|

60 سال سیاست‌ورزی

شرق : پیرمرد 80ساله دماوندی با قریب به 60 سال فعالیت سیاسی این روزها بیش از هر زمان دیگری مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفته است. اظهارات اخیر «عسگر‌اولادی» درخصوص اصلاح‌طلبان، دو کاندیدای اصلاح‌طلب گذشته، سیاسیون را به یاد نامه‌نگاری‌های چند سال قبل که حزب «جبهه مشارکت» اکثریت دولت و مجلس (ششم) را در اختیار داشت و عسگراولادی دبیرکل حزب «موتلفه اسلامی» بود، می‌اندازد. وضعیت اقتصادی خانواده عسگراولادی به او و برادرانش اجازه تحصیل نمی‌داد. این شد که به سختی شش سال تحصیل کرد و پس از آن به دنبال کاری به بازار تهران رفت و در نهایت پس از تجربه خیاطی و برنج‌فروشی به عنوان شاگرد حجره آهن‌فروشی به نام «سیدحسین توکلی» مشغول کار می‌شود در همین حجره سرنوشت او رقم می‌خورد و سال‌ها بعد با دختر توکلی ازدواج می‌کند. در دهه 20، فعالیت‌های کاشانی و فداییان اسلام و نزدیکی این دو جریان به بازار، نگاه عسگراولادی را به آنان جلب کرد، هرچند خود او می‌گوید: «صحبت‌های مرحوم «نواب صفوی» کسانی که پای منبر ایشان بودند را سحر می‌کرد. اما من این افتخار را پیدا نکردم که عضو فداییان اسلام باشم، چرا که پرهیزی در عمق وجودم بود که به احزاب سیاسی و تشکل‌ها نزدیک نشوم.» در نهایت او در مسجد «امین‌الدوله» با مهدی عراقی، هاشم امانی، مهدی شفیق، ابوالفضل توکلی‌نیا و مصطفی حائری‌زاده آشنا می‌شود تا هیات «بازار و دروازه‌ای‌ها» را برپا کنند؛ هیاتی مذهبی که آغاز تجربه تشکیلاتی او شد. همین هیات بعدها با اعلام مواضع سیاسی در اواخر دهه 30 و صدور بیانیه‌ای تحت عنوان «جبهه مسلمانان مبارز» به یک تشکل سیاسی بدل شد. عسگراولادی در خاطراتش نحوه آشنایی با امام راحل را این‌طور نقل می‌کند: در اتوبوس قم - تهران با طلبه‌ای گپ زدم. از او پرسیدم که مرجع تقلید اعلم پس از آقای «بروجردی» کیست؟ او هم از«حاج آقا روح‌الله خمینی» نام می‌برد. این روحانی «مهدوی‌کنی» بود که در گوشه‌ای از خاطرات خود این برخورد را نقل می‌کند و می‌گوید: «اکنون آقای عسگراولادی می‌گوید که مهدوی‌کنی مرا به طرف امام هدایت کرد.»البته از آن پس فقط عسگراولادی نبود که در بیت امام رفت و آمد داشت، بلکه دیدار هیاتی‌ها با امام‌خمینی(ره)، باعث شد که امام آنان را به یکدیگر معرفی کند و از آنان بخواهد در کنار یکدیگر قرار گیرند تا شاید قدرتشان بیشتر شود. در هیات مسجد «امین‌الدوله» عسگراولادی و عراقی با هیات گروه و اصفهانی‌های بادامچیان و میرمحمد صادقی آشنا می‌شود و پس از اندک زمانی هیات مسجد شیخ علی امانی، لاجوردی و محمد صادق اسلامی مثلث اتحاد آنان را کامل می‌کند. به این ترتیب عسگراولادی و باقی هیاتی‌ها«گروه 10 نفره امام خمینی» را شکل دادند و اساسنامه آن مورد تایید و تصحیح بهشتی و باهنر، قرار گرفت اما پس از مدتی با شکل‌گیری شاخه نظامی«هیات‌های موتلفه» و اعدام «حسنعلی منصور» توسط آنان، عسگراولادی به اتهام«مخفی کردن چمدان سلاح و نوارهای گروه مسلح در منزل یکی از بستگان خود» به حبس ابد محکوم شد هر چند توانست تحت شرایطی از زندان آزاد شود. او پس از آزادی از زندان، بار دیگر فعالیت و همفکری با روحانیون و همرزمان خود را در پی می‌گیرد و مدتی هم به پاریس رفت تا با امام ملاقات کند. با پیروزی انقلاب در سال 57، عسگراولادی به همراه اعضای دیگر هیات‌های موتلفه به فعالیت در حزب جمهوری اسلامی روی آورد و عضو شورای مرکزی حزب شد و در دوره اول مجلس شورای اسلامی هم در جایگاه هیات‌رییسه مجلس قرار گرفت. بعدها به عنوان وزیر بازرگانی فعالیت کرد. اگرچه عسگراولادی، از وزارت بازرگانی استعفا داد، اما او همچنان به عنوان چهره موثر و متنفذ راست‌گرایان مطرح بود. او با شکل‌گیری کمیته امداد از آغازین روزها در راس این نهاد وابسته به رهبری قرار داشت و دو بار نیز در سال 60 کاندیدای ریاست‌جمهوری شد. سال‌ها او در مقام دبیرکلی موتلفه بود که در تیر 83 جای خود را به محمدنبی حبیبی، دیگر عضو موتلفه داد که سن و سالش 16 سال کوچکتر بود. خودش در آن زمان گفت تصمیم ندارد دبیرکلی را به صورت مادام‌العمر به خود اختصاص دهد. او اینک به عنوان یکی از کلیدی‌ترین چهره‌های اصولگرا در عرصه سیاست ایران مطرح است و دبیرکلی بزرگ‌ترین تشکل اصولگرایان را با عنوان جبهه پیروان خط امام و رهبری بر عهده دارد و اکنون بیشتر نقش ریش‌سفیدی را برای جریان اصولگرایان بازی می‌کند تا وحدت‌بخش گروه‌های مختلف در این جریان باشد؛ هر چند این روزها نام او را بیشتر به واسطه تاکید بر مواضعش درخصوص اصلاح‌طلبان می‌شنویم.

شرق : پیرمرد 80ساله دماوندی با قریب به 60 سال فعالیت سیاسی این روزها بیش از هر زمان دیگری مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفته است. اظهارات اخیر «عسگر‌اولادی» درخصوص اصلاح‌طلبان، دو کاندیدای اصلاح‌طلب گذشته، سیاسیون را به یاد نامه‌نگاری‌های چند سال قبل که حزب «جبهه مشارکت» اکثریت دولت و مجلس (ششم) را در اختیار داشت و عسگراولادی دبیرکل حزب «موتلفه اسلامی» بود، می‌اندازد. وضعیت اقتصادی خانواده عسگراولادی به او و برادرانش اجازه تحصیل نمی‌داد. این شد که به سختی شش سال تحصیل کرد و پس از آن به دنبال کاری به بازار تهران رفت و در نهایت پس از تجربه خیاطی و برنج‌فروشی به عنوان شاگرد حجره آهن‌فروشی به نام «سیدحسین توکلی» مشغول کار می‌شود در همین حجره سرنوشت او رقم می‌خورد و سال‌ها بعد با دختر توکلی ازدواج می‌کند. در دهه 20، فعالیت‌های کاشانی و فداییان اسلام و نزدیکی این دو جریان به بازار، نگاه عسگراولادی را به آنان جلب کرد، هرچند خود او می‌گوید: «صحبت‌های مرحوم «نواب صفوی» کسانی که پای منبر ایشان بودند را سحر می‌کرد. اما من این افتخار را پیدا نکردم که عضو فداییان اسلام باشم، چرا که پرهیزی در عمق وجودم بود که به احزاب سیاسی و تشکل‌ها نزدیک نشوم.» در نهایت او در مسجد «امین‌الدوله» با مهدی عراقی، هاشم امانی، مهدی شفیق، ابوالفضل توکلی‌نیا و مصطفی حائری‌زاده آشنا می‌شود تا هیات «بازار و دروازه‌ای‌ها» را برپا کنند؛ هیاتی مذهبی که آغاز تجربه تشکیلاتی او شد. همین هیات بعدها با اعلام مواضع سیاسی در اواخر دهه 30 و صدور بیانیه‌ای تحت عنوان «جبهه مسلمانان مبارز» به یک تشکل سیاسی بدل شد. عسگراولادی در خاطراتش نحوه آشنایی با امام راحل را این‌طور نقل می‌کند: در اتوبوس قم - تهران با طلبه‌ای گپ زدم. از او پرسیدم که مرجع تقلید اعلم پس از آقای «بروجردی» کیست؟ او هم از«حاج آقا روح‌الله خمینی» نام می‌برد. این روحانی «مهدوی‌کنی» بود که در گوشه‌ای از خاطرات خود این برخورد را نقل می‌کند و می‌گوید: «اکنون آقای عسگراولادی می‌گوید که مهدوی‌کنی مرا به طرف امام هدایت کرد.»البته از آن پس فقط عسگراولادی نبود که در بیت امام رفت و آمد داشت، بلکه دیدار هیاتی‌ها با امام‌خمینی(ره)، باعث شد که امام آنان را به یکدیگر معرفی کند و از آنان بخواهد در کنار یکدیگر قرار گیرند تا شاید قدرتشان بیشتر شود. در هیات مسجد «امین‌الدوله» عسگراولادی و عراقی با هیات گروه و اصفهانی‌های بادامچیان و میرمحمد صادقی آشنا می‌شود و پس از اندک زمانی هیات مسجد شیخ علی امانی، لاجوردی و محمد صادق اسلامی مثلث اتحاد آنان را کامل می‌کند. به این ترتیب عسگراولادی و باقی هیاتی‌ها«گروه 10 نفره امام خمینی» را شکل دادند و اساسنامه آن مورد تایید و تصحیح بهشتی و باهنر، قرار گرفت اما پس از مدتی با شکل‌گیری شاخه نظامی«هیات‌های موتلفه» و اعدام «حسنعلی منصور» توسط آنان، عسگراولادی به اتهام«مخفی کردن چمدان سلاح و نوارهای گروه مسلح در منزل یکی از بستگان خود» به حبس ابد محکوم شد هر چند توانست تحت شرایطی از زندان آزاد شود. او پس از آزادی از زندان، بار دیگر فعالیت و همفکری با روحانیون و همرزمان خود را در پی می‌گیرد و مدتی هم به پاریس رفت تا با امام ملاقات کند. با پیروزی انقلاب در سال 57، عسگراولادی به همراه اعضای دیگر هیات‌های موتلفه به فعالیت در حزب جمهوری اسلامی روی آورد و عضو شورای مرکزی حزب شد و در دوره اول مجلس شورای اسلامی هم در جایگاه هیات‌رییسه مجلس قرار گرفت. بعدها به عنوان وزیر بازرگانی فعالیت کرد. اگرچه عسگراولادی، از وزارت بازرگانی استعفا داد، اما او همچنان به عنوان چهره موثر و متنفذ راست‌گرایان مطرح بود. او با شکل‌گیری کمیته امداد از آغازین روزها در راس این نهاد وابسته به رهبری قرار داشت و دو بار نیز در سال 60 کاندیدای ریاست‌جمهوری شد. سال‌ها او در مقام دبیرکلی موتلفه بود که در تیر 83 جای خود را به محمدنبی حبیبی، دیگر عضو موتلفه داد که سن و سالش 16 سال کوچکتر بود. خودش در آن زمان گفت تصمیم ندارد دبیرکلی را به صورت مادام‌العمر به خود اختصاص دهد. او اینک به عنوان یکی از کلیدی‌ترین چهره‌های اصولگرا در عرصه سیاست ایران مطرح است و دبیرکلی بزرگ‌ترین تشکل اصولگرایان را با عنوان جبهه پیروان خط امام و رهبری بر عهده دارد و اکنون بیشتر نقش ریش‌سفیدی را برای جریان اصولگرایان بازی می‌کند تا وحدت‌بخش گروه‌های مختلف در این جریان باشد؛ هر چند این روزها نام او را بیشتر به واسطه تاکید بر مواضعش درخصوص اصلاح‌طلبان می‌شنویم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.