قهرمانی تازه وارد
«بارتولی» ویمبلدون را فتح کرد
«ماریون بارتولی»، نفر پانزدهم ردهبندی تنیس زنان دنیا با شکست «سابینه لیسیکی» آلمانی در دیدار فینال به عنوان قهرمانی جام ویمبلدون دست پیدا کرد. در واقع بارتولی با کسب این عنوان تمام پیشبینیهای کارشناسان را نقش بر آب کرد. تا پیش از برگزاری دیدار فینال اکثر کارشناسان «سابینه لیسیکی» را شانس اول قهرمانی میدانستند و دلیلش هم شکستدادن «سرنا ویلیامز»، نفر اول تنیسورهای زن جهان بود. این در حالی بود که «لیسیکی» در رده بیستوسوم بهترینها ایستاده بود و اولین بار بود که به فینال یک مسابقه بزرگ راه پیدا میکرد. این تنیسور 23ساله بعد از «استفی گرف» در سال 1999، اولین تنیسباز آلمانی بود که به فینال ویمبلدون راه پیدا میکرد. اما در نهایت این ماریون بارتولی فرانسوی 29ساله بود که در پایان یک جدال یکساعتو23دقیقهای جام قهرمانی را از آن خود کرد. بارتولی که از آغاز هزاره سوم میلادی یعنی سال ٢٠٠٠ در تور حرفهای زنان شرکت داشته در چهلوهفتمین گرانداسلمی که شرکت کرده بود، به مقام قهرمانی رسید. او یکبار دیگر هم در سال ٢٠٠٧ در ویمبلدون به فینال رسید اما در مقابل« ونوس ویلیامز» شکست خورد. لیسیکی به طور قطع از اینکه شکست
خورده بهشدت درهم شکسته که اشکهایش پس از پایان بازی این را نشان داد اما شاید بتوان گفت با پشتکاریای که بارتولی در 13سال اخیر از خود نشان داد، حقش بود که دستکم در یک گرانداسلم به پیروزی برسد. این تنیسور فرانسوی بعد از قهرمانی در ویمبلدون گفت: «سالها منتظر چنین لحظهای بودم. سال 2007 هم در فینال از«ونوس ویلیامز» شکست خوردم ولی میدانستم که بالاخره یک روز به این عنوان دست پیدا میکنم.» لیسیکی هم بعد از شکست در فینال گفت: «هنوز هم ویمبلدون و تنیس را دوست دارم. بارتولی از من باتجربهتر و شایسته این قهرمانی بود.»
«ماریون بارتولی»، نفر پانزدهم ردهبندی تنیس زنان دنیا با شکست «سابینه لیسیکی» آلمانی در دیدار فینال به عنوان قهرمانی جام ویمبلدون دست پیدا کرد. در واقع بارتولی با کسب این عنوان تمام پیشبینیهای کارشناسان را نقش بر آب کرد. تا پیش از برگزاری دیدار فینال اکثر کارشناسان «سابینه لیسیکی» را شانس اول قهرمانی میدانستند و دلیلش هم شکستدادن «سرنا ویلیامز»، نفر اول تنیسورهای زن جهان بود. این در حالی بود که «لیسیکی» در رده بیستوسوم بهترینها ایستاده بود و اولین بار بود که به فینال یک مسابقه بزرگ راه پیدا میکرد. این تنیسور 23ساله بعد از «استفی گرف» در سال 1999، اولین تنیسباز آلمانی بود که به فینال ویمبلدون راه پیدا میکرد. اما در نهایت این ماریون بارتولی فرانسوی 29ساله بود که در پایان یک جدال یکساعتو23دقیقهای جام قهرمانی را از آن خود کرد. بارتولی که از آغاز هزاره سوم میلادی یعنی سال ٢٠٠٠ در تور حرفهای زنان شرکت داشته در چهلوهفتمین گرانداسلمی که شرکت کرده بود، به مقام قهرمانی رسید. او یکبار دیگر هم در سال ٢٠٠٧ در ویمبلدون به فینال رسید اما در مقابل« ونوس ویلیامز» شکست خورد. لیسیکی به طور قطع از اینکه شکست
خورده بهشدت درهم شکسته که اشکهایش پس از پایان بازی این را نشان داد اما شاید بتوان گفت با پشتکاریای که بارتولی در 13سال اخیر از خود نشان داد، حقش بود که دستکم در یک گرانداسلم به پیروزی برسد. این تنیسور فرانسوی بعد از قهرمانی در ویمبلدون گفت: «سالها منتظر چنین لحظهای بودم. سال 2007 هم در فینال از«ونوس ویلیامز» شکست خوردم ولی میدانستم که بالاخره یک روز به این عنوان دست پیدا میکنم.» لیسیکی هم بعد از شکست در فینال گفت: «هنوز هم ویمبلدون و تنیس را دوست دارم. بارتولی از من باتجربهتر و شایسته این قهرمانی بود.»
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.