«نظریهپرداز» در «راه و شهرسازی»
مسعود خوانساری . رییس کمیسیون حملونقل اتاق تهران
در کنار بیم و امیدهای فراوان، آقای حسن روحانی گام نخست در اداره کشور برای چهارسال آینده را بسیار محکم و خردمندانه برداشت. انتخاب وزیرانی که شعار اعتدال آقای روحانی را بهمنصه ظهور خواهند رسانید، صورت پذیرفت. فهرست این وزرا در روز 13مرداد تقدیم پارلمان ایران شد و اکنون توپ در زمین نمایندگان ملت است تا به انتخاب عموم ملت ایران در گزینش آقای دکتر روحانی احترام گذارده و برنامههای وزرا را بهدقت مورد بررسی قرار بدهند و با احترام به نظر ملت ایران در انتخابات 22خرداد، امکان ایجاد تحول بنیادین در سیاستهای اقتصادی- سیاسی و بهتبع آن اجتماعی کشور را فراهم آورند. روز 20مرداد اتاق بازرگانی، صنعت و معدن تهران میزبان دکتر آخوندی، کاندیدای احراز وزارت راه و شهرسازی بود. تشکلهای صنفی، فعالان حملونقل در شقوق مختلف جادهای، ریلی، دریایی و هوایی بههمراه کارآفرینان این حوزه بهطور صمیمانه ایدهآلهای خود را با وزیر منتخب درمیان گذاشتند. بهرغم آنکه آقای آخوندی باید جهت رایزنی با اعضای کمیسیون عمران عازم مجلس میشد ولی با حوصله حرفهای حضار را شنید. او از اقلیت معدودی از جامعه ایرانیان است که صبورانه هنر شنیدن را در خود
پرورش داده است. آقای آخوندی نکاتی را یادداشت کرده بود که احتمالا قبل از برگزاری این جلسه در نظام ذهنیاش چیده شده و با شنیدن نظرات حضار چیدمان آن دچار بازبینی شده بود. برخلاف انتظار از مهندسی که به درجه دکتری مجهز شده، بهسراغ بایدها و نبایدهای عمرانی در حوزه حملونقل نرفت.
او از آنچه باید در یکی از عمدهترین وزارتخانههای عمرانی کشور در قالب جذب و صرف اعتبارات عمرانی صورت پذیرفت سخن نگفت. او قدرت مدیریت خود بر مدیران صف و ستاد وزارتخانه را یادآوری نکرد. او از ساخت چندهزارکیلومتر آزادراه و اتوبان و نوسازی ناوگان جادهای، هوایی و ریلی ایران سخن نگفت. او قول نداد بنادر جدیدی را در سواحل شمالی و جنوبی احداث کند. آخوندی در ترازی بالاتر از نظرات حضار و مطالب ایشان بابی تازه از اداره کشور را گشود. او با تاکید بر دستاورد توسعه اقتصادی در ارتقای حقوق شهروندی سخن خود را آغاز کرد. آخوندی یادآوری کرد که اگر قرار باشد توسعه عمرانی امکان زیست مطلوبتر را از مردمان سلب کند، بهتر است که صورت نپذیرد. آخوندی از یکپارچگی اقتصادی در حوزه حملونقل سخن گفت و مصادیق عملکردی آن را خیلی روشن بیان کرد. او اینگونه ادامه داد که اگر کرانههای اقتصادی به پسکرانههای آن متصل نشود، ایجاد آنها غیراقتصادی است. در کلام او، توسعه پایدار مفهومی، که در اقتصاد شتابزده و خردگریز امروز ایران مغفول واقع شده است، هویدا بود. او بهطور محسوس حبس سرمایه در بخش حملونقل و مسکن را بازتعریف و راهکار کاربردیکردن بازار سرمایه در توسعه اقتصاد حملونقل را معرفی کرد. از اینکه آقای روحانی یک نظریهپرداز را برای مدیریت وزارت راه و شهرسازی برگزیده، احساس امیدواری در فعالان بخش حملونقل ایجاد شده است، ولی این امید به ناامیدی بدل نمیشود اگر:
1- مجلس شورای اسلامی فارغ از گرایشهای سیاسی و برخی دلخوریها صلاحیت غیرقابل انکار آخوندی را موردتایید قرار دهد.
2- امید است برنامه اقتصادی آقای وزیر با بعضی از مدیران قوی و اجرایی که واجد مقبولیت خاص نزد نخبگان خانواده بزرگ حملونقل هستند، تکمیل شود. تفکرات وی باید در بدنه وزارت راه و شهرسازی امکان ظهور و حضور پیدا کند وگرنه استهلاک روزانه ناشی از روزمرگی، دستیابی به ساختاری منظم و کارآمد را ناممکن و کارنامه ایشان را چندان پرفروغ متجلی نمیکند.
3- ادغام افکار اقتصادی آقای دکتر آخوندی در حوزه اقتصاد کلان حملونقل و اسناد بالادستی و نیز در حوزه اقتصاد خرد با عملیات بنگاههای اقتصادی در این بخش بههمراه تلاش برای زدایش مقررات غیرلازم و بهبود فضای کسبوکار و توسعه شفافیت اقتصادی نیازمند کار گروهی از کارشناسان است که بهطورجدی در ماههای اولیه انتصاب ایشان به این مهم مشغول شوند.
4- دستاورد مهم این حرکت جدید نقشه راه برای توسعه یکپارچگی حملونقل ایران در گام اول و برداشت قدم موثر در جهانیشدن اقتصاد حملونقل ایران در گام دوم خواهد بود.
او از آنچه باید در یکی از عمدهترین وزارتخانههای عمرانی کشور در قالب جذب و صرف اعتبارات عمرانی صورت پذیرفت سخن نگفت. او قدرت مدیریت خود بر مدیران صف و ستاد وزارتخانه را یادآوری نکرد. او از ساخت چندهزارکیلومتر آزادراه و اتوبان و نوسازی ناوگان جادهای، هوایی و ریلی ایران سخن نگفت. او قول نداد بنادر جدیدی را در سواحل شمالی و جنوبی احداث کند. آخوندی در ترازی بالاتر از نظرات حضار و مطالب ایشان بابی تازه از اداره کشور را گشود. او با تاکید بر دستاورد توسعه اقتصادی در ارتقای حقوق شهروندی سخن خود را آغاز کرد. آخوندی یادآوری کرد که اگر قرار باشد توسعه عمرانی امکان زیست مطلوبتر را از مردمان سلب کند، بهتر است که صورت نپذیرد. آخوندی از یکپارچگی اقتصادی در حوزه حملونقل سخن گفت و مصادیق عملکردی آن را خیلی روشن بیان کرد. او اینگونه ادامه داد که اگر کرانههای اقتصادی به پسکرانههای آن متصل نشود، ایجاد آنها غیراقتصادی است. در کلام او، توسعه پایدار مفهومی، که در اقتصاد شتابزده و خردگریز امروز ایران مغفول واقع شده است، هویدا بود. او بهطور محسوس حبس سرمایه در بخش حملونقل و مسکن را بازتعریف و راهکار کاربردیکردن بازار سرمایه در توسعه اقتصاد حملونقل را معرفی کرد. از اینکه آقای روحانی یک نظریهپرداز را برای مدیریت وزارت راه و شهرسازی برگزیده، احساس امیدواری در فعالان بخش حملونقل ایجاد شده است، ولی این امید به ناامیدی بدل نمیشود اگر:
1- مجلس شورای اسلامی فارغ از گرایشهای سیاسی و برخی دلخوریها صلاحیت غیرقابل انکار آخوندی را موردتایید قرار دهد.
2- امید است برنامه اقتصادی آقای وزیر با بعضی از مدیران قوی و اجرایی که واجد مقبولیت خاص نزد نخبگان خانواده بزرگ حملونقل هستند، تکمیل شود. تفکرات وی باید در بدنه وزارت راه و شهرسازی امکان ظهور و حضور پیدا کند وگرنه استهلاک روزانه ناشی از روزمرگی، دستیابی به ساختاری منظم و کارآمد را ناممکن و کارنامه ایشان را چندان پرفروغ متجلی نمیکند.
3- ادغام افکار اقتصادی آقای دکتر آخوندی در حوزه اقتصاد کلان حملونقل و اسناد بالادستی و نیز در حوزه اقتصاد خرد با عملیات بنگاههای اقتصادی در این بخش بههمراه تلاش برای زدایش مقررات غیرلازم و بهبود فضای کسبوکار و توسعه شفافیت اقتصادی نیازمند کار گروهی از کارشناسان است که بهطورجدی در ماههای اولیه انتصاب ایشان به این مهم مشغول شوند.
4- دستاورد مهم این حرکت جدید نقشه راه برای توسعه یکپارچگی حملونقل ایران در گام اول و برداشت قدم موثر در جهانیشدن اقتصاد حملونقل ایران در گام دوم خواهد بود.
در کنار بیم و امیدهای فراوان، آقای حسن روحانی گام نخست در اداره کشور برای چهارسال آینده را بسیار محکم و خردمندانه برداشت. انتخاب وزیرانی که شعار اعتدال آقای روحانی را بهمنصه ظهور خواهند رسانید، صورت پذیرفت. فهرست این وزرا در روز 13مرداد تقدیم پارلمان ایران شد و اکنون توپ در زمین نمایندگان ملت است تا به انتخاب عموم ملت ایران در گزینش آقای دکتر روحانی احترام گذارده و برنامههای وزرا را بهدقت مورد بررسی قرار بدهند و با احترام به نظر ملت ایران در انتخابات 22خرداد، امکان ایجاد تحول بنیادین در سیاستهای اقتصادی- سیاسی و بهتبع آن اجتماعی کشور را فراهم آورند. روز 20مرداد اتاق بازرگانی، صنعت و معدن تهران میزبان دکتر آخوندی، کاندیدای احراز وزارت راه و شهرسازی بود. تشکلهای صنفی، فعالان حملونقل در شقوق مختلف جادهای، ریلی، دریایی و هوایی بههمراه کارآفرینان این حوزه بهطور صمیمانه ایدهآلهای خود را با وزیر منتخب درمیان گذاشتند. بهرغم آنکه آقای آخوندی باید جهت رایزنی با اعضای کمیسیون عمران عازم مجلس میشد ولی با حوصله حرفهای حضار را شنید. او از اقلیت معدودی از جامعه ایرانیان است که صبورانه هنر شنیدن را در خود
پرورش داده است. آقای آخوندی نکاتی را یادداشت کرده بود که احتمالا قبل از برگزاری این جلسه در نظام ذهنیاش چیده شده و با شنیدن نظرات حضار چیدمان آن دچار بازبینی شده بود. برخلاف انتظار از مهندسی که به درجه دکتری مجهز شده، بهسراغ بایدها و نبایدهای عمرانی در حوزه حملونقل نرفت.
او از آنچه باید در یکی از عمدهترین وزارتخانههای عمرانی کشور در قالب جذب و صرف اعتبارات عمرانی صورت پذیرفت سخن نگفت. او قدرت مدیریت خود بر مدیران صف و ستاد وزارتخانه را یادآوری نکرد. او از ساخت چندهزارکیلومتر آزادراه و اتوبان و نوسازی ناوگان جادهای، هوایی و ریلی ایران سخن نگفت. او قول نداد بنادر جدیدی را در سواحل شمالی و جنوبی احداث کند. آخوندی در ترازی بالاتر از نظرات حضار و مطالب ایشان بابی تازه از اداره کشور را گشود. او با تاکید بر دستاورد توسعه اقتصادی در ارتقای حقوق شهروندی سخن خود را آغاز کرد. آخوندی یادآوری کرد که اگر قرار باشد توسعه عمرانی امکان زیست مطلوبتر را از مردمان سلب کند، بهتر است که صورت نپذیرد. آخوندی از یکپارچگی اقتصادی در حوزه حملونقل سخن گفت و مصادیق عملکردی آن را خیلی روشن بیان کرد. او اینگونه ادامه داد که اگر کرانههای اقتصادی به پسکرانههای آن متصل نشود، ایجاد آنها غیراقتصادی است. در کلام او، توسعه پایدار مفهومی، که در اقتصاد شتابزده و خردگریز امروز ایران مغفول واقع شده است، هویدا بود. او بهطور محسوس حبس سرمایه در بخش حملونقل و مسکن را بازتعریف و راهکار کاربردیکردن بازار سرمایه در توسعه اقتصاد حملونقل را معرفی کرد. از اینکه آقای روحانی یک نظریهپرداز را برای مدیریت وزارت راه و شهرسازی برگزیده، احساس امیدواری در فعالان بخش حملونقل ایجاد شده است، ولی این امید به ناامیدی بدل نمیشود اگر:
1- مجلس شورای اسلامی فارغ از گرایشهای سیاسی و برخی دلخوریها صلاحیت غیرقابل انکار آخوندی را موردتایید قرار دهد.
2- امید است برنامه اقتصادی آقای وزیر با بعضی از مدیران قوی و اجرایی که واجد مقبولیت خاص نزد نخبگان خانواده بزرگ حملونقل هستند، تکمیل شود. تفکرات وی باید در بدنه وزارت راه و شهرسازی امکان ظهور و حضور پیدا کند وگرنه استهلاک روزانه ناشی از روزمرگی، دستیابی به ساختاری منظم و کارآمد را ناممکن و کارنامه ایشان را چندان پرفروغ متجلی نمیکند.
3- ادغام افکار اقتصادی آقای دکتر آخوندی در حوزه اقتصاد کلان حملونقل و اسناد بالادستی و نیز در حوزه اقتصاد خرد با عملیات بنگاههای اقتصادی در این بخش بههمراه تلاش برای زدایش مقررات غیرلازم و بهبود فضای کسبوکار و توسعه شفافیت اقتصادی نیازمند کار گروهی از کارشناسان است که بهطورجدی در ماههای اولیه انتصاب ایشان به این مهم مشغول شوند.
4- دستاورد مهم این حرکت جدید نقشه راه برای توسعه یکپارچگی حملونقل ایران در گام اول و برداشت قدم موثر در جهانیشدن اقتصاد حملونقل ایران در گام دوم خواهد بود.
او از آنچه باید در یکی از عمدهترین وزارتخانههای عمرانی کشور در قالب جذب و صرف اعتبارات عمرانی صورت پذیرفت سخن نگفت. او قدرت مدیریت خود بر مدیران صف و ستاد وزارتخانه را یادآوری نکرد. او از ساخت چندهزارکیلومتر آزادراه و اتوبان و نوسازی ناوگان جادهای، هوایی و ریلی ایران سخن نگفت. او قول نداد بنادر جدیدی را در سواحل شمالی و جنوبی احداث کند. آخوندی در ترازی بالاتر از نظرات حضار و مطالب ایشان بابی تازه از اداره کشور را گشود. او با تاکید بر دستاورد توسعه اقتصادی در ارتقای حقوق شهروندی سخن خود را آغاز کرد. آخوندی یادآوری کرد که اگر قرار باشد توسعه عمرانی امکان زیست مطلوبتر را از مردمان سلب کند، بهتر است که صورت نپذیرد. آخوندی از یکپارچگی اقتصادی در حوزه حملونقل سخن گفت و مصادیق عملکردی آن را خیلی روشن بیان کرد. او اینگونه ادامه داد که اگر کرانههای اقتصادی به پسکرانههای آن متصل نشود، ایجاد آنها غیراقتصادی است. در کلام او، توسعه پایدار مفهومی، که در اقتصاد شتابزده و خردگریز امروز ایران مغفول واقع شده است، هویدا بود. او بهطور محسوس حبس سرمایه در بخش حملونقل و مسکن را بازتعریف و راهکار کاربردیکردن بازار سرمایه در توسعه اقتصاد حملونقل را معرفی کرد. از اینکه آقای روحانی یک نظریهپرداز را برای مدیریت وزارت راه و شهرسازی برگزیده، احساس امیدواری در فعالان بخش حملونقل ایجاد شده است، ولی این امید به ناامیدی بدل نمیشود اگر:
1- مجلس شورای اسلامی فارغ از گرایشهای سیاسی و برخی دلخوریها صلاحیت غیرقابل انکار آخوندی را موردتایید قرار دهد.
2- امید است برنامه اقتصادی آقای وزیر با بعضی از مدیران قوی و اجرایی که واجد مقبولیت خاص نزد نخبگان خانواده بزرگ حملونقل هستند، تکمیل شود. تفکرات وی باید در بدنه وزارت راه و شهرسازی امکان ظهور و حضور پیدا کند وگرنه استهلاک روزانه ناشی از روزمرگی، دستیابی به ساختاری منظم و کارآمد را ناممکن و کارنامه ایشان را چندان پرفروغ متجلی نمیکند.
3- ادغام افکار اقتصادی آقای دکتر آخوندی در حوزه اقتصاد کلان حملونقل و اسناد بالادستی و نیز در حوزه اقتصاد خرد با عملیات بنگاههای اقتصادی در این بخش بههمراه تلاش برای زدایش مقررات غیرلازم و بهبود فضای کسبوکار و توسعه شفافیت اقتصادی نیازمند کار گروهی از کارشناسان است که بهطورجدی در ماههای اولیه انتصاب ایشان به این مهم مشغول شوند.
4- دستاورد مهم این حرکت جدید نقشه راه برای توسعه یکپارچگی حملونقل ایران در گام اول و برداشت قدم موثر در جهانیشدن اقتصاد حملونقل ایران در گام دوم خواهد بود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.