شمارهحساب پوریا عالمی و محمود احمدینژاد اعلام شد لطفا کمک کنید
پوریا عالمی
آقای محمود احمدینژاد، در آخرین اجرای زنده تلویزیونی خود، در شبکه اول سیما، از تاسیس یک دانشگاه غیرانتفاعی خبر داد و گفت که بهزودی برای کمک شهروندان به این دانشگاه، شمارهحسابی اعلام خواهد کرد.
فرداش، برخی سامانههای پیامکی که پیش از این دستاوردهای دولت احمدینژاد را از طریق ارایه آمارهای مقایسهای با دوران سابق، پیامک میکردند، شماره حساب 95/74016864 (شعبه فلسطینشمالی) را برای کمک شهروندان به «دانشگاه ایرانیان» برای مشترکان تلفنهمراه فرستادند. (منبع: عصرایران/ تسنیم)
احمدینژاد وارد میشود
خب، آنکه آقای احمدینژاد بود هشتسال طول کشید تا سبک سنگین کند که شمارهحساب بدهد تا مردم برایش پول بریزند.
از خدا پنهان نیست، از اداره مالیات هم که پنهان نیست، از سازمانهای دیگر هم که پنهان نیست، پس از شما چه پنهان، من هم مثل آقای احمدینژاد از بچگی مینشستم و از این فکر و خیالات میکردم که اگر از هر ایرانی یک تومان بگیرم میشود 45میلیونتومان و بارم را میبندم و تا آخر عمر چایی میخورم. الان 45میلیونتومان چیزی نیست، بچگی من، طرف دومیلیونتومان داشت میلیونر محسوب میشد.
عالمی وارد میشود
خلاصه، حالا که آقای احمدینژاد بابش را باز کرده، من هم شمارهحسابم را اعلام میکنم. خداوکیلی دانشگاه غیرانتفاعی هم نمیخواهم بزنم. هیچ بساط تعاونی و صندوق قرضالحسنه هم راه نمیاندازم. قول میدهم. قول میدهم همین کارهایی را که الان میکنم بکنم. یعنی هیچ کاری نکنم. راه بروم توی خیابان و دنیا را تماشا کنم و چایی بخورم. همین. آیا به حساب من پول میریزید؟
این هم شمارهحسابم:
6274129003208785 دروغ گفتم. شماره کارتم است. کارت به کارت کنید. هم شما راحتترید هم من. باشد؟
نمیریزید؟ چی؟ چرا؟ برای دانشگاه احمدینژاد پول میریزید برای من نمیریزید؟ بریزید دیگر. جان عزیزتان بریزید. شما بگیر 75میلیوننفر. اگر از دم نفری صدتا تکتومان هم بریزید میشود 7،500،000،000 و من بارم را میبندم. از راه درست که نشد ببندیم. راستش را بخواهید از راه درست حتی نشد باز کنیم چه برسد ببندیم، بارمان را میگویم. حالا اگر شما نفری صدتا تکتومان بریزید، من بارم را میبندم و یهو به آرزوهام میرسم. بریزیدها. یادتان نرود. سر کار نگذارید. بریزید واقعا. روش حساب کردم. رو حساب حرف شما، الان با اینجاهایی هم که کار میکنم، تماس گرفتم و گفتم دیگر از فردا نمیآیم. بریزیدها. نگویید فرداها. همین الان بریزید. نمیریزید؟ بریزید. یعنی نه به حساب من میریزید. نه به حساب آقای احمدینژاد؟ واقعا؟ یعنی من فرقی با آقای احمدینژاد ندارم؟ اصلا برای جفتمان بریزید. اصلا باید آقای احمدینژاد طنزنویس میشد، یا اجرای برنامه میکرد، من میرفتم رییسجمهور میشدم... راستیها... چرا کاندیدا نشوم؟ پول برایم بریزید تا دوره بعد کاندیدای ریاستجمهوری شوم و کشور را برایتان عین عروس کنم. پول را ریختید؟ شمارهحسابم را اشتباه
نزنیدها... اصلا وقتی پول را ریختید برام ایمیل هم بزنید و بگویید چقدر ریختید. این هم ایمیلم: [email protected] ببینید، هر کی بیشتر پول بریزد بعد توی کابینهام سفره بیشتری میتواند پهن کند. نگویید که نگفتیها. بعد نگویی چرا تکخوری میکنمها. همین الان بریزید. نفری یکمیلیونتومان بریزید. چیزی نیست که. اگر از دم نفری یکمیلیونتومان برام بریزید میشود 75،000،000،000،000تومان. حتی از پول خاوری هم بیشتر میشود. بریزیدها. میخواهم بروم بغل همه خوانندهها، خانه بگیرم و همسایه شوم...
سردبیر وارد میشود
در همین فکر و خیالات بودم که سردبیر روزنامه آمد و گفت: «پوریا جان، کجایی؟ توی عالم هپروتی؟ پاشو برو خانه باباجان، خودت را ول کنی یکهو دیدی هشتسال توی همین خیالات سیر کردیها...». گفتم: «داوود جان، آقای محمدی، سردبیر من، نازنینم، میدانی اگر نفری یکمیلیونتومان برایم بریزند چه کارها میتوانم بکنم؟ اول از همه میروم بغل سلین دیون... به شما هم پنجمیلیون میدهم ماشینت را عوض کنی...». که سردبیر گفت: «به قول قدیمیها اینها حسابهای کوره است. برو رو یخ بنویس خودت هم بشین روش که کسی پاکش نکند.»
به علت رسیدن به پایان ستون روزنامه مطلب را تمام میکنیم، متاسفانه. وگرنه به جان عزیزم، همچین وقتی آدم خیالبافی میکند فاز میدهد که نهتنها میتواند یک ستون روزنامه را با شخمزدن پر کند که هشتسال تمام هم میتواند باغبانی کند و آب از آب تکان نخورد. بهتر است تا گرد و خاک بیشتری نکردیم ستون را درز بگیریم که همهچیز بیضرر بماند. بای عزیزانم. تا فردا. بریزیدها. شوخی نکردمها. نفری صدهزارتومان بریزید خب. جون عزیزهاتون بریزید... مرگ من بریزید... ریختی؟ بریز دیگه. بوس.
آقای محمود احمدینژاد، در آخرین اجرای زنده تلویزیونی خود، در شبکه اول سیما، از تاسیس یک دانشگاه غیرانتفاعی خبر داد و گفت که بهزودی برای کمک شهروندان به این دانشگاه، شمارهحسابی اعلام خواهد کرد.
فرداش، برخی سامانههای پیامکی که پیش از این دستاوردهای دولت احمدینژاد را از طریق ارایه آمارهای مقایسهای با دوران سابق، پیامک میکردند، شماره حساب 95/74016864 (شعبه فلسطینشمالی) را برای کمک شهروندان به «دانشگاه ایرانیان» برای مشترکان تلفنهمراه فرستادند. (منبع: عصرایران/ تسنیم)
احمدینژاد وارد میشود
خب، آنکه آقای احمدینژاد بود هشتسال طول کشید تا سبک سنگین کند که شمارهحساب بدهد تا مردم برایش پول بریزند.
از خدا پنهان نیست، از اداره مالیات هم که پنهان نیست، از سازمانهای دیگر هم که پنهان نیست، پس از شما چه پنهان، من هم مثل آقای احمدینژاد از بچگی مینشستم و از این فکر و خیالات میکردم که اگر از هر ایرانی یک تومان بگیرم میشود 45میلیونتومان و بارم را میبندم و تا آخر عمر چایی میخورم. الان 45میلیونتومان چیزی نیست، بچگی من، طرف دومیلیونتومان داشت میلیونر محسوب میشد.
عالمی وارد میشود
خلاصه، حالا که آقای احمدینژاد بابش را باز کرده، من هم شمارهحسابم را اعلام میکنم. خداوکیلی دانشگاه غیرانتفاعی هم نمیخواهم بزنم. هیچ بساط تعاونی و صندوق قرضالحسنه هم راه نمیاندازم. قول میدهم. قول میدهم همین کارهایی را که الان میکنم بکنم. یعنی هیچ کاری نکنم. راه بروم توی خیابان و دنیا را تماشا کنم و چایی بخورم. همین. آیا به حساب من پول میریزید؟
این هم شمارهحسابم:
6274129003208785 دروغ گفتم. شماره کارتم است. کارت به کارت کنید. هم شما راحتترید هم من. باشد؟
نمیریزید؟ چی؟ چرا؟ برای دانشگاه احمدینژاد پول میریزید برای من نمیریزید؟ بریزید دیگر. جان عزیزتان بریزید. شما بگیر 75میلیوننفر. اگر از دم نفری صدتا تکتومان هم بریزید میشود 7،500،000،000 و من بارم را میبندم. از راه درست که نشد ببندیم. راستش را بخواهید از راه درست حتی نشد باز کنیم چه برسد ببندیم، بارمان را میگویم. حالا اگر شما نفری صدتا تکتومان بریزید، من بارم را میبندم و یهو به آرزوهام میرسم. بریزیدها. یادتان نرود. سر کار نگذارید. بریزید واقعا. روش حساب کردم. رو حساب حرف شما، الان با اینجاهایی هم که کار میکنم، تماس گرفتم و گفتم دیگر از فردا نمیآیم. بریزیدها. نگویید فرداها. همین الان بریزید. نمیریزید؟ بریزید. یعنی نه به حساب من میریزید. نه به حساب آقای احمدینژاد؟ واقعا؟ یعنی من فرقی با آقای احمدینژاد ندارم؟ اصلا برای جفتمان بریزید. اصلا باید آقای احمدینژاد طنزنویس میشد، یا اجرای برنامه میکرد، من میرفتم رییسجمهور میشدم... راستیها... چرا کاندیدا نشوم؟ پول برایم بریزید تا دوره بعد کاندیدای ریاستجمهوری شوم و کشور را برایتان عین عروس کنم. پول را ریختید؟ شمارهحسابم را اشتباه
نزنیدها... اصلا وقتی پول را ریختید برام ایمیل هم بزنید و بگویید چقدر ریختید. این هم ایمیلم: [email protected] ببینید، هر کی بیشتر پول بریزد بعد توی کابینهام سفره بیشتری میتواند پهن کند. نگویید که نگفتیها. بعد نگویی چرا تکخوری میکنمها. همین الان بریزید. نفری یکمیلیونتومان بریزید. چیزی نیست که. اگر از دم نفری یکمیلیونتومان برام بریزید میشود 75،000،000،000،000تومان. حتی از پول خاوری هم بیشتر میشود. بریزیدها. میخواهم بروم بغل همه خوانندهها، خانه بگیرم و همسایه شوم...
سردبیر وارد میشود
در همین فکر و خیالات بودم که سردبیر روزنامه آمد و گفت: «پوریا جان، کجایی؟ توی عالم هپروتی؟ پاشو برو خانه باباجان، خودت را ول کنی یکهو دیدی هشتسال توی همین خیالات سیر کردیها...». گفتم: «داوود جان، آقای محمدی، سردبیر من، نازنینم، میدانی اگر نفری یکمیلیونتومان برایم بریزند چه کارها میتوانم بکنم؟ اول از همه میروم بغل سلین دیون... به شما هم پنجمیلیون میدهم ماشینت را عوض کنی...». که سردبیر گفت: «به قول قدیمیها اینها حسابهای کوره است. برو رو یخ بنویس خودت هم بشین روش که کسی پاکش نکند.»
به علت رسیدن به پایان ستون روزنامه مطلب را تمام میکنیم، متاسفانه. وگرنه به جان عزیزم، همچین وقتی آدم خیالبافی میکند فاز میدهد که نهتنها میتواند یک ستون روزنامه را با شخمزدن پر کند که هشتسال تمام هم میتواند باغبانی کند و آب از آب تکان نخورد. بهتر است تا گرد و خاک بیشتری نکردیم ستون را درز بگیریم که همهچیز بیضرر بماند. بای عزیزانم. تا فردا. بریزیدها. شوخی نکردمها. نفری صدهزارتومان بریزید خب. جون عزیزهاتون بریزید... مرگ من بریزید... ریختی؟ بریز دیگه. بوس.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.