نقاش ساحل گامبرون
لیلی فرهادپور
نامش رحمت است. جثهاش ریزتر از 11 سال سنش است. با محمد و دو، سه تای دیگر از بچههای گامبرون، از مدرسه نرسیده، زده بودند به ساحل و دوروبر اکیپ فیلمبرداری، خیلی بیصدا و آرام، میپلکیدند. بخت زده بود و برای بازی در چند سکانس از یک سریال به بهترین جزیره دنیا (به نظر من خب!) آمده بودم. سکانس ما تمام شد و گروه فیلمبرداری جمع کردند و رفتند جایی دیگر و من و یکی دیگر از بازیگران (که دیگر کاری نداشتیم) ترجیح دادیم بمانیم همراه بچههای گامبرون. حالا دور دور آنان بود که عجایب ساحلشان را با غرور به ما نشان دهند؛ با آن پاهای برهنهشان. گامبرون روستایی است با جمعیتی بالغ بر 570 نفر در 87کیلومتری شهرستان قشم که شغل اهالی آن صیادی است و قایقهای رنگیشان در کنار ساحل میرقصند تا شب شود و ناخداها به دریا بزنند. گامبرون چسبیده به سلخ است و سلخ روستایی است در بخش شهاب از توابع جزیره قشم در استان هرمزگان. این روستا مرکز دهستان سلخ است. یک شرکت بزرگ گاز در روستای کوهزین (همین نزدیکیها) گاز را میسازد و میفرستد آنور آبها و قشم گاز ندارد و در کنار خانه روستاییان پر است از سیلندرهای گاز که تو را یاد دهه 60 خودمان در تهران میاندازد. جذر شده است و رحمت و محمد ما را به وسط آبها میکشانند که حالا آنقدر عقب رفته که قایقهای پدر و عموهایشان جا مانده باشد و جزیره کوچک دیگری پشت قایقها سر درآورده از آب. کف خلیج فارس حالا پر است از صدف و خرچنگ و ستاره دریایی و مرجان؛ آنقدر رنگی است که گاهی قطعات رنگی پلاستیکی تورها که جا مانده در کف دریا را هم با صدفی رنگی اشتباه میگیریم و رحمت میخندد و میگوید: «این گوم است! این کوف است! این که کالینگ نیست». به صدف میگویند کالینگ و به آن پلاستیکها میگویند گوم و کوف. بعد از صدمتری که دریا برای ما عقب رفته است، تا چشم کار میکند، آبهای لاجوردی میروند تا برسند به لنجهای وسط دریا. رحمت نقاش است. روی ماسهها نقش میکشد. یک هواپیما کشیده که از لای پنجرههایش گلهایی به آسمان آجریرنگ شنهای ساحل پخش میشود؛ گلهایی به شکل نقشونگارهای حنا بر دست خواهر کوچکش سارا. صبح خبر سقوط هواپیمای یاسوج به گوش همه رسیده است و رحمت میگوید هواپیما را دوست دارد و فقط آن را در آسمان دیده است. شب عروسی دارند. روستا رنگی است از لباس و چادرهای پر از زرقوبرق زنان ده و دستهای تمام این زنان رنگارنگ، پر است از همان نقشونگاری که رحمت دورتادور هواپیمایش کشیده و دریا بالا آمده و تمام گلهای روی ساحل را همراه با هواپیمای رحمت در خود میکشد.
نامش رحمت است. جثهاش ریزتر از 11 سال سنش است. با محمد و دو، سه تای دیگر از بچههای گامبرون، از مدرسه نرسیده، زده بودند به ساحل و دوروبر اکیپ فیلمبرداری، خیلی بیصدا و آرام، میپلکیدند. بخت زده بود و برای بازی در چند سکانس از یک سریال به بهترین جزیره دنیا (به نظر من خب!) آمده بودم. سکانس ما تمام شد و گروه فیلمبرداری جمع کردند و رفتند جایی دیگر و من و یکی دیگر از بازیگران (که دیگر کاری نداشتیم) ترجیح دادیم بمانیم همراه بچههای گامبرون. حالا دور دور آنان بود که عجایب ساحلشان را با غرور به ما نشان دهند؛ با آن پاهای برهنهشان. گامبرون روستایی است با جمعیتی بالغ بر 570 نفر در 87کیلومتری شهرستان قشم که شغل اهالی آن صیادی است و قایقهای رنگیشان در کنار ساحل میرقصند تا شب شود و ناخداها به دریا بزنند. گامبرون چسبیده به سلخ است و سلخ روستایی است در بخش شهاب از توابع جزیره قشم در استان هرمزگان. این روستا مرکز دهستان سلخ است. یک شرکت بزرگ گاز در روستای کوهزین (همین نزدیکیها) گاز را میسازد و میفرستد آنور آبها و قشم گاز ندارد و در کنار خانه روستاییان پر است از سیلندرهای گاز که تو را یاد دهه 60 خودمان در تهران میاندازد. جذر شده است و رحمت و محمد ما را به وسط آبها میکشانند که حالا آنقدر عقب رفته که قایقهای پدر و عموهایشان جا مانده باشد و جزیره کوچک دیگری پشت قایقها سر درآورده از آب. کف خلیج فارس حالا پر است از صدف و خرچنگ و ستاره دریایی و مرجان؛ آنقدر رنگی است که گاهی قطعات رنگی پلاستیکی تورها که جا مانده در کف دریا را هم با صدفی رنگی اشتباه میگیریم و رحمت میخندد و میگوید: «این گوم است! این کوف است! این که کالینگ نیست». به صدف میگویند کالینگ و به آن پلاستیکها میگویند گوم و کوف. بعد از صدمتری که دریا برای ما عقب رفته است، تا چشم کار میکند، آبهای لاجوردی میروند تا برسند به لنجهای وسط دریا. رحمت نقاش است. روی ماسهها نقش میکشد. یک هواپیما کشیده که از لای پنجرههایش گلهایی به آسمان آجریرنگ شنهای ساحل پخش میشود؛ گلهایی به شکل نقشونگارهای حنا بر دست خواهر کوچکش سارا. صبح خبر سقوط هواپیمای یاسوج به گوش همه رسیده است و رحمت میگوید هواپیما را دوست دارد و فقط آن را در آسمان دیده است. شب عروسی دارند. روستا رنگی است از لباس و چادرهای پر از زرقوبرق زنان ده و دستهای تمام این زنان رنگارنگ، پر است از همان نقشونگاری که رحمت دورتادور هواپیمایش کشیده و دریا بالا آمده و تمام گلهای روی ساحل را همراه با هواپیمای رحمت در خود میکشد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.