«اوستابابا»ها وارد میشوند
پوریا عالمی: ما جزء معدود جاهای کهکشان راه شیری هستیم که وقتی میگوییم «ما میتوانیم»، یعنی از الان میتوانیم و نیاز به زیرساخت و تحصیلات مرتبط و تجربه و فلان نداریم. درواقع همین که ما اراده کنیم یا اعتمادبهنفسش را داشته باشیم که برای خودمان یک اوستابابا بشویم کافی است.
۱- مثل عالم پزشکی. الان ملت باید 20 سال درس بخوانند تا دکتر بشوند و دو سال اول هم فقط حق دارند آمپول بزنند. منتها هرکسی میتواند اراده کند از فردا دکتر بشود، منتها از مدل سنتی یا گیاهی. مردم چی؟ میروند توی صف که نظر کمیسیون پزشکی فلان بیمارستان فوقتخصصی را نشان اوستابابا
- طبیب سنتی - بدهند تا او نظر نهایی را صادر کند.
۲- عالم سیاست هم همینطوری است. شما بارها دیدید که هرکی از راه رسیده و دلش خواسته کسی بشود برای خودش، اما هیچ استعدادی نداشته، رفته توی انتخابات شرکت کرده. حالا یا رئیسجمهور شده هفهشده سال یا رفته مجلس یا رفته شورای شهر. مردم چی؟ هیچی. ایستادند بهش رأی دادند تا آن اوستابابا به آرزوهایش برسد. اوستابابا هم بعد زده پدر خلق را درآورده. مردم چیکار کردند؟ هیچی. یک فرصت دیگر بهش دادند.
۳- عالم فعالیت سیاسی هم همین است. قبلا برای تحلیل وضعیت طرف 40 سال مطالعه میکرد تا یک صفحه نظریه تولید کند. الان همه شببهشب قبل از خواب دوتا نظریه سیاسی - اجتماعی میریزند توی صفحههای اینترنتیشان؛ نظریاتی که به فردا نرسیده نظرشان عوض میشود یا پست قدیمی را پاک میکنند یا مخاطب را بلاک میکنند.
۴- عالم هنر هم همین است. سرشار از اوستابابا. خیلیها که در حالت عادی تنها اثری که میتوانستند تولید کنند متأثر از اثر پروانهای بود، الان با کمی رو، کمی سوژه، کمی اسپانسر، کمی رگ گردن، کمی لبولوچه، کمی دیالوگ، کمی غیرت، کمی شعار، کمی جمله قصار، کمی پاچه و زبان (نوعی غذای سنتی ایرانی است)، کمی فالوئر و در نهایت با کمی استفاده از دستمال (برای تمیزکردن میز مسئولان و پاککردن عرق سلبریتیها) میتوانند اعلام استقلال کنند و بگویند برای خودشان اوستابابا شدهاند و تا هفته بعد از خودشان یک اثر بهجا بگذارند. بستگی دارد از مواد بالا چقدر استفاده کرده باشند و در نهایت دستمالی که (میز مسئولان و عرق سلبریتیها را) میکشند چقدر جواب داده باشد.
۵- حالا اینکه اوستاباباها چطوری اعلام خودکفایی میکنند و سلبریتی میشوند موضوعی است که بعد برایتان تعریف میکنم.
پوریا عالمی: ما جزء معدود جاهای کهکشان راه شیری هستیم که وقتی میگوییم «ما میتوانیم»، یعنی از الان میتوانیم و نیاز به زیرساخت و تحصیلات مرتبط و تجربه و فلان نداریم. درواقع همین که ما اراده کنیم یا اعتمادبهنفسش را داشته باشیم که برای خودمان یک اوستابابا بشویم کافی است.
۱- مثل عالم پزشکی. الان ملت باید 20 سال درس بخوانند تا دکتر بشوند و دو سال اول هم فقط حق دارند آمپول بزنند. منتها هرکسی میتواند اراده کند از فردا دکتر بشود، منتها از مدل سنتی یا گیاهی. مردم چی؟ میروند توی صف که نظر کمیسیون پزشکی فلان بیمارستان فوقتخصصی را نشان اوستابابا
- طبیب سنتی - بدهند تا او نظر نهایی را صادر کند.
۲- عالم سیاست هم همینطوری است. شما بارها دیدید که هرکی از راه رسیده و دلش خواسته کسی بشود برای خودش، اما هیچ استعدادی نداشته، رفته توی انتخابات شرکت کرده. حالا یا رئیسجمهور شده هفهشده سال یا رفته مجلس یا رفته شورای شهر. مردم چی؟ هیچی. ایستادند بهش رأی دادند تا آن اوستابابا به آرزوهایش برسد. اوستابابا هم بعد زده پدر خلق را درآورده. مردم چیکار کردند؟ هیچی. یک فرصت دیگر بهش دادند.
۳- عالم فعالیت سیاسی هم همین است. قبلا برای تحلیل وضعیت طرف 40 سال مطالعه میکرد تا یک صفحه نظریه تولید کند. الان همه شببهشب قبل از خواب دوتا نظریه سیاسی - اجتماعی میریزند توی صفحههای اینترنتیشان؛ نظریاتی که به فردا نرسیده نظرشان عوض میشود یا پست قدیمی را پاک میکنند یا مخاطب را بلاک میکنند.
۴- عالم هنر هم همین است. سرشار از اوستابابا. خیلیها که در حالت عادی تنها اثری که میتوانستند تولید کنند متأثر از اثر پروانهای بود، الان با کمی رو، کمی سوژه، کمی اسپانسر، کمی رگ گردن، کمی لبولوچه، کمی دیالوگ، کمی غیرت، کمی شعار، کمی جمله قصار، کمی پاچه و زبان (نوعی غذای سنتی ایرانی است)، کمی فالوئر و در نهایت با کمی استفاده از دستمال (برای تمیزکردن میز مسئولان و پاککردن عرق سلبریتیها) میتوانند اعلام استقلال کنند و بگویند برای خودشان اوستابابا شدهاند و تا هفته بعد از خودشان یک اثر بهجا بگذارند. بستگی دارد از مواد بالا چقدر استفاده کرده باشند و در نهایت دستمالی که (میز مسئولان و عرق سلبریتیها را) میکشند چقدر جواب داده باشد.
۵- حالا اینکه اوستاباباها چطوری اعلام خودکفایی میکنند و سلبریتی میشوند موضوعی است که بعد برایتان تعریف میکنم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.