گزارش بازار هنر جهان در دو هفتهای که گذشت
برندهشدن در بازی دوطرفه
نیما توسلی: بعد از رکورد یکمیلیارددلاری فصل بهار در حراجهای نیویورک، سطح فروش حراج هنر معاصر در حراج تابستانه ساتبیز و کریستیز در لندن هم بالاتر رفته، اما از وضعیت بازار هنر در هفتههای گذشته چه درسهایی آموختیم؟ دو حراج ساتبیز و کریستیز، در مجموع برای برنامه فروش هنر معاصر و پس از جنگ 285میلیوندلار فروختند که در مقایسه با سال قبل 22درصد کاهش داشت. سال قبل، این دسته آثار 368میلیوندلار فروش رفته بود. البته، بخش هنر امپرسیونیسم و مدرن در مجموع افزایش داشته و از 318میلیوندلار به 329میلیوندلار ارتقا یافته است. موسسه حراج کوچک فیلیپس، در حراج هنر معاصر خود در 27ژوئن، 19میلیوندلار فروخت که نسبت به ژوئن سال قبل به حدود نصف کاهش یافت. فروش سال گذشته برابر با 36/3 میلیوندلار بود. بنابراین، حراجهای مختلف در همه بخشها وضع مناسبی نداشتند. در ساتبیز، وقتی سطح فروش هنر معاصر بالا رفت، و از 130میلیوندلار به 148میلیوندلار رسید، معلوم شد که تقاضا برای آثار فرانسیس بیکن بیشتر از آنچه بود که در حراج 2008 در افت بازار رخ داد. از نظر الکس برانسزیک، رییس دپارتمان هنر معاصر در لندن، این حراج را
میتوان جستوجو برای کیفیت دانست. کیفیت در بخشهای مختلف، از استادان مدرن تا نسل جدید هنرمندان. درواقع، بهنظر میرسد هیچگونه فقدان قدرت خرید بینالمللی وجود ندارد، بلکه حراجها با چالش ارایه آثار بزرگ در هر فصل مواجه هستند. خریداران، از آثار کلکسیونهای خصوصی استقبال میکنند، مثل گروه هفتتایی نقاشیهای «پیکاسو» از کلکسیون استنلی استیگر. ششتای آنها تقریبا دوبرابر تخمین اولیه آن (5/3 میلیوندلار) به مبلغ 9/8 میلیوندلار فروخته شدند. از طرف دیگر، در این فصل برخی از آثارگرانقیمت و پربها وارد معامله شدند که در تقابل با کلکسیونهای خصوصی بودند. خانواده «نحمد» (Nahmad family) که از معاملهکنندگان هنر هستند و کارهای امپرسیونیستی فراوانی دارند، هم در ساتبیز و هم در کریستیز آثار درخشانی عرضه کردند که در هر دو حراج با گارانتیهای خوب همراه بود.
نیما توسلی: بعد از رکورد یکمیلیارددلاری فصل بهار در حراجهای نیویورک، سطح فروش حراج هنر معاصر در حراج تابستانه ساتبیز و کریستیز در لندن هم بالاتر رفته، اما از وضعیت بازار هنر در هفتههای گذشته چه درسهایی آموختیم؟ دو حراج ساتبیز و کریستیز، در مجموع برای برنامه فروش هنر معاصر و پس از جنگ 285میلیوندلار فروختند که در مقایسه با سال قبل 22درصد کاهش داشت. سال قبل، این دسته آثار 368میلیوندلار فروش رفته بود. البته، بخش هنر امپرسیونیسم و مدرن در مجموع افزایش داشته و از 318میلیوندلار به 329میلیوندلار ارتقا یافته است. موسسه حراج کوچک فیلیپس، در حراج هنر معاصر خود در 27ژوئن، 19میلیوندلار فروخت که نسبت به ژوئن سال قبل به حدود نصف کاهش یافت. فروش سال گذشته برابر با 36/3 میلیوندلار بود. بنابراین، حراجهای مختلف در همه بخشها وضع مناسبی نداشتند. در ساتبیز، وقتی سطح فروش هنر معاصر بالا رفت، و از 130میلیوندلار به 148میلیوندلار رسید، معلوم شد که تقاضا برای آثار فرانسیس بیکن بیشتر از آنچه بود که در حراج 2008 در افت بازار رخ داد. از نظر الکس برانسزیک، رییس دپارتمان هنر معاصر در لندن، این حراج را
میتوان جستوجو برای کیفیت دانست. کیفیت در بخشهای مختلف، از استادان مدرن تا نسل جدید هنرمندان. درواقع، بهنظر میرسد هیچگونه فقدان قدرت خرید بینالمللی وجود ندارد، بلکه حراجها با چالش ارایه آثار بزرگ در هر فصل مواجه هستند. خریداران، از آثار کلکسیونهای خصوصی استقبال میکنند، مثل گروه هفتتایی نقاشیهای «پیکاسو» از کلکسیون استنلی استیگر. ششتای آنها تقریبا دوبرابر تخمین اولیه آن (5/3 میلیوندلار) به مبلغ 9/8 میلیوندلار فروخته شدند. از طرف دیگر، در این فصل برخی از آثارگرانقیمت و پربها وارد معامله شدند که در تقابل با کلکسیونهای خصوصی بودند. خانواده «نحمد» (Nahmad family) که از معاملهکنندگان هنر هستند و کارهای امپرسیونیستی فراوانی دارند، هم در ساتبیز و هم در کریستیز آثار درخشانی عرضه کردند که در هر دو حراج با گارانتیهای خوب همراه بود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.