|

ساکاشویلی چگونه به قدرت رسید

میخاییل نیکولوزیس دزه ساکاشویلی اکتبر سال 2000 به عنوان وزیر دادگستری دولت «شوارد نادزه» انتخاب شد. اما 5 سپتامبر سال 2001 استعفا کرد: او گفت: «برای من شرم‌آور است که عضو دولت شوارد نادزه باقی بمانم.» ساکاشویلی اعلام کرد فساد در عمق دولت رسوخ کرده است و شخص شوارد نادزه اراده‌ای برای مقابله با آن ندارد.

با استعفا و خروج از دولت و حزب شوارد نادزه، ساکاشویلی «جنبش اتحاد ملی» (UNM) را در اکتبر 2001 بنیان نهاد. یک حزب سیاسی چپ میانه‌رو، [نزدیک به احزاب سوسیال دموکرات اروپایی] و با بارقه‌هایی از ملی‌گرایی برای گرجی‌های اصلاح‌طلب. در ژوئن سال 2002 در توافقی با حزب‌کارگر، به عنوان رهبر ائتلافی از جنبش اتحاد ملی و حزب کارگر انتخاب شد. این انتخاب به او برای انتقاد از دولت قدرت بخشید. انتخابات پارلمانی در دوم نوامبر 2003 در حالی برگزار شد که ناظران محلی و بین‌المللی از تقلب فاحش و آشکار در آن خبر دادند. ساکاشویلی مدعی شد که انتخابات را برده است؛ او گرجستان را به اعتراض علیه دولت شوارد نادزه برانگیخت و رهبری جنبش نافرمانی مدنی به‌دور از خشونت را به عهده گرفت. جنبش اتحاد ملی و حزب دموکرات گرجستان با هدف مجبور کردن شوارد نادزه به استعفا و برگزاری انتخابات دوباره با هم متحد شدند. تظاهرات دو هفته‌ای مردم که انقلاب مخملین نامیده شد آغاز شد؛ روزبه‌روز بر شمار مردم در خیابان‌های پایتخت اضافه ‌شد. تظاهرات در تفلیس از 20 تا 23 نوامبر به اوج خود رسید و بیش از 100 هزار نفر در آن شرکت کردند و به سخنرانی‌های ساکاشویلی و دیگر رهبران مخالف گوش فرا ‌دادند. شوارد نادزه روز 23 نوامبر چاره‌ای جز استعفا نداشت. سخنگوی پارلمان، نینو بورجا نادزه ریاست دولت موقت را برعهده گرفت. با وجود اینکه رهبران انقلابی سعی بر رفتار مطابق قانون اساسی را داشتند، عده‌ای اعمال آنان را یک «کودتای مردمی» نامیدند. 24 فوریه 2004، جنبش اتحاد ملی و اتحاد دموکرات‌ها با هم ادغام و به جنبش ملی - دموکرات (NMD) تبدیل شدند. چهارم ژانویه سال 2004، میخاییل ساکاشویلی با کسب بیش از 96 درصد آرا به عنوان رییس‌جمهور گرجستان (و جوان‌ترین رییس‌جمهور در کشورهای اروپایی) انتخاب شد. او 25 ژانویه سال 2004 در تفلیس به عنوان رییس‌جمهور سوگند یاد کرد.

میخاییل نیکولوزیس دزه ساکاشویلی اکتبر سال 2000 به عنوان وزیر دادگستری دولت «شوارد نادزه» انتخاب شد. اما 5 سپتامبر سال 2001 استعفا کرد: او گفت: «برای من شرم‌آور است که عضو دولت شوارد نادزه باقی بمانم.» ساکاشویلی اعلام کرد فساد در عمق دولت رسوخ کرده است و شخص شوارد نادزه اراده‌ای برای مقابله با آن ندارد.

با استعفا و خروج از دولت و حزب شوارد نادزه، ساکاشویلی «جنبش اتحاد ملی» (UNM) را در اکتبر 2001 بنیان نهاد. یک حزب سیاسی چپ میانه‌رو، [نزدیک به احزاب سوسیال دموکرات اروپایی] و با بارقه‌هایی از ملی‌گرایی برای گرجی‌های اصلاح‌طلب. در ژوئن سال 2002 در توافقی با حزب‌کارگر، به عنوان رهبر ائتلافی از جنبش اتحاد ملی و حزب کارگر انتخاب شد. این انتخاب به او برای انتقاد از دولت قدرت بخشید. انتخابات پارلمانی در دوم نوامبر 2003 در حالی برگزار شد که ناظران محلی و بین‌المللی از تقلب فاحش و آشکار در آن خبر دادند. ساکاشویلی مدعی شد که انتخابات را برده است؛ او گرجستان را به اعتراض علیه دولت شوارد نادزه برانگیخت و رهبری جنبش نافرمانی مدنی به‌دور از خشونت را به عهده گرفت. جنبش اتحاد ملی و حزب دموکرات گرجستان با هدف مجبور کردن شوارد نادزه به استعفا و برگزاری انتخابات دوباره با هم متحد شدند. تظاهرات دو هفته‌ای مردم که انقلاب مخملین نامیده شد آغاز شد؛ روزبه‌روز بر شمار مردم در خیابان‌های پایتخت اضافه ‌شد. تظاهرات در تفلیس از 20 تا 23 نوامبر به اوج خود رسید و بیش از 100 هزار نفر در آن شرکت کردند و به سخنرانی‌های ساکاشویلی و دیگر رهبران مخالف گوش فرا ‌دادند. شوارد نادزه روز 23 نوامبر چاره‌ای جز استعفا نداشت. سخنگوی پارلمان، نینو بورجا نادزه ریاست دولت موقت را برعهده گرفت. با وجود اینکه رهبران انقلابی سعی بر رفتار مطابق قانون اساسی را داشتند، عده‌ای اعمال آنان را یک «کودتای مردمی» نامیدند. 24 فوریه 2004، جنبش اتحاد ملی و اتحاد دموکرات‌ها با هم ادغام و به جنبش ملی - دموکرات (NMD) تبدیل شدند. چهارم ژانویه سال 2004، میخاییل ساکاشویلی با کسب بیش از 96 درصد آرا به عنوان رییس‌جمهور گرجستان (و جوان‌ترین رییس‌جمهور در کشورهای اروپایی) انتخاب شد. او 25 ژانویه سال 2004 در تفلیس به عنوان رییس‌جمهور سوگند یاد کرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.