جنگ تنبهتن
«كتابي كه اكنون مشغول نوشتن آنم، شايد به نظر خيليها چيز پوچي بيايد؛ البته اگر اصلا اين خيليها امكان خواندن آن را پيدا كنند. با اينكه كاملا به ميل خود و بيدستور كسي اين كار را شروع كردهام، ولي مطمئن نيستم قصدم از نوشتن اين كتاب چيست. تمام قضيه از اين قرار است كه من ميخواهم و بايد آن را بنويسم.» اين شروع رمان «كالوكائين» كارين بويه است كه بهتازگي با ترجمه سعيد مقدم توسط نشر مركز به چاپ رسيده است. كارين بويه در سال 1900 در گوتنبرگ از پدري آلمانيتبار و مادري كه علاقهمند به عرفان هندي بود متولد شد. كارين بويه در سالهاي نوجواني و تحتتأثير مادرش به عرفان هندي دل بست و بعد در 18سالگي به مسيحيت گرايش پيدا كرد. او تحولات فكرياش را در رماني با عنوان «بحران» كه به سال 1934 منتشر شد توضيح داد. در سال 1921 يعني وقتي كه بويه در ابتداي جواني قرار داشت، براي تحصيلات دانشگاهي به فضايي وارد شد كه كاملا متفاوت از فضاي فكري پيشين او بود. او خيلي زود به جنبش كلارته پيوست و نه فقط يكي از نويسندگان اين جنبش كه مدتي نيز دبير تشكيلات مركزي آن بود. كلارته، جنبش انترناسيوناليستي كارگري و درواقع سازمان روشنفكران چپ
راديكال سوئد بود. كلارته در اواخر دهه 1910 تشكيل شد و به نوعي سوسياليسم گرايش داشت كه تفاوت زيادي با كمونيسم نداشت. بويه در همين دوران به انتقاد از آموزش مسيحيت پرداخت و آن را چيزي دانست كه به درد انسان عصيانگر نميخورد. او در 1922 مجموعه شعري با نام «ابر» منتشر كرد و به عنوان شاعري چيرهدست مطرح شد. او بعدتر دو مجموعه شعر ديگر با نامهاي «در سرزمين پنهان» و «آشيانهها» نيز به چاپ رساند. كارين بويه در سال 1928 سفري به شوروي كرد و اين آغاز جدايي او از تفكرات قديمش بود و پس از آن با نشريات ليبرال همكاري كرد. بويه نوشتن رمان را در دهه 1930 آغاز كرد و با همين اولين رمانش هم موفقيت زيادي به دست آورد.
«كالوكائين» را مهمترين رمان بويه دانستهاند. اين كتاب كه آخرين رمان بويه هم هست، در سال 1940 منتشر شد. فاشيسم و همچنين سفر بويه به شوروي دستمايههاي نوشتن رمان «كالوكائين» است. بويه در سال 1941 و به خاطر دردهاي شديد روحي كه داشت به زندگي خود پايان داد و امروز بسياري او را بزرگترين و محبوبترين شاعر سوئد ميدانند. در بخشي از رمان «كالوكائين» ميخوانيم: «با توجه به اينكه نوشته حاضر از جنبههاي مختلف حاوي مضامين غيراخلاقي ميباشد، به اين سبب، اداره بررسي تصميم اتخاذ نموده است كه آن را در رديف آثار بينهايت خطرناك در آرشيو مخفي كشور كيهاني بايگاني نمايد. علت نابودننمودن كامل اين نوشته از اين قرار است كه مضامين غيراخلاقي مندرج در آن امكان دارد مادهاي باشد كه دانشمندان معتمدي كه در زمينه توضيح و تشريح ذهنيت موجودات ساكن كشور همسايه به كار تحقيق اشتغال دارند، بتوانند از آن بهرهمند گردند. شخص محبوسي كه اينها را به رشته تحرير درآورده و همچنان، تحتنظر، مشغول تحقيقات شيميايي است، اكنون، زماني كه قلم و كاغذ دولت را به مصرف ميرساند، تحت نظارت سختتري قرار دارد. از اينرو، وي با ناسپاسي مخفيانه در حال افزايشاش،
با زبوني و عقايد خرافياش، ضروري است نمونه بارز انحطاطي تلقي گردد».
«كتابي كه اكنون مشغول نوشتن آنم، شايد به نظر خيليها چيز پوچي بيايد؛ البته اگر اصلا اين خيليها امكان خواندن آن را پيدا كنند. با اينكه كاملا به ميل خود و بيدستور كسي اين كار را شروع كردهام، ولي مطمئن نيستم قصدم از نوشتن اين كتاب چيست. تمام قضيه از اين قرار است كه من ميخواهم و بايد آن را بنويسم.» اين شروع رمان «كالوكائين» كارين بويه است كه بهتازگي با ترجمه سعيد مقدم توسط نشر مركز به چاپ رسيده است. كارين بويه در سال 1900 در گوتنبرگ از پدري آلمانيتبار و مادري كه علاقهمند به عرفان هندي بود متولد شد. كارين بويه در سالهاي نوجواني و تحتتأثير مادرش به عرفان هندي دل بست و بعد در 18سالگي به مسيحيت گرايش پيدا كرد. او تحولات فكرياش را در رماني با عنوان «بحران» كه به سال 1934 منتشر شد توضيح داد. در سال 1921 يعني وقتي كه بويه در ابتداي جواني قرار داشت، براي تحصيلات دانشگاهي به فضايي وارد شد كه كاملا متفاوت از فضاي فكري پيشين او بود. او خيلي زود به جنبش كلارته پيوست و نه فقط يكي از نويسندگان اين جنبش كه مدتي نيز دبير تشكيلات مركزي آن بود. كلارته، جنبش انترناسيوناليستي كارگري و درواقع سازمان روشنفكران چپ
راديكال سوئد بود. كلارته در اواخر دهه 1910 تشكيل شد و به نوعي سوسياليسم گرايش داشت كه تفاوت زيادي با كمونيسم نداشت. بويه در همين دوران به انتقاد از آموزش مسيحيت پرداخت و آن را چيزي دانست كه به درد انسان عصيانگر نميخورد. او در 1922 مجموعه شعري با نام «ابر» منتشر كرد و به عنوان شاعري چيرهدست مطرح شد. او بعدتر دو مجموعه شعر ديگر با نامهاي «در سرزمين پنهان» و «آشيانهها» نيز به چاپ رساند. كارين بويه در سال 1928 سفري به شوروي كرد و اين آغاز جدايي او از تفكرات قديمش بود و پس از آن با نشريات ليبرال همكاري كرد. بويه نوشتن رمان را در دهه 1930 آغاز كرد و با همين اولين رمانش هم موفقيت زيادي به دست آورد.
«كالوكائين» را مهمترين رمان بويه دانستهاند. اين كتاب كه آخرين رمان بويه هم هست، در سال 1940 منتشر شد. فاشيسم و همچنين سفر بويه به شوروي دستمايههاي نوشتن رمان «كالوكائين» است. بويه در سال 1941 و به خاطر دردهاي شديد روحي كه داشت به زندگي خود پايان داد و امروز بسياري او را بزرگترين و محبوبترين شاعر سوئد ميدانند. در بخشي از رمان «كالوكائين» ميخوانيم: «با توجه به اينكه نوشته حاضر از جنبههاي مختلف حاوي مضامين غيراخلاقي ميباشد، به اين سبب، اداره بررسي تصميم اتخاذ نموده است كه آن را در رديف آثار بينهايت خطرناك در آرشيو مخفي كشور كيهاني بايگاني نمايد. علت نابودننمودن كامل اين نوشته از اين قرار است كه مضامين غيراخلاقي مندرج در آن امكان دارد مادهاي باشد كه دانشمندان معتمدي كه در زمينه توضيح و تشريح ذهنيت موجودات ساكن كشور همسايه به كار تحقيق اشتغال دارند، بتوانند از آن بهرهمند گردند. شخص محبوسي كه اينها را به رشته تحرير درآورده و همچنان، تحتنظر، مشغول تحقيقات شيميايي است، اكنون، زماني كه قلم و كاغذ دولت را به مصرف ميرساند، تحت نظارت سختتري قرار دارد. از اينرو، وي با ناسپاسي مخفيانه در حال افزايشاش،
با زبوني و عقايد خرافياش، ضروري است نمونه بارز انحطاطي تلقي گردد».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.