|

هم‌تيمي جهان‌پهلوان در المپيک 1964 توکيو:

چرا نبايد نام تختي در کتاب‌هاي درسي باشد

علي‌اکبر حيدري

ورزش ايران تا امروز ورزشکاران زيادي به خود ديده که از حيث مدال‌آوري مثل غلامرضا تختي باشند؛ اما آن چيزي که باعث شده نام جهان‌پهلوان تا ابد جاودانه بماند، منش و بزرگواري منحصربه‌فردش بود که او را از دیگر ورزشکاران متمايز کرده است. او جداي از اينکه يک نابغه در دنياي کشتي آن زمان بود، به‌عنوان سمبل اخلاق در دل مردم جاي گرفته بود. صحبت‌کردن از تختي به اين راحتي نيست. او در هر زمينه‌اي الگويی شايسته براي جامعه بود. افسوس که صحبت‌کردن درباره جهان‌پهلوان تنها محدود به 17 دي شده و هر سال که روز سالگردش فرا مي‌رسد، يادي از او مي‌کنند. عده محدودي که به او علاقه‌مند هستند، بر سر مزارش مي‌آيند و اين تمام مي‌شود تا 17 دي سال بعد. من وظيفه مورخان و قلم‌به‌دست‌ها را این مي‌دانم که کار ويژه‌اي براي زنده ‌نگه‌داشتن نام اين بزرگ‌مرد انجام بدهند تا اسم او هميشه بر سر زبان‌ها باشد.

چرا نبايد نام او هم مثل رستم و سهراب در کتاب‌هاي درسي بيايد. مگر او سجاياي اخلاقي کم داشته که بايد اين‌گونه به او بي‌توجه باشند. انواع و اقسام شخصيت‌ها اسمشان در کتاب‌ها آمده، چرا تختي نباشد؟ انتشار زندگي‌نامه او در کتاب‌هاي درسي مي‌تواند نقش يک معلم اخلاق را براي نونهالان و نوجوانان ما داشته باشد. باز جاي شکرش باقي است که با تلاش‌هاي رسول خادم، رئيس فدراسيون کشتي، زادروز او (پنج شهريور) به نام روز ملي کشتي در تقويم کشور ثبت شده است. ما براي زنده نگه‌داشتن نام اسطوره‌هاي کشورمان بايد دست به چنين کارهايي بزنيم. من در بازي‌هاي المپيک 1964 توکيو و چند تورنمنت بين‌المللي با غلامرضا تختي هم‌سفر بودم. او حق بزرگي بر گردن من و دیگر کشتي‌گيران دارد؛ چراکه درس‌هاي زيادي را به ما داد. او آن‌قدر در حق ما معرفت به خرج مي‌داد که قبل از شروع مسابقه هرکدام از ما مي‌آمد و از لحاظ رواني رويمان کار مي‌کرد. انگار نه انگار که خودش مسابقات سختي داشت و بايد تمرکز مي‌کرد. هميشه مردم را مي‌ديد و پيامش اين بود که چشم يک ملت دنبال شماست؛ نبايد وقتي به مسابقه مي‌آييم، باري به هر جهت باشيم. اولين نفر روي تشک مي‌آمد و آخرين نفر مي‌رفت. او حتي از لحاظ اعتقادات معنوي و مذهبي نیز آدم خاصي بود. صبح‌ها وقتي براي نمازش بيدار مي‌شد، بدون اينکه مزاحمتي براي ديگران ايجاد کند، بالاي سر افرادي که نمازخوان بودند، مي‌رفت و انگشت پاي آنها را تکان مي‌داد تا بيدار شوند. اميدوارم کساني که دستي بر قلم دارند، بتوانند با درک اين مفاهيم، حقي را که بايد درباره جهان‌پهلوان تختي ادا شود، ادا کنند.

ورزش ايران تا امروز ورزشکاران زيادي به خود ديده که از حيث مدال‌آوري مثل غلامرضا تختي باشند؛ اما آن چيزي که باعث شده نام جهان‌پهلوان تا ابد جاودانه بماند، منش و بزرگواري منحصربه‌فردش بود که او را از دیگر ورزشکاران متمايز کرده است. او جداي از اينکه يک نابغه در دنياي کشتي آن زمان بود، به‌عنوان سمبل اخلاق در دل مردم جاي گرفته بود. صحبت‌کردن از تختي به اين راحتي نيست. او در هر زمينه‌اي الگويی شايسته براي جامعه بود. افسوس که صحبت‌کردن درباره جهان‌پهلوان تنها محدود به 17 دي شده و هر سال که روز سالگردش فرا مي‌رسد، يادي از او مي‌کنند. عده محدودي که به او علاقه‌مند هستند، بر سر مزارش مي‌آيند و اين تمام مي‌شود تا 17 دي سال بعد. من وظيفه مورخان و قلم‌به‌دست‌ها را این مي‌دانم که کار ويژه‌اي براي زنده ‌نگه‌داشتن نام اين بزرگ‌مرد انجام بدهند تا اسم او هميشه بر سر زبان‌ها باشد.

چرا نبايد نام او هم مثل رستم و سهراب در کتاب‌هاي درسي بيايد. مگر او سجاياي اخلاقي کم داشته که بايد اين‌گونه به او بي‌توجه باشند. انواع و اقسام شخصيت‌ها اسمشان در کتاب‌ها آمده، چرا تختي نباشد؟ انتشار زندگي‌نامه او در کتاب‌هاي درسي مي‌تواند نقش يک معلم اخلاق را براي نونهالان و نوجوانان ما داشته باشد. باز جاي شکرش باقي است که با تلاش‌هاي رسول خادم، رئيس فدراسيون کشتي، زادروز او (پنج شهريور) به نام روز ملي کشتي در تقويم کشور ثبت شده است. ما براي زنده نگه‌داشتن نام اسطوره‌هاي کشورمان بايد دست به چنين کارهايي بزنيم. من در بازي‌هاي المپيک 1964 توکيو و چند تورنمنت بين‌المللي با غلامرضا تختي هم‌سفر بودم. او حق بزرگي بر گردن من و دیگر کشتي‌گيران دارد؛ چراکه درس‌هاي زيادي را به ما داد. او آن‌قدر در حق ما معرفت به خرج مي‌داد که قبل از شروع مسابقه هرکدام از ما مي‌آمد و از لحاظ رواني رويمان کار مي‌کرد. انگار نه انگار که خودش مسابقات سختي داشت و بايد تمرکز مي‌کرد. هميشه مردم را مي‌ديد و پيامش اين بود که چشم يک ملت دنبال شماست؛ نبايد وقتي به مسابقه مي‌آييم، باري به هر جهت باشيم. اولين نفر روي تشک مي‌آمد و آخرين نفر مي‌رفت. او حتي از لحاظ اعتقادات معنوي و مذهبي نیز آدم خاصي بود. صبح‌ها وقتي براي نمازش بيدار مي‌شد، بدون اينکه مزاحمتي براي ديگران ايجاد کند، بالاي سر افرادي که نمازخوان بودند، مي‌رفت و انگشت پاي آنها را تکان مي‌داد تا بيدار شوند. اميدوارم کساني که دستي بر قلم دارند، بتوانند با درک اين مفاهيم، حقي را که بايد درباره جهان‌پهلوان تختي ادا شود، ادا کنند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.