جامعه تکریمشده
محمد معینی
1) «نابرابری توجه، به نابرابری احترام میانجامد»؛ این را تیموتی گارتناش (استاد مطالعات اروپایی آکسفورد) چندوقت پیش در یادداشتی درباره اوضاع اروپا، در گاردین نوشته بود. این اما، به قاعدهای کلی میماند؛ نوشته بود: «بازتوزیع فقط برای پول نیست، احترام را هم میتوان بازتوزیع کرد».
2) در این هفتههای اخیر، سه عذرخواهی، ارزش خبری پیدا کردند؛ عذرخواهی حجتالاسلام قرائتی، عذرخواهی وحید حقانیان و عذرخواهی اسحاق جهانگیری. فارغ از بیشوکم صراحت در این عذرخواهیها، این منظومه انگار جدیتر از همیشه به چرخش درآمده؛ منظومه «توجه به افکار عمومی» و این، البته که کافی نیست.
3) 25 آبانی که گذشت، رسانهها گزارش کردند: یک شرکت راهآهن در ژاپن به دلیل اینکه یکی از قطارهایش ۲۰ ثانیه زودتر از زمان مقرر به راه افتاده، از مسافران عذرخواهی کرده است. مدیران مسیر توکیو به شهر «تسوکوبا» شرکت «تسوکوبا اکسپرس» میگویند آنها «از صمیم قلب بابت مشکلاتی که برای مسافران پیش آمده» عذرخواهی میکنند. در بیانیه این شرکت که در وبسایت آن منتشر شده، آمده که قطاری که قرار بوده ساعت 9:44:40 صبح به وقت محلی حرکت کند، ساعت 9:44:20 صبح به راه افتاده است.این رویداد نشان میدهد هنوز منظومه توجه به افکار عمومی در کشور، از برخی نمونههای عملی (و نه تخیلی) فاصله دارد، اما احتمالا بسیاری میپذیریم که این توجههای بیشتر به افکار عمومی؛ الف: شروع خوبی است، ب: محصول رسانهدارشدن تعداد بیشتری از مردم به مدد شبکههای اجتماعی است.
4) البته روی سخن با «شروع خوب» است و غایت این شروع. این رخدادهای نزدیک عذرخواهیها، شروع خوبی است، اما نباید «هدف غایی» شمرده شود؛ آن «احترام»ی که جامعه را مکرم میسازد، از همین عذرخواهی چهرهها و شخصیتها جان میگیرد. جامعه تکریمشده، خیلی زودتر از بسیاری، متوجه میشود «بازتوزیع، فقط برای پول نیست»، خود، سازمان کرامت خود را پاسداری میکند و ملتفت «برابری توجه»ها میشود. اقتضائات احیا و مانایی آن «احترام»، چنان باید مدنظر باشد که این عذرخواهیها، همچنان بر دل نشیند.
1) «نابرابری توجه، به نابرابری احترام میانجامد»؛ این را تیموتی گارتناش (استاد مطالعات اروپایی آکسفورد) چندوقت پیش در یادداشتی درباره اوضاع اروپا، در گاردین نوشته بود. این اما، به قاعدهای کلی میماند؛ نوشته بود: «بازتوزیع فقط برای پول نیست، احترام را هم میتوان بازتوزیع کرد».
2) در این هفتههای اخیر، سه عذرخواهی، ارزش خبری پیدا کردند؛ عذرخواهی حجتالاسلام قرائتی، عذرخواهی وحید حقانیان و عذرخواهی اسحاق جهانگیری. فارغ از بیشوکم صراحت در این عذرخواهیها، این منظومه انگار جدیتر از همیشه به چرخش درآمده؛ منظومه «توجه به افکار عمومی» و این، البته که کافی نیست.
3) 25 آبانی که گذشت، رسانهها گزارش کردند: یک شرکت راهآهن در ژاپن به دلیل اینکه یکی از قطارهایش ۲۰ ثانیه زودتر از زمان مقرر به راه افتاده، از مسافران عذرخواهی کرده است. مدیران مسیر توکیو به شهر «تسوکوبا» شرکت «تسوکوبا اکسپرس» میگویند آنها «از صمیم قلب بابت مشکلاتی که برای مسافران پیش آمده» عذرخواهی میکنند. در بیانیه این شرکت که در وبسایت آن منتشر شده، آمده که قطاری که قرار بوده ساعت 9:44:40 صبح به وقت محلی حرکت کند، ساعت 9:44:20 صبح به راه افتاده است.این رویداد نشان میدهد هنوز منظومه توجه به افکار عمومی در کشور، از برخی نمونههای عملی (و نه تخیلی) فاصله دارد، اما احتمالا بسیاری میپذیریم که این توجههای بیشتر به افکار عمومی؛ الف: شروع خوبی است، ب: محصول رسانهدارشدن تعداد بیشتری از مردم به مدد شبکههای اجتماعی است.
4) البته روی سخن با «شروع خوب» است و غایت این شروع. این رخدادهای نزدیک عذرخواهیها، شروع خوبی است، اما نباید «هدف غایی» شمرده شود؛ آن «احترام»ی که جامعه را مکرم میسازد، از همین عذرخواهی چهرهها و شخصیتها جان میگیرد. جامعه تکریمشده، خیلی زودتر از بسیاری، متوجه میشود «بازتوزیع، فقط برای پول نیست»، خود، سازمان کرامت خود را پاسداری میکند و ملتفت «برابری توجه»ها میشود. اقتضائات احیا و مانایی آن «احترام»، چنان باید مدنظر باشد که این عذرخواهیها، همچنان بر دل نشیند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.