.
‌خانم ملايي سال 96 براي شما چطور سپري شد؟

هرچند امسال خيلي سخت و پرفشار برايم گذشت، اما بايد بگويم بهترين سال زندگي‌ام بود؛ چراکه توانستم براي دومين سال پياپي مدال طلاي آسيا را به دست آورم. من سال گذشته نیز مدال طلاي انفرادي قايق تک‌نفره سبک‌وزن را گرفته بودم. اين مدال اولين مدال طلاي تاريخ قايق‌راني زنان ايران در رشته رويينگ بود. بعد از آقاي محسن شادي که تنها طلاي رويينگ مردان را گرفته بودند، هيچ‌کسي نتوانسته بود در آسيا به قهرماني برسد. براي همين از سال گذشته تمام فکر و ذکرم اين بود که بتوانم در مسابقات امسال نیز خودم روي سکوي قهرماني بروم که خدا کمکم کرد و خودم را دوباره ثابت کردم. واقعا سختي‌هاي زيادي را براي تکرار اين مدال طلا تحمل کردم، اما همين سختي‌ها درس‌هاي زيادي به من داد؛ اينکه پشت هر سختي، يک موفقيت شيرين وجود دارد.
‌فکر کنم شيرين‌ترين لحظه‌ای که امسال داشتيد، زماني بود که اين مدال طلا را گرفتيد.
بله؛ اينکه براي يک هدف بجنگي و به آن برسي، خيلي شيرين است. توصيف‌کردنی نيست. البته اين را هم بگويم لحظه‌اي که اولين مدالم را گرفتم (سال 2013 در ارنج چهارنفره سبک‌وزن)، بهترين و شيرين‌ترين لحظه زندگي‌ام بود؛ مدال آساني هم نبود و قبل از ما کسي آن را نگرفته بود.
‌ نمی‌توان امکاناتي را که ورزشکاران ايراني دارند با رقباي آسيايي و جهاني مقايسه کرد. شرايط سخت‌افزاري شما در سالي که گذشت چطور بود؟ توانستيد به اردوي خارج از کشور برويد؟
دقيقا در آستانه مسابقات آسيايي بود که مي‌گفتند آب درياچه آزادي کم شده و مناسب تمرين براي قايق‌ران‌ها نيست؛ بنابراین تمام تمرين‌های من براي مسابقات آسيايي، در داخل کشور انجام شد. من تنها توانستم 18 روز به ميانه بروم و آنجا تمرين کنم. خوشبختانه بايد بگويم برنامه‌هاي خوبي که آقاي افشين فرزام برايم ترتيب دادند، باعث شد به اين موفقيت برسم. من در پنج سال گذشته با ايشان کار کرده‌ام و در اين مدت 13 مدال آسيايي گرفته‌ام. آب درياچه هم اذيتمان کرد، اما هرچه بود ما سعي کرديم با همين شرايط جلو برويم. در کل بايد بگويم وضعيت خوب بود، اما اگر شرايط طوري باشد که بتوانيم به اردوي خارج از کشور برويم، طبيعي است که تمرينات بهتري خواهيم داشت.
‌اهالي قايق‌راني خيلي خوش‌بين هستند كه شما در بازي‌هاي آسيايي 2018 جاکارتا مدال بگيريد؛ خودتان چه فکر مي‌کنيد؟
من هم به اين موضوع اميدوارم که اين مدال طلا را براي سومين‌بار تکرار کنم. بايد خوش‌بين بود، اما در ورزش هيچ‌چيز را نمی‌توان پيش‌بيني کرد. شرايط قهرماني آسيا با بازي‌هاي آسيايي فرق دارد. اين بازي‌ها هر چهار سال يک بار برگزار مي‌شود و همه با بهترين آمادگي مي‌آيند. ما مدت‌هاست تمرينات را شروع کرده‌ايم و در يک درجه بالاتر کار مي‌کنيم. تمام سعي من و مربي‌ام اين است که رکوردهايم را کاهش بدهيم. ساعت و ميزان تمريناتم نیز نسبت به سال گذشته بيشتر شده است. هر روز چهارساعت‌و‌نيم تا پنج ساعت تمرين مفيد با حداقل استراحت و خيلي فشرده دارم. در تلاش هستم به سمت جلو پيش بروم و اکنون تقريبا هفت روز هفته را تمرين دارم. ما تمام توانمان را مي‌گذاريم، اما اينکه روز مسابقه چه پيش بيايد، يا اينکه رقبا حرکت خارق‌العاده‌اي بکنند، ديگر دست کسي نيست.
‌اصلي‌ترين رقبايتان از چه کشورهايي هستند؟
سرسخت‌ترين حريفم قايق‌ران هنگ‌کنگي است که در 34 سالگی تجربه زيادي دارد. چون رشته ما استقامتي است، خاصيت آن اين است که هرچه سنت بالاتر مي‌رود، بدن پراستقامت‌تري نیز خواهي داشت. شما نتايج المپيک را نگاه کنيد، مي‌بينید هرکس مدال المپيک گرفته، بالاي 30 سال داشته است. متأسفانه در ايران همه برعکس فکر مي‌کنند و از همين الان از ما انتظار مدال المپيک دارند. بااين‌حال اين هنگ‌کنگي اصلي‌ترين حريفم است. نمايندگان چين و کره هم خيلي خوب هستند. من در اين دو سال توانستم آنها را بگيرم.
‌موقع تحويل سال چه آرزويي داريد؟
آرزويم حضوري موفق در بازي‌هاي آسيايي است. البته نه‌تنها براي خودم، بلکه براي همه ورزشکاران ايران دعا مي‌کنم. به‌هرحال سال 97 سال مهمي براي ورزش کشور است. بعد از چهار سال بايد از حيثيت خودمان دفاع کنيم.

شرق: ورزش هميشه بخشي از زندگي او بوده؛ تا 15، 16 سالگي دووميداني و بسکتبال را به‌ صورت تخصصي دنبال مي‌کرد، اما پروژه استعداديابي نيکلا، مربي فرانسوي وقت تيم ملي قايق‌راني، پايش را از خشکي به آب ‌باز کرد؛ چيزي که هميشه از آن وحشت داشت. از سال 85 فعاليت در رشته رویينگ (آب‌هاي آرام) را به صورت حرفه‌اي آغاز کرد و خيلي زود به عضويت تيم ملي اين رشته درآمد. پنج سال از حضورش در تيم ملي قايق‌راني رويينگ دختران گذشته بود که با کسب يک مدال نقره تيمي، رفتن روي سکوي آسيا را تجربه کرد؛ تجربه‌اي شيرين و لذت‌بخش که اين دختر پاروزن را به آينده اميدوارتر کرد. کسب 13 مدال آسيايي در اين پنج سال، تمام افتخارات اين بانوي قايق‌ران ايراني است؛ بانويي که حالا برترين رويينگ‌سوار قايق تک‌نفره آسيا هم لقب گرفته است. او امسال با يک مدال طلاي انفرادي و يک برنز تيمي در رويداد قهرماني آسيايي چين، خود را به‌عنوان يکي از موفق‌ترين ورزشکاران زن کشور مطرح کرد. نازنين ملايي در گفت‌وگو با «شرق» از روزهاي سختي که در اين سال پشت سرگذاشته است مي‌گويد.
‌خانم ملايي سال 96 براي شما چطور سپري شد؟

هرچند امسال خيلي سخت و پرفشار برايم گذشت، اما بايد بگويم بهترين سال زندگي‌ام بود؛ چراکه توانستم براي دومين سال پياپي مدال طلاي آسيا را به دست آورم. من سال گذشته نیز مدال طلاي انفرادي قايق تک‌نفره سبک‌وزن را گرفته بودم. اين مدال اولين مدال طلاي تاريخ قايق‌راني زنان ايران در رشته رويينگ بود. بعد از آقاي محسن شادي که تنها طلاي رويينگ مردان را گرفته بودند، هيچ‌کسي نتوانسته بود در آسيا به قهرماني برسد. براي همين از سال گذشته تمام فکر و ذکرم اين بود که بتوانم در مسابقات امسال نیز خودم روي سکوي قهرماني بروم که خدا کمکم کرد و خودم را دوباره ثابت کردم. واقعا سختي‌هاي زيادي را براي تکرار اين مدال طلا تحمل کردم، اما همين سختي‌ها درس‌هاي زيادي به من داد؛ اينکه پشت هر سختي، يک موفقيت شيرين وجود دارد.
‌فکر کنم شيرين‌ترين لحظه‌ای که امسال داشتيد، زماني بود که اين مدال طلا را گرفتيد.
بله؛ اينکه براي يک هدف بجنگي و به آن برسي، خيلي شيرين است. توصيف‌کردنی نيست. البته اين را هم بگويم لحظه‌اي که اولين مدالم را گرفتم (سال 2013 در ارنج چهارنفره سبک‌وزن)، بهترين و شيرين‌ترين لحظه زندگي‌ام بود؛ مدال آساني هم نبود و قبل از ما کسي آن را نگرفته بود.
‌ نمی‌توان امکاناتي را که ورزشکاران ايراني دارند با رقباي آسيايي و جهاني مقايسه کرد. شرايط سخت‌افزاري شما در سالي که گذشت چطور بود؟ توانستيد به اردوي خارج از کشور برويد؟
دقيقا در آستانه مسابقات آسيايي بود که مي‌گفتند آب درياچه آزادي کم شده و مناسب تمرين براي قايق‌ران‌ها نيست؛ بنابراین تمام تمرين‌های من براي مسابقات آسيايي، در داخل کشور انجام شد. من تنها توانستم 18 روز به ميانه بروم و آنجا تمرين کنم. خوشبختانه بايد بگويم برنامه‌هاي خوبي که آقاي افشين فرزام برايم ترتيب دادند، باعث شد به اين موفقيت برسم. من در پنج سال گذشته با ايشان کار کرده‌ام و در اين مدت 13 مدال آسيايي گرفته‌ام. آب درياچه هم اذيتمان کرد، اما هرچه بود ما سعي کرديم با همين شرايط جلو برويم. در کل بايد بگويم وضعيت خوب بود، اما اگر شرايط طوري باشد که بتوانيم به اردوي خارج از کشور برويم، طبيعي است که تمرينات بهتري خواهيم داشت.
‌اهالي قايق‌راني خيلي خوش‌بين هستند كه شما در بازي‌هاي آسيايي 2018 جاکارتا مدال بگيريد؛ خودتان چه فکر مي‌کنيد؟
من هم به اين موضوع اميدوارم که اين مدال طلا را براي سومين‌بار تکرار کنم. بايد خوش‌بين بود، اما در ورزش هيچ‌چيز را نمی‌توان پيش‌بيني کرد. شرايط قهرماني آسيا با بازي‌هاي آسيايي فرق دارد. اين بازي‌ها هر چهار سال يک بار برگزار مي‌شود و همه با بهترين آمادگي مي‌آيند. ما مدت‌هاست تمرينات را شروع کرده‌ايم و در يک درجه بالاتر کار مي‌کنيم. تمام سعي من و مربي‌ام اين است که رکوردهايم را کاهش بدهيم. ساعت و ميزان تمريناتم نیز نسبت به سال گذشته بيشتر شده است. هر روز چهارساعت‌و‌نيم تا پنج ساعت تمرين مفيد با حداقل استراحت و خيلي فشرده دارم. در تلاش هستم به سمت جلو پيش بروم و اکنون تقريبا هفت روز هفته را تمرين دارم. ما تمام توانمان را مي‌گذاريم، اما اينکه روز مسابقه چه پيش بيايد، يا اينکه رقبا حرکت خارق‌العاده‌اي بکنند، ديگر دست کسي نيست.
‌اصلي‌ترين رقبايتان از چه کشورهايي هستند؟
سرسخت‌ترين حريفم قايق‌ران هنگ‌کنگي است که در 34 سالگی تجربه زيادي دارد. چون رشته ما استقامتي است، خاصيت آن اين است که هرچه سنت بالاتر مي‌رود، بدن پراستقامت‌تري نیز خواهي داشت. شما نتايج المپيک را نگاه کنيد، مي‌بينید هرکس مدال المپيک گرفته، بالاي 30 سال داشته است. متأسفانه در ايران همه برعکس فکر مي‌کنند و از همين الان از ما انتظار مدال المپيک دارند. بااين‌حال اين هنگ‌کنگي اصلي‌ترين حريفم است. نمايندگان چين و کره هم خيلي خوب هستند. من در اين دو سال توانستم آنها را بگيرم.
‌موقع تحويل سال چه آرزويي داريد؟
آرزويم حضوري موفق در بازي‌هاي آسيايي است. البته نه‌تنها براي خودم، بلکه براي همه ورزشکاران ايران دعا مي‌کنم. به‌هرحال سال 97 سال مهمي براي ورزش کشور است. بعد از چهار سال بايد از حيثيت خودمان دفاع کنيم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.