نگاه روحانی به رسانه
حسین سخندان
حسن روحانی حالا بهعنوان رییسجمهور منتخب، در حال آمادهشدن برای ورود رسمی به پاستور است. او برای خبرنگاران و کارکنان رسانههای اصلاحطلب چهرهای است که در هشتسال گذشته و با وجود محدودیتها، درخواست گفتوگوهای اختصاصی با خود را بیجواب نمیگذاشت و تعامل قابل قبولی با رسانهها داشت. او در مقام رییس شورایعالی امنیت ملی در دولت اصلاحات نیز، این مشی را ترک نکرد و رسانههای مستقل نیز پس از قطعیشدن حضور حسن روحانی بهعنوان کاندیدای اجماعی اصلاحطلبان و نیروهای میانه، تمام تلاش خود را برای معرفی او و برنامههای وی به جامعه صورت دادند. حسن روحانی در یک ماه گذشته، دوبار بهطور اختصاصی پیرامون رسانه سخن گفته است. یکی در دیدار با برخی مدیران رسانهها و دیگری، همایش ملی افق رسانه. بخشی از دیدگاههای وی از میان سخنانش در این دو جلسه، انتخاب شده که در ادامه میآید:
- نقش رسانهها در یازدهمین دوره انتخابات ریاستجمهوری بسیار ارزشمند بود و توانستند زمینه برگزاری انتخاباتی سزاوار و متناسب با شأن ملت بزرگ ایران فراهم کنند.
- در دولت آینده ارتباط با رسانهها دوسویه باید باشد و انتظار این است که رسانهها برای پیشبرد اهداف نظام و مردم به دولت کمک و از طرف دیگر نظرات و انتظارات مردم را به دولت منعکس کنند. دیدار و همفکری با رسانهها را برای دولت یازدهم فرصت میدانیم.
- دولت یازدهم انتظار ندارد که رسانهها یکسویه عمل کنند. رسانهها باید آنچه را که انتظار مردم است، بیان کنند و البته در شرایط فعلی که احزاب ما آنچنان فعال نیستند بخشی از رسالت آنها هم بردوش رسانههاست. مردم انتظارات بر حق و نظرات قابل ملاحظهای دارند و انعکاس انتظارات و مشکلات آنان و همچنین نقد دلسوزانه از وظایف رسانههاست.
- هیچ دولتی بینقص نیست. در واقع رسانهها نوعی نظارت دایمی بر کار حکومت و دستگاههای اجرایی دارند و این نقد برای دولت و کشور حتما مفید خواهد بود و در دستیابی به اهداف عالی نظام و مردم و همچنین تحقق مطالبات مطرح شده در انتخابات کمک خواهد کرد.
- در روند اجتماعیشدن زندگی انسان، شاید هیچ عاملی به اندازه رسانه، هر روز بیش از پیش اهمیت و تاثیرش نافذتر نشده است، تصور نادرست یا ناقص این است که فرض کنیم رسانه صرفا یک تریبون است. تکرار مونولوگ، بیتاثیر نیست، اما دوران مونولوگ رسانهای دیگر سپری شده است، در رسانه باید با مخاطب رابطه دوسویه برقرار شود، هم نور آگاهی تابانده شود، هم آینهای باشد که واقعیتها را بازتاب دهد.
- سفرهای که رسانه برای مخاطب پهن میکند، باید ترکیبی متعادل داشته باشد، ترکیبی موزون و سودمند از نیازهای دینی، فکری، فرهنگی، عاطفی، رفتاری و اخلاقی مردم و سایر نیازها باشد، باید مضمون پیام رسانه، سطح آگاهی مردم را افزایش دهد. سطحینگری و قشرینگری یکی از مشکلاتی است که جامعه ما با آن کموبیش مواجه بوده و هست.
- رسانه باید از آسیب خطرناک معیار دوگانه در بازتابدادن واقعیتها پرهیز کند، برخورد دوگانه یعنی یک بام و دو هوا. اگر ظلم بد است برای همه بد است. فرقی بین مرکز کشور و دورترین روستا وجود ندارد، فرقی بین اقوام مختلف وجود ندارد. اگر تعدی و توهین، اهانت و افترا بد است، برای همه بد است. افترای خوب و افترای بد نداریم. این از آن بداندیشیهایی است که برخی، گروهی را تشویق کردند که گفتند در برابر دیگران هر کار میتوانید بکنید، هتاکی و توهین هم اشکالی ندارد. حق نداریم هیچکس را تحقیر کنیم، هیچ کشوری را هم حق نداریم تحقیر کنیم. نه در برابر کشورهای دیگر سر فرود آوریم، نه تحقیر کنیم، همه مردم، همه انسانها سر جای خود محترم هستند مخصوصا افرادی که داخل این کشور بهعنوان شهروند زندگی میکنند. نمیشود اگر در یک کشور دشمن ظلمی باشد، بگوییم این ظلم است و اگر ظلمی در کشور دوست بود، بگوییم این دیگر ظلم نیست یا ظلم کمی است. حقوق بشر، حقوق بشر است حالا هر تعبیری میخواهیم داشته باشیم، حقوق بشر اسلامی یا هر تعبیر دیگری. حواسمان باید جمع باشد در دام معیارهای دوگانه گرفتار نشویم.
- سرمایه رسانه چیست؟ آیا سرمایه رسانه نیروی انسانی حرفهای و کارآمد یا امکانات سختافزاری و نرمافزاری است؟ البته که اینها سرمایه است، اما از هردو مهمتر اعتماد مخاطب است، یادمان باشد این بالاترین سرمایه یک رسانه است. اعتماد مخاطب به رسانه، سرمایه بسیار ارزشمندی است، اما در بستر زمان و در تعامل با مردم و مخاطبان و قطرهقطره جمع خواهد شد. حواسمان باشد مبادا بهخاطر یک اشتباه آنچه قطرهقطره جمع کردهایم و پشت یک سد، دریاچهای زیبا شده است، از دست بدهیم.
- فکر نکنیم شاخص اعتماد به یک رسانه، به میزان بیننده یا شنونده یا خواننده آن رسانه است. مخاطب ممکن است سریال یا فیلم سینمایی یا ستون یک روزنامه را بپسندد، اما یادمان باشد که در عین حال خبر و تحلیل را از رسانههای دیگر نیز میگیرند. سبد رسانهای مردم امروز تکرسانهای نیست. با توجه به این مساله ما باید برنامهریزی کنیم.
- رقابت رسانهای در دنیای امروز از حیطه اختیار دولتها و حکومتها بسیار فراتر رفته است، سهم اثربخشی بر افکار عمومی، رابطه مستقیم با میزان اثربخشی رسانه بر افکار عمومی دارد.
- در ریاست شورای سرپرستی صداوسیما از سال 59 تا 62 حاضر بودم و خودم را جزو خانواده بزرگ رسانه ملی میدانم و بیش از سهسال در اینجا (صداوسیما) بودم، تعبیر امام(ره) درباره رسانه ملی، دانشگاه عمومی بود.
- اولویت فعلی در رسانه بازآفرینی، تحکیم و تثبیت اعتماد جامعه به رسانههای داخلی است، خوشامدگویی بر تکثر و تنوع دیدگاهها و نقد دیدگاهها در عرصههای سیاسی و اجتماعی است، هم دانش حرفهای را بالا ببریم هم فضا را باز کنیم، فضا را برای افکار و تولیدات مختلف امن کنیم تا نشاط بیشتر، تولیدات جدیدتر و اثربخشتر بتواند از این خانواده بزرگ که همواره تلاش میکند، خارج شود و مردم شاهد آن باشند.
- حکومتی که ریشه در حمایت مردم دارد و از حضور رایدهندگان و رای مردم مشروعیت مییابد، نهتنها از رسانه آزاد نمیهراسد، بلکه از آزادی قانونمند و مسوولانه رسانهها استحکام بیشتری خواهد گرفت.
- نقش رسانهها در یازدهمین دوره انتخابات ریاستجمهوری بسیار ارزشمند بود و توانستند زمینه برگزاری انتخاباتی سزاوار و متناسب با شأن ملت بزرگ ایران فراهم کنند.
- در دولت آینده ارتباط با رسانهها دوسویه باید باشد و انتظار این است که رسانهها برای پیشبرد اهداف نظام و مردم به دولت کمک و از طرف دیگر نظرات و انتظارات مردم را به دولت منعکس کنند. دیدار و همفکری با رسانهها را برای دولت یازدهم فرصت میدانیم.
- دولت یازدهم انتظار ندارد که رسانهها یکسویه عمل کنند. رسانهها باید آنچه را که انتظار مردم است، بیان کنند و البته در شرایط فعلی که احزاب ما آنچنان فعال نیستند بخشی از رسالت آنها هم بردوش رسانههاست. مردم انتظارات بر حق و نظرات قابل ملاحظهای دارند و انعکاس انتظارات و مشکلات آنان و همچنین نقد دلسوزانه از وظایف رسانههاست.
- هیچ دولتی بینقص نیست. در واقع رسانهها نوعی نظارت دایمی بر کار حکومت و دستگاههای اجرایی دارند و این نقد برای دولت و کشور حتما مفید خواهد بود و در دستیابی به اهداف عالی نظام و مردم و همچنین تحقق مطالبات مطرح شده در انتخابات کمک خواهد کرد.
- در روند اجتماعیشدن زندگی انسان، شاید هیچ عاملی به اندازه رسانه، هر روز بیش از پیش اهمیت و تاثیرش نافذتر نشده است، تصور نادرست یا ناقص این است که فرض کنیم رسانه صرفا یک تریبون است. تکرار مونولوگ، بیتاثیر نیست، اما دوران مونولوگ رسانهای دیگر سپری شده است، در رسانه باید با مخاطب رابطه دوسویه برقرار شود، هم نور آگاهی تابانده شود، هم آینهای باشد که واقعیتها را بازتاب دهد.
- سفرهای که رسانه برای مخاطب پهن میکند، باید ترکیبی متعادل داشته باشد، ترکیبی موزون و سودمند از نیازهای دینی، فکری، فرهنگی، عاطفی، رفتاری و اخلاقی مردم و سایر نیازها باشد، باید مضمون پیام رسانه، سطح آگاهی مردم را افزایش دهد. سطحینگری و قشرینگری یکی از مشکلاتی است که جامعه ما با آن کموبیش مواجه بوده و هست.
- رسانه باید از آسیب خطرناک معیار دوگانه در بازتابدادن واقعیتها پرهیز کند، برخورد دوگانه یعنی یک بام و دو هوا. اگر ظلم بد است برای همه بد است. فرقی بین مرکز کشور و دورترین روستا وجود ندارد، فرقی بین اقوام مختلف وجود ندارد. اگر تعدی و توهین، اهانت و افترا بد است، برای همه بد است. افترای خوب و افترای بد نداریم. این از آن بداندیشیهایی است که برخی، گروهی را تشویق کردند که گفتند در برابر دیگران هر کار میتوانید بکنید، هتاکی و توهین هم اشکالی ندارد. حق نداریم هیچکس را تحقیر کنیم، هیچ کشوری را هم حق نداریم تحقیر کنیم. نه در برابر کشورهای دیگر سر فرود آوریم، نه تحقیر کنیم، همه مردم، همه انسانها سر جای خود محترم هستند مخصوصا افرادی که داخل این کشور بهعنوان شهروند زندگی میکنند. نمیشود اگر در یک کشور دشمن ظلمی باشد، بگوییم این ظلم است و اگر ظلمی در کشور دوست بود، بگوییم این دیگر ظلم نیست یا ظلم کمی است. حقوق بشر، حقوق بشر است حالا هر تعبیری میخواهیم داشته باشیم، حقوق بشر اسلامی یا هر تعبیر دیگری. حواسمان باید جمع باشد در دام معیارهای دوگانه گرفتار نشویم.
- سرمایه رسانه چیست؟ آیا سرمایه رسانه نیروی انسانی حرفهای و کارآمد یا امکانات سختافزاری و نرمافزاری است؟ البته که اینها سرمایه است، اما از هردو مهمتر اعتماد مخاطب است، یادمان باشد این بالاترین سرمایه یک رسانه است. اعتماد مخاطب به رسانه، سرمایه بسیار ارزشمندی است، اما در بستر زمان و در تعامل با مردم و مخاطبان و قطرهقطره جمع خواهد شد. حواسمان باشد مبادا بهخاطر یک اشتباه آنچه قطرهقطره جمع کردهایم و پشت یک سد، دریاچهای زیبا شده است، از دست بدهیم.
- فکر نکنیم شاخص اعتماد به یک رسانه، به میزان بیننده یا شنونده یا خواننده آن رسانه است. مخاطب ممکن است سریال یا فیلم سینمایی یا ستون یک روزنامه را بپسندد، اما یادمان باشد که در عین حال خبر و تحلیل را از رسانههای دیگر نیز میگیرند. سبد رسانهای مردم امروز تکرسانهای نیست. با توجه به این مساله ما باید برنامهریزی کنیم.
- رقابت رسانهای در دنیای امروز از حیطه اختیار دولتها و حکومتها بسیار فراتر رفته است، سهم اثربخشی بر افکار عمومی، رابطه مستقیم با میزان اثربخشی رسانه بر افکار عمومی دارد.
- در ریاست شورای سرپرستی صداوسیما از سال 59 تا 62 حاضر بودم و خودم را جزو خانواده بزرگ رسانه ملی میدانم و بیش از سهسال در اینجا (صداوسیما) بودم، تعبیر امام(ره) درباره رسانه ملی، دانشگاه عمومی بود.
- اولویت فعلی در رسانه بازآفرینی، تحکیم و تثبیت اعتماد جامعه به رسانههای داخلی است، خوشامدگویی بر تکثر و تنوع دیدگاهها و نقد دیدگاهها در عرصههای سیاسی و اجتماعی است، هم دانش حرفهای را بالا ببریم هم فضا را باز کنیم، فضا را برای افکار و تولیدات مختلف امن کنیم تا نشاط بیشتر، تولیدات جدیدتر و اثربخشتر بتواند از این خانواده بزرگ که همواره تلاش میکند، خارج شود و مردم شاهد آن باشند.
- حکومتی که ریشه در حمایت مردم دارد و از حضور رایدهندگان و رای مردم مشروعیت مییابد، نهتنها از رسانه آزاد نمیهراسد، بلکه از آزادی قانونمند و مسوولانه رسانهها استحکام بیشتری خواهد گرفت.
حسن روحانی حالا بهعنوان رییسجمهور منتخب، در حال آمادهشدن برای ورود رسمی به پاستور است. او برای خبرنگاران و کارکنان رسانههای اصلاحطلب چهرهای است که در هشتسال گذشته و با وجود محدودیتها، درخواست گفتوگوهای اختصاصی با خود را بیجواب نمیگذاشت و تعامل قابل قبولی با رسانهها داشت. او در مقام رییس شورایعالی امنیت ملی در دولت اصلاحات نیز، این مشی را ترک نکرد و رسانههای مستقل نیز پس از قطعیشدن حضور حسن روحانی بهعنوان کاندیدای اجماعی اصلاحطلبان و نیروهای میانه، تمام تلاش خود را برای معرفی او و برنامههای وی به جامعه صورت دادند. حسن روحانی در یک ماه گذشته، دوبار بهطور اختصاصی پیرامون رسانه سخن گفته است. یکی در دیدار با برخی مدیران رسانهها و دیگری، همایش ملی افق رسانه. بخشی از دیدگاههای وی از میان سخنانش در این دو جلسه، انتخاب شده که در ادامه میآید:
- نقش رسانهها در یازدهمین دوره انتخابات ریاستجمهوری بسیار ارزشمند بود و توانستند زمینه برگزاری انتخاباتی سزاوار و متناسب با شأن ملت بزرگ ایران فراهم کنند.
- در دولت آینده ارتباط با رسانهها دوسویه باید باشد و انتظار این است که رسانهها برای پیشبرد اهداف نظام و مردم به دولت کمک و از طرف دیگر نظرات و انتظارات مردم را به دولت منعکس کنند. دیدار و همفکری با رسانهها را برای دولت یازدهم فرصت میدانیم.
- دولت یازدهم انتظار ندارد که رسانهها یکسویه عمل کنند. رسانهها باید آنچه را که انتظار مردم است، بیان کنند و البته در شرایط فعلی که احزاب ما آنچنان فعال نیستند بخشی از رسالت آنها هم بردوش رسانههاست. مردم انتظارات بر حق و نظرات قابل ملاحظهای دارند و انعکاس انتظارات و مشکلات آنان و همچنین نقد دلسوزانه از وظایف رسانههاست.
- هیچ دولتی بینقص نیست. در واقع رسانهها نوعی نظارت دایمی بر کار حکومت و دستگاههای اجرایی دارند و این نقد برای دولت و کشور حتما مفید خواهد بود و در دستیابی به اهداف عالی نظام و مردم و همچنین تحقق مطالبات مطرح شده در انتخابات کمک خواهد کرد.
- در روند اجتماعیشدن زندگی انسان، شاید هیچ عاملی به اندازه رسانه، هر روز بیش از پیش اهمیت و تاثیرش نافذتر نشده است، تصور نادرست یا ناقص این است که فرض کنیم رسانه صرفا یک تریبون است. تکرار مونولوگ، بیتاثیر نیست، اما دوران مونولوگ رسانهای دیگر سپری شده است، در رسانه باید با مخاطب رابطه دوسویه برقرار شود، هم نور آگاهی تابانده شود، هم آینهای باشد که واقعیتها را بازتاب دهد.
- سفرهای که رسانه برای مخاطب پهن میکند، باید ترکیبی متعادل داشته باشد، ترکیبی موزون و سودمند از نیازهای دینی، فکری، فرهنگی، عاطفی، رفتاری و اخلاقی مردم و سایر نیازها باشد، باید مضمون پیام رسانه، سطح آگاهی مردم را افزایش دهد. سطحینگری و قشرینگری یکی از مشکلاتی است که جامعه ما با آن کموبیش مواجه بوده و هست.
- رسانه باید از آسیب خطرناک معیار دوگانه در بازتابدادن واقعیتها پرهیز کند، برخورد دوگانه یعنی یک بام و دو هوا. اگر ظلم بد است برای همه بد است. فرقی بین مرکز کشور و دورترین روستا وجود ندارد، فرقی بین اقوام مختلف وجود ندارد. اگر تعدی و توهین، اهانت و افترا بد است، برای همه بد است. افترای خوب و افترای بد نداریم. این از آن بداندیشیهایی است که برخی، گروهی را تشویق کردند که گفتند در برابر دیگران هر کار میتوانید بکنید، هتاکی و توهین هم اشکالی ندارد. حق نداریم هیچکس را تحقیر کنیم، هیچ کشوری را هم حق نداریم تحقیر کنیم. نه در برابر کشورهای دیگر سر فرود آوریم، نه تحقیر کنیم، همه مردم، همه انسانها سر جای خود محترم هستند مخصوصا افرادی که داخل این کشور بهعنوان شهروند زندگی میکنند. نمیشود اگر در یک کشور دشمن ظلمی باشد، بگوییم این ظلم است و اگر ظلمی در کشور دوست بود، بگوییم این دیگر ظلم نیست یا ظلم کمی است. حقوق بشر، حقوق بشر است حالا هر تعبیری میخواهیم داشته باشیم، حقوق بشر اسلامی یا هر تعبیر دیگری. حواسمان باید جمع باشد در دام معیارهای دوگانه گرفتار نشویم.
- سرمایه رسانه چیست؟ آیا سرمایه رسانه نیروی انسانی حرفهای و کارآمد یا امکانات سختافزاری و نرمافزاری است؟ البته که اینها سرمایه است، اما از هردو مهمتر اعتماد مخاطب است، یادمان باشد این بالاترین سرمایه یک رسانه است. اعتماد مخاطب به رسانه، سرمایه بسیار ارزشمندی است، اما در بستر زمان و در تعامل با مردم و مخاطبان و قطرهقطره جمع خواهد شد. حواسمان باشد مبادا بهخاطر یک اشتباه آنچه قطرهقطره جمع کردهایم و پشت یک سد، دریاچهای زیبا شده است، از دست بدهیم.
- فکر نکنیم شاخص اعتماد به یک رسانه، به میزان بیننده یا شنونده یا خواننده آن رسانه است. مخاطب ممکن است سریال یا فیلم سینمایی یا ستون یک روزنامه را بپسندد، اما یادمان باشد که در عین حال خبر و تحلیل را از رسانههای دیگر نیز میگیرند. سبد رسانهای مردم امروز تکرسانهای نیست. با توجه به این مساله ما باید برنامهریزی کنیم.
- رقابت رسانهای در دنیای امروز از حیطه اختیار دولتها و حکومتها بسیار فراتر رفته است، سهم اثربخشی بر افکار عمومی، رابطه مستقیم با میزان اثربخشی رسانه بر افکار عمومی دارد.
- در ریاست شورای سرپرستی صداوسیما از سال 59 تا 62 حاضر بودم و خودم را جزو خانواده بزرگ رسانه ملی میدانم و بیش از سهسال در اینجا (صداوسیما) بودم، تعبیر امام(ره) درباره رسانه ملی، دانشگاه عمومی بود.
- اولویت فعلی در رسانه بازآفرینی، تحکیم و تثبیت اعتماد جامعه به رسانههای داخلی است، خوشامدگویی بر تکثر و تنوع دیدگاهها و نقد دیدگاهها در عرصههای سیاسی و اجتماعی است، هم دانش حرفهای را بالا ببریم هم فضا را باز کنیم، فضا را برای افکار و تولیدات مختلف امن کنیم تا نشاط بیشتر، تولیدات جدیدتر و اثربخشتر بتواند از این خانواده بزرگ که همواره تلاش میکند، خارج شود و مردم شاهد آن باشند.
- حکومتی که ریشه در حمایت مردم دارد و از حضور رایدهندگان و رای مردم مشروعیت مییابد، نهتنها از رسانه آزاد نمیهراسد، بلکه از آزادی قانونمند و مسوولانه رسانهها استحکام بیشتری خواهد گرفت.
- نقش رسانهها در یازدهمین دوره انتخابات ریاستجمهوری بسیار ارزشمند بود و توانستند زمینه برگزاری انتخاباتی سزاوار و متناسب با شأن ملت بزرگ ایران فراهم کنند.
- در دولت آینده ارتباط با رسانهها دوسویه باید باشد و انتظار این است که رسانهها برای پیشبرد اهداف نظام و مردم به دولت کمک و از طرف دیگر نظرات و انتظارات مردم را به دولت منعکس کنند. دیدار و همفکری با رسانهها را برای دولت یازدهم فرصت میدانیم.
- دولت یازدهم انتظار ندارد که رسانهها یکسویه عمل کنند. رسانهها باید آنچه را که انتظار مردم است، بیان کنند و البته در شرایط فعلی که احزاب ما آنچنان فعال نیستند بخشی از رسالت آنها هم بردوش رسانههاست. مردم انتظارات بر حق و نظرات قابل ملاحظهای دارند و انعکاس انتظارات و مشکلات آنان و همچنین نقد دلسوزانه از وظایف رسانههاست.
- هیچ دولتی بینقص نیست. در واقع رسانهها نوعی نظارت دایمی بر کار حکومت و دستگاههای اجرایی دارند و این نقد برای دولت و کشور حتما مفید خواهد بود و در دستیابی به اهداف عالی نظام و مردم و همچنین تحقق مطالبات مطرح شده در انتخابات کمک خواهد کرد.
- در روند اجتماعیشدن زندگی انسان، شاید هیچ عاملی به اندازه رسانه، هر روز بیش از پیش اهمیت و تاثیرش نافذتر نشده است، تصور نادرست یا ناقص این است که فرض کنیم رسانه صرفا یک تریبون است. تکرار مونولوگ، بیتاثیر نیست، اما دوران مونولوگ رسانهای دیگر سپری شده است، در رسانه باید با مخاطب رابطه دوسویه برقرار شود، هم نور آگاهی تابانده شود، هم آینهای باشد که واقعیتها را بازتاب دهد.
- سفرهای که رسانه برای مخاطب پهن میکند، باید ترکیبی متعادل داشته باشد، ترکیبی موزون و سودمند از نیازهای دینی، فکری، فرهنگی، عاطفی، رفتاری و اخلاقی مردم و سایر نیازها باشد، باید مضمون پیام رسانه، سطح آگاهی مردم را افزایش دهد. سطحینگری و قشرینگری یکی از مشکلاتی است که جامعه ما با آن کموبیش مواجه بوده و هست.
- رسانه باید از آسیب خطرناک معیار دوگانه در بازتابدادن واقعیتها پرهیز کند، برخورد دوگانه یعنی یک بام و دو هوا. اگر ظلم بد است برای همه بد است. فرقی بین مرکز کشور و دورترین روستا وجود ندارد، فرقی بین اقوام مختلف وجود ندارد. اگر تعدی و توهین، اهانت و افترا بد است، برای همه بد است. افترای خوب و افترای بد نداریم. این از آن بداندیشیهایی است که برخی، گروهی را تشویق کردند که گفتند در برابر دیگران هر کار میتوانید بکنید، هتاکی و توهین هم اشکالی ندارد. حق نداریم هیچکس را تحقیر کنیم، هیچ کشوری را هم حق نداریم تحقیر کنیم. نه در برابر کشورهای دیگر سر فرود آوریم، نه تحقیر کنیم، همه مردم، همه انسانها سر جای خود محترم هستند مخصوصا افرادی که داخل این کشور بهعنوان شهروند زندگی میکنند. نمیشود اگر در یک کشور دشمن ظلمی باشد، بگوییم این ظلم است و اگر ظلمی در کشور دوست بود، بگوییم این دیگر ظلم نیست یا ظلم کمی است. حقوق بشر، حقوق بشر است حالا هر تعبیری میخواهیم داشته باشیم، حقوق بشر اسلامی یا هر تعبیر دیگری. حواسمان باید جمع باشد در دام معیارهای دوگانه گرفتار نشویم.
- سرمایه رسانه چیست؟ آیا سرمایه رسانه نیروی انسانی حرفهای و کارآمد یا امکانات سختافزاری و نرمافزاری است؟ البته که اینها سرمایه است، اما از هردو مهمتر اعتماد مخاطب است، یادمان باشد این بالاترین سرمایه یک رسانه است. اعتماد مخاطب به رسانه، سرمایه بسیار ارزشمندی است، اما در بستر زمان و در تعامل با مردم و مخاطبان و قطرهقطره جمع خواهد شد. حواسمان باشد مبادا بهخاطر یک اشتباه آنچه قطرهقطره جمع کردهایم و پشت یک سد، دریاچهای زیبا شده است، از دست بدهیم.
- فکر نکنیم شاخص اعتماد به یک رسانه، به میزان بیننده یا شنونده یا خواننده آن رسانه است. مخاطب ممکن است سریال یا فیلم سینمایی یا ستون یک روزنامه را بپسندد، اما یادمان باشد که در عین حال خبر و تحلیل را از رسانههای دیگر نیز میگیرند. سبد رسانهای مردم امروز تکرسانهای نیست. با توجه به این مساله ما باید برنامهریزی کنیم.
- رقابت رسانهای در دنیای امروز از حیطه اختیار دولتها و حکومتها بسیار فراتر رفته است، سهم اثربخشی بر افکار عمومی، رابطه مستقیم با میزان اثربخشی رسانه بر افکار عمومی دارد.
- در ریاست شورای سرپرستی صداوسیما از سال 59 تا 62 حاضر بودم و خودم را جزو خانواده بزرگ رسانه ملی میدانم و بیش از سهسال در اینجا (صداوسیما) بودم، تعبیر امام(ره) درباره رسانه ملی، دانشگاه عمومی بود.
- اولویت فعلی در رسانه بازآفرینی، تحکیم و تثبیت اعتماد جامعه به رسانههای داخلی است، خوشامدگویی بر تکثر و تنوع دیدگاهها و نقد دیدگاهها در عرصههای سیاسی و اجتماعی است، هم دانش حرفهای را بالا ببریم هم فضا را باز کنیم، فضا را برای افکار و تولیدات مختلف امن کنیم تا نشاط بیشتر، تولیدات جدیدتر و اثربخشتر بتواند از این خانواده بزرگ که همواره تلاش میکند، خارج شود و مردم شاهد آن باشند.
- حکومتی که ریشه در حمایت مردم دارد و از حضور رایدهندگان و رای مردم مشروعیت مییابد، نهتنها از رسانه آزاد نمیهراسد، بلکه از آزادی قانونمند و مسوولانه رسانهها استحکام بیشتری خواهد گرفت.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.