دو روایت از شریعتی
نشست نقد و بررسی کتابهای «فراسوی شریعتی: مدرنیته، جهان وطنی و اسلام در اندیشه سیاسی ایرانی» نوشته سیاوش صفاری و «علی شریعتی؛ ملاقاتی اینبار متفاوت» نوشته عباس منوچهری در پژوهشکده روایت برگزار شد. هر دو کتاب به زبان انگلیسی نوشته شدهاند و به تازگی با ترجمه علی خالندی به فارسی منتشر شدهاند. در این نشست، احسان شریعتی، عباس منوچهری، حسین مصباحیان و مترجم کتاب حضور داشتند. در ادامه گزیدهای از سخنرانی شریعتی، منوچهری و مصباحیان را به نقل از ایرانآنلاین میخوانید:
شریعتی با نمایندگان لیبرالیسم اسلامی فرق داشت
حسین مصباحیان سخنرانی خود را صرفا به معرفی کتاب سیاوش صفاری اختصاص داد. به زعم او، رویکرد صفاری در این کتاب اگزیستانسیالیستی به معنای سیاسی کلمه است و از دغدغه شخصی او بر میخیزد. مصباحیان به چهار محور اصلی کتاب اشاره کرد: نخست آنکه مولف میکوشد بیان کند که اندیشه شریعتی در فراسوی دوگانه کاذب «اسلام و مدرنیته» و «اسلام و غرب» قرار دارد. دوم، مخالفت صریح شریعتی با ایده حکومت دینی و نقد نگاه فقهمحور است. سوم، نقد سنتهای بومی در جهت پیشبرد اهداف عدالتمحور و چهارم استعمارزدایی از دانش است. به زعم مصباحیان، نوآوری اصلی صفاری همین استعمارزدایی از دانش است و او صورتبندی بدیعی را در این خصوص ارائه میکند. او در پایان تاکید کرد جریان نوشریعتی به دلیل تاکید بر مردمسالاری و اندیشه عدالتطلبانه از نمایندگان لیبرالیسم اسلامی متفاوت و متمایز میشود.
پس از مشروطه متفکری جهانشمول نداشتیم
احسان شریعتی دیگر سخنران این نشست، بحث خود را با این پرسش آغاز کرد که چرا ما مفاهیمی را در سطح جهانی عرضه نکردهایم؟ به زعم او، بعد از مشروطه متفکر جهانشمول نداشتیم و در این فضاست که شریعتی به عنوان یک ناکجاآبادی مداخله میکند و به همین خاطر مکررا مقصر دانسته میشود چون همواره از آرمانهایی سخن گفته که امروز در خصوص نتایج آنها مواخذه میشود. احسان شریعتی در مورد کتابها معتقد است در برخی موارد ترجمه صحیحی از اصطلاحات صورت نگرفته است و نیازمند بازبینی است. وی همچنین ویژگی گفتوگومحورانه در هر دو کتاب را مزیت این آثار قلمداد کرد و این شیوه را مناسبتترین مواجهه با آثار شریعتی دانست چراکه به زعم او، شریعتی نیز به صورت گفتوگومحورانه میاندیشد. او در پایان تاکید کرد که آراي شریعتی صرفا یک نظریه دانشگاهی نیست بلکه یک جنبش اصلاحگری انقلابی است که از بخش فرهنگی شروع شده و به ابعاد اجتماعی و اقتصادی تسری مییابد.
الهیات رهاییبخش شریعتی، بیشتر در غرب محل توجه است
عباس منوچهری آخرین سخنران این نشست نیز کوشید تا صرفا بر کتاب تالیفی خود؛ یعنی «علی شریعتی؛ ملاقاتی اینبار متفاوت» متمرکز شود. وی تاکید کرد که دو سال پیش مجموعه مقالاتی که به زبان انگلیسی درخصوص آراي شریعتی داشت را جمعآوری کرده و با اضافهکردن چند مقاله انگلیسی دیگر به صورت یک مجموعه از آراي شریعتی درآورده است که ضمن دربرداشتن اندیشه شریعتی به نوعی دربردارنده تاثیراتی وی (منوچهری) از آراي شریعتی نیز است. منوچهری تاکید کرد که موضوعات بیشتر حول الهیات رهاییبخش شریعتی است چراکه این موضوعات بیشتر در غرب محل توجه است. او اولین مواجهه خود را با آرای شریعتی در سال 53 دانست (آن زمان که به عنوان دانشجو در دانشگاه شیراز مشغول تحصیل بود) و تاکید کرد که از طریق سیفالله داد، با شریعتی آشنا شده است.
نشست نقد و بررسی کتابهای «فراسوی شریعتی: مدرنیته، جهان وطنی و اسلام در اندیشه سیاسی ایرانی» نوشته سیاوش صفاری و «علی شریعتی؛ ملاقاتی اینبار متفاوت» نوشته عباس منوچهری در پژوهشکده روایت برگزار شد. هر دو کتاب به زبان انگلیسی نوشته شدهاند و به تازگی با ترجمه علی خالندی به فارسی منتشر شدهاند. در این نشست، احسان شریعتی، عباس منوچهری، حسین مصباحیان و مترجم کتاب حضور داشتند. در ادامه گزیدهای از سخنرانی شریعتی، منوچهری و مصباحیان را به نقل از ایرانآنلاین میخوانید:
شریعتی با نمایندگان لیبرالیسم اسلامی فرق داشت
حسین مصباحیان سخنرانی خود را صرفا به معرفی کتاب سیاوش صفاری اختصاص داد. به زعم او، رویکرد صفاری در این کتاب اگزیستانسیالیستی به معنای سیاسی کلمه است و از دغدغه شخصی او بر میخیزد. مصباحیان به چهار محور اصلی کتاب اشاره کرد: نخست آنکه مولف میکوشد بیان کند که اندیشه شریعتی در فراسوی دوگانه کاذب «اسلام و مدرنیته» و «اسلام و غرب» قرار دارد. دوم، مخالفت صریح شریعتی با ایده حکومت دینی و نقد نگاه فقهمحور است. سوم، نقد سنتهای بومی در جهت پیشبرد اهداف عدالتمحور و چهارم استعمارزدایی از دانش است. به زعم مصباحیان، نوآوری اصلی صفاری همین استعمارزدایی از دانش است و او صورتبندی بدیعی را در این خصوص ارائه میکند. او در پایان تاکید کرد جریان نوشریعتی به دلیل تاکید بر مردمسالاری و اندیشه عدالتطلبانه از نمایندگان لیبرالیسم اسلامی متفاوت و متمایز میشود.
پس از مشروطه متفکری جهانشمول نداشتیم
احسان شریعتی دیگر سخنران این نشست، بحث خود را با این پرسش آغاز کرد که چرا ما مفاهیمی را در سطح جهانی عرضه نکردهایم؟ به زعم او، بعد از مشروطه متفکر جهانشمول نداشتیم و در این فضاست که شریعتی به عنوان یک ناکجاآبادی مداخله میکند و به همین خاطر مکررا مقصر دانسته میشود چون همواره از آرمانهایی سخن گفته که امروز در خصوص نتایج آنها مواخذه میشود. احسان شریعتی در مورد کتابها معتقد است در برخی موارد ترجمه صحیحی از اصطلاحات صورت نگرفته است و نیازمند بازبینی است. وی همچنین ویژگی گفتوگومحورانه در هر دو کتاب را مزیت این آثار قلمداد کرد و این شیوه را مناسبتترین مواجهه با آثار شریعتی دانست چراکه به زعم او، شریعتی نیز به صورت گفتوگومحورانه میاندیشد. او در پایان تاکید کرد که آراي شریعتی صرفا یک نظریه دانشگاهی نیست بلکه یک جنبش اصلاحگری انقلابی است که از بخش فرهنگی شروع شده و به ابعاد اجتماعی و اقتصادی تسری مییابد.
الهیات رهاییبخش شریعتی، بیشتر در غرب محل توجه است
عباس منوچهری آخرین سخنران این نشست نیز کوشید تا صرفا بر کتاب تالیفی خود؛ یعنی «علی شریعتی؛ ملاقاتی اینبار متفاوت» متمرکز شود. وی تاکید کرد که دو سال پیش مجموعه مقالاتی که به زبان انگلیسی درخصوص آراي شریعتی داشت را جمعآوری کرده و با اضافهکردن چند مقاله انگلیسی دیگر به صورت یک مجموعه از آراي شریعتی درآورده است که ضمن دربرداشتن اندیشه شریعتی به نوعی دربردارنده تاثیراتی وی (منوچهری) از آراي شریعتی نیز است. منوچهری تاکید کرد که موضوعات بیشتر حول الهیات رهاییبخش شریعتی است چراکه این موضوعات بیشتر در غرب محل توجه است. او اولین مواجهه خود را با آرای شریعتی در سال 53 دانست (آن زمان که به عنوان دانشجو در دانشگاه شیراز مشغول تحصیل بود) و تاکید کرد که از طریق سیفالله داد، با شریعتی آشنا شده است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.