جشنواره سی و ششم
واکنش 2 کارگردان
رضا آشفته: در این سه روز مهمترین اتفاقات، واکنش به حذف «روز عقیم» از جشنواره سیوششم بوده است که محمد مساوات نمایش خود به نام «این یک پیپ نیست» را از بخش رقابتی بینالملل بیرون آورد؛ درحالیکه این نمایش میتوانست یکی از رقیبان اصلی برای دریافت جایزههای این بخش باشد. همچنین محمد عاقبتی، کارگردان، نیز از داوری بخش خارج از صحنه استعفا کرد و هر دو کارگردان برای جلوگیری از چنین اتفاق نابهنگامی در سالهای بعدی و برای دیگر همکارانشان چنین اعتراضی کردهاند.
همچنین از روز ششم تا هشتم جشنواره تئاتر فجر روزهای بسیار شلوغ و پرهیاهویی را پشتسر گذاشته است و انگار تازه پایتخت ایران متوجه یک حالوهوای تازه بهدور از آلودگی هوا و ناگواریهای این روزها شده. بههرروی، تئاتر هنری گروهی است و بدون حضور مردم چندان بازنمودی نخواهد نداشت و اگر مردم به تئاتر بیایند حتما جامعه نیز رنگولعاب بهتر و شور و نشاط خواهد یافت. بدیهی است که تئاتر درمانگر است و چون یک آیین کهن میتواند بر جامعه سیطره مثبت داشته باشد و باید این حضور مردم در تالارهای نمایش را به فال نیک گرفت.
هملت: این هملت به کارگردانی از آلمان، بسیار تلخ و تراژیک است و با بهرهمندی از فضایی گروتسک به دنبال بیان سختترین و پیچیدهترین خونریزیهای عالم برآمده است که ریشه در انتقامهای بههمپیوسته دارد و انگار حُکم ازلی- ابدی برای این ویرانگریها و خونریزیها نبشته شده باشد. در این هملت خون نقش اساسی را در القای فضا بازی میکند، که بازیگران سطل سطل به صحنه میآورند و با کشتهشدن هر آدم بر روی او خون میپاشند. این فوران خون است که دردانگیزی و اشمئزاز فضا را پر رنگ میکند. در این روایت پسامدرن هملت تبدیل به ماشین شده و اوست که همهچیز را از طریق یک دستگاه پیش میبرد و انگار این روح تبدیل به هملت ماشینی شده است و دارد همچنان ضمن یادآوری آن نمایش کلاسیک بر کشتارهای دیگر که ریشه در آن انتقامگرفتنهای ابدی دارد، اصرار میورزد.
موغلی پنا: این نمایش اقتباسی وفادارانه از نمایشنامه «خانه برناردا آلبا» اثر فدریکو گارسیا لورکا است که با خرده فرهنگهای عامه در هرمزگان تلفیق شده است. پژوهشی براساس خرده باورهای زنان قابله هرمزگان، خاله رورو و آیین اوفینا (اوپینا) در این اثر نمایشی انجام شده که این موارد در بومیسازی متن لورکا و انطباق آن با بومیت هرمزگان همخوانی پیدا میکند. در نمایش موغلی پنا باید بدانیم که ضمن اتکای به تراژدی خانه برناردا آلبا چند آیین و سنت نمایشی (خردهفرهنگ) نیز به کار میآید، اینها ضمن فرهنگسازی باعث میشود که شکل اجرائی از جاذبههای نمایشی بهتری نیز برخوردار باشد که درواقع کلیت اجرا نیز به چنین شیوه و روالی متکی است.
حذفیات: حذفیات از مشهد با طراحی، نویسندگی و کارگردانی مهدی ضیاءچمنی در بستر واقعگرا و از منظر اجتماعی با حذف معنوی و کمینهگرایی به دنبال ارائه انتقادی از وضعیت روابط خانوادگی در کلانشهرها و طبقه متوسط است. حذفیات دلالتهای آشکار بر ازهمپاشیدگیهاست و گسست معنا و ارتباط است در این وارونهزیستنها و در این ناملایمات انسانی... انگار که انسان همیشه انسان است و با مهر زیست میکند و با کمشدنش از هم میپاشد.
شرتولوژی: پرفورمنس شرتولوژی به کارگردانی ژروم بل از فرانسه درباره مصرفگرایی در جوامع پیشرفته و سرمایهدار است. البته نقدی که براساس نگاهی به سیتی شرت که بازیگر- رقصندهای آنها را بر تن کرده و در سه مقطع زمانی از تن بیرون میآورد، شکل میگیرد.
رضا آشفته: در این سه روز مهمترین اتفاقات، واکنش به حذف «روز عقیم» از جشنواره سیوششم بوده است که محمد مساوات نمایش خود به نام «این یک پیپ نیست» را از بخش رقابتی بینالملل بیرون آورد؛ درحالیکه این نمایش میتوانست یکی از رقیبان اصلی برای دریافت جایزههای این بخش باشد. همچنین محمد عاقبتی، کارگردان، نیز از داوری بخش خارج از صحنه استعفا کرد و هر دو کارگردان برای جلوگیری از چنین اتفاق نابهنگامی در سالهای بعدی و برای دیگر همکارانشان چنین اعتراضی کردهاند.
همچنین از روز ششم تا هشتم جشنواره تئاتر فجر روزهای بسیار شلوغ و پرهیاهویی را پشتسر گذاشته است و انگار تازه پایتخت ایران متوجه یک حالوهوای تازه بهدور از آلودگی هوا و ناگواریهای این روزها شده. بههرروی، تئاتر هنری گروهی است و بدون حضور مردم چندان بازنمودی نخواهد نداشت و اگر مردم به تئاتر بیایند حتما جامعه نیز رنگولعاب بهتر و شور و نشاط خواهد یافت. بدیهی است که تئاتر درمانگر است و چون یک آیین کهن میتواند بر جامعه سیطره مثبت داشته باشد و باید این حضور مردم در تالارهای نمایش را به فال نیک گرفت.
هملت: این هملت به کارگردانی از آلمان، بسیار تلخ و تراژیک است و با بهرهمندی از فضایی گروتسک به دنبال بیان سختترین و پیچیدهترین خونریزیهای عالم برآمده است که ریشه در انتقامهای بههمپیوسته دارد و انگار حُکم ازلی- ابدی برای این ویرانگریها و خونریزیها نبشته شده باشد. در این هملت خون نقش اساسی را در القای فضا بازی میکند، که بازیگران سطل سطل به صحنه میآورند و با کشتهشدن هر آدم بر روی او خون میپاشند. این فوران خون است که دردانگیزی و اشمئزاز فضا را پر رنگ میکند. در این روایت پسامدرن هملت تبدیل به ماشین شده و اوست که همهچیز را از طریق یک دستگاه پیش میبرد و انگار این روح تبدیل به هملت ماشینی شده است و دارد همچنان ضمن یادآوری آن نمایش کلاسیک بر کشتارهای دیگر که ریشه در آن انتقامگرفتنهای ابدی دارد، اصرار میورزد.
موغلی پنا: این نمایش اقتباسی وفادارانه از نمایشنامه «خانه برناردا آلبا» اثر فدریکو گارسیا لورکا است که با خرده فرهنگهای عامه در هرمزگان تلفیق شده است. پژوهشی براساس خرده باورهای زنان قابله هرمزگان، خاله رورو و آیین اوفینا (اوپینا) در این اثر نمایشی انجام شده که این موارد در بومیسازی متن لورکا و انطباق آن با بومیت هرمزگان همخوانی پیدا میکند. در نمایش موغلی پنا باید بدانیم که ضمن اتکای به تراژدی خانه برناردا آلبا چند آیین و سنت نمایشی (خردهفرهنگ) نیز به کار میآید، اینها ضمن فرهنگسازی باعث میشود که شکل اجرائی از جاذبههای نمایشی بهتری نیز برخوردار باشد که درواقع کلیت اجرا نیز به چنین شیوه و روالی متکی است.
حذفیات: حذفیات از مشهد با طراحی، نویسندگی و کارگردانی مهدی ضیاءچمنی در بستر واقعگرا و از منظر اجتماعی با حذف معنوی و کمینهگرایی به دنبال ارائه انتقادی از وضعیت روابط خانوادگی در کلانشهرها و طبقه متوسط است. حذفیات دلالتهای آشکار بر ازهمپاشیدگیهاست و گسست معنا و ارتباط است در این وارونهزیستنها و در این ناملایمات انسانی... انگار که انسان همیشه انسان است و با مهر زیست میکند و با کمشدنش از هم میپاشد.
شرتولوژی: پرفورمنس شرتولوژی به کارگردانی ژروم بل از فرانسه درباره مصرفگرایی در جوامع پیشرفته و سرمایهدار است. البته نقدی که براساس نگاهی به سیتی شرت که بازیگر- رقصندهای آنها را بر تن کرده و در سه مقطع زمانی از تن بیرون میآورد، شکل میگیرد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.