سبزیپلو فقط با «ماهی سفید»
ناستین مجابی
باریکه راهی از توی اتاق تا دم در را پارو کرده بودند تا بتوانیم برویم بیرون. سقف خانه تازه شیروانی بود و نیازی به ریختن برف نبود. بعدازظهر آفتابی برف دور حیاط را پاروکردند و وسط حیاط کنار باغچه تل شد تا آب شود و برود به خورد خاک باغچه. آقاجان از سفر پنجروزه خود از شمال برگشت. علاوه بر ششعدد ماهی سفید چاقوچله که در برف خوابانده بود، یک گونی هم نارنج پرآب آورد و کمی پرتقال و دو عدد ماهی دودی. یک ماهی سفید را برای مادربزرگ آورده بود و یکی هم برای خواهر بزرگش. یکی را هم فردای آمدن آقاجان ناهار خوردیم و ماند سه عدد. نزدیک عید بود. آقاجان ماهیها را برای شب عید آورده بود. در میان تل بزرگ برف آقاجان چالهای کند و ماهیها را درون آن دفن کرد و رویش را خوب پوشاند تا بویش کلاغان را به آنجا نکشد. سبزی تازه در آن زمان در شهر ما نه که کمیاب بود، بلکه اصلا نبود. سبزی پلو و کوکوی شب عید در همه خانهها، با سبزی خشک درست میشد. مامان سبزی پلوی مخصوص عید را بعد از سال تحویل درست میکرد. یک روز قبل سبزی را خیس میکرد. قبل از پختن، آب آن را خارج میکرد و با دست خوب فشار میداد و یکی، دو حبه سیر را رنده میکرد و تخممرغ و
ادویه میزد برای کوکو سبزی. کار پلو راحتتر بود. تره، جعفری، گشنیز و شوید را مخلوط میکرد، و لابهلای برنج هنگام دمشدن میریخت. یک حبه سیر را حلقه میکرد و میپاشید لابهلای پلو. میگفت اگر سیر نداشته باشد پلو مزهاش میگیرد.
خیلی طول کشید تا مامان جای دو عدد ماهی را از لابهلای برفها پیدا کرد و فلسش را کند و برای سرخ شدن آماده کرد. نصف ماهی دودی را هم روی آتش گرفت تا پوستش وربیاید و آن را تکه کرد و بعد از ماهیسفید، سرخ کرد و زعفران زد و به عنوان چاشنیشور کنار غذا گذاشت تا هرکس به اندازهای که دوست دارد آن را پاک کند و درون بشقابش بریزد. ترکیب ماهیسفید با ماهیدودی که یکی شور بود و یکی نه، خوشمزهتر از ماهیسفید به تنهایی بود. آن سال عید ساعت 12ظهر بود و مامان بعد از سال تحویل و روبوسی، ماهیها را سرخ کرد و با زعفران و گلاب فراوان خوشرنگ و خوشبو کرد. کوکوی پایه بلندش دستکمی از کوکو با سبزی تازه نداشت و سبز و بلند و خوشمزه شده بود. آن وقت سفره خوشگلش را چید و با شادی به ما ناهاری داد که تاکنون یادم نرفته. سر ناهار به ما گفت: یک ماهی مانده برای سیزدهبدر امیدوارم تا آن موقع برفها آب نشده باشد.
باریکه راهی از توی اتاق تا دم در را پارو کرده بودند تا بتوانیم برویم بیرون. سقف خانه تازه شیروانی بود و نیازی به ریختن برف نبود. بعدازظهر آفتابی برف دور حیاط را پاروکردند و وسط حیاط کنار باغچه تل شد تا آب شود و برود به خورد خاک باغچه. آقاجان از سفر پنجروزه خود از شمال برگشت. علاوه بر ششعدد ماهی سفید چاقوچله که در برف خوابانده بود، یک گونی هم نارنج پرآب آورد و کمی پرتقال و دو عدد ماهی دودی. یک ماهی سفید را برای مادربزرگ آورده بود و یکی هم برای خواهر بزرگش. یکی را هم فردای آمدن آقاجان ناهار خوردیم و ماند سه عدد. نزدیک عید بود. آقاجان ماهیها را برای شب عید آورده بود. در میان تل بزرگ برف آقاجان چالهای کند و ماهیها را درون آن دفن کرد و رویش را خوب پوشاند تا بویش کلاغان را به آنجا نکشد. سبزی تازه در آن زمان در شهر ما نه که کمیاب بود، بلکه اصلا نبود. سبزی پلو و کوکوی شب عید در همه خانهها، با سبزی خشک درست میشد. مامان سبزی پلوی مخصوص عید را بعد از سال تحویل درست میکرد. یک روز قبل سبزی را خیس میکرد. قبل از پختن، آب آن را خارج میکرد و با دست خوب فشار میداد و یکی، دو حبه سیر را رنده میکرد و تخممرغ و
ادویه میزد برای کوکو سبزی. کار پلو راحتتر بود. تره، جعفری، گشنیز و شوید را مخلوط میکرد، و لابهلای برنج هنگام دمشدن میریخت. یک حبه سیر را حلقه میکرد و میپاشید لابهلای پلو. میگفت اگر سیر نداشته باشد پلو مزهاش میگیرد.
خیلی طول کشید تا مامان جای دو عدد ماهی را از لابهلای برفها پیدا کرد و فلسش را کند و برای سرخ شدن آماده کرد. نصف ماهی دودی را هم روی آتش گرفت تا پوستش وربیاید و آن را تکه کرد و بعد از ماهیسفید، سرخ کرد و زعفران زد و به عنوان چاشنیشور کنار غذا گذاشت تا هرکس به اندازهای که دوست دارد آن را پاک کند و درون بشقابش بریزد. ترکیب ماهیسفید با ماهیدودی که یکی شور بود و یکی نه، خوشمزهتر از ماهیسفید به تنهایی بود. آن سال عید ساعت 12ظهر بود و مامان بعد از سال تحویل و روبوسی، ماهیها را سرخ کرد و با زعفران و گلاب فراوان خوشرنگ و خوشبو کرد. کوکوی پایه بلندش دستکمی از کوکو با سبزی تازه نداشت و سبز و بلند و خوشمزه شده بود. آن وقت سفره خوشگلش را چید و با شادی به ما ناهاری داد که تاکنون یادم نرفته. سر ناهار به ما گفت: یک ماهی مانده برای سیزدهبدر امیدوارم تا آن موقع برفها آب نشده باشد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.