|

استقلال، موفق در خلق موقعیت

مجید نامجومطلق . کارشناس فوتبال

بازی استقلال و سپاهان دیدار جذابی از آب درآمد. ایجاد موقعیت همواره به جذابیت بازی می‌افزاید که در این بازی هم این اصل رعایت شد. شاید در این بازی، بیش از آنکه هنرنمایی ساق پای بازیکنان، سرنوشت‌ساز باشد هنرنمایی مربیان دو تیم اصل مهم و حیاتی بود. هر دو تیم در هفته اول برابر حریفان‌ خود به پیروزی رسیده بودند. استقلال در تبریز تیم گسترش فولاد را شکست داد و سپاهان نیز در خانه مقابل فولاد خوزستان به پیروزی رسید. استقلال قهرمان لیگ گذشته بود و سپاهان قهرمان جام حذفی. به همین دلیل این بازی سوپر جام غیررسمی ایران بود که با برتری سپاهان به پایان رسید. با این همه تیم استقلال در ایجاد موقعیت‌های گل موفق‌تر از سپاهان عمل کرد اما این موقعیت‌ها به گل تبدیل نشد. این صحبت امیر قلعه‌نویی که گفته بود 11 موقعیت گل داشتیم کاملا صحت دارد، با این همه نتیجه به گونه‌ای رقم خورد که تیم برنده سپاهان باشد. اگر هر نیمه را به دو قسمت تقسیم کنیم در 20 دقیقه اول برتری با سپاهان بود و 25 دقیقه دوم، استقلال بر توپ و میدان تسلط داشت. شاید نکته‌ای که در این بازی بیش از هر چیز دیگری به چشم آمد خلأ مجتبی جباری بود. استقلال در امر بازی‌سازی موفق نبود و ارتباط میان خط دفاع و حمله به کندی انجام می‌شد. آندو تیموریان این وظیفه را به عهده گرفته بود و جواد نکونام هم چندان آماده نشان نمی‌داد. شاید گزافه نباشد اگر بگوییم مجتبی جباری پدیده منحصر به فرد فوتبال ایران است. بازیکنی با ذهن درخشان و زیبا که دهه گذشته عنوان غیررسمی بهترین بازی‌ساز فوتبال ایران را به خود اختصاص داده است. با وجود این فوتبال حرفه‌ای حد و مرز نمی‌شناسد. حتی در تیم‌های اروپایی هم اسطوره‌ها گاهی به تیم‌های رقیب می‌روند و در ایران این مساله معمولا به شرایط مالی باشگاه‌ها برمی‌گردد و البته در فوتبال حرفه‌ای این امری طبیعی است. استقلال از نظر فنی باید جباری را حفظ می‌کرد اما شرایط مالی این اجازه را نداد. به عقیده من استقلال هیچ‌گاه نباید به یک نفر متکی باشد. از سوی دیگر برخی در پایان بازی به داوری خرده می‌گرفتند. هرچند قضاوت از تلویزیون سخت و دشوار است و باید یک صحنه روشن و مشخص را دید تا بتوان ارزیابی صحیحی داشت و در این مورد باید کارشناسان داوری اظهارنظر کنند.
بازی استقلال و سپاهان دیدار جذابی از آب درآمد. ایجاد موقعیت همواره به جذابیت بازی می‌افزاید که در این بازی هم این اصل رعایت شد. شاید در این بازی، بیش از آنکه هنرنمایی ساق پای بازیکنان، سرنوشت‌ساز باشد هنرنمایی مربیان دو تیم اصل مهم و حیاتی بود. هر دو تیم در هفته اول برابر حریفان‌ خود به پیروزی رسیده بودند. استقلال در تبریز تیم گسترش فولاد را شکست داد و سپاهان نیز در خانه مقابل فولاد خوزستان به پیروزی رسید. استقلال قهرمان لیگ گذشته بود و سپاهان قهرمان جام حذفی. به همین دلیل این بازی سوپر جام غیررسمی ایران بود که با برتری سپاهان به پایان رسید. با این همه تیم استقلال در ایجاد موقعیت‌های گل موفق‌تر از سپاهان عمل کرد اما این موقعیت‌ها به گل تبدیل نشد. این صحبت امیر قلعه‌نویی که گفته بود 11 موقعیت گل داشتیم کاملا صحت دارد، با این همه نتیجه به گونه‌ای رقم خورد که تیم برنده سپاهان باشد. اگر هر نیمه را به دو قسمت تقسیم کنیم در 20 دقیقه اول برتری با سپاهان بود و 25 دقیقه دوم، استقلال بر توپ و میدان تسلط داشت. شاید نکته‌ای که در این بازی بیش از هر چیز دیگری به چشم آمد خلأ مجتبی جباری بود. استقلال در امر بازی‌سازی موفق نبود و ارتباط میان خط دفاع و حمله به کندی انجام می‌شد. آندو تیموریان این وظیفه را به عهده گرفته بود و جواد نکونام هم چندان آماده نشان نمی‌داد. شاید گزافه نباشد اگر بگوییم مجتبی جباری پدیده منحصر به فرد فوتبال ایران است. بازیکنی با ذهن درخشان و زیبا که دهه گذشته عنوان غیررسمی بهترین بازی‌ساز فوتبال ایران را به خود اختصاص داده است. با وجود این فوتبال حرفه‌ای حد و مرز نمی‌شناسد. حتی در تیم‌های اروپایی هم اسطوره‌ها گاهی به تیم‌های رقیب می‌روند و در ایران این مساله معمولا به شرایط مالی باشگاه‌ها برمی‌گردد و البته در فوتبال حرفه‌ای این امری طبیعی است. استقلال از نظر فنی باید جباری را حفظ می‌کرد اما شرایط مالی این اجازه را نداد. به عقیده من استقلال هیچ‌گاه نباید به یک نفر متکی باشد. از سوی دیگر برخی در پایان بازی به داوری خرده می‌گرفتند. هرچند قضاوت از تلویزیون سخت و دشوار است و باید یک صحنه روشن و مشخص را دید تا بتوان ارزیابی صحیحی داشت و در این مورد باید کارشناسان داوری اظهارنظر کنند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.