الزامات احیای سازمان مدیریت-11
توسعه بکارید، توسعه برداشت کنید
محمد ستاریفر
متن زیر نامهای است که دکتر ستاریفر در سال 78 خطاب به آقای خاتمی نوشتند.
دیگر تقابلهای عاری از حقیقت، همچون تقابل دولت در مقابل بخش خصوصی، دولت در مقابل بازار، ده در برابر شهر، کشاورزی در مقابل صنعت، توسعه صادرات در مقابل جایگزینی واردات و... رنگ خواهد باخت و کشور از هرکدام در جای خودش و با مرتبهبندیای که این ابزارها یا عوامل یا بخشها باید داشته باشند، بهره خواهد گرفت. از اینرو و برای چند صباحی ممکن است توسعه کشاورزی برای تامین مواد غذایی، تامین مواد خام، آزادکردن نیروی کار، تشکیل پسانداز برای انباشت سرمایه، توسعه و بسط بازار از اولویت برخوردار باشند و پس از سپریشدن این رسالتهای تاریخی بخش کشاورزی، بخش صنعت باشد که باید از اولویت بالا برخوردار شود و فردا ممکن است بخش خدمات همانند کشورهای توسعهیافته، بهخاطر رسالتی تاریخی که به دوش دارد از اولویت بالاتری برخوردار شود و همینطور ممکن است برای تکمیل زنجیرههای مفقوده صنعت، در بعضی از قلمروها، سیاست توسعه جایگزینی واردات اتخاذ شود و در بعضی از قلمروهای دیگر، باید تکلیف شود که استراتژی توسعه صادرات باید پیشه کشور اعلام و به مرحله اجرا گذاشته شود و مقایسه شود از تفاهم بین عوامل و بخشها و مقایسه شود با تضاد آنها در برنامههای 20ساله کشور. برادر ارجمند و اندیشمند، رییسجمهور محترم به استحضار میرساند که از این مسایل میتوان بسیار برشمرد و حضرتعالی خود به آنها وقوف کامل دارید، اما غرض و منظور از بیان این میدانها، تذکر و یادآوری این مساله است که مسوولیت خطیر سامان توسعهای به ساختار نهاد برنامهوبودجه است که حداقل باید آن را در سطوح پنجگانهای تعریف کرد امروزه به عهده آن برادر است. در این سامان باید هر فردی، هر قلمرویی، هر دستگاهی و هر صاحبنظری در جایگاه خودش قرار گیرد تا بتوان از این سامان و پیوند ارگانیکی که ریاست محترم جمهور و مسوول نهاد برنامهوبودجه شکلداده و برقرار میسازند روح وفاق و همدلی که در آن خواهد دمید و هدایتی که خواهند فرمود، بذر توسعه را در کشور کاشت، نگهداشت و برداشت کرد. متاسفانه در این دو دهه گذشته، ساختار نهاد برنامهوبودجه کشور هرروز از این حداقل سطوح پنجگانه دور شده، یا بسیاری از اجزای این سطوح پنجگانه از آن خارج شده و در یک کلام، هم بسیاری از حلقههای مفقوده بهویژه در سطح یک و سطح دو آن را در خود دارد و هم تقریبا تمام تعاملات لازم در آنها از بین رفته و بهجای تعاملات توسعهای، تعاملات ضدتوسعهای حاکم شده است بهخاطر همین ساختار است که در سال 1378 کارشناسان کمتر از سال 1377 به برنامه اعتقاد دارند و در سال 1377 کمتر از سال 1362، اولین سال تهیه برنامه اول توسعه کشور در زمان جنگ که شور و حال حدود پنجهزار نفر کارشناس را برانگیخت. یکی از صاحبنظران مشهور توسعه بهنام پروفسور هگن میفرمایند «انگیزه و بذر توسعه بکارید، توسعه برداشت کنید» امروز چه کسی باید انگیزه و بذر توسعه را در نهاد برنامهوبودجه و از طریق آن در کشور بکارد، جواب در این است که راهبری و باغبانی این مهم بهدست جنابعالی است و بس. دیگران با همه نقشها و مسوولیتهایی که دارند، یار شمایند، ولیکن شما باید راهبر و باغبان این قضایا باشید و تاریخ تجارب توسعه دنیا بهغیر از این جواب دیگری ندارد. بهخدا باور بفرمایید در پشتپرده زرقوبرق لایحه برنامه سوم توسعه، یک بیانگیزگی گسترده، عدم احساس مشارکت گسترده، عدم تعلق خاطر به اصول برنامه سوم توسعه و... برپا بوده و هست و دستگاهها فقطوفقط حسب ظاهر و جهت رفع تکلیف از خود نوشتهای را دادند و برای بسیاری از دستگاهها مهم نیست که مجلس محترم چه بازخوردی را میخواهد بدهد یا ندهد.
ادامه دارد
دیگر تقابلهای عاری از حقیقت، همچون تقابل دولت در مقابل بخش خصوصی، دولت در مقابل بازار، ده در برابر شهر، کشاورزی در مقابل صنعت، توسعه صادرات در مقابل جایگزینی واردات و... رنگ خواهد باخت و کشور از هرکدام در جای خودش و با مرتبهبندیای که این ابزارها یا عوامل یا بخشها باید داشته باشند، بهره خواهد گرفت. از اینرو و برای چند صباحی ممکن است توسعه کشاورزی برای تامین مواد غذایی، تامین مواد خام، آزادکردن نیروی کار، تشکیل پسانداز برای انباشت سرمایه، توسعه و بسط بازار از اولویت برخوردار باشند و پس از سپریشدن این رسالتهای تاریخی بخش کشاورزی، بخش صنعت باشد که باید از اولویت بالا برخوردار شود و فردا ممکن است بخش خدمات همانند کشورهای توسعهیافته، بهخاطر رسالتی تاریخی که به دوش دارد از اولویت بالاتری برخوردار شود و همینطور ممکن است برای تکمیل زنجیرههای مفقوده صنعت، در بعضی از قلمروها، سیاست توسعه جایگزینی واردات اتخاذ شود و در بعضی از قلمروهای دیگر، باید تکلیف شود که استراتژی توسعه صادرات باید پیشه کشور اعلام و به مرحله اجرا گذاشته شود و مقایسه شود از تفاهم بین عوامل و بخشها و مقایسه شود با تضاد آنها در برنامههای 20ساله کشور. برادر ارجمند و اندیشمند، رییسجمهور محترم به استحضار میرساند که از این مسایل میتوان بسیار برشمرد و حضرتعالی خود به آنها وقوف کامل دارید، اما غرض و منظور از بیان این میدانها، تذکر و یادآوری این مساله است که مسوولیت خطیر سامان توسعهای به ساختار نهاد برنامهوبودجه است که حداقل باید آن را در سطوح پنجگانهای تعریف کرد امروزه به عهده آن برادر است. در این سامان باید هر فردی، هر قلمرویی، هر دستگاهی و هر صاحبنظری در جایگاه خودش قرار گیرد تا بتوان از این سامان و پیوند ارگانیکی که ریاست محترم جمهور و مسوول نهاد برنامهوبودجه شکلداده و برقرار میسازند روح وفاق و همدلی که در آن خواهد دمید و هدایتی که خواهند فرمود، بذر توسعه را در کشور کاشت، نگهداشت و برداشت کرد. متاسفانه در این دو دهه گذشته، ساختار نهاد برنامهوبودجه کشور هرروز از این حداقل سطوح پنجگانه دور شده، یا بسیاری از اجزای این سطوح پنجگانه از آن خارج شده و در یک کلام، هم بسیاری از حلقههای مفقوده بهویژه در سطح یک و سطح دو آن را در خود دارد و هم تقریبا تمام تعاملات لازم در آنها از بین رفته و بهجای تعاملات توسعهای، تعاملات ضدتوسعهای حاکم شده است بهخاطر همین ساختار است که در سال 1378 کارشناسان کمتر از سال 1377 به برنامه اعتقاد دارند و در سال 1377 کمتر از سال 1362، اولین سال تهیه برنامه اول توسعه کشور در زمان جنگ که شور و حال حدود پنجهزار نفر کارشناس را برانگیخت. یکی از صاحبنظران مشهور توسعه بهنام پروفسور هگن میفرمایند «انگیزه و بذر توسعه بکارید، توسعه برداشت کنید» امروز چه کسی باید انگیزه و بذر توسعه را در نهاد برنامهوبودجه و از طریق آن در کشور بکارد، جواب در این است که راهبری و باغبانی این مهم بهدست جنابعالی است و بس. دیگران با همه نقشها و مسوولیتهایی که دارند، یار شمایند، ولیکن شما باید راهبر و باغبان این قضایا باشید و تاریخ تجارب توسعه دنیا بهغیر از این جواب دیگری ندارد. بهخدا باور بفرمایید در پشتپرده زرقوبرق لایحه برنامه سوم توسعه، یک بیانگیزگی گسترده، عدم احساس مشارکت گسترده، عدم تعلق خاطر به اصول برنامه سوم توسعه و... برپا بوده و هست و دستگاهها فقطوفقط حسب ظاهر و جهت رفع تکلیف از خود نوشتهای را دادند و برای بسیاری از دستگاهها مهم نیست که مجلس محترم چه بازخوردی را میخواهد بدهد یا ندهد.
ادامه دارد
متن زیر نامهای است که دکتر ستاریفر در سال 78 خطاب به آقای خاتمی نوشتند.
دیگر تقابلهای عاری از حقیقت، همچون تقابل دولت در مقابل بخش خصوصی، دولت در مقابل بازار، ده در برابر شهر، کشاورزی در مقابل صنعت، توسعه صادرات در مقابل جایگزینی واردات و... رنگ خواهد باخت و کشور از هرکدام در جای خودش و با مرتبهبندیای که این ابزارها یا عوامل یا بخشها باید داشته باشند، بهره خواهد گرفت. از اینرو و برای چند صباحی ممکن است توسعه کشاورزی برای تامین مواد غذایی، تامین مواد خام، آزادکردن نیروی کار، تشکیل پسانداز برای انباشت سرمایه، توسعه و بسط بازار از اولویت برخوردار باشند و پس از سپریشدن این رسالتهای تاریخی بخش کشاورزی، بخش صنعت باشد که باید از اولویت بالا برخوردار شود و فردا ممکن است بخش خدمات همانند کشورهای توسعهیافته، بهخاطر رسالتی تاریخی که به دوش دارد از اولویت بالاتری برخوردار شود و همینطور ممکن است برای تکمیل زنجیرههای مفقوده صنعت، در بعضی از قلمروها، سیاست توسعه جایگزینی واردات اتخاذ شود و در بعضی از قلمروهای دیگر، باید تکلیف شود که استراتژی توسعه صادرات باید پیشه کشور اعلام و به مرحله اجرا گذاشته شود و مقایسه شود از تفاهم بین عوامل و بخشها و مقایسه شود با تضاد آنها در برنامههای 20ساله کشور. برادر ارجمند و اندیشمند، رییسجمهور محترم به استحضار میرساند که از این مسایل میتوان بسیار برشمرد و حضرتعالی خود به آنها وقوف کامل دارید، اما غرض و منظور از بیان این میدانها، تذکر و یادآوری این مساله است که مسوولیت خطیر سامان توسعهای به ساختار نهاد برنامهوبودجه است که حداقل باید آن را در سطوح پنجگانهای تعریف کرد امروزه به عهده آن برادر است. در این سامان باید هر فردی، هر قلمرویی، هر دستگاهی و هر صاحبنظری در جایگاه خودش قرار گیرد تا بتوان از این سامان و پیوند ارگانیکی که ریاست محترم جمهور و مسوول نهاد برنامهوبودجه شکلداده و برقرار میسازند روح وفاق و همدلی که در آن خواهد دمید و هدایتی که خواهند فرمود، بذر توسعه را در کشور کاشت، نگهداشت و برداشت کرد. متاسفانه در این دو دهه گذشته، ساختار نهاد برنامهوبودجه کشور هرروز از این حداقل سطوح پنجگانه دور شده، یا بسیاری از اجزای این سطوح پنجگانه از آن خارج شده و در یک کلام، هم بسیاری از حلقههای مفقوده بهویژه در سطح یک و سطح دو آن را در خود دارد و هم تقریبا تمام تعاملات لازم در آنها از بین رفته و بهجای تعاملات توسعهای، تعاملات ضدتوسعهای حاکم شده است بهخاطر همین ساختار است که در سال 1378 کارشناسان کمتر از سال 1377 به برنامه اعتقاد دارند و در سال 1377 کمتر از سال 1362، اولین سال تهیه برنامه اول توسعه کشور در زمان جنگ که شور و حال حدود پنجهزار نفر کارشناس را برانگیخت. یکی از صاحبنظران مشهور توسعه بهنام پروفسور هگن میفرمایند «انگیزه و بذر توسعه بکارید، توسعه برداشت کنید» امروز چه کسی باید انگیزه و بذر توسعه را در نهاد برنامهوبودجه و از طریق آن در کشور بکارد، جواب در این است که راهبری و باغبانی این مهم بهدست جنابعالی است و بس. دیگران با همه نقشها و مسوولیتهایی که دارند، یار شمایند، ولیکن شما باید راهبر و باغبان این قضایا باشید و تاریخ تجارب توسعه دنیا بهغیر از این جواب دیگری ندارد. بهخدا باور بفرمایید در پشتپرده زرقوبرق لایحه برنامه سوم توسعه، یک بیانگیزگی گسترده، عدم احساس مشارکت گسترده، عدم تعلق خاطر به اصول برنامه سوم توسعه و... برپا بوده و هست و دستگاهها فقطوفقط حسب ظاهر و جهت رفع تکلیف از خود نوشتهای را دادند و برای بسیاری از دستگاهها مهم نیست که مجلس محترم چه بازخوردی را میخواهد بدهد یا ندهد.
ادامه دارد
دیگر تقابلهای عاری از حقیقت، همچون تقابل دولت در مقابل بخش خصوصی، دولت در مقابل بازار، ده در برابر شهر، کشاورزی در مقابل صنعت، توسعه صادرات در مقابل جایگزینی واردات و... رنگ خواهد باخت و کشور از هرکدام در جای خودش و با مرتبهبندیای که این ابزارها یا عوامل یا بخشها باید داشته باشند، بهره خواهد گرفت. از اینرو و برای چند صباحی ممکن است توسعه کشاورزی برای تامین مواد غذایی، تامین مواد خام، آزادکردن نیروی کار، تشکیل پسانداز برای انباشت سرمایه، توسعه و بسط بازار از اولویت برخوردار باشند و پس از سپریشدن این رسالتهای تاریخی بخش کشاورزی، بخش صنعت باشد که باید از اولویت بالا برخوردار شود و فردا ممکن است بخش خدمات همانند کشورهای توسعهیافته، بهخاطر رسالتی تاریخی که به دوش دارد از اولویت بالاتری برخوردار شود و همینطور ممکن است برای تکمیل زنجیرههای مفقوده صنعت، در بعضی از قلمروها، سیاست توسعه جایگزینی واردات اتخاذ شود و در بعضی از قلمروهای دیگر، باید تکلیف شود که استراتژی توسعه صادرات باید پیشه کشور اعلام و به مرحله اجرا گذاشته شود و مقایسه شود از تفاهم بین عوامل و بخشها و مقایسه شود با تضاد آنها در برنامههای 20ساله کشور. برادر ارجمند و اندیشمند، رییسجمهور محترم به استحضار میرساند که از این مسایل میتوان بسیار برشمرد و حضرتعالی خود به آنها وقوف کامل دارید، اما غرض و منظور از بیان این میدانها، تذکر و یادآوری این مساله است که مسوولیت خطیر سامان توسعهای به ساختار نهاد برنامهوبودجه است که حداقل باید آن را در سطوح پنجگانهای تعریف کرد امروزه به عهده آن برادر است. در این سامان باید هر فردی، هر قلمرویی، هر دستگاهی و هر صاحبنظری در جایگاه خودش قرار گیرد تا بتوان از این سامان و پیوند ارگانیکی که ریاست محترم جمهور و مسوول نهاد برنامهوبودجه شکلداده و برقرار میسازند روح وفاق و همدلی که در آن خواهد دمید و هدایتی که خواهند فرمود، بذر توسعه را در کشور کاشت، نگهداشت و برداشت کرد. متاسفانه در این دو دهه گذشته، ساختار نهاد برنامهوبودجه کشور هرروز از این حداقل سطوح پنجگانه دور شده، یا بسیاری از اجزای این سطوح پنجگانه از آن خارج شده و در یک کلام، هم بسیاری از حلقههای مفقوده بهویژه در سطح یک و سطح دو آن را در خود دارد و هم تقریبا تمام تعاملات لازم در آنها از بین رفته و بهجای تعاملات توسعهای، تعاملات ضدتوسعهای حاکم شده است بهخاطر همین ساختار است که در سال 1378 کارشناسان کمتر از سال 1377 به برنامه اعتقاد دارند و در سال 1377 کمتر از سال 1362، اولین سال تهیه برنامه اول توسعه کشور در زمان جنگ که شور و حال حدود پنجهزار نفر کارشناس را برانگیخت. یکی از صاحبنظران مشهور توسعه بهنام پروفسور هگن میفرمایند «انگیزه و بذر توسعه بکارید، توسعه برداشت کنید» امروز چه کسی باید انگیزه و بذر توسعه را در نهاد برنامهوبودجه و از طریق آن در کشور بکارد، جواب در این است که راهبری و باغبانی این مهم بهدست جنابعالی است و بس. دیگران با همه نقشها و مسوولیتهایی که دارند، یار شمایند، ولیکن شما باید راهبر و باغبان این قضایا باشید و تاریخ تجارب توسعه دنیا بهغیر از این جواب دیگری ندارد. بهخدا باور بفرمایید در پشتپرده زرقوبرق لایحه برنامه سوم توسعه، یک بیانگیزگی گسترده، عدم احساس مشارکت گسترده، عدم تعلق خاطر به اصول برنامه سوم توسعه و... برپا بوده و هست و دستگاهها فقطوفقط حسب ظاهر و جهت رفع تکلیف از خود نوشتهای را دادند و برای بسیاری از دستگاهها مهم نیست که مجلس محترم چه بازخوردی را میخواهد بدهد یا ندهد.
ادامه دارد
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.