سینمای مدرن به روایت دکتر الستی
بهناز شیربانی: جلسه بررسی «ساختارهای مدرن سینما و ادبیات» با نگاه به فیلم «سال گذشته در مارین باد» به کارگردانی کار آلن رنه و رمان «صداع» نوشته سودابه فضایلی با حضوردکتر احمد الستی دکترای زیباییشناسی سینما و «محمدرضا اصلانی، کارگردان سینما» روز شنبه در خانه هنرمندان ایران برگزار شد. در ابتدای این نشست محمدرضا اصلانی با اشاره به انتخاب نمایش فیلم «سال گذشته در مارین باد» و نقدوبررسی آن گفت: «این فیلم نگاهی پیشرو به رابطه سینما و ادبیات دارد. فیلمنامه این فیلم سینمایی اقتباسی و روایت فیلم بصری- ادبی است و به نوعی ادبیات سینماست و ما قصد داریم تا بیشتر به رابطه ساختاری این فیلم بپردازیم.» او ادامه داد: «این فیلم یک نمونه اعلا از یک فیلم مدرن است و نمونه ادبی این نوع ساختار، رمان «صداع» نوشته خانم سودابه فضایلی است که الگوی نماد شناختی این کتاب مساله بسیار مهمی است.»
در ادامه دکتر الستی گفت: «در سینمای فرانسه قبل از پیدایش و ساخت این فیلم به نظر میرسید یک هوای تازه به بدنه سینمای فرانسه تزریق شود. البته در کنار فرانسه یکی از پرتولیدترین کشورها در زمینه ساخت فیلم، آمریکا بود که در آن زمان دچار بحران شده بود. در دهه 50 تلویزیون به خانههای مردم آمده بود و تماشاگران سینما کم شده بودند. در ایتالیا هم شرایط سینما خیلی خوب نبود. همینطور در آلمان و انگلستان.»
دکتر الستی در ادامه صحبتهایش با اشاره به کاستیهای سینمای کلاسیک گفت: «بزرگترین مشکل فیلمهای کلاسیک این بود که روایت را سرراست میگوید. انتهای فیلم به نویسنده سپرده میشود و تماشگر بعد از پایان فیلم هیچ سوالی در ذهنش باقی نمیماند.» او در مورد شیوه روایت در این فیلم سینمایی گفت: «برخلاف سالهای اول موج نو که اگر کارگردانی تمایل داشت شخصیت صحنهای را از گذشته به یاد بیاورد باید با یک کات مستقیم به گذشته یا زمان حال یا آینده میرفت، در این فیلم ما قادر نیستیم تشخیص دهیم چه زمانی گذشته است یا حال و این ایراد نیست، بلکه یک امتیاز است.» او افزود: «یکی از زیباییهای فیلمهای مدرن این است که به سوی متنها یا نوعی از روایت میروند که به نوعی سفرهای ذهنی هستند.»
در ادامه دکتر الستی گفت: «در سینمای فرانسه قبل از پیدایش و ساخت این فیلم به نظر میرسید یک هوای تازه به بدنه سینمای فرانسه تزریق شود. البته در کنار فرانسه یکی از پرتولیدترین کشورها در زمینه ساخت فیلم، آمریکا بود که در آن زمان دچار بحران شده بود. در دهه 50 تلویزیون به خانههای مردم آمده بود و تماشاگران سینما کم شده بودند. در ایتالیا هم شرایط سینما خیلی خوب نبود. همینطور در آلمان و انگلستان.»
دکتر الستی در ادامه صحبتهایش با اشاره به کاستیهای سینمای کلاسیک گفت: «بزرگترین مشکل فیلمهای کلاسیک این بود که روایت را سرراست میگوید. انتهای فیلم به نویسنده سپرده میشود و تماشگر بعد از پایان فیلم هیچ سوالی در ذهنش باقی نمیماند.» او در مورد شیوه روایت در این فیلم سینمایی گفت: «برخلاف سالهای اول موج نو که اگر کارگردانی تمایل داشت شخصیت صحنهای را از گذشته به یاد بیاورد باید با یک کات مستقیم به گذشته یا زمان حال یا آینده میرفت، در این فیلم ما قادر نیستیم تشخیص دهیم چه زمانی گذشته است یا حال و این ایراد نیست، بلکه یک امتیاز است.» او افزود: «یکی از زیباییهای فیلمهای مدرن این است که به سوی متنها یا نوعی از روایت میروند که به نوعی سفرهای ذهنی هستند.»
بهناز شیربانی: جلسه بررسی «ساختارهای مدرن سینما و ادبیات» با نگاه به فیلم «سال گذشته در مارین باد» به کارگردانی کار آلن رنه و رمان «صداع» نوشته سودابه فضایلی با حضوردکتر احمد الستی دکترای زیباییشناسی سینما و «محمدرضا اصلانی، کارگردان سینما» روز شنبه در خانه هنرمندان ایران برگزار شد. در ابتدای این نشست محمدرضا اصلانی با اشاره به انتخاب نمایش فیلم «سال گذشته در مارین باد» و نقدوبررسی آن گفت: «این فیلم نگاهی پیشرو به رابطه سینما و ادبیات دارد. فیلمنامه این فیلم سینمایی اقتباسی و روایت فیلم بصری- ادبی است و به نوعی ادبیات سینماست و ما قصد داریم تا بیشتر به رابطه ساختاری این فیلم بپردازیم.» او ادامه داد: «این فیلم یک نمونه اعلا از یک فیلم مدرن است و نمونه ادبی این نوع ساختار، رمان «صداع» نوشته خانم سودابه فضایلی است که الگوی نماد شناختی این کتاب مساله بسیار مهمی است.»
در ادامه دکتر الستی گفت: «در سینمای فرانسه قبل از پیدایش و ساخت این فیلم به نظر میرسید یک هوای تازه به بدنه سینمای فرانسه تزریق شود. البته در کنار فرانسه یکی از پرتولیدترین کشورها در زمینه ساخت فیلم، آمریکا بود که در آن زمان دچار بحران شده بود. در دهه 50 تلویزیون به خانههای مردم آمده بود و تماشاگران سینما کم شده بودند. در ایتالیا هم شرایط سینما خیلی خوب نبود. همینطور در آلمان و انگلستان.»
دکتر الستی در ادامه صحبتهایش با اشاره به کاستیهای سینمای کلاسیک گفت: «بزرگترین مشکل فیلمهای کلاسیک این بود که روایت را سرراست میگوید. انتهای فیلم به نویسنده سپرده میشود و تماشگر بعد از پایان فیلم هیچ سوالی در ذهنش باقی نمیماند.» او در مورد شیوه روایت در این فیلم سینمایی گفت: «برخلاف سالهای اول موج نو که اگر کارگردانی تمایل داشت شخصیت صحنهای را از گذشته به یاد بیاورد باید با یک کات مستقیم به گذشته یا زمان حال یا آینده میرفت، در این فیلم ما قادر نیستیم تشخیص دهیم چه زمانی گذشته است یا حال و این ایراد نیست، بلکه یک امتیاز است.» او افزود: «یکی از زیباییهای فیلمهای مدرن این است که به سوی متنها یا نوعی از روایت میروند که به نوعی سفرهای ذهنی هستند.»
در ادامه دکتر الستی گفت: «در سینمای فرانسه قبل از پیدایش و ساخت این فیلم به نظر میرسید یک هوای تازه به بدنه سینمای فرانسه تزریق شود. البته در کنار فرانسه یکی از پرتولیدترین کشورها در زمینه ساخت فیلم، آمریکا بود که در آن زمان دچار بحران شده بود. در دهه 50 تلویزیون به خانههای مردم آمده بود و تماشاگران سینما کم شده بودند. در ایتالیا هم شرایط سینما خیلی خوب نبود. همینطور در آلمان و انگلستان.»
دکتر الستی در ادامه صحبتهایش با اشاره به کاستیهای سینمای کلاسیک گفت: «بزرگترین مشکل فیلمهای کلاسیک این بود که روایت را سرراست میگوید. انتهای فیلم به نویسنده سپرده میشود و تماشگر بعد از پایان فیلم هیچ سوالی در ذهنش باقی نمیماند.» او در مورد شیوه روایت در این فیلم سینمایی گفت: «برخلاف سالهای اول موج نو که اگر کارگردانی تمایل داشت شخصیت صحنهای را از گذشته به یاد بیاورد باید با یک کات مستقیم به گذشته یا زمان حال یا آینده میرفت، در این فیلم ما قادر نیستیم تشخیص دهیم چه زمانی گذشته است یا حال و این ایراد نیست، بلکه یک امتیاز است.» او افزود: «یکی از زیباییهای فیلمهای مدرن این است که به سوی متنها یا نوعی از روایت میروند که به نوعی سفرهای ذهنی هستند.»
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.