|

مرگ حافظه روزنامه‌نگاری آمریکا

پس از نزدیک به پنج دهه کاخ سفید دیگر برگه کنفرانس خبری برای «هلن توماس» صادر نخواهد کرد. هرچند که خانم توماس در ماه می‌2010 در اصل از روزنامه‌نگاری کناره‌گیری کرده بود. هلن توماس در سن 92سالگی در آپارتمانش درگذشت. او را یکی از پیشگامان روزنامه‌نگاری زنان در آمریکا می‌دانند. فرزند هفتم از 10فرزند خانواده‌ای از مهاجران مسیحی لبنانی که در کنتاکی زاده شد و در میشیگان بزرگ شد. توماس اولین عضو زن در گروه خبری از کاخ سفید بود. ارسال گزارش از 10رییس‌جمهور از کندی تا اوباما بخشی از فعالیت او به‌عنوان خبرنگار ویژه کاخ سفید است. توماس همواره به واسطه سوالات چالش‌برانگیز خود از مسوولان و سخنگویان دولت به خاطر می‌ماند. پاسخ به سوالات سخت او آنطور که برخی سخنگویان کاخ «شکنجه» می‌نامیدند همواره دردسر روسای‌جمهور آمریکا بود. «من دوست دارم از شما آقای رییس‌جمهور نظرتان را در مورد اشغال عراق بپرسم...، تمامی دلایلی که به رسانه‌ها اعلام شده در آخر نادرست و دروغ درآمده است. سوال من این است: چرا ما واقعا می‌خواهیم وارد جنگ شویم؟... شما گفته‌اید که نفت نیست، هدف نفت عراق نیست. قضیه اسراییل یا از این دست نیست. خب پس دلیل چیست؟» سوال توماس پاسخش از سوی بوش «جنگ با تروریسم» بود. هلن توماس مواضعی انتقادی نسبت به جنگ عراق و سیاست‌های بوش داشت و او را بدترین رییس‌جمهور آمریکا می‌دانست. او همچنین معتقد بود که اوباما به اندازه ریچارد نیکسون جمهوریخواه تلاش می‌کند تا رسانه‌ها را محدود کند. مواضع صریح ضد اسراییلی او همچنین او را از دیگر خبرنگاران واشنگتن متمایز می‌کرد. در انتها نیز اظهارنظرش درباره اسراییل او را به سمت بازنشستگی‌اش در سال 2010 سوق داد. هلن توماس در آن سال درباره اسراییلی‌ها چنین گفته بود که: «آنها باید گورشان را از فلسطین گم کنند و به خانه‌هایشان در آلمان، لهستان و آمریکا بازگردند.» در سال 2011 در گفت‌وگو با «دیوید هاچمن» گفته پیشین خود را چنین شرح داد: «خب، هیچ درکی نسبت به فلسطینیان از سوی اسراییلی‌ها وجود ندارد. منظور من این است، آنها (فلسطینی‌ها) آنجا زندگی می‌کردند و اسراییلی‌ها سر رسیدند و خانه‌هایشان، زمین‌هایشان و آب زراعی‌شان را گرفتند و خودشان و کودکانشان را کشتند... . آنها باید به آلمان، لهستان و آمریکا بازگردند.»
این نگاه همدردانه با فلسطینیان بی‌شک به ریشه عربی خانواده‌اش باز می‌گشت هرچند او همواره خود را نه عرب - آمریکایی که یک آمریکایی می‌خواند. یکی از پیشروترین خبرنگاران آمریکا 20 ژوییه در حالی درگذشت که از جایگاهی ویژه در جلوترین ردیف کنفرانس‌های خبری کاخ سفید برای سال‌های متمادی برخوردار بود.
پس از نزدیک به پنج دهه کاخ سفید دیگر برگه کنفرانس خبری برای «هلن توماس» صادر نخواهد کرد. هرچند که خانم توماس در ماه می‌2010 در اصل از روزنامه‌نگاری کناره‌گیری کرده بود. هلن توماس در سن 92سالگی در آپارتمانش درگذشت. او را یکی از پیشگامان روزنامه‌نگاری زنان در آمریکا می‌دانند. فرزند هفتم از 10فرزند خانواده‌ای از مهاجران مسیحی لبنانی که در کنتاکی زاده شد و در میشیگان بزرگ شد. توماس اولین عضو زن در گروه خبری از کاخ سفید بود. ارسال گزارش از 10رییس‌جمهور از کندی تا اوباما بخشی از فعالیت او به‌عنوان خبرنگار ویژه کاخ سفید است. توماس همواره به واسطه سوالات چالش‌برانگیز خود از مسوولان و سخنگویان دولت به خاطر می‌ماند. پاسخ به سوالات سخت او آنطور که برخی سخنگویان کاخ «شکنجه» می‌نامیدند همواره دردسر روسای‌جمهور آمریکا بود. «من دوست دارم از شما آقای رییس‌جمهور نظرتان را در مورد اشغال عراق بپرسم...، تمامی دلایلی که به رسانه‌ها اعلام شده در آخر نادرست و دروغ درآمده است. سوال من این است: چرا ما واقعا می‌خواهیم وارد جنگ شویم؟... شما گفته‌اید که نفت نیست، هدف نفت عراق نیست. قضیه اسراییل یا از این دست نیست. خب پس دلیل چیست؟» سوال توماس پاسخش از سوی بوش «جنگ با تروریسم» بود. هلن توماس مواضعی انتقادی نسبت به جنگ عراق و سیاست‌های بوش داشت و او را بدترین رییس‌جمهور آمریکا می‌دانست. او همچنین معتقد بود که اوباما به اندازه ریچارد نیکسون جمهوریخواه تلاش می‌کند تا رسانه‌ها را محدود کند. مواضع صریح ضد اسراییلی او همچنین او را از دیگر خبرنگاران واشنگتن متمایز می‌کرد. در انتها نیز اظهارنظرش درباره اسراییل او را به سمت بازنشستگی‌اش در سال 2010 سوق داد. هلن توماس در آن سال درباره اسراییلی‌ها چنین گفته بود که: «آنها باید گورشان را از فلسطین گم کنند و به خانه‌هایشان در آلمان، لهستان و آمریکا بازگردند.» در سال 2011 در گفت‌وگو با «دیوید هاچمن» گفته پیشین خود را چنین شرح داد: «خب، هیچ درکی نسبت به فلسطینیان از سوی اسراییلی‌ها وجود ندارد. منظور من این است، آنها (فلسطینی‌ها) آنجا زندگی می‌کردند و اسراییلی‌ها سر رسیدند و خانه‌هایشان، زمین‌هایشان و آب زراعی‌شان را گرفتند و خودشان و کودکانشان را کشتند... . آنها باید به آلمان، لهستان و آمریکا بازگردند.»
این نگاه همدردانه با فلسطینیان بی‌شک به ریشه عربی خانواده‌اش باز می‌گشت هرچند او همواره خود را نه عرب - آمریکایی که یک آمریکایی می‌خواند. یکی از پیشروترین خبرنگاران آمریکا 20 ژوییه در حالی درگذشت که از جایگاهی ویژه در جلوترین ردیف کنفرانس‌های خبری کاخ سفید برای سال‌های متمادی برخوردار بود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.