|

احمدی‌نژاد و لامبورگینی

پوریا عالمی

نیچه یا دکتر شریعتی یا گاندی تعریف کرده‌اند؛ یک روز یک آقایی که حتی بلد نبود فرغون براند، بهش یک لامبورگینی دادند و گفتند: بیا عمو... یه دور بزن حال کنی. آقاهه هم که پول بنزین نداشت رفت دور میدان جنوب شهر و مسافر زد و گفت: مستقیم... چهار نفر! بعد پاش را گذاشت روی گاز و حالا نده کی بده. سرعت ماشین رسید به 180تا.

یکی از مسافرها ترسید و خواست نقد سازنده کند و گفت: لطفا یواش‌تر!
آقاهه گفت: شما تا حالا لامبورگینی داشتید؟
نفر اول گفت: نه!
آقاهه گفت: پس حرف نزن و توقیفش کرد.
باقی مسافرها اما خوششان آمد و خندیدند و داد زدند؛ بابا تو دیگه کی هستی؟ قبلی‌ها باعث سرافکندگی بودند و مثل آدم رانندگی می‌کردند و نهایتا ۸۰ تا پر می‌کردند.
آقاهه خوشش آمد و باز گاز داد. سرعت ماشین رسید به ۲۲۰ تا. منتها اگر در جاده‌های ایران - اگر دیده باشید - سرعت ماشین برسد به ۱۰۰ تا، آسفالت تاب نمی‌آورد و کنده می‌شود. این علاوه‌بر دست‌اندازها و چاله‌های بین‌راه است.
در این لحظه نفر دوم گفت: داداش ماشین رو به خطر انداختي. نگه‌دار.
آقاهه گفت: شما تا حالا لامبورگینی داشتید؟
نفر دوم گفت: نه!
آقاهه گفت: پس حرف نزن و توقیفش کرد.
ماشین داشت می‌رسید به آخر اتوبان. آنهايي که سوار ماشین بودند شروع کردند به جیغ‌زدن و به آقاهه گفتند: ترمز کن داداش!
آقاهه گفت: شما تا حالا لامبورگینی داشتید؟
نفر سوم گفت: نه!
آقاهه گفت: پس حرف نزن و دوتا سند ازش رو کرد.
در این لحظه نفر چهارم گفت: آقا من لامبورگینی داشتم... نگه‌دار...
آقاهه گفت: جدی؟ پس بگو ترمزش کجاست؟!
منتها در این لحظه ماشین افتاد تو دره و تمام.
نیچه یا دکتر شریعتی از این داستان نتیجه می‌گیرند مسئله آقاهه نیست، مسئله سوئیچ لامبورگینی است كه خودمان بهش داديم.

نیچه یا دکتر شریعتی یا گاندی تعریف کرده‌اند؛ یک روز یک آقایی که حتی بلد نبود فرغون براند، بهش یک لامبورگینی دادند و گفتند: بیا عمو... یه دور بزن حال کنی. آقاهه هم که پول بنزین نداشت رفت دور میدان جنوب شهر و مسافر زد و گفت: مستقیم... چهار نفر! بعد پاش را گذاشت روی گاز و حالا نده کی بده. سرعت ماشین رسید به 180تا.

یکی از مسافرها ترسید و خواست نقد سازنده کند و گفت: لطفا یواش‌تر!
آقاهه گفت: شما تا حالا لامبورگینی داشتید؟
نفر اول گفت: نه!
آقاهه گفت: پس حرف نزن و توقیفش کرد.
باقی مسافرها اما خوششان آمد و خندیدند و داد زدند؛ بابا تو دیگه کی هستی؟ قبلی‌ها باعث سرافکندگی بودند و مثل آدم رانندگی می‌کردند و نهایتا ۸۰ تا پر می‌کردند.
آقاهه خوشش آمد و باز گاز داد. سرعت ماشین رسید به ۲۲۰ تا. منتها اگر در جاده‌های ایران - اگر دیده باشید - سرعت ماشین برسد به ۱۰۰ تا، آسفالت تاب نمی‌آورد و کنده می‌شود. این علاوه‌بر دست‌اندازها و چاله‌های بین‌راه است.
در این لحظه نفر دوم گفت: داداش ماشین رو به خطر انداختي. نگه‌دار.
آقاهه گفت: شما تا حالا لامبورگینی داشتید؟
نفر دوم گفت: نه!
آقاهه گفت: پس حرف نزن و توقیفش کرد.
ماشین داشت می‌رسید به آخر اتوبان. آنهايي که سوار ماشین بودند شروع کردند به جیغ‌زدن و به آقاهه گفتند: ترمز کن داداش!
آقاهه گفت: شما تا حالا لامبورگینی داشتید؟
نفر سوم گفت: نه!
آقاهه گفت: پس حرف نزن و دوتا سند ازش رو کرد.
در این لحظه نفر چهارم گفت: آقا من لامبورگینی داشتم... نگه‌دار...
آقاهه گفت: جدی؟ پس بگو ترمزش کجاست؟!
منتها در این لحظه ماشین افتاد تو دره و تمام.
نیچه یا دکتر شریعتی از این داستان نتیجه می‌گیرند مسئله آقاهه نیست، مسئله سوئیچ لامبورگینی است كه خودمان بهش داديم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.