|

وداع سرافرازانه با لیگ جهانی

جمشید حمیدی . کارشناس والیبال

تیم‌ملی والیبال ما فراتر از انتظار کارشناسان ایرانی در لیگ جهانی ظاهر شد. صاحبنظران پیش از شروع این مسابقات دو پیروزی برابر تیم آلمان و یک پیروزی برابر صربستان را برای والیبالیست‌های کشورمان متصور بودند اما شاگردان «خولیو ولاسکو» با بردهای درخشانی که در ایتالیا و کوبا به‌دست آوردند تمام پیشداوری‌ها را به هم زدند. آنچه در جریان این رقابت‌ها جلب‌توجه کرد، پیشرفت چشمگیر ملی‌پوشان ما در زدن سرویس‌های ریسکی یا هدف‌دار بود که از عوامل اصلی آزار حریفان شده بود. ضمن اینکه در دفاع روی تور هم بازیکنان ما توانمند عمل کردند و سد محکمی مقابل بهترین آبشارزن‌های جهان، از جمله زایتسف، پاسور روسی‌الاصل تیم‌ملی ایتالیا شدند. تیم‌ملی ما البته در داخل میدان نیز پوشش‌های خوبی را انجام داد. دفاع از مدافع نمود چشمگیری داشت اما در برابر تیم‌هایی که سرویس‌های خطرناک و حساب‌شده می‌زدند باز هم ضعف دریافت‌کننده‌های قدرتی ما عیان می‌شد و خلأ حضور «فرهاد قائمی» نیز تیم را آسیب‌پذیر نشان‌می‌داد. طوری که در بازی دوم با آلمان این عارضه را کاملا حس کردیم که شاگردان «هینن»، سرمربی این تیم، با زدن سرویس‌های کنترلی نه جهشی، قدرتی‌زن‌های ما را از دور خارج کردند و این بزرگ‌ترین ضعف ما در لیگ جهانی بود. البته خستگی بازیکنان ما به‌خاطر طولانی‌بودن سفر «هاوانا» به تهران هم شاید در شکست مقابل ژرمن‌ها تاثیر‌گذار بود اما، همان‌طور که ولاسکو گفت در لیگ جهانی شرایط برای همه تیم‌ها یکسان اعمال می‌شود. با این‌همه اعتقاد من بر این است که والیبال ایران سرافرازانه لیگ جهانی را وداع گفت. هرچند باخت مقابل آلمان باعث شد این تیم تا رده پنجم سقوط‌کند. با این حال فکر می‌کنم والیبالیست‌های کشورمان با استفاده از تمامی پتانسیل‌های موجود خود را به قدرت‌های طراز اول والیبال دنیا نزدیک کرده‌اند. با تمام درخشش‌هایی که این مردان داشتند اعتقاد ما بر این است که کار برای والیبال ایران تازه آغاز شده است چرا که لیگ جهانی باید سکویی برای پرتاب والیبال ما به قلل مرتفع‌تر باشد وگرنه این لیگ به‌تنهایی ناجی والیبال هیچ کشوری نبوده و نخواهد بود که اگر بود ژاپن با 19بار و کره‌جنوبی با 15مرتبه حضور در این رویداد، حتی هلند با عناوین قهرمانی‌اش در این میدان زیردست والیبال ایران قرار نمی‌گرفتند. لیگ جهانی والیبال با تمام هزینه‌ها و هیجاناتش باید شروعی برای بین‌المللی‌ترشدن والیبال ما باشد. والیبالی که با اندیشمندی خولیو ولاسکو، پرافتخارترین مربی والیبال دنیا، به پرواز درآمده و نباید این بلندپروازی‌ها متوقف شود.
تیم‌ملی والیبال ما فراتر از انتظار کارشناسان ایرانی در لیگ جهانی ظاهر شد. صاحبنظران پیش از شروع این مسابقات دو پیروزی برابر تیم آلمان و یک پیروزی برابر صربستان را برای والیبالیست‌های کشورمان متصور بودند اما شاگردان «خولیو ولاسکو» با بردهای درخشانی که در ایتالیا و کوبا به‌دست آوردند تمام پیشداوری‌ها را به هم زدند. آنچه در جریان این رقابت‌ها جلب‌توجه کرد، پیشرفت چشمگیر ملی‌پوشان ما در زدن سرویس‌های ریسکی یا هدف‌دار بود که از عوامل اصلی آزار حریفان شده بود. ضمن اینکه در دفاع روی تور هم بازیکنان ما توانمند عمل کردند و سد محکمی مقابل بهترین آبشارزن‌های جهان، از جمله زایتسف، پاسور روسی‌الاصل تیم‌ملی ایتالیا شدند. تیم‌ملی ما البته در داخل میدان نیز پوشش‌های خوبی را انجام داد. دفاع از مدافع نمود چشمگیری داشت اما در برابر تیم‌هایی که سرویس‌های خطرناک و حساب‌شده می‌زدند باز هم ضعف دریافت‌کننده‌های قدرتی ما عیان می‌شد و خلأ حضور «فرهاد قائمی» نیز تیم را آسیب‌پذیر نشان‌می‌داد. طوری که در بازی دوم با آلمان این عارضه را کاملا حس کردیم که شاگردان «هینن»، سرمربی این تیم، با زدن سرویس‌های کنترلی نه جهشی، قدرتی‌زن‌های ما را از دور خارج کردند و این بزرگ‌ترین ضعف ما در لیگ جهانی بود. البته خستگی بازیکنان ما به‌خاطر طولانی‌بودن سفر «هاوانا» به تهران هم شاید در شکست مقابل ژرمن‌ها تاثیر‌گذار بود اما، همان‌طور که ولاسکو گفت در لیگ جهانی شرایط برای همه تیم‌ها یکسان اعمال می‌شود. با این‌همه اعتقاد من بر این است که والیبال ایران سرافرازانه لیگ جهانی را وداع گفت. هرچند باخت مقابل آلمان باعث شد این تیم تا رده پنجم سقوط‌کند. با این حال فکر می‌کنم والیبالیست‌های کشورمان با استفاده از تمامی پتانسیل‌های موجود خود را به قدرت‌های طراز اول والیبال دنیا نزدیک کرده‌اند. با تمام درخشش‌هایی که این مردان داشتند اعتقاد ما بر این است که کار برای والیبال ایران تازه آغاز شده است چرا که لیگ جهانی باید سکویی برای پرتاب والیبال ما به قلل مرتفع‌تر باشد وگرنه این لیگ به‌تنهایی ناجی والیبال هیچ کشوری نبوده و نخواهد بود که اگر بود ژاپن با 19بار و کره‌جنوبی با 15مرتبه حضور در این رویداد، حتی هلند با عناوین قهرمانی‌اش در این میدان زیردست والیبال ایران قرار نمی‌گرفتند. لیگ جهانی والیبال با تمام هزینه‌ها و هیجاناتش باید شروعی برای بین‌المللی‌ترشدن والیبال ما باشد. والیبالی که با اندیشمندی خولیو ولاسکو، پرافتخارترین مربی والیبال دنیا، به پرواز درآمده و نباید این بلندپروازی‌ها متوقف شود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.