دردسرهای زن بودن در هند
ترجمه: مریم امیری
CNN: «کوشی» نوزاد یکماهه هندی که نامش «شادی» معنا دارد، اگر مادرش در مقابل فشارهای اقوام و همسایهها تسلیم میشد، شاید دیگر زنده نبود. سومانجی، مادر 25سالهاش میگوید: «داد و فریاد میکنند که چرا دختر زاییدهای؟ میگویند از پشتبام بیندازش، بکشش! چرا نگهش داشتهای؟!» او میگوید مردم مدام تشویقش میکردند هر چهار دخترش را بکشد. به او میگفتند استطاعت تامین جهیزیه درخور، برایشان نداری. سومانجی نمیدانست چطور باید آنها را بزرگ کند. از سویی میدانست از شرشان خلاص شدن، جنایت است. سومانجی گریهکنان میگوید: «چطور دخترها را وقتی هنوز در زهدان هستند میکشند؟ چطور چنین گناه هولناکی میکنند؟ جواب خدا را چه میدهند؟ چنین دختر نازنین و کوچکی مثل عروسک را هنوز به دنیا نیامده، میکشند.»
تجاوز گروهی وحشیانه به دختر 23 ساله در دهلینو و موج خشمی که متعاقب آن برخاست، بر رنجی که زنان هندی هر روزه با آن دست به گریبان هستند نور تاباند. هزاران نفر به خیابان ریختند تا نه تنها علیه تجاوز که علیه تبعیضی که بسیاری از زنان هندی تمام عمرشان را با آن سر میکنند، اعتراض کنند. طبق رتبهبندی بنیاد تامسون رویترز، هند چهارمین کشور خطرناک برای زنان پس از افغانستان، کنگو و پاکستان است.
طبق آمار دیگر در هند هر ساله 300 تا 600 هزار جنین دختر سقط میشود. زیرا والدین ترجیح میدهند پسر داشته باشند. «تبعیض» برای دختران هندی از دوره جنینی آغاز میشود و در سراسر زندگی پا به پا به دنبالشان میآید.
کریت سینگ، فعال حقوق زنان و وکیل میگوید: رفتار والدین هندی با فرزندان دختر و فرزندان پسرشان تفاوت فاحش با هم دارد. دخترها غذای بدتر میخورند و آموزش ناکافی میبینند. والدین دختر بزرگ میکنند فقط برای اینکه زن کسی شوند. «چرخه خشونت و تبعیض برای دخترها از روزی که به دنیا میآیند -اگر به دنیا بیایند- تا سالهای بعد که همسر یا مادر میشوند، بیوقفه ادامه دارد» سومانجی میگوید این چرخه را همواره میبیند. «والدین پسرها را به مدرسه خوب میفرستند، غذای خوب به آنها میدهند و لباس خوب میپوشند. با پسرها خوب رفتار میکنند. میگویند: آره این پسر منه! ولی به دخترها میگویند: تو گاو بدوش و کف بساب! تحصیل میخواهی چه کنی؟!»
تقریبا نیمی از دختران هندی تا پیش از 18سالگی ازدواج کردهاند. سومانجی تنها 12 سال داشت که مجبور شد با مردی 15سال بزرگتر از خود ازدواج کند. دخترها را به چشم بدهی مالی نگاه میکنند. زمانی که ازدواج میکنند آنچنان جهیزیه سنگینی با خودشان میبرند که گاهی تمام پسانداز خانواده صرف آن میشود. دولت جهیزیه سنگین را ممنوع کرده ولی همچنان مرسوم است. پس از ازدواج نیز خشونت خانگی در هند رایج است. تحقیق یونیسف در سال2012 نشان میدهد بیش از 50درصد پسرهای نوجوان هندی معتقدند کتک زدن همسر کار بدی نیست.
خشونت علیه زنان خارج از خانواده رو به افزایش است و شواهد در این زمینه تکاندهنده است. در جولای 2012 دستکم 18 مرد در 45 دقیقه به یک دختر جوان در ایالت شمالی آسام تجاوز کردند. مردم این حادثه را دیدند و فیلم هم گرفتند ولی کسی کمک نکرد.
در سپتامبر 2012، 8 مرد به دانشآموز 16 سالهای تجاوز کردند، پدر دختر از شرم خودکشی کرد. همین یک ماه پیش پنج مرد به مادری در خانهاش تجاوز کردند. این جنایت پس از اینکه تجاوز گروهی دهلینو در مرکز توجه جهانی قرار گرفت، فاش شد.
این زن میگوید: «ما فقیریم، به خاطر همین کسی صدایمان را نمیشنود. وقتی به پلیس گزارش دادم تنها کاری که کردند روال اداری کار بود. صدای ما شنیده نمیشود. ولی ما عدالت میخواهیم.» تنها یکی از مردهای متجاوز دستگیر شد و دیگران گریختند.
طبق اطلاعاتی که دولت هند میگوید بیش از 24هزار مورد تجاوز در سال2011 گزارش شده است. بیش از این میزان هرگز گزارش نشده است زیرا این موضوع همیشه به «ننگ» آغشته بوده است. اما پس از تجاوز گروهی دهلینو، آنچه در هند تابو بود در صدر اخبار جهان قرار گرفت.
زنان هندی، در برخی موارد گامهای بلندی برداشتهاند. نرخ باسوادی زنان در حال رشد است، نرخ مرگ و میر مادران در حال کاهش و میلیونها زن هندی اکنون شاغل هستند. زنانی مانند رییس شورای ملی هند و بیوه نخستوزیر سابق، مثالهایی هستند که نشان میدهند زنان در هند میتوانند به کجاها برسند ولی آنها استثنا هستند.
رهبران سیاسی هند اذعان دارند که اقدامی باید صورت گیرد و میگویند برای بهبود امنیت زنان کارهایی کردهاند. وزیر کشور میگوید برنامه دارد تا زنان بیشتر در پلیس استخدام شوند. در حال حاضر تنها هفت درصد نیروهای پلیس هند زن هستند. «خط کمک» در ایالت هاریانا راهاندازی شده و به زودی سایتی تاسیس خواهد شد که در آن متجاوزان تحت تعقیب فهرست خواهند شد.
دولت تحت فشار است تا راهکارهایی بیابد که دهلی را برای زنان امنتر کند. دادگاههایی تاسیس شده است که تنها به این موضوع میپردازند. ولی فعالان حقوق زن میگویند تا زمانی که تبعیض از بدو تولد و حتی قبل از آن علیه زنان وجود دارد، به این راحتی چیزی تغییر نمیکند.
منبع: CNN
CNN: «کوشی» نوزاد یکماهه هندی که نامش «شادی» معنا دارد، اگر مادرش در مقابل فشارهای اقوام و همسایهها تسلیم میشد، شاید دیگر زنده نبود. سومانجی، مادر 25سالهاش میگوید: «داد و فریاد میکنند که چرا دختر زاییدهای؟ میگویند از پشتبام بیندازش، بکشش! چرا نگهش داشتهای؟!» او میگوید مردم مدام تشویقش میکردند هر چهار دخترش را بکشد. به او میگفتند استطاعت تامین جهیزیه درخور، برایشان نداری. سومانجی نمیدانست چطور باید آنها را بزرگ کند. از سویی میدانست از شرشان خلاص شدن، جنایت است. سومانجی گریهکنان میگوید: «چطور دخترها را وقتی هنوز در زهدان هستند میکشند؟ چطور چنین گناه هولناکی میکنند؟ جواب خدا را چه میدهند؟ چنین دختر نازنین و کوچکی مثل عروسک را هنوز به دنیا نیامده، میکشند.»
تجاوز گروهی وحشیانه به دختر 23 ساله در دهلینو و موج خشمی که متعاقب آن برخاست، بر رنجی که زنان هندی هر روزه با آن دست به گریبان هستند نور تاباند. هزاران نفر به خیابان ریختند تا نه تنها علیه تجاوز که علیه تبعیضی که بسیاری از زنان هندی تمام عمرشان را با آن سر میکنند، اعتراض کنند. طبق رتبهبندی بنیاد تامسون رویترز، هند چهارمین کشور خطرناک برای زنان پس از افغانستان، کنگو و پاکستان است.
طبق آمار دیگر در هند هر ساله 300 تا 600 هزار جنین دختر سقط میشود. زیرا والدین ترجیح میدهند پسر داشته باشند. «تبعیض» برای دختران هندی از دوره جنینی آغاز میشود و در سراسر زندگی پا به پا به دنبالشان میآید.
کریت سینگ، فعال حقوق زنان و وکیل میگوید: رفتار والدین هندی با فرزندان دختر و فرزندان پسرشان تفاوت فاحش با هم دارد. دخترها غذای بدتر میخورند و آموزش ناکافی میبینند. والدین دختر بزرگ میکنند فقط برای اینکه زن کسی شوند. «چرخه خشونت و تبعیض برای دخترها از روزی که به دنیا میآیند -اگر به دنیا بیایند- تا سالهای بعد که همسر یا مادر میشوند، بیوقفه ادامه دارد» سومانجی میگوید این چرخه را همواره میبیند. «والدین پسرها را به مدرسه خوب میفرستند، غذای خوب به آنها میدهند و لباس خوب میپوشند. با پسرها خوب رفتار میکنند. میگویند: آره این پسر منه! ولی به دخترها میگویند: تو گاو بدوش و کف بساب! تحصیل میخواهی چه کنی؟!»
تقریبا نیمی از دختران هندی تا پیش از 18سالگی ازدواج کردهاند. سومانجی تنها 12 سال داشت که مجبور شد با مردی 15سال بزرگتر از خود ازدواج کند. دخترها را به چشم بدهی مالی نگاه میکنند. زمانی که ازدواج میکنند آنچنان جهیزیه سنگینی با خودشان میبرند که گاهی تمام پسانداز خانواده صرف آن میشود. دولت جهیزیه سنگین را ممنوع کرده ولی همچنان مرسوم است. پس از ازدواج نیز خشونت خانگی در هند رایج است. تحقیق یونیسف در سال2012 نشان میدهد بیش از 50درصد پسرهای نوجوان هندی معتقدند کتک زدن همسر کار بدی نیست.
خشونت علیه زنان خارج از خانواده رو به افزایش است و شواهد در این زمینه تکاندهنده است. در جولای 2012 دستکم 18 مرد در 45 دقیقه به یک دختر جوان در ایالت شمالی آسام تجاوز کردند. مردم این حادثه را دیدند و فیلم هم گرفتند ولی کسی کمک نکرد.
در سپتامبر 2012، 8 مرد به دانشآموز 16 سالهای تجاوز کردند، پدر دختر از شرم خودکشی کرد. همین یک ماه پیش پنج مرد به مادری در خانهاش تجاوز کردند. این جنایت پس از اینکه تجاوز گروهی دهلینو در مرکز توجه جهانی قرار گرفت، فاش شد.
این زن میگوید: «ما فقیریم، به خاطر همین کسی صدایمان را نمیشنود. وقتی به پلیس گزارش دادم تنها کاری که کردند روال اداری کار بود. صدای ما شنیده نمیشود. ولی ما عدالت میخواهیم.» تنها یکی از مردهای متجاوز دستگیر شد و دیگران گریختند.
طبق اطلاعاتی که دولت هند میگوید بیش از 24هزار مورد تجاوز در سال2011 گزارش شده است. بیش از این میزان هرگز گزارش نشده است زیرا این موضوع همیشه به «ننگ» آغشته بوده است. اما پس از تجاوز گروهی دهلینو، آنچه در هند تابو بود در صدر اخبار جهان قرار گرفت.
زنان هندی، در برخی موارد گامهای بلندی برداشتهاند. نرخ باسوادی زنان در حال رشد است، نرخ مرگ و میر مادران در حال کاهش و میلیونها زن هندی اکنون شاغل هستند. زنانی مانند رییس شورای ملی هند و بیوه نخستوزیر سابق، مثالهایی هستند که نشان میدهند زنان در هند میتوانند به کجاها برسند ولی آنها استثنا هستند.
رهبران سیاسی هند اذعان دارند که اقدامی باید صورت گیرد و میگویند برای بهبود امنیت زنان کارهایی کردهاند. وزیر کشور میگوید برنامه دارد تا زنان بیشتر در پلیس استخدام شوند. در حال حاضر تنها هفت درصد نیروهای پلیس هند زن هستند. «خط کمک» در ایالت هاریانا راهاندازی شده و به زودی سایتی تاسیس خواهد شد که در آن متجاوزان تحت تعقیب فهرست خواهند شد.
دولت تحت فشار است تا راهکارهایی بیابد که دهلی را برای زنان امنتر کند. دادگاههایی تاسیس شده است که تنها به این موضوع میپردازند. ولی فعالان حقوق زن میگویند تا زمانی که تبعیض از بدو تولد و حتی قبل از آن علیه زنان وجود دارد، به این راحتی چیزی تغییر نمیکند.
منبع: CNN
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.