|

نامه کارگردان عصبانی ‌نیستم به رئیس‌جمهور:

من دوبار به «تدبير و اميد» رأى داده‌ام، اما بى‌نهايت نااميدم

رضا درمیشیان، کارگردان فیلم سینمایی «عصبانی نیستم!»، در پی توقف مجدد اکران این فیلم سینمایی نامه‌ای خطاب به رئیس‌جمهور نوشت: بنا بر اين گزارش، متن نامه رضا درميشيان به رئيس‌جمهور به شرح زير است:
من همان فيلم‌سازى هستم كه در شب سى‌و‌دومين جشنواره فيلم فجر براى آنكه دولت شما در برابر گروه‌هاى فشار آسيب نبيند، به فشار مسئولان مجبور به انصراف از دريافت جوايز فيلمم شدم، فيلم «عصبانى نيستم!». پنج سال از عمر اين فيلم مى‌گذرد اما گويى پنجاه سال بر من گذشته، فيلمم همچنان بلاتكليف است و هر‌بار به بهانه‌اى مانع نمايشش مى‌شوند. سرانجام با تضمين مكتوب سه مدير رده‌بالاى سازمان سينمايى قرار بود چهارشنبه بيست‌و‌پنج بهمن «عصبانى نيستم!» رنگ پرده سينما را ببيند اما باز هم از نمايشش جلوگيرى به عمل آمد. آيا دريافت پنج پروانه نمايش با سانسورهاى مختلف، تائيد فيلم در كميته بازبينى آثار توقيفى، انتخاب چهار تاريخ اكران توسط مسئولان سينمائى و چهاربار ثبت تاريخ اكران در شوراى صنفى نمايش، دريافت تعهدنامه كتبى تاريخ قطعى نمايش فيلم از مسئولان سينمايى، پنج سال سكوت و انتظار، درخواست و سؤال نمايندگان محترم مجلس از وزير محترم ارشاد، هزاران‌ساعت پشت در اتاق مديران سينمايى انتظار‌كشيدن، صدهاهزاربار پله‌هاى سازمان سينمايى را بالا‌و‌پايين كردن، سؤال و جواب و باز هم سؤال و جواب براى نمايش عمومى «عصبانى نيستم!» كافى نيست؟آيا در شرايطى كه حضرتعالى مدام از حق سؤال، حق انتقاد، حق اعتراض و حق شهروندى سخن مى‌گوييد بايد فيلمم را پس از چندين‌وچنددفعه سانسور باز هم تكه‌تكه كنم؟من و ديگر سينماگران مستقل در حسرت تحقق شعارهاى انتخاباتى‌تان به هنر و نگاه‌تان به عرصه سينما هستيم. فضاى امنيتى در عرصه فرهنگ و هنر در ‌شأن سينماى ايران نيست.
جناب آقاى دكتر روحانى
من دوبار به «تدبير و اميد» رأى داده‌ام، اما بى‌نهايت نااميدم.
رضا درميشيان
نويسنده، كارگردان و تهيه‌كننده «عصبانى نيستم!»

رضا درمیشیان، کارگردان فیلم سینمایی «عصبانی نیستم!»، در پی توقف مجدد اکران این فیلم سینمایی نامه‌ای خطاب به رئیس‌جمهور نوشت: بنا بر اين گزارش، متن نامه رضا درميشيان به رئيس‌جمهور به شرح زير است:
من همان فيلم‌سازى هستم كه در شب سى‌و‌دومين جشنواره فيلم فجر براى آنكه دولت شما در برابر گروه‌هاى فشار آسيب نبيند، به فشار مسئولان مجبور به انصراف از دريافت جوايز فيلمم شدم، فيلم «عصبانى نيستم!». پنج سال از عمر اين فيلم مى‌گذرد اما گويى پنجاه سال بر من گذشته، فيلمم همچنان بلاتكليف است و هر‌بار به بهانه‌اى مانع نمايشش مى‌شوند. سرانجام با تضمين مكتوب سه مدير رده‌بالاى سازمان سينمايى قرار بود چهارشنبه بيست‌و‌پنج بهمن «عصبانى نيستم!» رنگ پرده سينما را ببيند اما باز هم از نمايشش جلوگيرى به عمل آمد. آيا دريافت پنج پروانه نمايش با سانسورهاى مختلف، تائيد فيلم در كميته بازبينى آثار توقيفى، انتخاب چهار تاريخ اكران توسط مسئولان سينمائى و چهاربار ثبت تاريخ اكران در شوراى صنفى نمايش، دريافت تعهدنامه كتبى تاريخ قطعى نمايش فيلم از مسئولان سينمايى، پنج سال سكوت و انتظار، درخواست و سؤال نمايندگان محترم مجلس از وزير محترم ارشاد، هزاران‌ساعت پشت در اتاق مديران سينمايى انتظار‌كشيدن، صدهاهزاربار پله‌هاى سازمان سينمايى را بالا‌و‌پايين كردن، سؤال و جواب و باز هم سؤال و جواب براى نمايش عمومى «عصبانى نيستم!» كافى نيست؟آيا در شرايطى كه حضرتعالى مدام از حق سؤال، حق انتقاد، حق اعتراض و حق شهروندى سخن مى‌گوييد بايد فيلمم را پس از چندين‌وچنددفعه سانسور باز هم تكه‌تكه كنم؟من و ديگر سينماگران مستقل در حسرت تحقق شعارهاى انتخاباتى‌تان به هنر و نگاه‌تان به عرصه سينما هستيم. فضاى امنيتى در عرصه فرهنگ و هنر در ‌شأن سينماى ايران نيست.
جناب آقاى دكتر روحانى
من دوبار به «تدبير و اميد» رأى داده‌ام، اما بى‌نهايت نااميدم.
رضا درميشيان
نويسنده، كارگردان و تهيه‌كننده «عصبانى نيستم!»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.